Όσοι δίνουν τα πρωτεία στην εσωτερική τους μόρφωση (της ψυχής) και χρησιμοποιούν και την εξωτερική μόρφωση για την εσωτερική, αυτοί γρήγορα μεταμορφώνονται πνευματικά, εάν ασκούνται και πνευματικά, και τότε βοηθούν πολύ κόσμο θετικά, διότι βγάζουν τον κόσμο από το άγχος της κολάσεως και τον οδηγούν στην Παραδεισένια αγαλλίαση. Μπορεί μεν αυτοί οι άνθρωποι του Θεού πολλές φορές να έχουν λιγότερα πτυχία, αλλά βοηθάνε περισσότερο, διότι έχουν πολλή Χάρη και όχι πολλά χαρτιά (πτυχία). (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Να μην περιμένει κανείς πνευματική κατανόηση από ανθρώπους που δεν πιστεύουν στο Θεό. Καλύτερα να εύχεται γι\’ αυτούς να τους συγχωρήσει ο Θεός και να τους φωτίσει. Να μιλάει στον καθένα με τη δική του γλώσσα και να μη φανερώνει τις μεγάλες αλήθειες που πιστεύει και ζει, γιατί δεν θα τον καταλάβουν, επειδή μιλάει σε άλλη συχνότητα και διαφορετικό μήκος κύματος… (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Η μοναδική οδός που οδηγεί στον αγιασμό είναι η μετάνοια. Και η μετάνοια βιώνεται με την εργασία των εντολών του Θεού. Ο άνθρωπος που έχει υποδουλωθεί στην αμαρτία βρίσκεται σε μια νοσηρή και παρά φύσιν κατάσταση. Η θεραπευτική αγωγή που πρέπει να ακολουθήσει για να επανέλθει στην φυσική του κατάσταση, για να ξαναβρεί «το αρχαίον εκείνο κάλλος», συνίσταται κυρίως στον τρόπο βιώσεως της ησυχαστικής ορθοδόξου παραδόσεως.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ακόμα κι αν μας προσβάλλει χίλιες φορές την ημέρα ο πονηρός το ξεχνάμε, ενώ θυμόμαστε τις προσβολές των ανθρώπων πολύ περισσότερο. Αυτό είναι τέχνασμα του διαβόλου. Ξέρει να μας απατά έξυπνα κι ενώ μας προσβάλει ο ίδιος, συνηθίζει να κρύβεται πίσω από τη φιλαυτία μας. (Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Ο άνθρωπος είναι ο βασιλιάς της δημιουργίας, αλλά το στεφάνι του είναι πλεγμένο από αγκάθια. Η πορεία του είναι άλλοτε τραγούδι και συμφωνία χαράς κι άλλοτε, τις περισσότερες φορές, ένα θλιβερό και ασταμάτητο πένθιμο εμβατήριο.

(Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Αυτό που λένε, ανοίγονται τα μάτια της ψυχής, ξέρουν τι λένε οι άγιοι Πατέρες, ήξεραν τι λένε οι άγιοι Πατέρες. Γι’ αυτό να διαβάζουμε και τα πατερικά βιβλία και τη Θεία Γραφή. Μα δεν αδειάζεις; Έστω μισή ώρα κάθε μέρα να διαβάζεις. Αυτή η κάθαρση, αυτός ο φωτισμός, τον οποίον θα πάρεις διαβάζοντας τη Θεία Γραφή, θα σου κρατήσει όλη την ημέρα και τη νύχτα.

(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης)

Δεν θα καταδικαστούμε ποτέ, γιατί δεν κάναμε θαύματα, αλλά οφείλουμε να δώσουμε λόγο γιατί δεν κλαίγαμε ακατάπαυστα για τις αμαρτίες μας.

(Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)

Όταν ο άνθρωπος ταπεινώνεται, έστω και ακούσια, τότε η Χάρις του Θεού είναι υποχρεωμένη να έρθει πάνω του.

(Γέροντας Γαβριήλ Τσάφος)

Δεν πρέπει να κοιτάζουμε με κατάπληξη και κακία τις διάφορες αμαρτίες, τις αδυναμίες και τα πάθη των ανθρώπων. Όλ’ αυτά είναι ξελογιάσματα των ανθρώπων από παλιά, είναι αδυναμίες όλου του ανθρώπινου γένους. Οι άνθρωποι δεν μπορούν από μόνοι τους ν’ απαλλαγούν από αυτά. Είναι απαραίτητος ένας σωτήρας, όχι μεσίτης, ούτε άγγελος, αλλά ο ίδιος ο Κύριος σαρκωμένος.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Το να είσαι χριστιανός, υπό τη στενή έννοια, σημαίνει να καταβάλλεις υπέρμετρο αγώνα για να καθαρίσεις την καρδιά σου και το νου σου από εμπαθείς σκέψεις. Τι είδους αγώνα; Γύρω απ’ αυτό το ζήτημα υπάρχει τεράστιος πλούτος γνώσεως και διδασκαλίας και πλούσιο απόθεμα εμπειριών ζωής χιλιάδων αγίων ανδρών και γυναικών, οι οποίοι επιβεβαίωσαν εμπράκτως αυτή τη διδασκαλία. Η κάθαρση του εαυτού από πονηρές και εμπαθείς σκέψεις, η εκρίζωση κάθε κακίας, ήταν ανέκαθεν ο στόχος όλων των μεγάλων ασκητών, ερημιτών και ησυχαστών.

(΄Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Όταν παύσεις να θυμάσαι εκείνο που ζητάς, τότε θα σου έλθει ως δώρο της υπομονής και της καρτερίας σου.

(Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής)

«Η κατάκρισις έχει τόσο μεγάλες παγίδες, που δεν μπορεί να τις φανταστεί ο άνθρωπος· έχει αργολογία, εμπαιγμό, γέλωτα, κραυγή, ψέμα και τόσα άλλα. Από την κατάκριση ξεκινούν όλα τα μεγάλα κακά και θανάσιμα αμαρτήματα». (Γερ. Μακρίνα Βασσοπούλου, Καθηγ. Ι.Μ. Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς Βόλου)

Ὅταν ὁ νοῦς εἶναι ὅλος στόν Θεό, τότε ὁ κόσμος λησμονεῖται ἐντελῶς. ( Ἅγιος Σιλουανός )

Να αξιολογείτε τα πράγματα, όχι ανάλογα με το χρώμα και το σχήμα τους, αλλά ανάλογα με το νόημά τους. Να αξιολογείτε τον κάθε άνθρωπο όχι κατά την ιδιότητα και την περιουσία του, αλλά κατά την καρδιά του, εκεί που τα αισθήματα, ο νους και η βούλησή του ενώνονται.

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Δεν υπάρχει καλογηρική και κοσμική πνευματικότητα. Μπορεί μεν στο μοναχό, που βρίσκεται σε μια Μονή, να του παρέχονται κατά τρόπο άριστο οι προϋποθέσεις, για να βρει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, αλλά και ο λαϊκός, που είναι ζωντανό και αληθινό μέλος της Εκκλησίας, θα βρει τη χάρη του Θεού. Το Άγιο Πνεύμα, δεν πήρε σύνταξη στο κόσμο!

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ο κάθε άνθρωπος θέλει την αγάπη και αφού εμείς ζητάμε να μας σέβονται και να μας μιλούν με αγάπη, το ίδιο να φερόμαστε και εμείς.

(Γερόντισσα Μακρίνα , Ι. Μ. Παναγίας Οδηγήτριας Πορταριάς)

Η πνευματική κρίση εκδηλώνεται με το ότι όντως έχουμε γίνει αδιάφοροι, αφιλόξενοι, ανυπόμονοι, καταναλωτικοί. Μας συνοδεύει μια βαθιά σύγχυση και απώλεια ταυτότητας, η στέρηση της εσωτερικής πληροφορίας του ποιοι πραγματικά είμεθα, και βέβαια η απουσία της εσωτερικής πληροφορίας ότι κάπου υπάρχει ο Θεός στη ζωή μας.

(Γέροντας Χριστόδουλος Καθηγούμενος Ι. Μ. Κουτλουμουσίου)

Δεν πρέπει να κάνουμε στα παιδιά μας συνέχεια υποδείξεις. Πρέπει να δίνουμε καλό παράδειγμα.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Η άγνοια της ευαγγελικής διδασκαλίας επιτρέπει την επίδραση του παραλόγου και απομακρύνει τη θεία Χάρη. Επειδή ο άνθρωπος δεν έχει γνώση του Θεού και άρα δεν έφτασε ακόμη στο φωτισμό, πλανάται στις κρίσεις του. Απ’ εδώ αρχίζει το δικαίωμα του «γιατί;», του «αν» και του «μήπως;» και ξεκινά η κατάκριση, η αντίσταση, η απείθεια, το μίσος και γενικά η κακία.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Όταν έλθει το φως της Χάριτος όλα χάνονται, όπως ο ήλιος αφού ανατείλει φεύγει το σκοτάδι και βλέπουμε καθαρά. Οι δαίμονες τότε φεύγουν μακριά επειδή δεν μπορούν να σταθούν μπροστά στη θεία Χάρη. (Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής)

Σε κάθε προσευχή πρέπει να έχετε ένα κόμπο δάκρυ. Και σαν σας έλθει κατάνυξη, μη το λέτε πουθενά γιατί είναι θείο δώρο μήπως και το χάσετε! Αγάπησε την κατάνυξη, φέρνε στο νου σου τις αιτίες που θα σου φέρνουν δάκρυα.

(Γέροντας Ιερώνυμος της Αίγινας)

Μη δίνεις σημασία στις συκοφαντίες του εχθρού εναντίον του αδελφού σου, στα μίση, τις κακίες και τους εγωισμούς του. Να τους βλέπεις όλους σαν εικόνες Θεού και να τους φέρεσαι με απλότητα, με σεβασμό. Μη βάζεις για κανένα κακό με το νου σου χωρίς λόγο.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Εκείνος που νικιέται από επιθυμίες και ηδονές και περνά τη ζωή του μέσα στον κόσμο, θα πέσει σύντομα μέσα στα δίχτυα της αμαρτίας. Και η αμαρτία όταν γίνει μια φορά, είναι φωτιά σε ξερά χόρτα, πέτρα που κυλάει στην κατηφοριά, χαράδρα που πλαταίνει τις ρεματιές• και με κάθε τρόπο ετοιμάζει την απώλεια του αμαρτωλού. (Όσιος Θεόδωρος Εδέσσης)

Η μετάνοια είναι ο σπόρος, και η συγχώρεση είναι ο καρπός. Τίποτε το αξιοθαύμαστο δεν έχει ο σπόρος που δεν φέρνει καρπούς. Καμία μετάνοια δεν έχει αξία δίχως την συγχώρεση! (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος)

Αν χρειαστεί να πάρεις μια γρήγορη απόφαση και καταλαβαίνεις ότι πρέπει να συμβουλευτείς κάποιον για το θέμα που σε απασχολεί, αλλά δεν έχεις κοντά σου κανέναν που θα μπορούσε να σε συμβουλέψει, στρέψου στον Θεό και, όπως μας διδάσκουν οι πατέρες, επικαλέσου τη βοήθειά Του τρεις φορές. Έπειτα κάνε ό,τι σε φωτίσει Εκείνος.

(Όσιος Μακάριος της Όπτινα)

Ο διάβολος μας πολεμά με τα πάθη και εμείς με την προσοχή στα πονηρά του τεχνάσματα και με τις αρετές· εκείνος μας πολεμά με την γαστριμαργία, την σάρκα και τις ηδονές, εμείς να τον πολεμούμε με τη νηστεία, την αγρυπνία και την προσευχή· εκείνος με τον θυμό, εμείς με την μακροθυμία και την πραότητα. Εκείνος με την βλασφημία, εμείς με την δοξολογία και την προσευχή. Εκείνος με την υπερηφάνεια, το πρώτον του και μεγαλύτερο όπλον, εμείς με την ταπείνωση, τον φοβερότερο εχθρό του.

(Γέροντας Ιερώνυμος Σιμωνοπετρίτης)

Είναι προτιμότερο να υποφέρεις το κακό, παρά να γίνεις αιτία του κακού. Είναι προτιμότερη η λύπη σ’ αυτόν που υποφέρει αδίκως, παρά η χαρά σ’ αυτόν που εργάζεται με αδικία.

(Όσιος Αρσένιος Μπόκα)

Η μεγαλυτέρα ελεημοσύνη, το μεγαλύτερον καλόν, εκείνο που ανακουφίζει περισσότερον από κάθε άλλο την ψυχήν, που ευρίσκεται εις τον άλλον κόσμον, είναι η θυσία του θείου Αμνού, επάνω εις το άγιον θυσιαστήριον, εις την αγίαν Λειτουργίαν. Εις την Παλαιάν Διαθήκη γράφεται ότι το αίμα τράγων και ταύρων και σποδός δαμάλεως εκαθάριζε τους αμαρτάνοντας από τας νομικάς παραβάσεις των, πολλώ μάλλον το αίμα του Χριστού, λέγει ο Απόστολος Παύλος, καθαρίσει ημάς από πάσης αμαρτίας (Εβρ. 9,13 ). Μεγίστη η ωφέλεια λοιπόν και τούτο διότι θυσιάζεται το άκακον Αρνίον του Θεού, ίνα καθαρίση τους ανθρώπους από τας αμαρτίας των, και αποδεσμεύση τούτους από τα ποικίλα δεσμά της αιχμαλωσίας των παθών. (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)

Για να έχει ένας άνθρωπος καρπούς δεν είναι θέμα νηστείας, αλλά είναι θέμα καρδιάς. Οι καρποί δεν είναι θέμα εφαρμογής μιας εντολής αλλά είναι θέμα καρδιάς. Γιατί όλες οι εντολές και όλοι οι κανόνες του Θεού είναι υπηρέτες της καρδιάς: Θερμαίνουν, καθαρίζουν, φωτίζουν, ποτίζουν, προφυλάσσουν, ξεχορταριάζουν, σπέρνουν σπόρο στην καρδιά για να συλλάβει, να μεγαλώσει και να ωριμάσει ο καρπός στο χωράφι της καρδιάς. Ακόμη και όλα τα καλά έργα, που κάνει ο άνθρωπος, είναι το μέσο και όχι καρπός…

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος)

«Να τα αναθέτουμε όλα σε Εκείνον χωρίς αγωνία. Να είμαστε απλοί. Να λέμε το «Κύριε Ιησού Χριστέ, φώτισέ με, φώτισόν μου το σκότος» και θ’ ανοίξει στον Χριστό η καρδιά μας».

(Γερ. Θεοσέμνη, Καθηγουμένη Ι.Μ. Χρυσοπηγής Χανίων Κρήτης)