Σ’ εκείνον μόνο δεν χρειάζεται η μετάνοια, ο οποίος κατόρθωσε να φυλάξει τις υποσχέσεις του βαπτίσματος απαραχάρακτες.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Ο χριστιανισμός δεν είναι σύστημα φιλοσοφικό, ούτε στηρίζεται μόνο στη γνωστική δυνατότητα του ανθρώπου, αλλά περισσότερο στη θέληση και στα συναισθήματά του. Διότι ο χριστιανισμός δεν έχει ως αρχή του απλά την μόρφωση του πνεύματος αλλά και τη διάπλαση της καρδιάς. Γι’ αυτό δεν απαιτεί από τους πιστούς μόνο να γνωρίζουν τις θεωρίες του αλλά ζητά την εφαρμογή τους. (Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός)

Όποιος θέλει να γίνει χριστιανός, πρέπει πρώτα να γίνει ποιητής. Αν στραπατσαρισθεί η ψυχή και γίνει ανάξια της αγάπης του Χριστού, διακόπτει ο Χριστός τις σχέσεις, διότι ο Χριστός «χοντρές» ψυχές δεν θέλει κοντά Του.

(Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Ποτέ δε θα υπάρξει αγάπη προς τους εχθρούς, μέχρι να υπάρξει αγάπη ανάμεσα στους φίλους. Και δε θα υπάρξει αγάπη ανάμεσα σε φίλους, μέχρι να οικοδομηθεί επάνω στη γνώση των άλλων, το σεβασμό και τη θυσία. Όσο η φιλία θα αποτελεί μόνο υπηρέτρια των κατώτερων στόχων, τόσο θα κυβερνά στον κόσμο το κακό.

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος)

Όταν ο άνθρωπος ταπεινώνεται έστω και ακούσια, τότε η Χάρις του Θεού είναι υποχρεωμένη νά ‘ρθει πάνω του.

(Γέροντας Γαβριήλ Τσάφος)

Ο άνθρωπος με τη σάρκα του ομοιάζει με αναμμένο κερί. Το κερί είναι προορισμένο να λιώσει και ο άνθρωπος να πεθάνει. Η ψυχή του όμως είναι αθάνατη, γι\’ αυτό και η μέριμνά μας πρέπει να στρέφεται περισσότερο για την ψυχή παρά για το σώμα: «Τι γαρ ωφελείται άνθρωπος, εάν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; ή τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού» (Ματθ. ιστ\’, 26). (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

Αφού βρεις το κατάλληλο Πνευματικό, πήγαινε με φόβο Θεού, και μεγάλη ταπείνωση και εξομολογήσου χωρίς φόβο, χωρίς ντροπή τις αμαρτίες σου. Να τις εξομολογείσαι δε σαν να τις εξομολογείσαι στον Θεό, διότι ο Θεός είναι πανταχού παρών και σε βλέπει και σε ακούει και βλέπει την μετάνοιά σου, εάν είναι ειλικρινής.

(Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

Οι πειρασμοί παραχωρούνται για να φανερωθούν τα κρυμμένα πάθη, να καταπολεμηθούν κι έτσι να θεραπευθεί η ψυχή. Είναι και αυτοί δείγμα του θείου ελέους. Γι’ αυτό άφησε με εμπιστοσύνη τον εαυτό σου στα χέρια του Θεού και ζήτησε τη βοήθειά Του, ώστε να σε δυναμώσει στον αγώνα σου. (Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως)

Όχι να προσέχουμε μόνο μήπως από απροσεξία λυπήσουμε τον αδελφό, αλλά ακόμα να είμαστε έτοιμοι στο πως να διαθέσουμε αυτήν ακόμη την ασφάλεια και τη ζωή μας για την οικοδομή του πλησίον.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Πολλοί εκλαμβάνουν τη σιωπή του Θεού, ως ένδειξη ότι ο Θεός «δεν υπάρχει», «πέθανε». Αν όμως σκεφτόμαστε σε ποιά θέση φέρνουμε το Θεό με τα πάθη μας, τότε θα βλέπαμε ότι Αυτός δεν έχει άλλη επιλογή, παρά μόνο να σιωπήσει. Ζητάμε από Αυτόν να μας υποστηρίξει στις αδικίες μας. Δεν μας ενοχοποιεί φανερά. Μας αφήνει να πορευτούμε στους πονηρούς δρόμους μας και να θερίσουμε τους καρπούς των προσωπικών μας αμαρτιών. Αν όμως στραφούμε προς Αυτόν με μετάνοια, τότε έρχεται γρήγορα, γρηγορότερα από όσο περιμέναμε. Γνωρίζοντας τις ανάγκες μας, πολύ συχνά τις προλαμβάνει. Μόλις προφέρουμε στην προσευχή τα αιτήματά μας, που δικαιολογούνται με την πραγματικότητα της ζωής μας μέσα στον κόσμο, Αυτός ήδη το έχει εκπληρώσει. Συνεπώς, η σιωπή του Θεού είναι απάντηση στις αδικίες μας η πιο εύγλωττη, η πιο ευγενική.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Πώς ευαρεστείται ο Θεός; Με την τήρηση των εντολών του, που εκφράζουν το άγιο θέλημά του, με την υποταγή δηλαδή στο νόμο του, που σώζει, όχι με την υποταγή στα πάθη που καταστρέφουν τη ψυχή. (Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

Ο αυτάρκης, επειδή δεν έχει ανάγκη από τίποτε, είναι πλησιέστερα από τους άλλους στο Θεό.

(Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός)

Το αγαθό που είναι ανώτερο από όλα τα αγαθά, είναι ο φόβος του Θεού και η μνήμη του θανάτου.

(Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος)

Το ότι έχουμε πίστη δεν σημαίνει μόνο ότι πιστεύουμε στο Θεό σαν δημιουργό μας. Σημαίνει επίσης ότι αναγνωρίζουμε την ακατάπαυστη πρόνοια και μέριμνά Του για το καλό μας, ακόμα και στις ασήμαντες πτυχές της ζωής μας. Αυτό, βέβαια, είναι λίγο-πολύ αδύνατο να το αντιληφθεί ο νους μας, έτσι όπως είναι βυθισμένος μέσα στο σκοτάδι των παθών.

(Όσιος Μακάριος της Όπτινας)

Η ελεημοσύνη από μόνη της, λένε οι πατέρες, σώζει τον άνθρωπο. Ο ελεήμων άνθρωπος μοιάζει με τον Θεό και ο Θεός δεν μπορεί να αρνηθεί σ’ αυτόν τη χάρη Του.

(Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)

Η ελεημοσύνη δόθηκε από τον Θεό. Επέτρεψε ο Θεός τη φτώχεια, να υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι, για να δείξουμε εμείς διά της ελεημοσύνης, την αγάπη μας για τον συνάνθρωπο. Να γνωρίζετε ότι αυτούς που έχουμε βοηθήσει και ελεήσει, θα είναι για εμάς μάρτυρες υπερασπίσεως εν ώρα κρίσεως.

(Δημήτριος Παναγόπουλος, ιεροκήρυκας)

Πολλές φορές οι γονείς, και κυρίως η μητέρα, πληγώνουν το παιδί γι’ αταξία που έκανε και το μαλώνουν άδικα. Τότε αυτό πληγώνεται. Ακόμη κι αν δεν το μαλώσεις εξωτερικά και μέσα σου το μαλώσεις κι αγανακτήσεις ή το κοιτάξεις άγρια, το παιδί το καταλαβαίνει. Δεν δέχεται το χάδι, το νομίζει υποκρισία, γιατί έχει πληγωθεί. (Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Θησαυρός μεγάλης ἀξίας εἶναι ἡ ὑπακοὴ τοῦ μοναχοῦ. Αὐτὸς ποὺ τὴν ἔχει θὰ εἰσακουσθεῖ ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ θαρρετὰ θὰ σταθεῖ δίπλα στὸν Ἐσταυρωμένο. Γιατὶ ὁ Ἐσταυρωμένος Κύριος ὑπάκουσε μέχρι θανάτου. ( Ἀββᾶς Ὑπερέχιος )

Θυμήσου, θυμήσου αγαπημένο μου παιδί όλα τα συμβάντα της ζωής μας είναι μέρος της παντελώς άγνωστης οικονομίας του Θεού. Τώρα δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, αλλά πιο αργά θα τα καταλάβουμε. Τώρα αισθανόμαστε ότι είμαστε αδικημένοι και λοιδορούμενοι. Αργότερα θα καταλάβουμε ότι από τα πάντα θα μπορούσαμε να έχουμε ένα τεράστιο όφελος : τον ταπεινό λογισμό.

(Άγιος Λουκάς ο Ιατρός)

Θυμήσου με Κύριε όταν έλθεις στη Βασιλεία Σου.

(Άγιος Ληστής ο Ευγνώμων)

Κάνουμε κριτική στους πολιτικούς μας, που είναι στην εξουσία, αλλά είναι και αυτοί παιδιά μας. Είμαστε εμείς, οι παλιότερες γενιές, που έχουμε την ευθύνη, διότι δεν δώσαμε σ’ αυτούς καλό παράδειγμα. Είμαστε μια εικόνα των περασμένων γενεών και από αυτές δεν καταφέραμε να μάθουμε και πολλά. Τώρα εμείς είμαστε οι υπόλογοι. Πρέπει να ξεκινήσουμε με τον εαυτόν μας και όχι να προσπαθήσουμε ν’ αλλάξουμε τους άλλους.

(Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα)

Μπροστά στον Θεό, όταν προσευχόμαστε, πρέπει να παρουσιαζόμαστε συντετριμμένοι. Εμείς παρουσιαζόμαστε με εγωισμό και ξηροί, διότι δεν είναι καρδιακή η προσευχή μας, με αποτέλεσμα να μην παίρνουμε απάντηση από τον Θεό.

(Δημήτριος Παναγόπουλος, ιεροκήρυκας)

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, έλεγε χαρακτηριστικά για το κακό που μπορεί να μας κάνει ο διάβολος: Μην φορτώνετε όλες τις αμαρτίες σας στον δύσμοιρο διάβολο. Εμείς μαζεύουμε τα φρύγανα και αυτός βάζει τη φωτιά. Αν δεν υπάρχουν φρύγανα, τι φωτιά μπορεί να βάλει ο διάβολος; Επομένως ο διάβολος μπορεί να μας κάνει τόση ζημιά, όσο εμείς του επιτρέπουμε να μας κάνει. Του δίνουμε εμείς το δικαίωμα.

(Δημήτριος Παναγόπουλος, ιεροκήρυκας)

Προτιμῶ ἐργασία ἐλαφριὰ καὶ συνεχῆ παρὰ ἐξουθενωτικὴ ἐξαρχῆς ποὺ γρήγορα ὅμως σταματάει. ( Ἀββᾶς Ματόης )

Η εγκράτεια, ο αλληλοσεβασμός και η προσευχή των γονέων αποθησαυρίζονται στα παιδιά και επιστρέφουν ως χαρά και ευλογία στους γονείς.

(Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Όλοι οι άγιοι δεν έλαβαν την ίδια Χάρη από τον Θεό, αλλά όλοι γέμισαν το δοχείο που προσέφεραν στον Θεό.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Το βάθος και η δύναμη των θλίψεων που βιώθηκαν στη ζωή γέμισαν την καρδιά με συμπόνια για κάθε πάσχοντα. Η συμπάσχουσα αγάπη γεννά την ετοιμότητα για αυτοθυσία για το καλό του πλησίον.

(Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ)

Μόνο τον Κύριο και Δημιουργό του σύμπαντος, θα δοξάσεις ως Θεό, σ’ Αυτόν θα προσκολληθείς με αγάπη και σ’ Αυτόν θα μετανοείς μέρα-νύχτα για τα εκούσια και ακούσια αμαρτήματά σου. Γιατί Αυτός είναι σπλαχνικός και ελεήμων, μακρόθυμος και πολυέλεος και αγαθοποιός αιώνιος. Αυτός έχει υποσχεθεί και δίνει την ουράνια και αδιάδοχη βασιλεία, τον ανώδυνο βίο, την αθάνατη ζωή και το ανέσπερο φως, για να τ’ απολαμβάνουν όσοι Τον σέβονται, Τον προσκυνούν, Τον αγαπούν και τηρούν τις εντολές Του.

(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Να ασχολείστε με τους ύμνους, τα τροπάρια των αγίων, των μαρτύρων και τους ψαλμούς του Δαβίδ. Να μελετάτε την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Μ’ αυτό τον τρόπο η ψυχή σας θ’ απαλύνεται, θ’ αγιάζεται, θα θεούται, θα είναι έτοιμη ν’ ακούσει του Θεού τα μηνύματα. (Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Μέσα στην Εκκλησία γινόμαστε ένα με κάθε δυστυχισμένο και πονεμένο κι αμαρτωλό. Κανείς δεν πρέπει να θέλει να σωθεί μόνος του, χωρίς να σωθούν και οι άλλοι. Είναι λάθος να προσεύχεται κανείς για τον εαυτό του, για να σωθεί ο ίδιος. Τους άλλους πρέπει να αγαπάμε και να προσευχόμαστε να μη χαθεί κανείς· να μπουν όλοι στην Εκκλησία. Αυτό έχει αξία.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)