Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Θὰ δεχόταν ὁ Χριστὸς τόση λάμψη στὶς Ἐκκλησίες;



 



Τοῦ Ἁγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς Ἐπισκ. Ἀχρίδος


Στὸ προηγούμενο γράμμα μοῦ ἀπαντᾶτε πάλι μὲ ἐρώτηση: «Θὰ ἀνεχόταν ὁ Χριστὸς τόση λάμψη στὴν Ἐκκλησία;». Ὁπωσδήποτε. Τὸ ἀνεχόταν καὶ τότε, θὰ τὸ ἀνεχόταν καὶ τώρα. Τότε ὑπῆρχε στὰ Ἱεροσόλυμα ὁ ναὸς τοῦ Σολομώντα, ἕνα ἀπὸ τὰ σπάνια θαύματα τῆς ἀρχιτεκτονικῆς καὶ πολυτέλειας στὸν κόσμο. Τοῦτος ὁ ναὸς εἶχε περισσότερο χρυσὸ καὶ πολύτιμες πέτρες ἐσωτερικὰ ἀπ’ ὅ,τι ἔχουν σήμερα ὅλοι οἱ χριστιανικοὶ ναοὶ στὰ Βαλκάνια. «Καὶ ὅλον τὸν οἶκον περιέσχε χρυσίῳ ἕως συντέλειας παντός τοῦ οἴκου» (Γ’ Βασ. 6,22). Σ’ αὐτὸ τὸ ναὸ ἔμπαινε ὁ Χριστὸς πολλὲς φορές, ὅμως ποτὲ δὲν ἐξέφρασε τὴ δική σας σκέψη, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὅλα αὐτὰ νὰ μεταμορφωθοῦν σὲ ψωμὶ καὶ νὰ φαγωθοῦν.

Αὐτὸς προέβλεψε τὴν κατάρρευση αὐτοῦ τοῦ ναοῦ καὶ ὁ ναὸς καταστράφηκε, ἀλλὰ ὄχι ἐξαιτίας τοῦ χρυσοῦ στὸν ναό, ἀλλὰ ἐξαιτίας τῆς λάσπης στὶς ἀνθρώπινες ψυχές. Ἐμένα μὲ εὐχαριστεῖ ποὺ δείχνετε ἐλεήμων πρὸς τοὺς φτωχούς, ἀλλὰ ἀκόμα περισσότερο θὰ μὲ εὐχαριστοῦσε ἐὰν δείχνατε ἐλεήμων μὲ τὴ δική σας περιουσία καὶ ὄχι τῶν ἄλλων.

Δὲν θὰ ἤθελα νὰ σᾶς δῶ ὅμως στὴν ἴδια πλευρὰ μὲ τὸν Ἰούδα. Θὰ θυμάστε πὼς ὁ Ἰούδας θέλησε κάποτε νὰ φανεῖ πιὸ ἐλεήμων ἀπὸ τὸν Χριστό… Διαβάστε τὸ δωδέκατο κεφάλαιο τοῦ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίου. Κάποια γυναίκα πῆρε ἕνα μπουκαλάκι μὲ πολύτιμο μύρο νάρδου καὶ ἄλειψε τὰ πόδια τοῦ Ἰησοῦ. Ὁ Ἰούδας, ὁ ὁποῖος ἀργότερα πρόδωσε τὸν δάσκαλό του γιὰ τὰ λεφτά, θύμωσε καὶ φώναξε: «Διατὶ τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;» (Ἰωάν. 12,5). Σ’ αὐτὸ τοῦ ἀπάντησε ὁ στοργικὸς Κύριος, ποὺ ἦταν καθ’ ὁδὸν νὰ δώσει καὶ τὴ ζωή Του γιὰ τοὺς φτωχούς: «Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε» (Ἰωάν. 12,8).

Ἀκοῦστε, λοιπόν, τί θὰ σᾶς πῶ: ἐὰν ὅλοι ἐμεῖς εἴχαμε πάντα τὸν Χριστὸ μαζί μας, δὲν θὰ ὑπῆρχαν φτωχοὶ ἀνάμεσά μας. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸν Χριστὸ μαζί τους, ἐκεῖνοι προσέφεραν στὴν Ἐκκλησία ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐσεῖς ὀνομάζετε «λάμψη». Ἐκεῖνοι οἱ ἴδιοι δίνουν τὰ μέγιστα στοὺς φτωχούς. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν ζωντανὸ Χριστὸ τοὺς σπρώχνει καὶ στὶς δύο θυσίες: στὴ θυσία πρὸς τὴν Ἐκκλησία τους καὶ στὴ θυσία πρὸς τὰ φτωχὰ ἀδέλφια τους. Ἐνῶ ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔχουν τὸν Χριστὸ μαζί τους, δὲν ἔχουν οὔτε τοὺς φτωχοὺς μαζί τους. Ἐκεῖνοι θὰ ἤθελαν νὰ πάρουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ δώσουν στοὺς φτωχούς, γιὰ νὰ μὴ δίνουν τὰ δικά τους καὶ γιὰ νὰ μὴν τοὺς ἐνοχλοῦν οἱ φτωχοί. Αὐτὸς εἶναι ὁ βαθύτερος πειρασμός, ποὺ κάνει αὐθάδη περίπατο ἀνάμεσα μας μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς εὐεργεσίας.



Ἅγιος Μηνᾶς, Τριμηνιαῖα ἔκδοσις Ἱ. Μ. Καστοριᾶς, τεῦχος 43, 2010



 
Τα σχόλιά σας
Όλοι μας Πρέπει να μας Απασχολούν οι Αμαρτίες μας και για Μένα το Λέω Πρώτα από Όλα αλλά να μην Απελπιζόμαστε γιατί η Απελπισία δεν είναι του Θεού δεν είναι Καλό Πράγμα είναι Αρρώστια είναι του Σατανά Απλά Πράγματα. Τις Εκκλησίες τις Θαυμάζω και εγώ αλλά Πιο Πολύ τους Ανθρώπους που Υπηρετούν σε Αυτές με Πραγματική Διάθεση και Ειλικρίνια και Αφοσίωση τους Υποκλίνομαι για το Κουράγιο τους για την Υπομονή τους! Αξίζει Αυτό πιο Πολύ από το να Θαυμάζουμε Απλά τις Εκκλησίες που τι είναι Πέτρες και Ντουβάρια Υλικά Πράγματα.Αυτά Θέλουνε Συντήρηση Όπως και Όλα τα Πράγματα σε Αυτή την Ζωή.

Κυριακή Καραμολέγκου., 10 Φεβρουαρίου 2011
Πρόσφατα διαφώνησα με έναν συμμαθητή μου,και με έναν πωλήτη ειδών αγιογραφίας για αυτό το θέμα,το φύλλο χρυσού ακρίβυνε,τα έσόδα μειόνονται.Τι να κάνω; κάποιες εικόνες χωρίς χρυσό."Δεν νομίζω να τον πειράξει Τον Χριστό", μου είπε,με υπονοούμενο.Νομίζω,όμως, πως όλοι όσοι συζητάμε εδώ σε γενικές γραμμές συμφωνούμε πως για τον Οίκο του Θεού,αλλά και για το δικό μας οίκο και δεν εννοώ μόνο το σπίτι μας όπως πολύ σωστά ,κατά την γνώμη μου το θέτει η Όλγα ή Πλούση δεν χωράνε πολυτέλειες και χρειάζεται να προσθέσω ούτε τσιγκουνιές,αλλά οικονομία.Χρειάζέται καθαριότητα και καθαρότητα,φρόντίδα απο αγάπη που πηγάζει απο τον Θεό.Τότε θα έχουμε την δύναμη να αναγνωρίζουμε το Ιερό μέσα μας και γύρώ μας.Αν φρόντίζουμε τους Ιερούς Τόπους κινούμενοι οχι απο την Αγάπη στον Τριαδικό Θεό αλλά απο τα πάθη π.χ της φιλαργυρίας,της φιλοδοξίας,της πρωτοκαθεδρίας,φοβερό και αυτό το πάθος αν και δεν πολυασχολούμαστε μαζί του,τα αποτελέσματα θα είναι πρόσκαιρα και αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθούν οι προθέσεις μας.Σε μια προηγούμενη συζήτηση είχα αναφερθεί σε αυτό το θέμα ξανά λέγοντας πως οι Eκκλησίες αυτα τα "τετράπλευρα οικήματα με τα τέσσερα ντουβάρια" ,που έλεγε ο Πέντζίκης,δεν διαφέρουν ΣΕ ΑΥΤΟ απο τις οικίες μας,που το ζητούμενο είναι να είναι κατ'οίκον Εκκλησίες,ούτε ακόμα απο τα ίδια τα χωματένια σώματά μας που το ζητούμενο είναι να είναι ναοί του Αγίου Πνεύματος.Και οφείλουμε μεν να τα διατηρούμε καθαρά και να τα στολίζουμε και να τα φροντίζουμε και να έχουμε και όλες τις ανέσεις ,αν θέλετε , σύμφωνα με την επόχη που ζούμε, μα να ρίχνουμε το βάρος περισσότερο εσωτερικά,και ύστερα εξωτερικά.Επαναλαμβάνομαι βέβαια και ίσως γίνομαι κουραστική,αλλά τελικά μάλλον αυτή να είναι ή ουσία.

Βουλγαρη Γιωτα, 10 Φεβρουαρίου 2011
Εμένα Κυριακή μου με ενοχλεί η τσιγκουνιά μου, δεν έχω την διάθεση, τα μάτια και την τόλμη να με ενοχλεί κάτι άλλο, αυτά είναι τα βιώματα μου. Εμένα με ενοχλούν οι δικές μου αμαρτίες. Τις εκκλησίες τις θαυμάζω.

Ολγα Κίτσου, 10 Φεβρουαρίου 2011
Όλγα Κίτσου σε Σένα Απευθύνομαι για αυτό Ανέφερα το Επώνυμό σου για να μην Μπερδευτώ με την Άλλη την Συνωνόματή σου. θα Συμφωνήσω ότι Μιλάμε για αυτό το Θέμα Υπάρχουνε Πολύ πιο Καυτά Θέματα. Όσοι Κατηγορούνε αυτή την Πολυτέλεια την Εκκλησία δεν την Κατηγορούνε Όλοι με τον Ίδιο Τρόπο ο Καθένας μας Έχει Άλλα Βιώματα είναι Επόμενο ο Καθένας Έχει Ζήσει αυτά που Έχει Ζήσει.Η Φιλαργυρία Εννοείται ότι είναι Θανάσιμο Αμάρτιμα Δεν Πρέπει να Κουκουλώνεται αλλά να Διορθώνεται.Όντως ότι Ξεπερνάει το Μέτρο είναι Μεγάλο Πρόβλημα Χάνει και την Ουσία του το Νοήμα του πιο Απλά θα Έλεγα. Αυτά τα Είπα Πόνο γιατί Όντως και εγώ Έχω Ενοχληθεί από την Πολυτέλεια που Έχουνε Πολλές Εκκλησίες και Ειδικά Εξωκκλήσια Όχι Μ εγάλοι Ναοί!

Κυριακή Καραμολέγκου, 9 Φεβρουαρίου 2011
Μα ς ενοχλούν οι άλλοι (και η εκκλησία) όταν δεν έχουμε ηρεμία μέσα μας. Πάντα βρίσκουμε κάτι να κατηγορούμε. Πάντα φταίει άλλος και όχι εμείς. Πολύ ωραίο κείμενο και ιδιαίτερα η τελευταία παράγραφος. Μας ενοχλεί να βλέπουμε περισσή αγάπη και μεγαλοψυχία, δεν τα καταλαβαίνουμε, τα ζηλεύουμε. Οπότε εύκολα λέμε άς δώσει η εκκλησία στους φτωχούς, να απαλλαγούμε και παράλληλα την κατηγορούμε κιόλας. Μακάρι ο Κύριος να μας ελεήσει και να μας δώσει φώτιση.

Χαρά Σφυρή, 9 Φεβρουαρίου 2011
Κυριακή, το να κουκουλώνει κανείς το πάθος της φιλαργυρίας είτε το πάθος της φιλοδοξίας μεταφέροντας τις ευθύνες αλλού, το να δικαιώνει κανείς τον εαυτό του με το, για παράδειγμα, να κατηγορεί την Εκκλησία για την λαμπερή της εμφάνιση, και ταυτόχρονα να στολίζει τον εαυτό του με ό ‘τι πολύτιμο (υλικά) υπάρχει, αυτό είναι ουσία. Αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα. Και γιατί μένουμε σ ‘αυτό; Επειδή είναι το θέμα αυτής της συγκεκριμένης συζήτησης.

Ολγα Κίτσου, 9 Φεβρουαρίου 2011
Η ζωή χρειάζεται μια πιο αρχοντική ματιά. Αν για τον άνθρωπο ο Χριστός και η Εκκλησία είναι η ζωή του τότε κάθε λόγος για πολυτέλεια είναι περιττός. Οφείλουμε να κάνουμε το καλύτερο για τον οίκο του Θεού και πρέπει να θαυμάζουμε τους λειτουργούς του για την εμφάνιση τους που το μόνο που θα πρέπει να μας θυμίζουν είναι τον ίδιο τον Χριστό και όχι μόνο αυτό, αλλά θα πρέπει και εμείς να είμαστε πάντοτε ευπρεπείς. Συχνά ακούμε να σχολιάζουν αρνητικά τα άμφια των ιερέων και εγώ σκέφτομαι πως ο εγωισμός του ανθρώπου έχει φτάσει σε τέτοιο υπέρτατο σημείο που θεωρεί τον εαυτό του ίσο και όμοιο με έναν ιερέα. Αρνούμαστε να σεβαστούμε τα ράσα, αρνούμαστε να σεβαστούμε τον καλύτερο από εμάς. Αρνούμαστε την ίδια την αγιότητα. Διαφορετικά η όλη αυτή μεγαλοπρέπεια των Ναών και των Ιερέων θα έπρεπε να μας κάνει να σκιρτούμε από χαρά που ζούμε στη γη τη Βασιλεία των Ουρανών.

ΠΛΟΥΣΗ ΟΛΓΑ, 9 Φεβρουαρίου 2011
Το Μήνυμα του Κειμένου είναι Σαφές και Όντως Θέτει το Θέμα που για Κάποιους είναι Πρόβλημα Πρόβλημα αυτό στις Πραγματικές του Διαστάσεις αλλά δεν Νομίζω ότι το Πρόβλημα αυτό είναι Τόσο Μεγάλο! Για Εμένα δεν είναι Πρόβλημα αλλά Γιατί να Μένουμε Μόνο σε Αυτό που είναι Λεπτομέρειες δεν είναι η Ουσία Εκεί Πέρα.

Κυριακή Καραμολέγκου, 8 Φεβρουαρίου 2011
Το μήνυμα του κειμένου είναι σαφές και θέτει το θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις.Η αγάπη προς τον ζωντανό Χριστό, σπρώχνει τον άνθρωπο στο να κάνει και την θυσία προς την Εκκλησία και την θυσία προς τα φτωχά αδέρφια του.Πριν από πολλά χρόνια, είχε περάσει και μένα από το μυαλό μου η σκέψη ότι τόσος πλούτος πάει χαμένος με το να στολίζονται οι Εκκλησίες αντί να πηγαίνουν τα χρήματα αυτά σε φτωχούς .Τότε όμως, ζούσα σε μία κατάσταση πλήρους πνευματικής ανωριμότητας, σε πλήρη άγνοια για το τί σημαίνει Εκκλησία( απο το να πάς για ν΄ανάψεις ένα κερί μέχρι το να συμμετέχεις σε μία Θεία Λειτουργία) και κατ΄επέκταση μέσα στο σκοτάδι και στο μπέρδεμα που έχει ένας άνθρωπος μακριά απο τον Χριστό και τον Λόγο Του.Στο σήμερα όμως, με αξίωσε ο Θεός να αρχίσω να βιώνω τί σημαίνει Εκκλησία και αντί να ταυτίζομαι με τον Ιούδα να αρχίσω να συγκλονίζομαι σκεπτόμενη την αγάπη και την ευγνωμοσύνη της γυναίκας αυτής που έπλενε τα πόδια του Κυρίου με μύρο. Μου είναι πλέον ξεκάθαρη η αλήθεια αυτή που εκφράζει ο Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς.

Άννα Λίμπερτ, 7 Φεβρουαρίου 2011
Γιώτα μου Ούτε και εγώ είμαι Κάτι Τέτοιο που Είπες στην Αρχή θα Συμφωνήσω σε αυτά που Είπες στο Μήνυμά σου. Άγιοι ο Θεός Ξέρει Μόνο Πραγματικά Ποιοί Είναι είναι Δική του Δουλειά Αυτή Δεν είναι Δική μας. Ας Αφήσουμε Κάτι και στον Θεό.Όσον Αφορά το Κείμενο θα Συμφωνήσω Απόλυτα ότι είναι μία Απάντηση σε Αυτούς που Κρίνουν την Πολυτέλεια. Αρκεί να μην Μένουμε Μόνο Εκεί γιατί και η Πολυτέλεια Πρέπει να Έχει τα Όριά της Όπως και Όλα τα Πράγματα Όταν Γίνονται Υπερβολές Χάνει την Ουσία τους το Νόημα τους.Ισορροπίες Πρέπει να Υπάρχουνε σε Όλα τα Θέματα.Εννοώ με την Πρόταση αυτή Πάν Μέτρον Άριστον που Λέγανε οι Αρχαίοι μας Προγόνοι και είναι Σοφό.

Κυριακή Καραμολέγκου, 5 Φεβρουαρίου 2011
Επείδή δεν είμαι Αγία ,Πολλές φορές εχω αγανακτήσει με την υποκρισία του Ιούδα αλλά και όσων σκέφτονται σαν τον Ιούδα,και προτείνουν ανερυθρίαστα να λατρεύουμε τον Θεό σε σπηλιές και αν ήταν δυνατόν να τοποθετούσαμε Την Θεία Κοινωνία σε κοινό ποτήρι,επειδή ,λένε, Ο Χριστός γεννήθηκε στη Φάτνη,και είναι Απλός,Πράος και Ταπεινός και δεν θέλει χρυσό και στολίδια αλλά μόνο καθαρή καρδιά και αγάπη.Κατακρίνουν τους Ιερείς (ασχέτως αν μερικές φορές ,η αλήθεια είναι πως το παρακάνουν) ακόμα και τους Επισκόπους για τα ακριβά άμφια τους,το εγκόλπια ,τον Σταυρό,την ποιμαντική τους ράβδο,ως και την μίτρα αγνοώντας; πως ο Επίσκοπος βρίσκεται "εις τόπον και τύπον Χριστού".Αυτή είναι ή πραγματική Ιεροκατηγορία,να θεωρείς πολυτέλεια τον Χρυσό στο Ευαγγέλιο,να αγνοείς το βάρος Του. Για την αγάπη των παιδιών μας πεντάρια διαμερίσματα,εξοχικά και μπερζέρες και home cinema,για τήν αγάπη του Χριστού,σπήλαιο,Ο,τι πιο απλό....Μα πόσο ωραία μέσα απο αυτό εδώ το κείμενο οι προφάσεις αυτών των ανθρώπων παίρνουν την απάντηση που τους πρέπει γιατί ακριβώς είναι "προφάσεις εν αμαρτίαις".

Γιώτα Βούλγαρη, 4 Φεβρουαρίου 2011
Το Θέμα είναι να μην Μένουμε στην Λάμψη την Υλική ας το Πώ Έτσι πως θα Ευπρεπίσουμε Ένα Ναό ας Πούμε Υλικά αλλά να Δούμε την Ουσία που είναι Πνευματική Πρώτα πως Εμείς θα Ευπρεπιστούμε Πνευματικά αυτά που Κάνουμε για τις Εκκλησίες Όσοι Τέλος Πάντων τα Κάνουνε Πιστεύω Όλοι μας Λίγο Πολύ ο Καθένας Κάτι Κάνει με τον Τρόπο του και με Όση Δύναμη Έχει είναι Λεπτομέρειες δεν είναι όμως και Τελείως Άχρηστα δεν είναι η Ουσία Εκεί. Αυτά ο Χριστός τα Θεωρεί Δευτευρεύοντα Νομίζω αλλα είναι που Μένουνε!Αξίζει το Θέμα για μία Γόνιμη Αυτοκριτική του Καθενός μας. Συγχαρητήρια για Όλα τα Θέματα που Έχετε Βάλει Μέχρι Τώρα Συγχωρέστε μου την Πολυλογία μου αλλά Νομίζω ότι Αξίζει αυτό το Θέμα να το Δούμε Τελείως Διαφορετικά.

Κυριακή Καραμολέγκου., 4 Φεβρουαρίου 2011
Η Άποψή μας



Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης