Εννόημα
  • !

    Ὅποιος χάνει τὸ Θεὸ ἀντρίκια/θὰ κερδίσει στὸ γύρισμα τοῦ παιχνιδιοῦ.

Μελαγχολικὴ μπαλάντα

Γιατί ὁ Θεός, ὁ Θεὸς μας εἶναι ἕνας ἱπποτικὸς ἐχθρὸς

ποὺ παίζει πίσω ἀπ\’ τὸ προκάλυμμα.

Ἀγάπησα τὸ Θεὸ ἀπὸ καρδιᾶς σὰν ἕνα παιδὶ

ποὺ ἀναζητᾶ στήθη γιὰ ν\’ ἀναπαυθεῖ.

Ἀγάπησα τὸ Θεό μου ὅπως μιὰ κόρη ἀγαπᾶ τὸν ἄντρα

— ἀλλοίμονο αὐτὸ εἶναι καλύτερο.

Ν\’ ἀγαπᾶς τὸ Θεό σου σὰν ἕνα ἱπποτικὸ ἐχθρὸ

ποὺ παίζει πίσω ἀπ\’ τὸ προκάλυμμα.

Ν\’ ἀγαπᾶς τὸ Θεό σου καθὼς ἀνταμώνουν οἱ νυχτερινοὶ

ἄνεμοι πέρα ἀπ\’ τὸ χλωμὸ Ἀρκτοῦρο.

Ἔπαιξα μὲ τὸ Θεὸ γιὰ χάρη μιᾶς γυναίκας.

Ἐστοιχημάτισα μὲ τὸ Θεὸ γιὰ τὴν ἀλήθεια

καὶ στὸ παιχνίδι Του ἔχασα σὰν ἕνας ἀνοιχτομάτης

— γιατί τὸ ζάρι του ἦταν δίχως ἔλεος.

Γιατί εἶμαι καμωμένος σὰν ἕνα γυμνὸ σπαθὶ

ἀκοῦστε σεῖς τὴν ἀλήθεια τοῦ πράγματος.

Ὅποιος χάνει τὸ Θεὸ ἀντρίκια

θὰ κερδίσει στὸ γύρισμα τοῦ παιχνιδιοῦ.

Ἔσειρα τὸ ξίφος μου ἐκεῖ ποὺ ἀνταμώνουν οἱ ἀστραπές.

Ἀλλὰ τὸ τέλος εἶναι τὸ ἴδιο.

Ὅποιος χάνει τὸ Θεὸ καθὼς ἀστοχοῦν οἱ λόγχες

θὰ κερδίσει στὸ τέλος τοῦ παιχνιδιοῦ.

Γιατί ὁ Θεός, ὁ Θεὸς μας εἶναι ἕνας ἱπποτικὸς ἐχθρός.

Ὅποιος εἶναι ἀπὸ τὸ Θεὸ προορισμένος νὰ μὴ τσακιστεῖ

ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τριπλὴ πανοπλία.