Αν λοιπόν από την αρχή και από τα πρώτα τους βήματα απομακρύνουμε τα παιδιά από την πονηριά και τα χειραγωγήσουμε προς την άριστη οδό, η ευσέβεια θα τους γίνει ένα είδος συνήθειας και φύσεως. Έτσι δεν θα μεταστρέφονται εύκολα με τη θέλησή τους προς το κακό, γιατί η συνήθεια αυτή θα τα βοηθεί να πράττουν τα καλά έργα. Έτσι θα γίνουν για μας σεβαστότερα από τους γέροντες και χρησιμότερα στις δημόσιες υποθέσεις, αφού θα παρουσιάζουν στη νεότητά τους τις αρετές των γεροντότερων. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Ας μη μας ξεγελά ο διάβολος ότι η αγάπη και το έλεος του Θεού θα μας σώσουν. Ο Θεός σώζει εκείνους που αγωνίζονται και προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις, για το σκοπό αυτό. Μόνον όσοι έχουν το αγνό και καθαρό ένδυμα της αγιότητας θα γίνουν συμμέτοχοι και κληρονόμοι της βασιλείας του. (Ανωνύμου)

Να προσέχομε να μην αγανακτούμε για τους ανθρώπους που μας βλάπτουν• μόνο να προσευχόμαστε γι’ αυτούς με αγάπη. Ό, τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπος μας, ποτέ να μη σκεπτόμαστε κακό γι’ αυτόν. Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά. Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό.

(Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

Η προσευχή είναι χάρη. Την δίνει ο Θεός, όταν υπάρχει ζήλος και ταπείνωση. Πολέμησε γενναία τον μισόκαλο που σε φθονεί, υπόμενε ό,τι και αν σου συμβαίνει με καρτερία, με υπομονή και πίστη. Μην αφήνεις να σε τυραννάει ο εχθρός της ψυχής σου, που εμφανίζεται με ένδυμα προβάτου και θέλει δήθεν το συμφέρον της ψυχής σου.

Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής

Ο Θεός σου ζητά να ελεήσεις το φτωχό, για να δώσει και σε σένα το έλεός Του, διότι εσύ έχεις απείρως μεγαλύτερη ανάγκη από το έλεος του Θεού, παρά ο φτωχός απ’ την ελεημοσύνη σου.

(Όσιος Αρσένιος Μπόκα)

Όταν έχετε πειρασμούς τότε κατέρχεται η χάρη του Θεού. Φαίνεται ότι του χαλάτε (του πειρασμού) τα σχέδια.

(Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)

Μια επιφανειακή κατανόηση απορρίπτει τον χριστιανισμό, η δε αμαρτία αποφεύγει τον ίδιο τον Χριστό, όπως ο εγκληματίας το δικαστή. Οι επιφανειακοί και επιρρεπείς στην αμαρτία χριστιανοί καταφέρονται εξίσου συχνά εναντίον του χριστιανισμού όπως και οι άπιστοι. Οι επιφανειακοί και φιλαμαρτήμονες το βρίσκουν εξίσου αναπαυτικό να κολυμπούν στα ρηχά λασπόνερα των ανθρώπινων σκέψεων, απ’ ό,τι στα επικίνδυνα βαθιά νερά του Χριστού.

(Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς Επίσκοπος Αχρίδος)

Οι άνθρωποι δεν κατανοούν τις Γραφές, τις βρίσκουν σχεδόν ακατανόητες. Μόνο όταν τους διδάξει το Άγιο Πνεύμα, τότε όλα γίνονται κατανοητά και η ψυχή αισθάνεται σαν να είναι στους ουρανούς. Γιατί το ίδιο Άγιο Πνεύμα είναι και στους ουρανούς και στη γη και στην Αγία Γραφή και στις ψυχές όσων αγαπούν τον Θεό. Χωρίς Πνεύμα Άγιο οι άνθρωποι πλανώνται και αδυνατούν να γνωρίσουν αληθινά τον Θεό και την ανάπαυση κοντά Του, έστω κι αν μελετούν συνεχώς. Πιστεύετε στο Ευαγγέλιο και στη μαρτυρία της Αγίας Εκκλησίας, και τότε θα γευθείτε, ήδη απ’ αυτή τη γη, τη μακαριότητα του παραδείσου. Αληθινά, η βασιλεία του Θεού είναι μέσα μας: Η αγάπη του Θεού χαρίζει στην ψυχή τον παράδεισο. Πολλοί πρίγκιπες και άρχοντες εγκατέλειψαν τους θρόνους τους, όταν γνώρισαν την αγάπη του Θεού. Κι αυτό είναι ευνόητο, γιατί η αγάπη του Θεού είναι φλογερή. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος η χαρά της ψυχής φτάνει ως τα δάκρυα, και τίποτα επίγειο δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί της. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Κανείς δεν κάνει ό,τι κάνει, θέλοντας το κακό· γιατί το κακό δεν έχει καν υπόσταση, ουσιαστικά είναι ανύπαρκτο· υπάρχει μόνο γιατί υπάρχει το αγαθό, όχι αφ’ εαυτού. Ό,τι γίνεται, για το αγαθό γίνεται ή για το νομιζόμενο ως αγαθό. (Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός)

Ιησού Υιέ Θεού, ελέησόν με. Να είσαι το φως για τη σκοτισμένη ψυχή μου. ( Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ )

Αν δεχθεί τον λογισμό ότι με τις δικές του δυνάμεις τα καταφέρνει καλά και προχωρεί, τότε εισέρχεται μέσα του η υπερηφάνεια. Χάνει ό,τι κέρδισε και χρειάζεται να αρχίσει πάλι από την αρχή, να ταπεινωθεί, να δει την αδυναμία του, την ανθρώπινη ασθένειά του και να μη βασίζεται στον εαυτό του. Χρειάζεται να βασίζεται στην Χάρι του Θεού, για να μπορεί να βρίσκεται συνεχώς στην πορεία της θεώσεως.

(Γέροντας Γεώργιος Γρηγοριάτης (Καψάνης))

Η θλίψις είναι το σκουλήκι της καρδιάς, που κατατρώγει την μητέρα που το γέννησε. Όποιος νίκησε τα πάθη αυτός νίκησε και την θλίψη. Όποιος νικιέται από τα πάθη δεν θα αποφύγει τα δεσμά της θλίψεως. Όπως ο άρρωστος φαίνεται από το χρώμα του προσώπου του, έτσι ο εμπαθής από την κατάθλιψη. (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

\”Αποκρύπτει πολλές φορές ο Θεός από τα μάτια μας και τα καλά που έχομε αποκτήσει. Ήλθε όμως αυτός που συνηθίζει να επαινεί, ή μάλλον να πλανά, και με τους επαίνους μάς άνοιξε τα μάτια. Και μόλις αυτά άνοιξαν, εξαφανίστηκε από μέσα μας ο πνευματικός πλούτος.\” (Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος)

Τι ωραίο πράγμα είναι η νηστεία! Αρκεί να νηστεύει κάποιος με πρόγραμμα. Όποιος δεν κάνει υπακοή στο θέμα της νηστείας, χάνεται. Έτσι κι εσύ, να κάνεις υπακοή και να μην κάνεις τα δικά σου θελήματα ούτε στη νηστεία.

(Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης)

Ευσέβεια είναι δικαιοσύνη προς τον Θεό, δύναμη που αυξάνει την τιμή που οφείλει ο άνθρωπος προς τον Θεό, σωστή αντίληψη για τον Θεό, έντιμη στάση απέναντί του. Όλοι πρέπει να φροντίσουν να έχουν ευσέβεια γιατί είναι η αρχή και το τέλος όλων των αρετών. Η ευσέβεια είναι σοφία. Είναι θησαυρός αδαπάνητος. (Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως ο θαυματουργός)

Διαθέτουμε ένα πραγματικό βαρόμετρο που δείχνει την πρόοδο ή την οπισθοδρόμηση της πνευματικής μας ζωής. Κι αυτό είναι η καρδιά μας. Μπορούμε να την ονομάσουμε και πυξίδα που μας οδηγεί στη θάλασσα του βίου. Μας δείχνει προς τα πού πορευόμαστε, ή προς την πνευματική ανατολή, τον Χριστό, ή προς την πνευματική δύση, το διάβολο.

(Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης)

Όλους μας λυπάται ο Χριστός και όλων θέλει την μετάνοια και μας περιμένει, ως μακρόθυμος και πολυεύσπλαχνος, αλλ’ έχει όρια και η μακροθυμία Του.

(παπα Δημήτρης Γκαγκαστάθης)

Μακάριος ο άνθρωπος που γνωρίζει την αδυναμία του. Γιατί αυτή η γνώση του γίνεται θεμέλιο και ρίζα και αρχή κάθε αγαθού. Όταν εννοήσει κανείς και αισθανθεί αληθινά την αδυναμία του, τότε σφίγγει την ψυχή του από τη νωθρότητα που σκοτίζει τη γνώση, και θησαυρίζει για τον εαυτό του τη φρούρηση. Ο άνθρωπος που έφτασε να μάθει το μέτρο της αδυναμίας του, αυτός έφτασε στον τέλειο βαθμό της ταπεινώσεως.

(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

Υπάρχουν στιγμές που οι άνθρωποι απελπίζονται και αποκαρδιώνονται, πράγμα που με τον τρόπο του αποτελεί ένα είδος υπερηφάνειας. Αν ένας άνθρωπος αγαπά τα πράγματα του κόσμου, τότε σίγουρα θα οδηγηθεί στην απογοήτευση, διότι δεν πρόκειται να βρει σ’ αυτά τον Θεό. Κάθε άνθρωπος νιώθει μερικές φορές μόνος, ακόμα και όταν βρίσκεται ανάμεσα σε ανθρώπους, μέχρι τη στιγμή που απελευθερώνεται από τα πράγματα του κόσμου. Σ’ αυτό το σημείο ο Θεός έρχεται και τον παρηγορεί.

(Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα)

Αν τακτοποιηθούν τα εσωτερικά του ανθρώπου, αυτόματα θα τακτοποιηθούν και τα εξωτερικά.

(Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)

Όταν βλέπουμε την αμαρτωλότητα των άλλων πρέπει να δούμε την δική μας καρδιά και να αναρωτηθούμε: «Εγώ είμαι καθαρός από αμαρτία, δεν υπάρχει μέσα μου το ίδιο πάθος που βλέπω στον αδελφό μου;» Αν παρακολουθούμε με προσοχή τις κινήσεις της δικής μας καρδιάς, τότε θα συνειδητοποιήσουμε την δική μας αμαρτωλότητα και την αναξιότητα και δεν θα δίνουμε προσοχή σ’ αυτά που κάνουν οι άλλοι και δεν θα τους κατακρίνουμε γι’ αυτά που κάνουν.

(Άγιος Λουκάς Κριμαίας)

Λέει κάτι ο Άγιος Ιωάννης πολύ θεόπνευστο: «φως κοσμικοίς μοναχοί, φως μοναχοίς άγγελοι» και αυτό δεν το λέει για να μειώσει τους κοσμικούς, τους λαϊκούς. Το λέει διότι θέλει να δείξει το μεγαλείον της εμπειρίας της εκκλησίας κι ένας μοναχός αγωνίζεται και αφιερώνεται και δέχεται την Χάρη του Αγίου Πνεύματος με έναν ιδιαίτερο τρόπο, την δέχεται ως μέλος της εκκλησίας. (Γέροντας Εφραίμ Βατοπαιδινός)

Όταν ακόμη και οι άνθρωποι γνωρίζουν πόσο φορτίο μπορεί να σηκώσει ένα άλογο, πόσο ένα γαϊδουράκι και πόσο μία καμήλα και τα φορτώνουν αναλόγως με τη δύναμή τους, και όταν ένας αγγειοπλάστης γνωρίζει πόσο χρόνο πρέπει ν’ αφήσει τον πηλό στον φούρνο, ώστε να μη θρυμματιστεί ούτε να ψηθεί υπερβολικά – πώς, λοιπόν, θα ήταν ποτέ δυνατόν να μη γνωρίζει ο Θεός πόσο πειρασμό μπορεί να αντέξει μία ψυχή για να γίνει έτοιμη και πρόσφορη, κατάλληλη για τη Βασιλεία του Ουρανού; (Άγιος Νείλος της Σόρα)

Οι άγιοί μας αγάπησαν πάρα πολύ τον Χριστό μας, κι αυτό τους έκανε να αντιμετωπίζουν με καρτερία τις δυσκολίες και με σεμνότητα τις χαρές ενώ εμάς παίρνουν τα μυαλά μας αμέσως αέρα με τις χαρές.

(Γέροντας Γαβριήλ Τσάφος)

Να είμαστε αχόρταγοι για τη θεία Χάρη. Να μη χορταίνουμε. (Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης)

Οι πράξεις του σώματος, για να πραγματοποιηθούν, χρειάζονται και χρόνο και κόπους και συνεργάτες και τις κατάλληλες ευκαιρίες. Οι κινήσεις, όμως, του νου επιτελούνται ταχύτατα και σε κάθε καιρό, δίχως κόπους και ιδιαίτερες φροντίδες.

(Γέροντας Κλεόπα Ηλίε)

Εάν η αδιαφορία για τους άλλους είναι αξιοκατάκριτη, πολύ περισσότερο είναι αξιοκατάκριτη η αδιαφορία για τα παιδιά μας!

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Όποιος αναζητά την απλότητα και θέλει να την κατακτήσει, ας αρχίσει να ξεριζώνει γρήγορα και με θάρρος τον καταραμένο εγωισμό και όλο το σύστημα της ιδιοτέλειας και της αυταρέσκειας και ας αγκαλιάσει απόλυτα την πίστη προς το Θεό.

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Καθένας μας μπορεί να κρίνει για τον Θεό κατά το μέτρο της χάριτος του Αγίου Πνεύματος που γνώρισε. Γιατί πώς είναι δυνατό να σκεφτόμαστε και να κρίνουμε για πράγματα που δεν είδαμε ή δεν ακούσαμε και δεν ξέρουμε; Οι άγιοι λένε πως είδαν τον Θεό. Αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που λένε ότι δεν υπάρχει Θεός. Είναι φανερό πως μιλούν έτσι, γιατί δεν Τον γνώρισαν· αυτό όμως δεν σημαίνει καθόλου πως ο Θεός δεν υπάρχει.

(Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Είναι προτιμότερο να ρίχνεις ταπεινά τα μάτια σου κάτω και να κοιτάς τα πόδια σου, προσέχοντας που πατάς. Αυτός είναι ο πιο σωστός δρόμος. (Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)