Ο διάβολος είναι πολυμήχανος. Οι μηχανισμοί τού διαβόλου είναι πονηροί. Τρόμος! Γι’ αυτό πρέπει κι εμείς να φτιάχνουμε ευσεβείς μηχανισμούς αμύνης, χωρίς πονηρία, για να καταστρέψουμε τη δύναμη των δικών του παγίδων.

(Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Ο Θεός μας προφυλάττει από τον πειρασμόν. Δεν αφήνει να πειρασθούμε άνω των δυνάμεών μας. Όλα τα επιτρέπει για το καλό μας.

(Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)

Σήμερα, το ότι οι άνθρωποι είναι μπερδεμένοι, το ότι οι άνθρωποι είναι συγχυσμένοι, και δεν έχουν την ειρήνη του Χριστού, μέσα τους, είναι γιατί δεν εργάζονται, κατά τρόπο Πατερικό, την πνευματική ζωή, αλλά, την εργάζονται κατά τρόπον ιδιόρρυθμο, δηλ. όπως ο καθένας νομίζει και εκτιμήσει, τι είναι η πνευματική ζωή.

(Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Ο τελειότερος τρόπος προσευχής είναι ο σιωπηλός. Η σιγή. Εκεί γίνεται η θέωση. Μες στη σιγή, στη σιωπή, στο μυστήριο. Εκεί γίνεται η πιο αληθινή λατρεία. (Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Όταν ο άνθρωπος είναι άρρωστος, αντιμετωπίζει σωματικές αδυναμίες ή δοκιμάζεται από διάφορες αιτίες, στην αρχή δεν μπορεί να νιώσει την καρδιά του να φλέγεται από πίστη στον Θεό. Στην αρρώστια και τις δοκιμασίες η καρδιά υποφέρει. Η πίστη και η αγάπη απαιτούν υγιή και ήρεμη καρδιά.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Μου φαινόταν ότι τίποτε δεν άξιζε τόσο όσο το να νεκρώσω τις αισθήσεις, μακριά από το σαρκικό και κοσμικό φρόνημα, και αφού στραφώ στον εαυτό μου, να μην με αγγίζει κανένα ανθρώπινο, παρά μό¬νο να συνομιλώ με τον Θεό, να ζω υπέρ τα δρώμενα, να ζω τις θείες αποκαλύψεις, να γίνομαι πράγματι έσοπτρο ακηλίδωτο του Θεού, λαμβάνοντας φως από το φως, και από σκοτεινός να φωτίζομαι, συγ¬κομίζοντας ήδη από την παρούσα ζωή τους καρπούς των ελπιζομένων μελλόντων αγαθών, αφήνοντας την γη και συναναστρεφόμενος τους αγγέλους.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος

Η καρδιά μου, παιδιά μου, έχει μόνο εισόδους και καμιά έξοδο. Εάν κάποιος εισέλθει σε αυτή δεν πρόκειται να εξέλθει, όσα προβλήματα και να μου δημιουργήσει. Δεν θα ψυχρανθεί η αγάπη μου, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά αυτού του ανθρώπου.

(Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος)

Οι γονείς κατσαδιάζουν τα παιδιά τους για το παραμικρό. Είναι σαν να μην ξέρουν πως γίνεται να τους μιλά κανείς ήσυχα και τρυφερά. Όταν είναι αναγκαίο να θέσει ένας γονιός όρια πειθαρχίας σ’ ένα παιδί, το παιδί πρέπει να νιώθει ότι πίσω από την αυστηρότητα υπάρχει αγάπη. Είναι μεγάλο λάθος να τιμωρείς τα παιδιά τη στιγμή που κάνουν κάτι κακό, διότι τίποτα δεν πετυχαίνεις έτσι. (Γέροντα Θαδαίου της Βιτόβνιτσα)

Η κολακεία είναι αποκρουστική κακία, καλυμμένη με το προσωπείο της φιλίας. Είναι ψεύτικο χάδι που εκδηλώνεται σαν φιλία μόνο στα λόγια και ως προθυμία και βιασύνη για πράγματα ανάξια λόγου. Είναι δόλια, χωρίς ιερό και όσιο. Στην κολακεία, όπως και στο μνήμα, μόνο το όνομα της φιλίας είναι γραμμένο. Η κολακεία διαφθείρει τις ψυχές που την δέχονται. (Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός)

Η αλαζονεία είναι πολύ κακό παθός και γίνεται αιτία πολλών δεινών για τις κοινωνίες. Αυτή γεμίζει τα πάντα με θόρυβο, φέρνει διχασμούς, προκαλεί συγκρούσεις, ανατρέπει καθεστώτα, διασαλεύει την ειρήνη, παρακινεί σε μάχες, πυροδοτεί πολέμους. Αυτή προκαλεί όλα τα δεινά.

(Άγιος Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως)

Ο Μοναχός και ο Αγωνιστής Χριστιανός είναι πνευματικοί μαχητές σε κάθε στιγμή της ζωής τους από την γέννηση μέχρι τον θάνατο τους. Είναι όμως ανάγκη να γνωρίζουμε την τέχνη αυτού του αοράτου πολέμου και από ποία μέρη έρχεται εναντίον μας ο νοητός εχθρός. (Γέροντας Κλεόπας Ηλίε)

Σε τίποτα δεν εξυπηρετεί η σιωπή μας την ώρα της αντιδικίας, αν αυτή παίρνει τη θέση της βρισιάς και της αντιλογίας ή αν την συνδυάζουμε με κάποιες χειρονομίες, οι οποίες θα εξοργίσουν ασφαλώς περισσότερο αυτόν που προσπαθούμε να κατευνάσουμε και έτσι θα γίνουμε αιτία της καταστροφής του.

(Αββάς Κασσιανός)

Όποιος κατορθώνει να λέει κάθε μέρα στον εαυτό του: “σήμερα είναι η τελευταία ημέρα της ζωής μου”, ουδέποτε θ’ αμαρτήσει θεληματικά προς τον Θεό.

(Αββάς Ησαΐας ο Αναχωρητής)

Ο πράος και καλοσυνάτος άνθρωπος είναι πατέρας των ορφανών, προστάτης των χηρών, κηδεμόνας της φτώχειας, βοηθός των αδικουμένων και σ’ όλες τις περιπτώσεις επιβάλλει τη δύναμη της δικαιοσύνης. Ο πράος πατέρας είναι σεβαστός στο παιδί και το πράο παιδί σεβαστό στον πατέρα και ο δούλος στον κύριό του και τον κύριο τίποτε δεν τον κάνει τόσο συμπαθή στους υπηρέτες, όσο η πραότητα. Γιατί, όταν τον δουν να διακρίνεται για την επιείκειά του και να συμπεριφέρεται σε όλους με πραότητα, πολύ τον εκτιμούν και τον θαυμάζουν και τον θεωρούν πιο πολύ πατέρα παρά αφέντη. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

Πάντοτε προηγείται η Χάρις των πειρασμών ως μία ειδοποίηση προετοιμασίας.

(Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής)

Ο αγαθός, ο καλοκάγαθος, αυτός που δεν έχει πονηρούς λογισμούς, ελκύει την χάρη του Θεού. Κυρίως η αγαθότητα και η απλότητα ελκύουν την χάρη του Θεού· είναι οι προϋποθέσεις, για να έλθει ο Θεός.

(Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Ο Σωτήρ ημών μας εδίδαξεν «όπως θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, ούτω ποιείτε και υμείς ομοίως». και ημείς αντί της αγάπης και αγαθοεργίας, «δάκνωμεν αλλήλους» κατά τον θείον Απόστολον έως ου «υπ΄ αλλήλων αναλωθώμεν». και τούτο εν γνώσει ότι θα καταστραφώμεν κατά τον αψευδή λόγον του Κυρίου, ότι «πάσα Βασιλεία μερισθείσα καθ΄ εαυτής ερημούται, και πάσα πόλις ή οικία μερισθείσα καθ΄ εαυτής ου σταθήσεται».

(Γέροντας Γαβριήλ Διονυσιάτης)

Επειδή ανήκουμε ολοκληρωτικά στην κυριότητα και εξουσία του ανακαινιστή μας Ιησού Χριστού, οφείλουμε πλήρη υποταγή στο θείο θέλημα και άρα η ευθύνη της αποστασίας μας είναι βέβαιη και καταστροφική. Πέραν όμως της ευθύνης της παρακοής και αποστασίας, γεννάται και το θέμα της προσωπικής μας σωτηρίας και εξυγίανσης, που είναι αποτέλεσμα της ακριβούς πρακτικής εφαρμογής των εντολών του ιατρού και σωτήρα μας.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Αγωνιστείτε για τη σωτηρία σας όλοι μαζί και ο καθένας χωριστά. Παλέψτε, νικήστε, και μη λογαριάζετε τον εαυτό σας άξιο και πάνσοφο. Γιατί έτσι κατηγορείτε τον Θεό πως είναι άσπλαχνος και άσοφος.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Τὸ νὰ βιάζει κανεὶς σ᾿ ὅλες τὶς περιπτώσεις τὸν ἑαυτό του, αὐτὸς εἶναι ὁ δρόμος τοῦ Θεοῦ.

Αν ο Θεός αποκαλύπτει ότι στην φύση του είναι ταπεινός, δεν μένει πλέον κανένα ερωτηματικό γιατί η ταπείνωση επιβάλλεται για την ίαση και ισορροπία της παγκόσμιας διαστροφής.

(Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός)

Ὁ Κύριος ἦρθε στὴ γῆ, γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει ἐκεῖ ποὺ μένει Αὐτός, ἡ Πανάχραντη Μητέρα Του, ἡ Ὁποία Τὸν ὑπηρέτησε στὴ γῆ γιὰ τὴ δική μας σωτηρία, καὶ οἱ μαθητὲς καὶ ἀκόλουθοί Του. ( Ἅγιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης )

Πολλές φορές οι γονείς, και κυρίως η μητέρα, πληγώνουν το παιδί γι’ αταξία που έκανε και το μαλώνουν άδικα. Τότε αυτό πληγώνεται. Ακόμη κι αν δεν το μαλώσεις εξωτερικά και μέσα σου το μαλώσεις κι αγανακτήσεις ή το κοιτάξεις άγρια, το παιδί το καταλαβαίνει. Δεν δέχεται το χάδι, το νομίζει υποκρισία, γιατί έχει πληγωθεί. (Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Κάθε χάρισμά μας, πρέπει να το αποδίδουμε στη Χάρη του Θεού, που αναδημιουργεί ό,τι φυσικό έχουμε μέσα μας, αλλά και μας δίνει πολλά νέα δώρα. (Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

«Όσο ο άνθρωπος ζει εγωκεντρικά, ανθρωποκεντρικά, αυτόνομα, τοποθετεί τον εαυτό του ως κέντρο και σκοπό της ζωής του. Πιστεύει ότι μπορεί να αυτοτελειωθεί, να αυτοορισθεί, να αυτοθεωθεί. Αυτό είναι άλλωστε και το πνεύμα του σύγχρονου πολιτισμού, της σύγχρονης πολιτικής. Να κάνουμε ένα κόσμο έστω καλύτερο, δικαιότερο, αλλά αυτόνομα. Ένα κόσμο που θα έχει κέντρο τον άνθρωπο χωρίς αναφορά στον Θεό, χωρίς να αναγνωρίζει ότι ο Θεός είναι η πηγή κάθε καλού.»

(Γέροντας Γεώργιος Γρηγοριάτης (Καψάνης))

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία από τον σωματικό θάνατο που οδηγεί στην αιώνια κόλαση. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευφροσύνη από τον σωματικό θάνατο που οδηγεί στον παράδεισο, στα χέρια του Θεού. Τι είναι λοιπόν θάνατος; Ο τέλειος χωρισμός από τον Θεό. Τι είναι λοιπόν ζωή; Η τέλεια ένωση με τον Θεό.

(Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ)

Πρέπει να γνωρίζεις και να θυμάσαι πάντα πως είσαι μια πεσμένη ύπαρξη. Και καθώς έπεσες με τη λογική και την ελεύθερη βούλησή σου, με τα ίδια αυτά όπλα, φωτισμένα από το φως του Λόγου του Θεού και ενισχυμένα με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος εν Χριστώ Ιησού, να σηκωθείς από τη πτώση σου.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Εκείνος που θέλει να νικήσει πειρασμούς χωρίς την προσευχή και την υπομονή, όχι μόνον δεν θα το επιτύχει, αλλά και θα εμπλακεί περισσότερο σε αυτούς.

(Άγιος Μάρκος ο Ασκητής)

Στα μαρτύρια των Αγίων μπορεί κανείς να δει ότι, ενώ οι Άγιοι ήταν θλιβόμενοι, στενοχωρούμενοι, καταδιωκόμενοι και απειλείτο η ζωή τους και οδηγούντο στα μαρτύρια νέα παιδιά, μικρές κοπέλες, ηλικιωμένοι, άνθρωποι υπερήλικες, εν τούτοις πορεύονταν στον θάνατο μέσα σε μία απόλυτη και βαθειά ειρήνη. Μπορεί όλα τα εξωτερικά να ήταν εναντίον τους, όμως η καρδιά τους είχε ειρήνη, όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για τους γύρω τους. Γι’ αυτό στους τάφους των πρώτων μαρτύρων γράφει: «εκοιμήθη εν ειρήνη», διότι ακριβώς οι μάρτυρες επορεύοντο με απόλυτη ειρήνη. Πόσο σπουδαίο πράγμα σήμερα και απαραίτητο είναι αυτό.

(Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)

Η Εκκλησία κατατάσσεται από ορθόδοξη άποψη στον χώρο της ιατρικής, διότι πρόκειται πράγματι περί ιατρείας. Και σε αυτό το νοσοκομείο το πνευματικό, ο ιατρός δεν είναι άνθρωπος, αλλά είναι ο ίδιος ο Θεός, ο οποίος λειτουργεί, διακονεί τους ασθενείς ανθρώπους, διά των αγίων του, οι οποίοι έχουν εμπειρία αυτής της θεραπευτικής οδού.

(Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)