Ο παράδεισος της βασιλείας των ουρανών είναι η αποκορύφωση της τελειότητας της ελευθερίας. Ο πιστός προγεύεται από αυτή τη ζωή τη χάρη αυτής της ειρηνοφόρου ελευθερίας και ανέσεως, που ήταν επίγειο βίωμα όλων των αγίων.

(Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης)

Ο Κύριος θέλει να γίνουμε άξιοι και ανδρείοι πολεμιστές, ικανοί να φυλάξουμε τον πλούτο Του, και γι’ αυτό μας αφήνει να πειραζόμαστε. (Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής)

\”Και ποιος είναι ο Παράδεισος; «Ο Χριστός», έλεγε ο Γέροντας. «Όταν αγαπάς τον Χριστό, τότε παρ’ όλη την αίσθηση της αμαρτωλότητος και των αδυναμιών σου έχεις τη βεβαιότητα ότι ξεπέρασες το θάνατο, γιατί βρίσκεσαι στην κοινωνία της αγάπης του Χριστού. Και να μας αξιώσει ο Θεός να δούμε το Πρόσωπο του Κυρίου και απ’ εδώ στη γη και απ’ εκεί, όπου θα πάμε».\”

Γνώριζε ότι χωρίς πειρασμούς, βρίσκεσαι μακριά από το δρόμο του Θεού και δεν περπατάς στα ίχνη των αγίων. (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

Μην επιδιώκεις να μαθαίνεις τις πονηριές και τις κακίες των ανθρώπων, διότι διαμορφώνεται η ψυχή σου με αυτά που ακούς.

(Άγιος Μάρκος ο Ασκητής)

Αν λοιπόν από την αρχή και από τα πρώτα τους βήματα απομακρύνουμε τα παιδιά από την πονηριά και τα χειραγωγήσουμε προς την άριστη οδό, η ευσέβεια θα τους γίνει ένα είδος συνήθειας και φύσεως. Έτσι δεν θα μεταστρέφονται εύκολα με τη θέλησή τους προς το κακό, γιατί η συνήθεια αυτή θα τα βοηθεί να πράττουν τα καλά έργα. Έτσι θα γίνουν για μας σεβαστότερα από τους γέροντες και χρησιμότερα στις δημόσιες υποθέσεις, αφού θα παρουσιάζουν στη νεότητά τους τις αρετές των γεροντότερων. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Η ηθική ελευθερία αναδεικνύει τον άνθρωπο ον ηθικό και εικόνα Θεού. Χωρίς την ηθική ελευθερία η νοερή του φύση θα ήταν σαν πουλί δίχως φτερά· θα ήταν μια δημιουργική έλλειψη, μια άσκοπη ενέργεια, ένα έργο τελείως ανάρμοστο προς τη θεία Σοφία και Αγαθότητα. Η νοερή φύση του ανθρώπου απαιτεί ως αναγκαία συνέπεια την ηθική ελευθερία και το αυτεξούσιο. Γι’ αυτό το λόγο, ο άνθρωπος, αφού πλάστηκε με νου, έγινε ελεύθερος και αυτεξούσιος. Ο άνθρωπος που δεν έχει ελευθερία και είναι εξαρτημένος, υποταγμένος στις ορμές των ενστίκτων του, δεν είναι ον νοερό, γιατί το πνεύμα είναι από τη φύση του ελεύθερο, ανεξάρτητο και δεν υποτάσσεται σε κανένα. Το ανελεύθερο ον έχει ύπαρξη χωρίς λογική και εξαρτημένη, γιατί η ανελευθερία είναι ένδειξη της άλογης ψυχής και χαρακτήρα της φύσεως που γίνεται αντιληπτή με τις αισθήσεις, όχι όμως και της νοερής φύσεως.

(Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως)

Η κατάνυξη αποτελεί σαφή ένδειξη ότι ο νους έχει ενωθεί με την καρδία διά της θείας Χάριτος και η πνευματική ηδονή που γεύεται ο άνθρωπος τις ευλογημένες εκείνες στιγμές δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη ηδονή.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Το ζητούμενο είναι να πλησιάζεις, να σκύβεις στο πρόβλημα του άλλου, να του προσφέρεις από τη δική σου περιουσία, είτε χρήμα είτε χάρισμα είτε χαμόγελο από το περίσσευμα της καρδίας σου. Δεν χρειάζεται πάντα υλικά ο πλησίον σου, κάποτε χρειάζεται τον καλό λόγο, το ειλικρινές ενδιαφέρον, την ευγενική συμπεριφορά.

(Γέροντας Χριστόδουλος, Ηγούμενος Ι. Μ. Κουτλουμουσίου)

Χωρίς τίτλο

Οι άνθρωποι δεν κατανοούν τις Γραφές, τις βρίσκουν σχεδόν ακατανόητες. Μόνο όταν τους διδάξει το Άγιο Πνεύμα, τότε όλα γίνονται κατανοητά και η ψυχή αισθάνεται σαν να είναι στους ουρανούς. Γιατί το ίδιο Άγιο Πνεύμα είναι και στους ουρανούς και στη γη και στην Αγία Γραφή και στις ψυχές όσων αγαπούν τον Θεό. Χωρίς Πνεύμα Άγιο οι άνθρωποι πλανώνται και αδυνατούν να γνωρίσουν αληθινά τον Θεό και την ανάπαυση κοντά Του, έστω κι αν μελετούν συνεχώς. Πιστεύετε στο Ευαγγέλιο και στη μαρτυρία της Αγίας Εκκλησίας, και τότε θα γευθείτε, ήδη απ’ αυτή τη γη, τη μακαριότητα του παραδείσου. Αληθινά, η βασιλεία του Θεού είναι μέσα μας: Η αγάπη του Θεού χαρίζει στην ψυχή τον παράδεισο. Πολλοί πρίγκιπες και άρχοντες εγκατέλειψαν τους θρόνους τους, όταν γνώρισαν την αγάπη του Θεού. Κι αυτό είναι ευνόητο, γιατί η αγάπη του Θεού είναι φλογερή. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος η χαρά της ψυχής φτάνει ως τα δάκρυα, και τίποτα επίγειο δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί της. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι το Άγιον Όρος καλεί τους ανθρώπους εκείνους που οι ίδιοι ποθούν, οι ίδιοι θέλουν, οι ίδιοι ζητούν να ακολουθήσουν τον Χριστό. Έρχονται γιατί εδέχθηκαν στην καρδιά τους το «ακολούθει μοι» του Χριστού μας. Ο Χριστός είπε το «ακολούθει μοι» στους 12 μαθητές, όμως εξακολουθεί να το προσφέρει και σήμερα σε όσους ειλικρινά Τον ποθούν και ειλικρινά Τον αγαπούν. (Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Η δικαιολογία δεν είναι γραμμένη στη Γραφή. Οι άγιοι όχι μόνο δεν δικαιολογούνται, αλλά υποφέρουν εκουσίως για τους άλλους.

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Οι ανόητοι θυμώνουν επειδή ο Θεός δεν διοικεί τον κόσμο κατά τη δική τους λογική, και οι λογικοί κοπιάζουν ασταμάτητα να μπουν στη λογική του Θεού. Είναι δύσκολο καμιά φορά και στον λογικότατο να κατανοήσει το γιατί σ’ έναν άνθρωπο συμβαίνει έτσι, ενώ στον άλλον αλλιώς· γιατί ο νέος που επιθυμεί τη ζωή πεθαίνει, ενώ ο γέρος που επιθυμεί τον θάνατο ζει – γιατί ο ευσεβής βασανίζεται, ενώ ο άθεος καλοπερνά. Και οι αγιότατες ψυχές καμιά φορά βρίσκονται σε αμηχανία μπροστά στο αίνιγμα των γεγονότων.

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Παραείμαστε απορροφημένοι στα πράγματα αυτού του κόσμου και επομένως φτωχαίνουμε πνευματικά, επειδή δεν μπορεί κανείς να κάθεται πάνω σε δύο καρέκλες. Δεν μπορεί να πίνει και από το ποτήρι του Σωτήρα και από το ποτήρι του αντίδικου. Πρέπει να αποφασίσουμε ποιον θα υπηρετούμε: τον Θεό ή τα πράγματα του κόσμου; Δεν μπορεί κανείς να υπηρετεί τον Θεό και τον μαμμωνά ταυτοχρόνως. ( Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα )

Η χάρη των Αγίων μας ακόμη και πάνω στα ξύλα των αγίων εικόνων υπάρχει. Κάποτε στην Μικρά Ασία ένας Τούρκος κτηνοτρόφος προσπάθησε με το τσεκούρι του να σχίσει παλιό ξύλο εικόνας. Με την πρώτη τσεκουριά το ξύλο άρχισε να αιμορραγεί. Ο τούρκος τότε πανικόβλητος παρέδωσε την εικόνα στους χριστιανούς διηγούμενος το θαύμα. (Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης)

Η πνευματική ζωή έχει χαρές μεγάλες· πετάς, φεύγεις από τον κόσμον, δεν λογαριάζεις τίποτε. Γίνεσθε παιδιά και κατοικεί ο Θεός εις την καρδιά σας. Θα πάθετε αναισθησία, όπως λένε οι κοσμικοί, αλλά θα είναι ανύψωσις πνεύματος.

(Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)

Η άγνοια της ευαγγελικής διδασκαλίας επιτρέπει την επίδραση του παραλόγου και απομακρύνει τη θεία Χάρη. Επειδή ο άνθρωπος δεν έχει γνώση του Θεού και άρα δεν έφτασε ακόμη στο φωτισμό, πλανάται στις κρίσεις του. Απ’ εδώ αρχίζει το δικαίωμα του «γιατί;», του «αν» και του «μήπως;» και ξεκινά η κατάκριση, η αντίσταση, η απείθεια, το μίσος και γενικά η κακία.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Καθένας που υπερηφανεύτηκε για τα χαρίσματα που έλαβε, και υψηλοφρόνησε σαν να μην τα έλαβε από το Θεό (Α΄ Κορ. 4, 7), δέχεται δίκαια επάνω του την οργή, με το να παραχωρεί ο Θεός στο διάβολο να τον πολεμήσει νοερά και να ταράξει κατά την πράξη τους τρόπους της αρετής, και να θολώσει κατά τη θεωρία τους διαυγείς λόγους της γνώσεως. Έτσι θα μάθει την ασθένειά του και θα αναγνωρίσει τη μόνη δύναμη που καταπολεμεί μέσα μας τα πάθη. Κι αφού μετανοήσει και ταπεινωθεί, απορρίπτοντας τον κομπασμό της οιήσεως, και το Θεό θα εξιλεώσει, και την οργή που έρχεται στους αμετανόητους θ\’ αποφύγει, η οποία αφαιρεί τη χάρη που φρουρεί την ψυχή και αφήνει έρημο τον αχάριστο νου. ( Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής )

Να παίρνουμε την θλίψη όλη και να την βάζουμε στα πόδια του Χριστού. Γιατί Εκείνος στον Σταυρό, σταυρώθηκε και για τις αμαρτίες μας, και για την θλίψη μας, και για τα προβλήματά μας, και για την μαυρίλα της ψυχής μας, για να την κάνει άσπρη.

(Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη)

Η στοργή και η αγάπη των γονέων είναι απαραίτητα στοιχεία για την ψυχική ισορροπία των παιδιών. Σήμερα υπάρχει έλλειψη στοργής και ενδιαφέροντος εκ μέρους των γονέων για τα παιδιά.

(Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Όταν αγαπάς τον άλλο ειλικρινά, τότε ο άλλος σου δίνει εμπιστοσύνη, διότι το καταλαβαίνει. Και τότε τον προφυλάσσεις από πειρασμούς.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Θέλεις να βρεις την αιώνια ζωή; Κράτησε αυτά τα δύο, την πίστη και την ταπεινοφροσύνη.

(Άγιος Ισαάκ Σύρος)

Όλοι οι αληθινοί χριστιανοί λεγόμαστε Ορθόδοξοι, επειδή έχουμε την διδαχή του Ιησού και αγωνιζόμαστε να ζήσουμε σύμφωνα με αυτήν. Είμαστε παιδιά της κολυμβήθρας, γιατί εκεί υιοθετούμεθα, εκεί αναγεννώμεθα. Γινόμεθα ένα σώμα, αφού τρώμε το σώμα του Χριστού και γινόμεθα σύσσωμοί Του. Γινόμεθα το ίδιο αίμα, αφού πίνουμε το αίμα του Χριστού και γινόμεθα σύναιμοί Του. Αποκτούμε τον ίδιο νου, αφού γινόμεθα σύννοες Χριστού. Έχουμε μια ψυχή, αφού γινόμεθα σύμψυχοι Χριστού. Είμαστε για όλα αυτά ένα σώμα και οφείλουμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο, όπως το ορίζει ο Κύριος “αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν” (Ματθ. κβ\’ 39). (Γέρων Άνθιμος Αγιαννανίτης)

Όσοι δίνουν όλη την αγάπη τους στον Θεό, λαμβάνουν και όλη την αγάπη του Θεού, και από τον Θεό δίνονται στους ανθρώπους. (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Ὅταν ὑπάρχει ἡ ἀγάπη, δὲν λείπει κανένα στοιχεῖο τῆς πνευματικῆς ζωῆς ἀπὸ κεῖνον ποὺ τὴν ἔχει ἀποκτήσει, ἀλλὰ κατέχει ὅλόκληρη, πλήρη καὶ ἄρτια τὴν ἀρετή, ὅπως ἐπίσης, ὅταν αὐτὴ ἀπουσιάζει, ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἔρημος ἀπὸ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἀγαθά. ( Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος )

Να ζούμε πνευματική ζωή, να υπακούομε στον Πνευματικό, να εξομολογούμεθα, να κοινωνούμε τακτικά και το κυριότερο ν’ αποφεύγουμε την κατάκριση. Να μελετάμε πνευματικά βιβλία, Αγία Γραφή, Ψαλτήρι και ν’ ακούμε πάντα ωφέλιμες και πνευματικές συζητήσεις. Χρειάζεται πολλή προσοχή, γιατί οι ημέρες μας είναι δύσκολες. Να μένουμε στην προσευχή και στην υπακοή. Να αγωνιζόμαστε.

(Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης)

Τα χαρίσματα δεν είναι απλά συναισθήματα, αποτελέσματα ωραίων σκέψεων, είναι η Θεία Χάρη, η ευλογία του Θεού, οι ουράνιες δωρεές, στον ταπεινό αγωνιστή, στον σταυροφόρο και σταυρωμένο χριστιανό. Είναι τα δώρα που δεχόμαστε μέσα στην Εκκλησία με την ανάσταση του Χριστού.

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Θεολογία εἶναι ἡ βίωση τῆς ἀποκαλυπτόμενης σταυρικῆς ἀγάπης καὶ θυσίας τοῦ Χριστοῦ (π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος)

Ας μην είμαστε ελαστικοί απέναντι στην συνείδησή μας. Ας κρίνουμε τον εαυτό μας αυστηρά, και τότε θα διαπιστώσουμε, ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε οι αίτιοι του χωρισμού μας από τον Θεό. Ας μετανοήσουμε, ας κλάψουμε για την άθλια κατάστασή μας, και ας αγωνιστούμε πια να φορέσουμε την εικόνα του επουρανίου.

(Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος)