Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Νὰ κατέχεις ἤ νὰ μὴν κατέχεις;


 



Ἀλέκου Φασιανοῦ


Προχθές κοίταζα κάτι παλιές φωτογραφίες πού εἶχα φυλάξει σ’ ἕνα χαρτονένιο κουτί. Σ’ αὐτές τίς φωτογραφίες εἶδα καί κάτι συγγενεῖς καί γνωστούς τῆς οἰκογένειάς μου, ἀδύνατους, μέ λεπτά πρόσωπα, καπέλα, σακάκια σταυρωτά καί φαρδιά παντελόνια.

Τά μάτια τους εἶχαν τόσο ὡραία ἔκφραση πού φαινόντουσαν μεγάλα. Ἀμέσως ἔκανα τή σύγκριση μέ τούς σημερινούς πού εἶναι πάνχοντροι, προγάστορες καί μέ βλέμμα προκλητικό καί ἀδηφάγο. Καί σκέφτηκα ὅτι οἱ σημερινοί τρῶνε καλά, ἔχουν πολλά πράγματα, σπίτια, αὐτοκίνητα, ψυγεῖα, ἀποχυμωτές, μίξερ κι ἕνα σωρό ἄλλα πού μπερδεύουν τή ζωή τους, τήν κάνουν πιό ἀκριβή, ἀλλά καί εὐάλωτη ἀπό τό ὁποιοδήποτε κράτος. Γιατί ἀπό τήν ὕλη ἀντλεῖται τό χρῆμα. Ἅμα δέν ἔχεις τίποτε, κανείς δέν μπορεῖ νά σέ ἀγγίξει.

Ὅταν παντρευόταν κάποιος παλιά, νοίκιαζε μιὰ καμαρούλα σέ αὐλή. Εἶχε ἕνα κρεβάτι, δύο καρέκλες, ἕνα τραπέζι, μία λάμπα πετρελαίου ἤ ἕνα λαμπτήρα 60 κηρίων πού κρεμόταν ἀπό τό ταβάνι. Καί ἔκανε καί παιδιά. Καί μποροῦσε νά τά ἀναστήσει ἔτσι, γιατί εἶχε μηδαμινά ἔξοδα. Ἦταν πλούσιος στή φτώχειά του. Ὅλοι θά ἀναρωτιόμαστε, οἱ πιό παλιοί τουλάχιστον, πῶς μπορούσαμε καί κάναμε τόσα πράγματα ἀφοῦ δέν ὑπῆρχαν χρήματα. Πόσοι καί πόσοι δέν ἔγιναν ποιητές, ζωγράφοι, ἐπιστήμονες, ἐπιχειρηματίες, ξεκινώντας ἀπό τά δωματιάκια στίς αὐλές αὐτές τῶν θαυμάτων.

Τώρα ὅπως ἔγιναν τά πράγματα, δύσκολα θά μπορεῖς νά ἀναπτυχθεῖς, γιατί σκέφτεσαι τά δευτερεύοντα τῆς ζωῆς. Πῶς νά πληρώσεις τό ἠλεκτρικό, τό νερό, τό πετρέλαιο, τό αὐτοκίνητο, τά τέλη καί τίς εἰσφορές. Ὁ σημερινός ἄνθρωπος δεσμεύεται ἤ καλύτερα παγιδεύεται ἀπό τίς ἀπαιτήσεις τῆς ἴδιας του τῆς ζωῆς. Ἡ εὐτυχία τόν πλησιάζει λίγο καί χάνεται γρήγορα χωρίς νά μπορεῖ νά τήν ἀγγίξει, γιατί συνήθως καραδοκοῦν ὁ φόβος καί ἡ δυστυχία.

Τά σκέφτομαι ὅλα αὐτά καί λέω μέσα μου πώς εὐτυχής εἶναι αὐτός πού ἔχει τίς λιγότερες ἀνάγκες. Ὅταν μπαίνεις σ’ ἕνα καινούργιο δωμάτιο πού εἶναι ἄδειο, λές τί ὡραῖο πού εἶναι καί πόσο μεγάλο. Μετά, ὅταν ἀρχίζεις νά τό κατοικεῖς, μαζεύεις πράγματα καί ὕστερα ἀπό χρόνια βλέπεις τόν χῶρο νά ἔχει μικρύνει. Βλέπεις ὅτι ἀδίκως τά μάζευες ὅλα αὐτά τά πράγματα, σοῦ εἶναι ἄχρηστα καί δέν τολμᾶς νά τά πετάξεις μή τυχόν καί τά χρειαστεῖς κάποια στιγμή. Ἔτσι δεσμεύεσαι καί πάσχεις.

Ὁ Τσαρούχης ἔμενε σ’ ἕνα μικρό δωματιάκι στό Παρίσι. Ἐκεῖ ζοῦσε, ζωγράφιζε, ἔτρωγε. Μία γνωστή του πού τόν ἐπισκέφτηκε, τοῦ λέει: «Βρέ Γιάννη μου, τώρα πού κερδίζεις καί χρήματα, νά καλυτερεύσεις τή ζωή σου καί νά πάρεις ἕναν πιό μεγάλο χῶρο». Κι ὁ Τσαρούχης τῆς ἀπάντησε: «Ἐμένα τό ἑπόμενο στάδιο θά εἶναι νά γίνω κλοσάρ».

Δέν κατάλαβε ἡ κυρία ὅτι δέν τόν ἔνοιαζαν οἱ συνθῆκες τῆς ζωῆς του, ἀλλά ἡ δημιουργία. Ἄς προσπαθήσουμε κι ἐμεῖς λοιπόν μέσα σ’ αὐτή τήν κρίση νά ἐργαζόμαστε, νά δημιουργοῦμε κάτι.


Ἐφημερίδα Ελευθεροτυπία, 23-1-2010


 
Τα σχόλιά σας
ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΤΑ ΘΕΛΟΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ.ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΙ-ΕΓΩΙΣΤΕΣ-ΑΣΕΒΗΣ-ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΚΡΙΤΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΚΑ.ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΑΠΟ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΑΣ.ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣΗ ΑΝΑΓΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΑΚΡΙΒΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΨΥΧΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ.ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΑΡΚΕΤΑ(ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΡΜΑΛ) ΑΝ ΟΜΩΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΑΣ ΖΗΤΑΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΣΕΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟΤΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ? ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΙΟ ΣΥΝΗΘΕΣ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ .ΕΚΕΙ ΑΡΧΙΖΗ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΟΙ ΚΑΤΩ ΒΟΛΤΑ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ.ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΗ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ.ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ.ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ.ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΜΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΕΜΕΙΣ ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗ.ΕΠΕΙΔΗ ΣΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΕΜΕ ΠΟΛΛΑ ΛΑΘΟΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΧΩΡΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΟΧΙ ΣΕ ΕΜΑΣ (ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ). ΓΙΆΥΤΟ ΚΑΙ ΕΓΡΑΨΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΕΙΑΣΟ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΟΛΛΥ ΣΩΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΩ ΚΡΙΤΗΣ.ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΧΩΡΗΣΗ.Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΑΒΑΣΑΤΕ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΜΟΥ.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ.Μ, 5 Ιουνίου 2010
Πιστεύω ότι αποτελεί κοινό τόπο -για όλους τους ζώντες εν Χριστώ ή όσους τουλάχιστον αγωνίζονται γι΄αυτό,- ότι η σώρευση πλούτου όχι μόνο δεν είναι αναγκαία, όχι μόνο μας διαφθείρει ή τουλάχιστον εμποδίζει το μυαλό να σκεφθεί και την ψυχή να νιώσει τα πιο ουσιαστικά πράγματα, αλλά ότι αποτελεί μια ψευδαίσθηση στην οποία με τρόπο και σχέδιο και σκοπό μας ωθεί το κοινωνικό σύστημα στο οποίο ζούμε. Έτσι ανθεί το πρόσκαιρο, το επιφανειακό, το εύκολο. Όλοι μας έχουμε πέσει στην παγίδα. Ίσως είναι και μοιραίο. Οφείλουμε να αγωνιστούμε. Να κρίνουμε, να αντισταθούμε, να απορρίψουμε. Ο Άγιος Χρυσόστομος λέει πως με το στομάχι γεμάτο, δεν μπορούμε να προσευχηθούμε, ούτε να αντισταθούμε στους πειρασμούς και τους κακούς λογισμούς. Αυτό συμβαίνει αναλογικά και με τη σώρευση πλούτου στη ζωή μας. Το πνεύμα παραστρατεί. Η επιρρέπεια βρίσκει εύκολο δρόμο σε αλλότριες και εγωιστικές συμπεριφορές. Εδώ θα διαφωνήσω και με τη φίλη Γιώτα σε ό,τι αφορά τα φορτωμένα με πολύτιμα υλικά άμφια των επισκόπων. Ίσως έχω λάθος αλλά κάθε φορά που αντικρύζω καποια τέτοια εικόνα, αυθόρμητα δυσανασχετώ σχεδόν ντρέπομαι. Το αντίθετο ακριβώς μου συμβαίνει με την εικόνα των μοναχών που μόνο "κόσμημα" πάνω τους είναι το κομποσκοίνι. Τότε ντρέπομαι για μένα, για τα περιττά που συχνά "φορώ" εκτός και εντός(?) μου...

Αναστασία Πολύδωρα, 31 Μαίου 2010
Μια φορά σε μια συζήτηση είχα διαφωνήσει με κάποιον ο οποίος υποστήριζε πως οι ναοί και τα άμφια των Ιέρέων θα έπρεπε να διακρίνονται για την απλότητα τους και την πτωχεία τους,μάλλον είχα θυμώσει,γιατί αυτή η γνωμή ταλαιπωρεί πολλούς χριστιανούς άδικα. Είχα απαντήσει τότε σε αυτόν τον κύριο πως δεν είναι δυνατόν να θέλει ο ίδιος τα καλύτερα ρούχα για τον εαυτό του και τα παιδιά του,τα πιο λειτουργικά και με όλες τις ανέσεις σπίτια και να θέλει για τον Βασιλέα και τον Δημιουργό Του Τον Χριστό και την Εκκλησία Του όλη την άπλότητα που μπορεί να χωρέσει.Στην αρχαία Ελλάδα τα σπίτια, λένε κάποιοι άλλοι, των περισσότερων ανθρώπων ήταν λιτά ενώ οι δημόσιοι χώροι και οι ναοί ηταν περίλαμπροι.Μα εγω λέω, τι να το κάνεις όταν έλειπε απο τους περίλαμπρους αυτούς χώρους ,ο Χριστός;Τώρα θα πείτε τι σχέση έχουν αυτά που γράφω με τον Αλέκο Φασιανό και το παραπάνω κείμενο;Θέλώ απλώς να τονίσω πως οι Eκκλησίες αυτα τα "τετράπλευρα οικήματα με τα τέσσερα ντουβάρια" ,που έλεγε ο Πέντζίκης,δεν διαφέρουν ΣΕ ΑΥΤΟ απο τις οικίες μας,που το ζητούμενο είναι να είναι κατ'οίκον Εκκλησίες,ούτε ακόμα απο τα ίδια τα χωματένια σώματά μας που το ζητούμενο είναι να είναι ναοί του Αγίου Πνεύματος.Και οφείλουμε μεν να τα διατηρούμε καθαρά και να τα στολίζουμε και να τα φροντίζουμε και να έχουμε και όλες τις ανέσεις ,αν θέλετε , σύμφωνα με την επόχη που ζούμε, μα να ρίχνουμε το βάρος περισσότερο εσωτερικά,και ύστερα εξωτερικά.

Βουλγαρη Γιωτα, 28 Μαίου 2010
" Κόπιασε στ΄αρχοντικό μου " , έλεγαν οι άνθρωποι παλιότερα , και εννοούσαν το καλύβι με τα απλά και φτωχικά , φτιαγμένα από τους ίδιους πολλές φορές , έπιπλα , αντικείμενα και οικιακά σκεύη τους . Είχαν λίγα πράγματα , μα ένιωθαν άρχοντες , γιατί ήταν ολιγαρκείς . Αυτό φοβάμαι πώς χάθηκε από τους Νεοέλληνες , που κυριευμένοι από μια μιζέρια και μια ακόρεστη δίψα κατοχής και απόλαυσης υλικών αγαθών , βασανίζονται αδιάκοπα κυνηγώντας τα .

Μαρία, 28 Μαίου 2010
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ.ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΕΙΜΕΝΟ ΩΣ ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ (;).ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ,ΣΑΝ ΗΦΟΣ ΚΑΙ ΣΑΝ ΔΟΜΗ ΜΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΙ.ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΠΕΙ,ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ, ΠΑΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΣΟΦΟΤΕΡΟΥΣ.ΠΩΣ,ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ,ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΛΛΗΤΕΧΝΗΣ ΤΡΑΒΑ ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΚΑΙ ΧΩΡΗΖΕΙ ΤΟ ΧΘΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ..ΤΑΧΑ ΟΤΙ ΧΘΕΣ ΖΟΥΣΑΜΕ ΑΠΛΑ ΕΝΩ ΤΩΡΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΑ.ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟ.ΚΑΙ ΧΘΕΣ ΕΙΧΑΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΡΟΧΘΕΣ.ΞΕΡΩ ΠΟΛΛΑ ΣΠΙΤΙΑ ΠΟΥ ΣΕ ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΙΕΣ ΖΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΤΕ.ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΓΙΝΟΤΑΝ ΠΑΝΤΑ.Η ΑΠΛΗΣΤΙΑ ,Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ,Η ΦΙΛΑΡΓΥΡΙΑ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΠΑΘΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΑΛΤΡΟΥΙΣΜΟΥ.ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ ΠΡΙΝ 1977 ΧΡΟΝΙΑ,ΑΚΟΜΑ ΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟΝ ΦΙΛΑΕΙ Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ.ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΝΑ ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΠΕΣΕ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ? ΔΙΑΙΡΟΥΜΕ ΕΠΟΧΕΣ,ΑΝΑΚΑΛΗΠΤΟΥΜΕ ΕΝΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΑ ΕΝΟΧΩΝ ΑΠΛΑ ΓΙΑΤΙ ΞΕΒΟΛΕΥΤΙΚΑΜΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ? ΞΑΦΝΙΚΑ ΗΡΘΕ Η ΚΡΙΣΗ? ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΙΔΑΜΕ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΑΣ? ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΜΙΛΑΓΑΝ ΟΙ ΠΡΟΦΥΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ..ΟΜΩΣ...ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ.ΕΥΧΑΡΗΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΜΟΥ.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ., 28 Μαίου 2010
Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης