Ἐννόημα
    Ἐννόημα
  • !

    Ξημέρωνσαν Χριστούγεννα. Οἱ ἐκκλησιὲς σημαίνουν,
    κουνιοῦνται τὰ καμπαναριά, κι οἱ φωνὲς ποὺ βγαίνουν
    ἀπ’ τὸ βαθὺ καὶ δίπλα τὸ κάθε καμπάνας στόμα,
    μοιάζουν χερουβικοὺς ψαλμούς, σὰν ἀπ’ τὸ οὐράνιο δῶμα.

  • !

    Κ’ οἱ δυὸ ἐκεῖνες χαραυγὲς ποὺ οἱ ἄγγελοι κατεβαίνουν
    μὲς’ ἀπ’ τὸν οὐρανὸ ψηλὰ κι ἔρχονται καὶ σημαίνουν
    Χριστούγεννα κι ἀνάσταση, ὦ! τί μυστήριο χύνουν.
    Τί χαραυγοῦλες εἶναι αὐτές, πόση ζωή μᾶς δίνουν!

  • !

    Ξημέρωσαν Χριστούγεννα! Θύρες ὁλοῦθε ἀνοίγουν
    κι ὁλοῦθε τώρα οἱ Χριστιανοὶ στὶς ἐκκλησιές μας σμίγουν.

Ξημέρωσαν Χριστούγεννα

Μέσα στην Εκκλησία είμαστε όλοι μαζί σαν οικογένεια « Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ - ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Ξημέρωσαν Χριστούγεννα. Οἱ ἐκκλησιὲς σημαίνουν,

κουνιοῦνται τὰ καμπαναριά, κι οἱ φωνὲς ποὺ βγαίνουν

ἀπ’ τὸ βαθὺ καὶ δίπλα τὸ κάθε καμπάνας στόμα,

μοιάζουν χερουβικοὺς ψαλμούς, σὰν ἀπ’ τὸ οὐράνιο δῶμα.

Χιλιάδες τὰ Χριστούγεννα τὰ τραγουδοῦν οἱ ἄγγελοι,

καὶ κάθε ἀχτίδα ἀπὸ ψηλά, ποὺ κάθε ἀστέρι στέλλει,

μοιάζει ἀγγελικὴ ματιά. Θρησκεία! Γλυκιὰ μάνα,

τί ὄμορφη δίνεις ἐσὺ λαλιὰ καὶ στὴν καμπάνα,

καὶ πόσο ἐκείνη ἡ λαλιὰ σαλεύει τὴν καρδιά μας!

Πόσες ἐκεῖνος ὁ σταυρὸς ἀπ’ τὰ καμπαναριά μας

στὴν ἀντιλιάδα χύνοντας, τόσες χρυσὲς ἀχτῖδες,

χύνει βαθιά μας στὴν ψυχή, γλυκὲς χρυσὲς ἐλπίδες!

Κ’ οἱ δυὸ ἐκεῖνες χαραυγὲς ποὺ οἱ ἄγγελοι κατεβαίνουν

μὲς’ ἀπ’ τὸν οὐρανὸ ψηλὰ κι ἔρχονται καὶ σημαίνουν

Χριστούγεννα κι ἀνάσταση, ὦ! τί μυστήριο χύνουν.

Τί χαραυγοῦλες εἶναι αὐτές, πόση ζωή μᾶς δίνουν!

Λάμπουνε τ’ ἀσυγνέφιαστατα οὐράνια σὰ ζαφείρια,

Σὰν μάτια π’ ἀγρυπνήσανε φέγγουν τὰ παραθύρια.

Χαρούμενες καὶ σιγανὲς μιλιὲς σμίγονται γύρα,

καὶ ἀπὸ κάθε θύρα που ἀνοίγεται,

βγάνουν μορφὲς γελούμενες, λουσμένες,

γλυκές, καλοντυμένες.

Κρατοῦν στὰ χέρια τους κεριὰ λαμπάδες. Στὴ ματιά τους

λὰμπ’ ἡ χαρὰ ποὺ νιώθουνε βαθιὰ μὲς στὶς καρδιά τους.

Ξημέρωσαν Χριστούγεννα! Θύρες ὁλοῦθε ἀνοίγουν

κι ὁλοῦθε τώρα οἱ Χριστιανοὶ στὶς ἐκκλησιές μας σμίγουν.