Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Τό τίμημα τῆς τελειότητας
 



τῆς Λένας Παπαδημητρίου


Μία φίλη πόσταρε πρό ἡμερῶν στή σελίδα της στό Facebook μία φωτογραφία πού ἑστίαζε στά εὐμεγέθη ράμματα πού ἔκανε ὁ ἑξάχρονος γιός της στό πιγούνι. «Τό ἀδέξιο ἀγόρι μου» ἔγραφε ἡ λεζάντα. Ἡ φωτογραφία μοῦ ἔκανε ἐντύπωση γιατί ἦταν, γιά τά δεδομένα τῶν social media, ἰδιαζόντως νατουραλιστική. Ὁ μικρός δέν χαμογελοῦσε, ἀλλά ὑπέμενε στωικά τό μαρτύριο (ὑποθέτω τῆς φωτογράφισης). Δέν θύμιζε σέ τίποτα τά ἀψεγάδιαστα καρέ ἀπό τά ψηφιακά οἰκογενειακά ἄλμπουμ πού παρελαύνουν ἐσχάτως. Διότι τώρα ὅλες οἱ ἀναμνήσεις εἶναι τέλειες (ὅσες δέν εἶναι καταλήγουν στόν κάδο ἀνακύκλωσης). Δέν ὑπάρχουν πλέον οἱ ἰταλικοῦ νεορεαλισμοῦ κακοτεχνίες τοῦ ἀναλογικοῦ σύμπαντος. Κανένα ἀπό τά παιδιά τῆς νέας χιλιετίας δέν θά βρεῖ στό μέλλον μία φωτογραφία του πού νά τό ἀπεικονίζει νά κλαίει ὑστερικά μέ φόντο τό χριστουγεννιάτικο δέντρο, νά τραβάει ντυμένο τσολιάς τά μαλλιά τῆς μικρότερης ἀδελφῆς του στήν ταβέρνα, νά ποζάρει μέ κόκκινο, πετσετέ σορτσάκι καί ἀμφιβόλου αἰσθητικῆς ἀθλητική σαγιονάρα στήν αὐλή τῆς γιαγιᾶς στό χωριό.

Οἱ ἀναμνήσεις τῆς παιδικῆς ἡλικίας ἐξυφαίνονται νά μοιάζουν τέλειες ὅπως ἄλλωστε καί ἡ ἴδια ἡ παιδική ἡλικία σήμερα. Αὐτή τουλάχιστον εἶναι ἡ ὑπέρτατη γονική φιλοδοξία (ἀκόμη καί στήν Ἑλλάδα τῆς κρίσης πού γεμίζει διαρκῶς μέ στρατιές ἀπό γλασαρισμένα μοναχοπαίδια). Θεωρεῖς ἱερό καθῆκον σου νά χτίσεις γιά τό παιδί σου τέλεια παιδικά χρόνια. Χωρίς ἐκδορές, ματαιώσεις, ρωγμές. Χωρίς ἴχνος «κενοῦ χρόνου» (γιατί νά ἀφήσεις τό παιδί νά βαρεθεῖ στό σπίτι ὅταν μπορεῖς νά τό στείλεις γιά θεατρικό παιχνίδι, σκάκι, σχέδιο;). Καί βέβαια μέ τέλειους γονεῖς (ποτέ εὔθραυστους, καταπονημένους ἀπό τήν καθημερινότητα, θυμωμένους, ἄρρωστους κ.ο.κ.). Μία σαραντάχρονη μητέρα μοῦ ἔλεγε πρόσφατα πώς ὅταν νοσηλεύτηκε μέ πνευμονία στό νοσοκομεῖο ἄφησε στό σπίτι μία στοίβα ἀπό μικροδωράκια καί τήν ἐντολή νά δίνουν κάθε μέρα ἀπό ἕνα στήν τρίχρονη κόρη της!

Καί ὅμως, οἱ εἰδικοί τελευταία ἀποφαίνονται ὅτι ἡ γονική ἐμμονή μέ τήν εὐτυχία εἶναι ἡ τέλεια συνταγή γιά δυστυχισμένους ἐνηλίκους. Πρό καιροῦ ἡ ἀμερικανίδα ψυχοθεραπεύτρια-σύμβουλος οἰκογένειας Λόρι Γκότλιμπ εἶχε γράψει στό «The Atlantic» ἕνα ἄρθρο μέ τίτλο «How to Land Your Kid in Therapy» (σέ ἐλεύθερη ἀπόδοση «Πῶς νά στείλεις τό παιδί σου στόν ψυχίατρο»). Τό ἄρθρο διανθιζόταν μέ ἱστορίες ἀσθενῶν της, ὡς ἐπί τό πλεῖστον νεαρῶν ἐνηλίκων (χωρίς οἰκογενειακό ἱστορικό κατάθλιψης ἤ ἀγχωδῶν διαταραχῶν) πού ἔφθαναν στό γραφεῖο της μέ προβλήματα (αἴσθημα κενοῦ, ἀπόγνωσης κ.ο.κ.). Μιλώντας μαζί τους γιά τά παιδικά τους χρόνια, ἡ Γκότλιμπ δέν ἀνέσυρε στήν ἐπιφάνεια τίποτε τό τραυματικό, καμία τραγική ἱστορία ἐγκατάλειψης, παραμέλησης ἤ συστηματικῆς κακοποίησης. Ἀντιθέτως, πολλοί ἀσθενεῖς της ἐξέθεσαν σχεδόν ἀψεγάδιαστες παιδικές ἡλικίες, ἐξομολογούμενοι ὅτι λατρεύουν τούς γονεῖς τους, ὅτι οἱ γονεῖς τους εἶναι οἱ καλύτεροι φίλοι τους κ.ο.κ. Ἐπρόκειτο, ὅπως γράφει χαρακτηριστικά ἡ Γκότλιμπ, γιά γονεῖς «... ποὺ κάθε ἀπόγευμα τούς βοηθοῦσαν στό διάβασμα καί τούς ἔτρεχαν σέ δραστηριότητες, πού ἐπενέβαιναν ἀμέσως ἄν κάποιος τούς παρενοχλοῦσε στό σχολεῖο, πού ἄν δέν πήγαιναν καλά στά μαθηματικά τους ἔφερναν δάσκαλο στό σπίτι, πού μόλις ἐκδήλωναν ἐνδιαφέρον νά μάθουν κιθάρα τούς ξεκινοῦσαν μαθήματα στό ὠδεῖο (ἀλλά πού βέβαια τοὺς ἄφηναν νά τά διακόψουν ὅταν ἔχαναν τό ἐνδιαφέρον τους), πού ἀντί νά τούς τιμωροῦν ὅταν δέν ἦταν ὑπάκουοι μιλοῦσαν μαζί τους γιά τά συναισθήματά τους... Ἄλλως εἰπεῖν, πρόκειται γιά γονεῖς πού, ὅπως ἐμεῖς οἱ εἰδικοί συνηθίζουμε νά λέμε, ἦταν μονίμως "συντονισμένοι"...». Ὅμως ἡ Γκότλιμπ διερωτᾶται τελικά μήπως ἐνορχηστρώνοντας μία τέλεια παιδική ἡλικία προλειαίνεις τό ἔδαφος γιά δυσλειτουργικούς ἐνηλίκους.

Ἴσως οἱ ὑπεραγχωμένοι σύγχρονοι γονεῖς ξεχνοῦν ὅτι ἡ παιδική ἡλικία δέν χρειάζεται νά εἶναι μία σκηνοθετημένη ὑπερπαραγωγή μέ cupcakes καί ξύλινα σουηδικά παιχνίδια. Χρειάζεται βέβαια νά εἶναι μαγική. Ἄλλωστε ἡ μαγεία εἶναι ἐγγενές στοιχεῖο της, ἀφοῦ τά παιδικά χρόνια συμπίπτουν μέ τήν πρώτη ἐξερεύνηση αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Αὐτή πού σέ ὠθεῖ νά τρῶς τοῦμπες, νά κάνεις ράμματα στό πιγούνι καί νά κρατᾶς, ὅπως λέει ὁ ποιητής, «τήν ἀπεραντοσύνη στήν παλάμη τοῦ χεριοῦ σου».



Δημοσιεύθηκε στό BHmagazino τήν Κυριακή 18 Ἰανουαρίου 2015



 
Τα σχόλιά σας
Ενδιαφερον, Αξιζει για Προβληματισμο.

ΕΛΕΣΑ, 4 Φεβρουαρίου 2015
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχουν τέτοιοι γονείς. Ίσως να αναφέρεται όλο το άρθρο αλλά και η εργασία αυτής της ψυχολόγου σε πλουσίους γονείς που μπορούν να παρέχουν όλα τα υλικά αγαθά και ικανοποιήσεις στιγμιαίες στα παιδιά τους. Θυμάμαι τους γονείς μου πως ποτέ δεν κρύφτηκαν ότι δεν είναι τέλειοι. Ώς νέος γονέας, βλέπω ότι είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις παιδιά. Νομίζεις στην αρχή ότι θα είναι πολύ εύκολο και χαρούμενο, όμως η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν πολλές δυσκολίες τις οποίες δεν μπορείς να τις αντιμετωπίσεις με χαμόγελο και χαρά. Υπάρχουν φορές που αισθάνεσαι μετέωρος, αβοήθητος και υπερβολικά κουρασμένος και να έχεις και τα μικρά που δεν μπορείς να διαχειριστείς, λόγω της ανικανότητας των δικών σου θεμάτων, και ξεσπάς άγαρμπα στα μικρά και μετά το μετανιώνεις. Βλέπω πώς τα πρώτα χρόνια της ζωής τους είναι πολύ σημαντικά, διότι αναγνωρίζουν μόνο το καλό. Όταν λοιπόν δεν είμαι καλά κι αντιδρώ, κάνουν κι αυτά το ίδιο με την πρώτη ευκαιρία. Το ίδιο έκανα κι εγώ. Αυτά ήθελα να πώ, ότι είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις τα παιδιά με όλες τις ανέσεις που περιγράφονται στο άρθρο, εκτός άν έχεις την οικονομική άνεση, κι αδιαφορείς για την ύπαρξη των παιδιών και τα “παρκάρεις” όπου μπορείς αλλά και να τους παρέχεις ότι αναζητούν ώστε αυτά να χαίρονται κι εσύ να είσαι και ήσυχος ότι είσαι καλός γονέας. Ευτυχώς στους περισσοτέρους μας δεν συμβαίνει αυτό κι έτσι τα παιδιά μας βλέπουν και τα καλά μας και τα στραβά μας και θα μπορούν να ξεχωρίσουν τις αδυναμίες μας. Ο Θεός να μας δίνει δύναμη και συγχώρεση για τα λάθη μας.

Κεϋλάνης, 2 Φεβρουαρίου 2015
Η γνώμη μου είναι οτι κανείς δεν πρέπει αλλά ούτε και το μπορεί να ενορχηστρώσει μια τέλεια παιδική ηλικία για τα παιδιά του.Κανένας δεν είναι τέλειος για να μεγαλώσει τέλεια παιδιά.Τι ωδεία ,κιθάρα, μπαλέτο,και δώρα;Ο κόσμος να υποφέρει και να πεινά και εμείς να λέμε παραμύθια όπως λέει και ένα τραγουδι; Παράδειγμα δηλαδή Αλήθεια ,Απλότητα ,Πίστη και κυρίως Σεβασμός στην Προσωπικότητα και την Ελευθερία του Άλλου είναι τα βασικά υλικά του εγχειρήματος.Ας προσπαθήσει κανείς να μετρηθεί πρώτα με αυτά και ας έλθει να μας μιλήσει για τελειότητα,μετά. Πιστεύω πως η δουλειά των γονιών φαίνεται στην εφηβεία των παιδιών τους.Οι γονείς πρέπει να χαίρονται όταν τα παιδιά τους είναι σε θέση να τους αμφισβητούν και να τους υποδεικνύουν τα λάθη τους.Δυστυχώς βλέπω να συμβαίνει το αντίθετο πολύ συχνά.Βλέπω γονείς να εξουσιάζουν και να ευνουχίζουν τα παιδιά τους.Γονείς καταπιεστικούς και ανελεύθερους,που βεβαίως δίνουν το βάρος στην υλική πρωτίστως αποκατάσταση και εξασφάλιση ,στην καλοπέραση δηλαδή(που ατυχέστατα ταυτίζουν με την ευτυχία)των βλασταριών τους.Είναι λυπηρό. Εάν τα παιδιά σας σας σκυλοβρίσουν στην εφηβεία τους,τότε, μη νιώσετε απελπισία.Να κάνετε μόνο τον Σταυρό σας και πείτε ένα Δόξα τω Θεώ. Μπορεί να μη κάνατε τέλεια δουλειά με τα παιδιά σας αλλά σίγουρα κάνατε Καλή δουλειά.Μην απαιτήσετε ποτέ τον σεβασμό γιατί ο σεβασμός μόνο κερδίζεται.Για να μη παρεξηγηθώ άλλο το "σκυλοβρίσιμο" -τοπική διάλεκτος-που έχει την έννοια του ελέγχου και άλλο η χυδαιολογία. Αυτή την αλήθεια δεν θα σας την φανερώσω φυσικά εγώ με τα λιγοστά μου λόγια και την παντελή μου απειρία ,αφου δεν είμαι καν μητέρα...ούτε ψυχολόγος ,αλλά ο Χρόνος.Ο Χρόνος που όλα τα φανερώνει και τα οδηγεί στο φως μαζί με τον σεβασμό και την αγάπη που θα εισπράξετε απο τα παιδιά σας στον καιρό που σας πρέπει,θα σας αποκαλύψει πως δουλέψατε έντιμα με όλη σας την αφοσίωση και την αγάπη.

ΠαναΓιώτα, 27 Ιανουαρίου 2015
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης