Εννόημα
    Εννόημα
  • !

    Ἂν ὅμως ἐννοοῦμε τὴν προσωπικὴ πίστη στὸν Χριστὸ ὡς Θεὸ καὶ Λυτρωτὴ τοῦ κόσμου –μία πίστη ποὺ ἐνεργεῖται διὰ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον– καὶ στὴν Ἀνάστασή του ὡς ἐγγύηση καὶ ἀπαρχὴ τῆς κοινῆς ἀνάστασης, τότε ποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ ἀπαντήσει καταφατικὰ στὸ ἐρώτημα;

  • !

    Χριστιανὸς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ θέτει διαρκῶς τὸν ἑαυτὸ του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἀναρωτιέται ἂν πορεύεται στὸν δρόμο του καὶ ἂν τηρεῖ τὸ θέλημά του. Σὲ μία γνωστὴ ἐκκλησιαστικὴ εὐχὴ ἡ κοινὴ ἁμαρτία τῶν ἀνθρώπων ὁρίζεται ὡς ἑξῆς: «Κατελίπομεν τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης σου καὶ ἐπορεύθημεν ἐν τοῖς θελήμασι τῶν καρδιῶν ἡμῶν».

  • !

    Σήμερα οἱ πάντες προτρέπουν τοὺς πάντες νὰ κάνουν ὅ,τι ποθεῖ ἡ καρδιά τους, νὰ ἀκολουθήσουν τὴν καρδιά τους. Ὁ χριστιανισμὸς δὲν ἐμπνέει τὴν καθημερινὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, δὲν ὁρίζει τὶς κεντρικὲς σημασίες καὶ ἀξίες τῆς ὕπαρξης καὶ τῆς συνύπαρξής τους.

  • !

    Ὁ χριστιανισμὸς σήμερα ζεῖ καὶ ἀνθεῖ σὲ ἄλλα κλίματα, κάτω ἀπὸ ἄλλους οὐρανούς. Καὶ εἶναι νὰ θαυμάζει κανεὶς τὴν ἱκανότητα αὐτῆς τῆς δισχιλιόχρονης διδασκαλίας νὰ ἀνακαινίζεται καὶ νὰ σαγηνεύει τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων.

Εἶναι ἡ Εὐρώπη χριστιανική; Ἡ κυριαρχία τῆς καρδιᾶς

Ἡ ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα ἂν εἶναι ἢ δὲν εἶναι χριστιανικὴ ἡ Εὐρώπη παίρνει ὡς δεδομένο ὅτι ἐννοοῦμε ὅλοι τὸ ἴδιο ὅταν κάνουμε λόγο γιὰ χριστιανισμό. Συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο, ἐξ οὗ καὶ οἱ ἀντικρουόμενες ἀπαντήσεις στὸ ἐρώτημα. Ἂν ὡς χριστιανισμὸ ἐννοοῦμε πολιτιστικὴ κληρονομιὰ καὶ ταυτότητα, τότε, ναί, ἡ Εὐρώπη, μὲ τόσα χριστιανικὰ μνημεῖα καὶ μία ἀπέραντη χριστιανικὴ γραμματεία, εἶναι πράγματι χριστιανική. Ἂν ὅμως ἐννοοῦμε τὴν προσωπικὴ πίστη στὸν Χριστὸ ὡς Θεὸ καὶ Λυτρωτὴ τοῦ κόσμου –μία πίστη ποὺ ἐνεργεῖται διὰ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν πλησίον– καὶ στὴν Ἀνάστασή του ὡς ἐγγύηση καὶ ἀπαρχὴ τῆς κοινῆς ἀνάστασης, τότε ποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ ἀπαντήσει καταφατικὰ στὸ ἐρώτημα;

Χριστιανὸς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ θέτει διαρκῶς τὸν ἑαυτὸ του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ἀναρωτιέται ἂν πορεύεται στὸν δρόμο του καὶ ἂν τηρεῖ τὸ θέλημά του. Σὲ μία γνωστὴ ἐκκλησιαστικὴ εὐχὴ ἡ κοινὴ ἁμαρτία τῶν ἀνθρώπων ὁρίζεται ὡς ἑξῆς: «Κατελίπομεν τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης σου καὶ ἐπορεύθημεν ἐν τοῖς θελήμασι τῶν καρδιῶν ἡμῶν». Σήμερα οἱ πάντες προτρέπουν τοὺς πάντες νὰ κάνουν ὅ,τι ποθεῖ ἡ καρδιά τους, νὰ ἀκολουθήσουν τὴν καρδιά τους. Ὁ χριστιανισμὸς δὲν ἐμπνέει τὴν καθημερινὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, δὲν ὁρίζει τὶς κεντρικὲς σημασίες καὶ ἀξίες τῆς ὕπαρξης καὶ τῆς συνύπαρξής τους.

Αὐτὸ βεβαίως δὲν σημαίνει πὼς δὲν ὑπάρχουν χριστιανοὶ στὴν Εὐρώπη. Ὑπάρχουν, ἀσφαλῶς, ἀλλὰ ἀποτελοῦν μειονότητα – σὲ ὁρισμένες χῶρες μάλιστα πολὺ μικρὴ μειονότητα. Οὔτε σημαίνει, πολὺ περισσότερο, πὼς ἔχουν πάψει νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ ἐπιτελοῦν καθημερινὰ τὰ ἔργα τῆς ἀγάπης. Ὑπάρχουν ἑκατομμύρια τέτοιοι ἄνθρωποι, ἀλλὰ δὲν τὰ ἐπιτελοῦν πιὰ στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, δὲν ὑποψιάζονται κἄν ὅτι αὐτὸ ποὺ αὐτοθυσιαστικὰ πράττουν ἔχει τὴν πηγή του στὸ Εὐαγγέλιο.

Ἂς μὴν ἀνησυχοῦν πάντως οἱ χριστιανοὶ μὲ τὴν ἱστορικὴ ἥττα τοῦ χριστιανισμοῦ στὴν Εὐρώπη: ὁ χριστιανισμὸς σήμερα τὰ πάει καλύτερα ἀπὸ ποτὲ στὴν ἱστορία του. Κάθε μέρα ποὺ περνάει χιλιάδες ἄνθρωποι στὸν πλανήτη προσέρχονται στὴ χριστιανικὴ πίστη, στὴν ὑποσαχάρια Ἀφρική, στὴν Ἀσία, στὴ Λατινικὴ Ἀμερική. Ὁ χριστιανισμὸς σήμερα ζεῖ καὶ ἀνθεῖ σὲ ἄλλα κλίματα, κάτω ἀπὸ ἄλλους οὐρανούς. Καὶ εἶναι νὰ θαυμάζει κανεὶς τὴν ἱκανότητα αὐτῆς τῆς δισχιλιόχρονης διδασκαλίας νὰ ἀνακαινίζεται καὶ νὰ σαγηνεύει τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων.

Ὁ κ. Σταῦρος Ζουμπουλάκης εἶναι πρόεδρος τοῦ ἐφορευτικοῦ συμβουλίου τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης τῆς Ἑλλάδος.