Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ὁ μεγαλύτερος φόβος μας






«Ὁ μεγαλύτερος φόβος μας δὲν εἶναι μήπως εἴμαστε ἀνεπαρκεῖς. Ὁ μεγαλύτερος φόβος μας εἶναι μήπως εἴμαστε ἀπεριόριστα δυνατοί. Τὸ φῶς μας καὶ ὄχι τὸ σκοτάδι μας, μᾶς φοβίζει πιὸ πολὺ ἀπὸ ὅλα. Ἀναρωτιόμαστε: «Ποιὸς εἶμαι ἐγὼ τελικὰ ποὺ θέλω νὰ εἶμαι τόσο λαμπερός»; Γιατί ἐσὺ τί εἶσαι; Εἶσαι καὶ σὺ ἕνα παιδὶ τοῦ Θεοῦ. Δὲν ὠφελεῖς μὲ τίποτα τὸν κόσμο μὲ τὸ νὰ γίνεσαι μικρός. Τὸ νὰ γίνεσαι μικρὸς μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ μὴ νιώθουν οἱ ἄλλοι ἀνασφαλεῖς γύρω σου, δὲν εἶναι καθόλου λαμπερό. Γεννηθήκαμε γιὰ νὰ δηλώσουμε τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ ποὺ ὑπάρχει μέσα μας. Δὲν ὑπάρχει σὲ ὁρισμένους ἀπὸ ἐμᾶς ἀλλὰ σὲ ὅλους μας. Καὶ ἂν ἀφήσουμε τὸ φῶς μας νὰ λάμψει, ἐπιτρέπουμε ἔτσι ἀσυναίσθητα καὶ στοὺς ἄλλους νὰ τὸ κάνουν. Ὅταν ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ τὸν δικό μας φόβο, ἡ ὕπαρξή μας ἀπελευθερώνει αὐτόματα καὶ τοὺς ἄλλους»
Νέλσον Μαντέλα


“Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us. We ask ourselves, Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous? Actually, who are you not to be? You are a child of God. Your playing small does not serve the world. There is nothing enlightened about shrinking so that other people won’t feel insecure around you. We are all meant to shine, as children do. We were born to make manifest the glory of God that is within us. It’s not just in some of us; it’s in everyone. And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same. As we are liberated from our own fear, our presence automatically liberates others.”








Τα σχόλιά σας
O μεγαλύτερος φόβος μου,με την έννοια του φόβου-τρόμου είναι Το κακό,το άδικο και το σκοτάδι,γύρω μου και μέσα μου.Ο Παντελής Πρεβελάκης έχει γράψει"να μη φοβάσαι γιέ μου παρά τον θεό... και τους ανθρώπους που δεν φοβούνται τον Θεό".Με εκφράζει αυτή η Φράση...Αλλά εδώ την λέξη φοβάμαι την ερμηνεύω όπως Στον Απόστολο "Η δε γυνή ινα φοβήται τον άνδρα"ως σεβασμό δηλαδή.Δεν έχω νοιώσει φόβο για τον Θεό με την έννοια του τρόμου,δεν νοιώθω φόβο για τον πατέρα μου.Μου αρέσει πάντως και η ματια του Γ. που μας λέει"Ο μεγαλύτερος φόβος μου...ο εαυτός μου όταν κινείται μακριά Του".. γιατί όταν κινούμαστε μακρυά Του υπάρχει και κακό,και άδικο και πολύ μαυρίλα... Ο Θεός βέβαια σιωπά και μας αφήνει χωρίς το φως Του,πολλές φορές ,άσχετα απο τις επιλογές μας.Αυτός Ξέρει... Και η σκέψη του Παναγιώτη όμως με βάζει να θυμηθώ το κεφάλαιο αυτό που μας υποδεικνύει ο Θεός ποιόν πρέπει να φοβόμαστε,δείχνοντας μας πως είναι αγάπη άλλα είναι και δίκαιος."υποδείξω υμιν τίνα φοβηθήται,φοβηθηται τον μετά αποκτείναι έχοντα εξουσία εμβαλείν εις την γέεναν.ναι λέγω υμιν τούτον φοβηθήται" Η δικαίωση των πάντων είναι μια μεγάλη πλάνη. Σας χαιρετώ...και να θυμόμαστε Η αγάπη δίωχνει τον φόβο.

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 7 Νοεμβρίου 2011
Ο Πιο Μεγάλος Φόβος είναι Όντως Όταν και ο Ίδιος ο Θεός σε Αποστρέφει Εξαιτίας του Μίσους που Έχεις. Αυτό είναι Πραγματικά Μία Κόλαση.

Κυριακή Καραμολέγκου,(Πιο Φιλικά Κική., 1 Νοεμβρίου 2011
Ο μεγαλύτερος φόβος μου...ο εαυτός μου όταν κινείται μακριά Του..

Γ., 1 Νοεμβρίου 2011
Ένα Κείμενο που Πραγματικά Αξίζει να το Μελετήσεις.

Μαρκέλα., 30 Οκτωβρίου 2011
Πολύ ωραίο κείμενο, διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Θέτει ψηλά τον πήχη και μας παροτρύνει να θέτουμε και εμείς ψηλά τον πήχη, στα μεγάλα στα ωραία. Το εύκολο είναι να μιζεριάζεις και να τα βλέπεις όλα δύσκολα. Όμως προσωπικά νιώθω ότι έχω ανάγκη να έχω μπροστά μου ως στόχο το υγιές, το ωραίο και να προσπαθώ να βγάλω το καλύτερο από μέσα μου. Το να έχουμε μπροστά μας ως στόχο το Φως, να ξέρουμε ότι μπορούμε να καταφέρουμε μεγάλα πράγματα αρκεί να το θελήσουμε και να το προσπαθήσουμε με όλη μας την καρδιά, να ξέρουμε ότι τελικά δεν είμαστε ανεπαρκείς, είναι μεγάλο πράγμα τόσο για την ψυχή μας, όσο και για το πως θα ζήσουμε την καθημερινότητά μας.

Μαρία Βαϊτση, 29 Οκτωβρίου 2011
Εμένα Πάλι ο πιο Μεγάλος μου Φόβος είναι όταν Πάω Μπροστά στον Θρόνο του Θεού Μιλάω μετά Θάνατον και μου Πεί ο Θεός Σκότωσες Ανθρώπους Ψυχικά για Αυτό Αγωνίζομαι για να μην Κάνω Κάτι Τέτοιο. Εμένα Υπάρχουν Άνθρωποι που με Έχουνε Σκοτώσει Ψυχικά Συγκεκριμένα Ένα Άτομο, Ειδικά Όταν Τελίωσα με τα Σχολεία. Προσπαθώ να μην το Θυμάμαι δεν Ξέρω εάν την Έχω Συγχωρέσει Ύστερα από Τόσα Χρόνια δεν Θέλω να Κάνω τα Ίδια που Έκανε Αυτή! Εάν δεν την Ξαναδώ Ποτέ στην Ζωή μου θα Καταφέρω να Προχωρήσω Πραγματικά Μπροστά!

Κυριακή Καραμολέγκου,(Πιο Φιλικά Κική)., 23 Οκτωβρίου 2011
Ο μεγάλος μου φόβος.... Η στιγμή που η ψυχή μου θα βρίσκετε μετέωρη στην Κρίση του Κυρίου μας... Στόχος ας γίνει λοιπόν η ελευθερία που μεταμορφώνει τον φόβο σε δοξολογία... Το ξέρω οτι υπάρχουν άνθρωποι που ζουν έτσι. Ζουν χωρίς φόβο για τίποτα ( εκτός από τον εαυτό τους)... με άπειρο χώρο στην καρδιά τους για καθολική αγάπη. Η πορεία προς τον θάνατο μεταμορφώνετε σε πορεία προς την Ζωή... Πολύ θέλω να γίνω όμοιος με αυτούς... Το ίδιο εύχομαι σε όλους σας.

Παναγιώτης Λίζος, 21 Οκτωβρίου 2011
"Ποιός είμαι εγώ που θέλω να είμαι τόσο λαμπερός"; Βαθιά μέσα μου πιστεύω πως κανένας άγιος δεν επιδίωξε να γίνει άγιος ,αγωνίζονταν όμως για να έχουν σχέση, για φως ... στην ζωη τους.Αγωνίζονταν για την ΖΩΗ τους...Φως εσωτερικό που να το βλέπει ο Κύριος και όσοι Τον αγαπούν.Και φυσικά όλοι οι άνθρωποι μπορούμε να το κάνουμε αυτό....να θέλουμε να αρέσουμε στον Θεό και σε όσους Τον αγαπουν και όχι σε όλο τον κόσμο.Αν Θέλουμε τότε το μπορούμε,όμως οχι μόνοι μας... οχι μόνο με την θελησή μας αλλά κυρίως με την Φωτοφόρο Χάρη Του.Μόνο αν σχετιστούμε-προσκυνούμε "εν πνεύματι και αληθεία"μπορούμε να γίνουμε φωτοφόροι και Θεόπτες.Έτσι νιώθω...Τί είναι νιώθω; Χθες γιόρταζε η Αγία Ματρώνα,εφέτος αξιώθηκα να πάω απο την προηγούμενη ημέρα,ήταν εκεί ο Επίσκοπος μας,κάναμε εσπερινό,απόδειπνο.Το πρωΐ Θεία Λειτουργία.Βλέπαμε όλοι το νησί μας απο ψηλά ,τα σπίτια τόσο μικρά...και γύρω θάλασσα...και όλοι μας καταλαβαίναμε την γαλήνη και την ομορφιά.Την διαφορά της δοξολογίας απο τις ατέρμονες συζητήσεις του βίου.Ποιός απο εμάς όμως σκέφτομαι ήταν σε θέση έστω και να φανταστεί πως θα είναι ακόμα πιο ψηλά.... απο εκεί που μπορεί να βλέπουμε το μοναστήρι και τα μοναστήρια-καρδιές τον ανθρώπων που δοξολογούν και το φως τους. Εύχομαι σε όλους μας την ευλογία της Αγίας Ματρώνας. Σας χαιρετώ...

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 21 Οκτωβρίου 2011
Το κείμενο αυτό μου θύμισε όταν πριν από μερικά χρόνια είχα βρεθεί "τυπικά" στην Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία λίγη ώρα πριν το τέλος της, στην ώρα του κηρύγματος και ακούω από τον Ιερέα ότι η αγιότητα δεν είναι κάτι ξένο από εμάς αλλά όλοι είμαστε εν δυνάμει άγιοι. Εκείνη τη στιγμή βίωσα ότι έγινε μέσα μου στροφή 360 μοιρών. Αναγεννήθηκα. Για πρώτη φορά βίωσα ότι είμαι πλασμένη από Τον Θεό με την προοπτική να ζήσω αιώνια. Ουτοπικό; Όχι. Απόδειξη οι αγιασμένες, λαμπερές, αρχοντικές,καθαρές ψυχές που διαβάζουμε,ακούμε, συναναστρεφόμαστε. Από τότε ο αγώνας να γίνεται κατάσταση αυτό το βίωμα δύσκολος, το "εγώ" κυριαρχεί ακόμη. Ευγνωμονώ Τον Θεό και γι' αυτό το δώρο και εύχομαι να έχουμε το θάρρος να λάμπει στις ψυχές μας το Φως της Ανάστασης. Ευχαριστώ.

Νεκταρία Χατζοπούλου, 21 Οκτωβρίου 2011
Ο Άνθρωπος Πραγματικά Εάν Πιστέψει στον Ευατό του Μπορεί να Κάνει Μικρά Θαύματα Αρκεί Πραγματικά να το Πιστέψει όχι να το Λέει Απλά. Μεγάλο Πράγμα να Έχει Κανείς Αντοχή.Δεν Πρέπει να Υπάρχει Φόβος εάν Πραγματικά Πιστεύεις στον Θεό! Αυτό είναι Λάθος.

Βιολέτα., 21 Οκτωβρίου 2011
Φως… Φως και δύναμη βγαίνουν από τα λόγια αυτά… Αυτό είναι. Ας είμαστε δυνατοί. Ας είμαστε επιτέλους δυνατοί για να δηλώσουμε την Θεία δόξα. Ας είμαστε επιτέλους. Τόσοι γκρίνια, τόση παραίτηση…. Ας είμαστε δυνατοί, ας είμαστε στηρίγματα για τους άλλους… Ο Θεός μας έκανε την τιμή να τον γνωρίσουμε. Να μπούμε στον Οίκο Του. Να συμμετέχουμε στην Λατρεία Του. Να είμαστε παρόν στα μυστήρια Του. Ας αφήσουμε λοιπόν την ταπεινολογία που τόσο μας βολεύει (εμένα σίγουρα) τύπου «είμαι ανάξια… είμαι πεσμένη… είμαι έτσι… είμαι αλλιώς…» και ας είμαστε φως! Φως!! Ας ανοίξουμε επιτέλους τα μάτια μας και ας δούμε το προορισμό μας, που καμία κρίση, κανένα σύστημα, κανείς και τίποτα δεν μπορεί να πάρει από μας! Μας ανήκει, ανέκαθεν ήταν δικός μας! Αν θέλουμε. Αν θέλουμε να είμαστε μεγάλοι. Αν θέλουμε να είμαστε παιδιά Του.

Όλγα Κίτσου, 21 Οκτωβρίου 2011
Η Άποψή μας



Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης