Τίτλος: Ἀπιστία
Συγγραφέας: Καβάφης Κωνσταντῖνος
Κατηγορία: Ποίηση
Θέμα: Ἀπιστία,
Πηγή/Έκδοση: Ποιήματα, ἐκδόσεις Ἴκαρος
Χρ. Έκδοσης: 1977
Εννόημα
  • !

    Κ’ οἱ γέροι τὴν ἀπήντησαν πὼς ὁ Ἀπόλλων/αὐτὸς ὁ ἴδιος ἐκατέβηκε στὴν Τροία,/καὶ μὲ τοὺς Τρώας σκότωσε τὸν Ἀχιλλέα.

Ἀπιστία

Πολλὰ ἄρα Ὁμήρου ἐπαινοῦντες, ἀλλὰ τοῦτο
οὐκ ἐπαινεσόμεθα …. οὐδὲ Αἰσχύλου, ὅταν φῇ
ἡ Θέτις τὸν Ἀπόλλω ἐν τοῖς αὑτῆς γάμοις ἄδοντα

«ἐνδατεῖσθαι τὰς ἑὰς εὐπαιδίας,
νόσων τ’ ἀπείρους καὶ μακραίωνας βίους.
Ξύμπαντά τ’ εἰπὼν θεοφιλεῖς ἐμὰς τύχας
παιῶν’ ἐπευφήμησεν, εὐθυμῶν ἐμέ.
Κἀγὼ τὸ Φοίβου θεῖον ἀψευδὲς στόμα
ἤλπιζον εἶναι, μαντικῇ βρύον τέχνῃ:
Ὁ δ’, αὐτὸς ὑμνῶν, ……………………….
…………………. αὐτὸς ἐστιν ὁ κτανὼν
τὸν παῖδα τὸν ἐμόν».

Πλάτων, Πολιτείας Β΄

 

Σὰν πάντρευαν τὴν Θέτιδα μὲ τὸν Πηλέα

σηκώθηκε ὁ Ἀπόλλων στὸ λαμπρὸ τραπέζι

τοῦ γάμου, καὶ μακάρισε τοὺς νεονύμφους

γιὰ τὸν βλαστὸ ποὺ θἄβγαινε ἀπ’ τὴν ἕνωσί των.

Εἶπε· Ποτὲ αὐτὸν ἀρρώστια δὲν θἀγγίξει

καὶ θἄχει μακρυνὴ ζωή.— Αὐτὰ σὰν εἶπε,

ἡ Θέτις χάρηκε πολύ, γιατί τὰ λόγια

τοῦ Ἀπόλλωνος ποὺ γνώριζε ἀπὸ προφητεῖες

τὴν φάνηκαν ἐγγύησις γιὰ τὸ παιδί της.

Κι ὅταν μεγάλωνεν ὁ Ἀχιλλεύς, καὶ ἦταν

τῆς Θεσσαλίας ἔπαινος ἡ ἐμορφιά του,

ἡ Θέτις τοῦ θεοῦ τὰ λόγια ἐνθυμοῦνταν.

Ἀλλὰ μιὰ μέρα ἦλθαν γέροι μὲ εἰδήσεις,

κ’ εἶπαν τὸν σκοτωμὸ τοῦ Ἀχιλλέως στὴν Τροία.

Κ’ ἡ Θέτις ξέσχιζε τὰ πορφυρά της ροῦχα,

κ’ ἔβγαζεν ἀπὸ πάνω της καὶ ξεπετοῦσε

στὸ χῶμα τὰ βραχιόλια καὶ τὰ δαχτυλίδια.

Καὶ μὲς στὸν ὀδυρμὸ της τὰ παληὰ θυμήθη•

καὶ ρώτησε τί ἔκαμνε ὁ σοφὸς Ἀπόλλων,

ποῦ γύριζεν ὁ ποιητὴς ποὺ στὰ τραπέζια

ἔξοχα ὁμιλεῖ, ποῦ γύριζε ὁ προφήτης

ὅταν τὸν υἱὸ της σκότωναν στὰ πρῶτα νειάτα.

Κ’ οἱ γέροι τὴν ἀπήντησαν πὼς ὁ Ἀπόλλων

αὐτὸς ὁ ἴδιος ἐκατέβηκε στὴν Τροία,

καὶ μὲ τοὺς Τρώας σκότωσε τὸν Ἀχιλλέα.