Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἐνοχὴ καὶ Λύτρωση






τοῦ π. Ἰωὴλ Νικολάου

Ὅταν, πρίν ἀπό ἀρκετά χρόνια, ἐμφανίσθηκε ἡ ἀσθένεια τοῦ ἔϊτζ, ἕνας δημοσιογράφος καί συγγραφέας (Ν. Δήμου) ἔγραψε ἕνα ἄρθρο μέ τίτλο «ἐπιστροφή τῶν τύψεων» καί ὑποστήριξε, χωρίς πολλά λόγια καί περιστροφές, τήν ἑξῆς τοποθέτηση: Καλά χαιρόμασταν μέχρι τώρα τόν ἔρωτα. Ἤρθε τώρα αὐτή ἡ ἀρρώστια καί μᾶς γέμισε τύψεις! Τί κατάρα, τί συμφορά παγκόσμια!
* * *

Στήν ἐποχή μας ἡ ἐνοχή εἶναι παρεξηγημένη ἔννοια. Ἀπό τή μιά πλευρά εἶναι νοσηρό, νά φορτώνουμε τόν κόσμο μέ ἀνόητες ἐνοχές. Ἀπό τήν ἄλλη ὅμως, ἡ κατάπνιξη καί ἀπώθηση τῶν ἐνοχῶν δημιουργεῖ τέρατα, προκαλεῖ πνευματική ἀναισθησία.

Τό πρόβλημα δέν εἶναι, ἄν εἶσαι περισσότερο ἤ λιγώτερο ἔνοχος. Τό πρόβλημα εἶναι, ἐνώπιον τίνος (ποιοῦ) εἶσαι ἔνοχος. Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶδε αὐτό τό πρόβλημα δικαστικά. Ἡ Ἐκκλησία τήν ἐνοχή τήν ὀνομάζει ἁμαρτία. Καί ἁμαρτία σημαίνει, ἀποτυχία τοῦ ἀνθρώπου νά ἀγαπήσει τόν Θεό.

Τό μυστήριο τῆς Ἐξομολόγησης προσφέρει τή δυνατότητα νά ξαλαφρώσουμε ἀπό τό βάρος τῶν τύψεων, νά ἐλευθερωθοῦμε ἀπό τό τούς ἐλέγχους τῆς συνειδήσεως, νά λάβουμε συγχώρηση ἀπό τόν ἴδιο τό Θεό. Πόσο ἀνακουφίζεται καί ἁγνίζεται ἡ καρδιά. Ὄχι μέ τήν ἐπιπόλαιη, τυπική, ἐξωτερική ἀλλά μέ τήν παστρική, ξεκάθαρη καί εἰλικρινῆ ἐξομολόγηση. Πόσο καθαρίζεται καί φωτίζεται ἡ καρδιά. Χωρίς ἐξομολόγηση ὁ χριστιανός μένει ἀσυγχώρητος.
* * *

Σφάλλουν ὅσοι ἀναβάλλουν. Ἰσχύει πολύ περισσότερο καί σ᾿ αὐτή τήν περίπτωση τό σύνθημα: ὁ δρόμος τοῦ αὔριο ὁδηγεῖ στήν πόλη τοῦ ποτέ.

Πλανῶνται, ὅσοι τό μεταθέτουν στά γηρατειά. Δέν ξέρουν, ἄν θά φθάσουν. Καί δέν εἶναι ἀσφαλεῖς, γιατί δέν ξέρουν ἄν θά ἔχουν τή δυνατότητα τότε νά μετανοήσουν.

Ἡ ζωή στή ἁμαρτία πολλά χρόνια ἀποκτᾶ ρίζες βαθειές, πού δέν ἀποκόπτονται εὔκολα. Ἡ συνήθεια γίνεται δεύτερη φύση. Ὁ θάνατος ἔρχεται, σάν κλέφτης, τή νύκτα χωρίς νά τόν περιμένουμε.

• Ἐάν βρισκόταν τό φάρμακο τοῦ καρκίνου, κανένας καρκινοπαθής δέν θά ἀνέβαλε νά τό πάρει.

• Ἐάν χαρίζονταν τά δάνεια, κανένας χρεώστης δέν θά ἀρνιόταν τήν χάρη.

• Ἐάν δινόταν ἀπελευθέρωση στούς αἰχμάλωτους, κανένας δέν θά προτιμοῦσε τά δεσμά.

Εἴμαστε ἄρρωστοι, χρεῶστες καί αἰχμάλωτοι στά πάθη καί στήν ἁμαρτία. Κάθε παράβαση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ εἶναι πνευματική δουλεία. Ὅπως ὁ ἀετός, ἔστω καί ἕνα δακτυλάκι του νά εἶναι πιασμένο στό δόκανο, δέν μπορεῖ νά φύγει, νά πετάξει, ἔτσι καί ὁ ἄνθρωπος πού εἶναι ὑποδουλωμένος καί στό πιό μικρό πάθος, δέν μπορεῖ νά ζήσει τήν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία.
* * *

Ὁ Χριστός μᾶς προσκαλεῖ: Ἐλᾶτε κοντά μου ὅλοι οἱ κουρασμένοι καί φορτωμένοι· καί Ἐγώ θά σᾶς χαρίσω ἀνάπαυση. Ἔγκαιρα καί εἰλικρινά. Θά δοκιμάσετε τήν ἀνεκλάλητη χαρά. Θά αἰσθανθεῖτε βαθειά ἀνακούφιση. Χωρίς μετάνοια καί ἐξομολόγηση δέν ὑπάρχει σωτηρία.


 
Τα σχόλιά σας
Έλεγε κάποιος Ρώσος γλωσσολόγος πως για να ανακαλύψει κανείς την γλώσσα πρέπει να σκέφτεται.Θέλω να προσθέσω για να ανακαλύψει τις ενοχές του ,επίσης.Στο βιβλίο της Γένεσης ο Θεός λέει και συγχρόνως πράττει.Η ταύτιση του λόγου και της πράξης θα έπρεπε να αποτελεί τον κανόνα στην ζωή μας δυστυχώς όμως αποτελεί εξαίρεση.Όταν άλλα λέμε και άλλα πράττουμε η συνείδηση μας μας ελέγχει,και οχι μόνο τότε βέβαια .Οι ενοχές δηλώνουν την αρρώστια και είναι επικίνδυνες όταν δεν γνωρίζουμε πως να τις διαχειριστούμε(κυρίως πως να μην τις καλλιεργούμε).Το ίδιο συμβαίνει και με τα χρήματα.Υπάρχουν πολλοί ενοχολάγνοι όπως και φιλάργυροι.Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει κανείς απέναντι σε Ποιόν είναι ένοχος και πως ο ένοχος κατά κύριο λόγο είναι α-σχετος,δηλαδή αγνοεί το συν + έχω που δηλώνει την σχέση.Όπως δεν μπορεί να είναι κανείς ολίγον έγκυος,έτσι δεν μπορεί να είναι ολίγον ένοχος.Ο ένοχος είναι ένοχος ,ο άρρωστος άρρωστος και ο κλέφτης κλέφτης.Οι χριστιανοί είναι λογικό να ταλανίζονται απο ενοχές διότι ενώ ξέρουν θεωρητικά την αλήθεια αδυνατούν να την γνωρίσουν-βιώσουν,γι'αυτό υπάρχει συχνά μεγάλη αναντιστοιχία ανάμεσα στα λόγια και τις πράξεις τους.Ο λόγος του Ευαγγελίου είναι ακέραιος και δεν χωράει ίσως ή εαν και εφόσον.Η συνείδηση των Χριστιανών εποπτεύει την κάθε κίνηση και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.Όταν αυτό δεν συμβαίνει τότε μιλάμε για τυπολάτρες που αγνοούν την παρουσία του Θεού και συνειδητά κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους και τον πνευματικό τους.Την εξομολόγηση οι Χριστιανοί δεν την θεωρούν Εξευτελισμό(το έχω ακούσει και αυτό)ούτε ψυχολογική ψευτοτακτοποίηση ,ή δικαίωση,αλλά μυστήριο που μας φανερώνει τον Θεό και μας σχετίζει μαζί Του.Ο Σιενκεβιτς παρομοιάζει την ζωή με την κολύμβηση όποιος δεν εργάζεται ακατάπαυστα ,όποιος δεν παλεύει ακαταπόνητα με το βούλιαγμα καταπνίγεται εξάπαντος.Οι ενοχές ,η κακία ,η αρρώστια είναι αφύσικες και αν δεν τις αποτινάξουμε γρήγορα αν δεν φροντίσουμε να απαλλαγούμε θα σημάνουν το βούλιαγμα της ψυχής μας.

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 5 Ιουλίου 2012
Έλεγε κάποιος Ρώσος γλωσσολόγος πως για να ανακαλύψει κανείς την γλώσσα πρέπει να σκέφτεται.Θέλω να προσθέσω για να ανακαλύψει τις ενοχές του ,επίσης.Στο βιβλίο της Γένεσης ο Θεός λέει και συγχρόνως πράττει.Η ταύτιση του λόγου και της πράξης θα έπρεπε να αποτελεί τον κανόνα στην ζωή μας δυστυχώς όμως αποτελεί εξαίρεση.Όταν άλλα λέμε και άλλα πράττουμε η συνείδηση μας μας ελέγχει,και οχι μόνο τότε βέβαια .Οι ενοχές δηλώνουν την αρρώστια και είναι επικίνδυνες όταν δεν γνωρίζουμε πως να τις διαχειριστούμε(κυρίως πως να μην τις καλλιεργούμε).Το ίδιο συμβαίνει και με τα χρήματα.Υπάρχουν πολλοί ενοχολάγνοι όπως και φιλάργυροι.Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει κανείς απέναντι σε Ποιόν είναι ένοχος και πως ο ένοχος κατά κύριο λόγο είναι α-σχετος,δηλαδή αγνοεί το συν + έχω που δηλώνει την σχέση.Όπως δεν μπορεί να είναι κανείς ολίγον έγκυος,έτσι δεν μπορεί να είναι ολίγον ένοχος.Ο ένοχος είναι ένοχος ,ο άρρωστος άρρωστος και ο κλέφτης κλέφτης.Οι χριστιανοί είναι λογικό να ταλανίζονται απο ενοχές διότι ενώ ξέρουν θεωρητικά την αλήθεια αδυνατούν να την γνωρίσουν-βιώσουν,γι'αυτό υπάρχει συχνά μεγάλη αναντιστοιχία ανάμεσα στα λόγια και τις πράξεις τους.Ο λόγος του Ευαγγελίου είναι ακέραιος και δεν χωράει ίσως ή εαν και εφόσον.Η συνείδηση των Χριστιανών εποπτεύει την κάθε κίνηση και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.Όταν αυτό δεν συμβαίνει τότε μιλάμε για τυπολάτρες που αγνοούν την παρουσία του Θεού και συνειδητά κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους και τον πνευματικό τους.Την εξομολόγηση οι Χριστιανοί δεν την θεωρούν Εξευτελισμό(το έχω ακούσει και αυτό)ούτε ψυχολογική ψευτοτακτοποίηση ,ή δικαίωση,αλλά μυστήριο που μας φανερώνει τον Θεό και μας σχετίζει μαζί Του.Ο Σιενκεβιτς παρομοιάζει την ζωή με την κολύμβηση όποιος δεν εργάζεται ακατάπαυστα ,όποιος δεν παλεύει ακαταπόνητα με το βούλιαγμα καταπνίγεται εξάπαντος.Οι ενοχές ,η κακία ,η αρρώστια είναι αφύσικες και αν δεν τις αποτινάξουμε γρήγορα αν δεν φροντίσουμε να απαλλαγούμε θα σημάνουν το βούλιαγμα της ψυχής μας.

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 30 Ιουνίου 2012
..... αν ακουμπούσε στον Κύριο όλο τον πόνο και την αγωνία της θα έβλεπε ότι δεν ειναι μόνη, η ζωή της θα φωτιζόταν απο ένα άλλο Φως, θα καταλάβαινε πως υπάρχει κάποιος που την αγαπάει τόσο πολύ, που δεν δίστασε να δώσει τη ζωή Του για εκείνη και την περιμενει να γυρίσει. Το όνομα της ειναι Αναστασία και θα σας ζητουσα να την έχετε στην προσευχή σας. Σας ευχαριστώ.

Κονιτοπούλου Μαρία, 24 Ιουνίου 2012
Το Θεμα ειναι να μην Θολωνει το Μυαλο του Ανθρωπου γιατι ειναι Φυσικο και Επομενο μετα να μην Λειτουργει Σωστα!Απο το Μυαλο Ξεκινανε Ολα ειναι Βασικο πως Λειτουργει γιατι Δυστυχως Δεν Ειμαστε Ολοι Ιδιοι ,Ισοι Ειμαστε γιατι Ειμαστε Ολοι Ανθρωποι Ιδιοι Ομως δεν Ειμαστε και αυτο Εχει και τα Καλα του.

Ιορδανης, 24 Ιουνίου 2012
Σήμερα μιλούσα με μια κοπέλα, την ρώτησα πως ειναι η υγεία της γιατι μου ειχε πει ότι ειχε κάποιο προβλημα. Καθόταν σ' ἔνα παγκάκι κρατουσε ενα ποτηρι και έπινε. Έπινε γιατι ήταν απελπισμενη, ισως να μην εχει πλεόν πολύ χρόνο, δεν έχει χαρτιά για να γυρίσει στην πατρίδα της και η μοναδική της παρηγορια ειναι το ποτό: " Πίνω γιατί είμαι άρρωστη, δεν έχω ελπίδα, πεθαίνω, πίνω για να τελειώνω γρηγορότερα, ένας λόγος θα με κρατούσε μόνο στη ζωή, μόνο η επιθυμία μου να ξαναδω τη μητέρα μου, αλλά αυτό δεν μπορει να γινει γιατί δεν ζει στην Ελλάδα και εγώ δεν μπορώ να φύγω. Κοιτα με εγώ δεν ήμουν έτσι πριν αρρωστήσω, ήμουν πιο όμορφη, εργαζόμουν, ήταν όλα διαφορετικά... Πίστεύω όμως ότι ο Θεός με αγάπάει το ίδιο και ο άγγελος μου και προσεύχομαι , αλλά δεν μπορώ να σταματήσω να πίνω". Αν μπορουσε να εξομολογήθει και να πονέσει για τις αμαρτίες ΑΝης θα Ξ

Κονιτοπούλου Μαρία, 23 Ιουνίου 2012
Η συνείδηση που είναι η φωνή του Θεού μέσα μας είναι για μας έλεγχος και συμπαραστάτης και εμπνευστής.Το σχέδιο του Θεού είναι να καθαίρει τη συνείδηση κι έτσι φθάνει τα πράγματα στα άκρα.Το κακό στη ζωή μας μπαίνει από τα μικρά,τις λεπτομέρειες.Για να πράττω λοιπόν ''κατά συνείδηση''και όχι ''παρά συνείδηση'' ,θα πρέπει οι λογισμοί μου να είναι προσεκτικοί και δουλεμένοι,ώστε ο πειρασμός να μη με πιάνει στον ύπνο.Πρέπει να στρέφομαι συνεχώς προς τα πάνω κι έτσι θα νιώθω σαν τον αστροναύτη, που είναι δεμένος με το σκάφανδρό του και δεν είναι ποτέ μόνος.

Κληρονόμου Μαρία, 17 Ιουνίου 2012
…Δεν είναι μετρήσιμο το σαράκι του εγωισμού;… Όταν ξυπνάμε, την μέρα που έρχεται την αισθανόμαστε σαν ένα μεγάλο δώρο που μας χάρισε ο Θεός για άλλη μια φορά; Τρέχουμε αμέσως για προσευχή να Του πούμε ευχαριστώ και Δόξα συ; Κατά τη διάρκεια της ημέρας νιώθουμε κάθε ώρα και στιγμή μια χαρά και μια πληρότητα, μια βεβαιότητα πως δίπλα μας είναι ο Κύριος; Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας συγκλονιζόμαστε αναγνωρίζοντας στα πρόσωπα τους το Δικό Του πρόσωπο; Είμαστε έτοιμοι κάθε ώρα και στιγμή να θυσιάσουμε τα πάντα για τα πρόσωπα αυτά; Είμαστε ήσυχοί και γαλήνιοι σε όλες τις περιστάσεις της ζωής μας, ό ‘τι και αν συμβεί επειδή νιώθουμε πως όλα που συμβαίνει στη ζωή μας είναι θέλημά Του, και το καλό και το κακό; Αφήνουμε τον εαυτό μας στα παντοδύναμα χέρια Του με εμπιστοσύνη; Αγωνιζόμαστε; Συγχωράμε; Ταπεινωνόμαστε; Αγαπάμε; Δοξάζουμε; … Όχι;… Τότε ας κλάψουμε πικρά… Δεν χρειάζεται να μετράμε τα κατάντια μας, το εγωισμό μας με αυτά που κάναμε, ή να ψάχνουμε τις μεγάλες και εμφανές αμαρτίες για να νιώθουμε συντετριμμένοι έπειτα. Πρέπει να τα μετράμε με αυτά που δεν κάναμε. Δεν αγωνιστήκαμε. Δεν συγχωρέσαμε. Δεν ταπεινωθήκαμε. Δεν αγαπήσαμε. Και δεν γίναμε δοχεία του Αγίου Πνεύματος. Αυτό μετράει.

Όλγα Κίτσου, 14 Ιουνίου 2012
Οντως ειναι ενα Θεμα Πραγματικα Πολυ Δυσκολο και Λεπτο.Δεν ειναι Ολες οι Περιπτωσεις Ιδιες δεν Μπορουμε να τις Βαλουμε Ολες στο Ιδιο Τσουβαλι. Αξιζει το Θεμα Οντως για Προβληματισμο και για Εναν Εποικοδομητικο Διαλογο.

Ελεσα, 14 Ιουνίου 2012
Πολύ δύσκολο να διαχειριστείς την ενοχή. Νομίζω πως πρόκειται για την τέχνη του να ξέρεις να ζεις.Ίσως, θα μου πείτε πως αυτό μαθαίνεται. Ζώντας μια πνευματική ζωή σε εγρήγορση, χωρίς διακοπές, αυτό σιγά-σιγά σε οδηγεί στο να αισθανθείς καθαρά τις ενοχές σου, να ζήσεις σωστά τη μετάνοια. Πάντα όμως είχα μια απορία. Στο Ευαγγέλιο προβάλλονται συχνά ως πρότυπα μετανοίας άνθρωποι οι οποίοι είχαν προηγουμένως αμαρτήσει βαριά και κάποια στιγμή μετανόησαν βαθιά. Η πόρνη, ο ληστής, ο τελώνης. Τι γίνεται όμως αν στη ζωή σου δεν έχεις διαπράξει(ακόμα) πολύ μεγάλες αμαρτίες; Πως μπορείς να δεις τη βρωμιά της ψυχής σου, που είναι γεμάτη από κακίες, εγωισμούς, έλλειψη αγάπης και πολλά άλλα και να τα δεις όλα αυτά σαν τις δικές σου πολύ μεγάλες αμαρτίες, ώστε να βοηθηθείς να μετανοήσεις; Πολλές φορές η αμαρτία είναι για εμάς κάτι το μετρήσιμο εξωτερικά. Π.χ. πόρνευσες; Μεγάλη αμαρτία. Όμως το σαράκι του εγωισμού που κατατρώει τις σχέση σου με το Θεό και με τους συνανθρώπους σου, επειδή δεν είναι μετρήσιμο, συχνά δεν το παίρνουμε μυρωδιά. Πως μπορεί να βοηθεί κάποιος σ΄α αυτήν την περίπτωση;

Μαρία Βαϊτση, 13 Ιουνίου 2012
Η Άποψή μας



Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης