Τίτλος: Κονιὰκ μηδὲν ἀστέρων
Συγγραφέας: Δημουλᾶ Κική
Κατηγορία: Ποίηση
Θέμα: Ζωή, Θλίψη, Κενό, Ψυχή,
Πηγή/Έκδοση: Ποιήματα, ἐκδόσεις Ἴκαρος
Χρ. Έκδοσης: 1998
Εννόημα
  • !

    Τώρα πρέπει νὰ σταθοῦμε στὸ πλευρὸ/τοῦ ἀνώφελου.

  • !

    Ναύπλιο Εὔβοια Σκόπελος;/Θὰ πεῖς/καὶ ποῦ δὲν ἦταν τότε θάλασσα.

Κονιὰκ μηδὲν ἀστέρων

Χαμένα πᾶνε ἐντελῶς τὰ λόγια τῶν δακρύων.

Ὅταν μιλάει ἡ ἀταξία ἡ τάξη νὰ σωπαίνει

―ἔχει μεγάλη πεῖρα ὁ χαμός.

Τώρα πρέπει νὰ σταθοῦμε στὸ πλευρὸ

τοῦ ἀνώφελου.

Σιγὰ σιγὰ νὰ ξαναβρεῖ τὸ λέγειν της ἡ μνήμη

νὰ δίνει ὡραῖες συμβουλὲς μακροζωίας

σὲ ὅ,τι ἔχει πεθάνει.

Ἂς σταθοῦμε στὸ πλευρὸ ἐτούτης τῆς μικρῆς

φωτογραφίας

ποὺ εἶναι ἀκόμα στὸν ἀνθὸ τοῦ μέλλοντός της:

νέοι ἀνώφελα λιγάκι ἀγκαλιασμένοι

ἐνώπιον ἀνωνύμως εὐθυμούσης παραλίας.

Ναύπλιο Εὔβοια Σκόπελος;

Θὰ πεῖς

καὶ ποῦ δὲν ἦταν τότε θάλασσα.