Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἀγωνίζομαι νὰ πιστεύω




Ἕνας συγγραφέας. ὁ Δημήτρης Νόλλας, ἐπ᾿ εὐκαιρίᾳ τῆς ἔκδοσης ἑνός καινούργιου του βιβλίου, ἔδωσε συνέντευξη («Καθημερινή», 22‐3‐09). Στό τέλος τῆς συζήτησης ἀπαντώντας σέ ἐρωτήσεις εἶπε πράγματα πολύ ἐνδιαφέροντα,

‐Ποιά σχέση ἔχετε μέ τήν πίστη;

‐Ἀγωνίζομαι νά πιστεύω. Δέν εἶναι εὔκολο πρᾶγμα αὐτό.

‐Εἶναι κάτι πού ἀνακαλύψατε ὄψιμα στή ζωή σας;

‐Ὄχι. Μεγάλωσα σέ σπίτι χριστιανικό, πού ἀπό νωρίς μέ ὁδήγησε στήν ἐκκλησία. Ἡ μάνα μου κυρίως· πού ἦταν βαθύτατα χριστιανή. Ἀρκετά νωρίς εἶχε μπεῖ ἡ σχέση μου μέ τήν ἐκκλησία καί τούς ἀνθρώπους της. Αὐτό στή μετεφηβική μου ἡλικία ἑνώθηκε μέ τήν πολιτική, γιατί τό αἴτημα γιά κοινωνική δικαιοσύνη δέν καθησύχαζε ἀπό τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ, δέν ἀρκοῦσε. Ὁ ἀγώνας μου ὅμως νά πιστέψω, ἔρχεται ἀπό πολύ παλιά· δέν εἶναι κάτι ὄψιμο.

‐Τά τελευταῖα χρόνια θεωρεῖτε, ὅτι οὔτε τά πολιτικά κόμματα (ἀκόμα καί τά ἀριστερά!) ἐπαρκοῦν γι᾿ αὐτόν τόν παρηγορητικό λόγο;

‐Σίγουρα. Ὑπάρχει μιά πολύ βαθιά ἀντίφαση στόν πολιτικό λόγο καί στήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Τά πολιτικά κόμματα ἔχουν παρατήσει τόν μέσα ἑαυτό. Καί αὐτό εἶναι κεφαλαιῶδες γιά τήν ἠρεμία τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ Ἐκκλησία ἀπαντάει σέ αὐτό τό ζήτημα: ὡς πρός τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Δέν ἀπαντάει στά μεγάλα, στά κοινωνικά ὁράματα, κ.λ.π. Γι᾿ αὐτό καί ὡς νέος στράφηκα στήν πολιτική.

‐Καί ἀργότερα ξαναπλησιάσατε στήν Ἐκκλησία;

‐Ναί, γιατί αὐτό πού μέ ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου.

Αὐτή ἡ ἀγωνιώδης ἀναζήτηση τοῦ λόγου τοῦ Χριστοῦ, παρά τίς δυσκολίες καί τούς πειρασμούς τοῦ κόσμου, μᾶς ἐπεξηγεῖ τήν στάση τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, τῶν μαρτύρων καί ὁσίων. Γιατί τό μαρτύριο, ἡ ὑποχρέωση ὁμολογίας πίστεως στόν Χριστό, ἰσχύει γιά ὅλους τούς χριστιανούς, ὅλων τῶν ἐποχῶν.


• Μάρτυρας λοιπόν, εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὅταν ξεπερνάει κάθε ἐξωτερική καί ἐσωτερική πίεση νά προδώσει τόν Ἰησοῦ Χριστό, προκειμένου νά μήν διακινδυνεύσει τό βόλεμά του, καί μένει πιστός στόν Χριστό. Γι᾿ αὐτό ὁ Νόλλας λέγει: ἀγωνίζομαι νά πιστεύω!

• Ἡ Ἐκκλησία γιά νά μᾶς βοηθήσει στόν ἀγώνα αὐτό, ὥρισε τήν πρώτη Κυριακή μετά τήν Πεντηκοστή νά ἑορτάζονται οἱ «ἅγιοι Πάντες», δηλαδή ὅλοι οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας, γνωστοί καί ἄγνωστοι.

• Τούς ἑορτάζουμε, γιά νά τό βάλουμε βαθειά μέσα μας, ὅτι, ἄν θέλουμε νά εἴμαστε «τοῦ Χριστοῦ», πρέπει νά δίνουμε μαρτυρία πίστης στόν Χριστό, ὄχι μέ λόγια παχιά, μέ λόγια εὔκολα, ἀλλά μέ τόν τρόπο τῆς ζωῆς μας.

Οἱ ἅγιοι δέν ... ἔπαιζαν. Καί πρό παντός δέν ἔπαιζαν μέ τόν Χριστό. Ζοῦσαν γιά τόν Χριστό. Καί πέθαιναν γιά τό Χριστό.


Ἀρχιμ. Νίκων Κουτσίδης ( Περιοδικό Λυχνία, Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης, τεῦχος Ἰουνίου 2009 )


Τα σχόλιά σας
Αγωνίζομαι να πιστεύω... Όταν με αδικεί κάποιος αγωνίζομαι να πιστεύω ότι μακάριοι οι αδικούντες… Αγωνίζομαι να μην ψάχνω πάντοτε το δίκιο μου… Αγωνίζομαι να μην κρίνω…Αγωνίζομαι να μοιράζομαι, και ψυχικά και υλικά… Πολλές φορές αγωνίζομαι να χαίρομαι με την χαρά του άλλου και να πονάω με τον πόνο του … Αγωνίζομαι κάθε ώρα και στιγμή να μην προσπαθώ με όλους τους τρόπους να αναπαύσω και να βολέψω τον εαυτό μου… Αγωνίζομαι όταν ξυπνάω να πιστεύω ότι μετά το θάνατο δεν θα είναι μια απουσία σαν ύπνος, αλλά η ζωή… Αγωνίζομαι να αγαπώ αυτούς που με χλευάζουν… Αγωνίζομαι να αγαπώ τους εχθρούς μου... Αγωνίζομαι να αγαπώ τους φίλους μου όταν με ξεχνάνε… Αγωνίζομαι μα μην ξεχνώ τους φίλους μου… Αγωνίζομαι να αγαπώ τους φίλους μου μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν… Αγωνίζομαι να Αγαπώ… Αγωνίζομαι να αγαπώ και την μητέρα μου, ναι, Γιώτα μου, την μητέρα, που ξαφνικά σκέφτομαι για όλα τα ψυχολογικά που με προξένησε… Αγωνίζομαι να πιστεύω πώς υπάρχουν άνθρωποι καλύτεροι από μένα… Αγωνίζομαι να πιστεύω ότι εμένα αγαπά ο Θεός… Και επειδή η Πίστη στο Θεό συμπεριλαμβάνει όλα ότι έχω αναφέρει, αγωνίζομαι να Πιστεύω… Απολύτως φυσικό… Ιδιαίτερα όταν όλος ο κόσμος σε προτρέπει να σκέπτεσαι, να πράττεις, να φέρεσαι με το αντίθετο τρόπο… Σε αδίκησαν – εκδικήσου! Να αγαπάς τους εχθρούς – πως είναι δυνατών; Να μην τους μιλάς καθόλου, και να χαίρεσαι με τις αποτυχίες τους… Να περνάς καλά. Να χρησιμοποιείς ανθρώπους με έξυπνο τρόπο ώστε να καταφέρνεις να πάρεις αυτό που θέλεις. Να είσαι δυνατός. Να είσαι επιβλητικός. Να αποκτήσεις πολλά αγαθά… Και επίσης αγωνίζομαι να μην πιστεύω στα ψιθυρίσματα του διαβόλου, που με όλους τους τρόπους προσπαθεί να με βγάλει από την πίστη μου… Και είναι δυστυχώς πολύ καλός στην δουλειά του, ξέρει τα αδύνατα μου σημεία … Δεν κοιμάται καθόλου…Η ζωή μου θυμίζει το ποτάμι. Όταν θέλεις να πάς αντίθετα στο ρεύμα του ποταμιού, που είναι ο κόσμος, δεν είναι αρκετό να κρατηθείς στην επιφάνεια. Ούτε να κολυμπάς σιγά-σιγά, - θα είσαι στο ίδιο σημείο. Πρέπει να αγωνίζεσαι να πας μπροστά.

Κίτσου Ολγα, 28 Σεπτεμβρίου 2009
Μου αρέσει αυτό που λές Ευαγγελία,"αγωνίζομαι να πιστεύω", μου ακούγεται λίγο αφύσικο να το πω,σχήμα οξύμωρο να το πω, παράξενο πάντως. Ετσι, γενίκα και αορίστως, αγωνίζεται κάποιος να πιστεύει; Αγωνίζεται ενατίον τινός; Εννόει ,άραγε, ο κύριος Νόλλας πως παλεύει με τους δαίμονες του και βιώνει τόσο έντονα έναν πόλεμο πνευματικό, κάθε λεπτό που περνά; Παλεύει με τον εαυτό του; Θα ήθελα πολύ να μας το διευκρίνιζε. Πάντως ή μητέρα μου όταν την ρώτησα πως της φαίνεται αυτή ή πρόταση, κούνησε το κεφάλι της, μάλλον με απορία, ίσως και με όλιγη συγκατάβαση και δεν μου απάντησε. Μάλλον θα της φάνηκε το ίδιο περίεργο με το να της πω:Αγωνίζομαι να αγαπώ ή αγωνίζομαι να σε αγαπώ.

Γιώτα Βούλγαρη, 26 Σεπτεμβρίου 2009
"Αγωνίζομαι να πιστεύω" τί φοβερή φράση!
 Βλέπω τον εαυτό μου με όλες τις ατέλειές του και συγχρόνως την λύπη μου και την ελπίδα πως κάποτε θα αλλάξουν όλα μέσα μου. Όλες οι αδυναμίες. Kαι θα κοιτώ και θα νοιάζομαι και τον άλλον. Το ότι θα βγώ απο τον εαυτό μου και θα ασχοληθώ λίγο και με τον άλλον θα είναι αγώνας πίστεως και ομολογίας αγάπης στο πρόσωπό Του αφού ο οποιοσδήποτε "άλλος" είναι Αυτός. Είναι πραγματικά πολύ δύσκολος αγώνας και εύχομαι μέχρι να μάθω να πιστεύω να έχετε όλοι υπομονή.
Να εύχεστε όλοι για να γλιτώσετε απο μένα... 

Λιλιοπουλου Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2009
Μου έχουν μείνει τα λόγια ενός ιερομονάχου σε κάποιο μοναστήρι που είχε πει ότι όπως τα αυτοκίνητα έχουν φτιαχτεί στο εργοστάσιο βάσει κάποιων προδιαγραφών, έτσι και η ψυχή είναι φτιαγμένη από το Δημιουργό της το Θεό να πληροί κάποιες προδιαγραφές και μία από αυτές είναι να πιστεύει σε Αυτόν και να αναφέρεται σε Αυτόν. Νομίζω, λοιπόν, ότι, πρώτη εγώ, αφήσαμε το εύκολο να πιστεύουμε σε Αυτόν και για το οποίο είμαστε δημιουργημένοι και είναι στη φύση μας και πιάσαμε το δύσκολο, το παρά φύσιν, να μην πιστεύουμε ή να πιστεύουμε σε "είδωλα" είτε αυτό λέγεται ιδέα, είτε χρήμα, είτε ο εαυτός μας κ.λπ. και να φτάνουμε στο σημείο να λέμε ότι αγωνιζόμαστε να πιστέψουμε σε αυτό για το οποίο είμαστε φτιαγμένοι. Σίγουρα ένα χριστιανικό περιβάλλον παίζει ρόλο, ο Θεός όμως νομίζω ότι δεν αφήνει κανέναν αβοήθητο-η να βρει η ψυχή του-της το δρόμο της.

Ευαγγελία Χατζοπούλου, 22 Σεπτεμβρίου 2009
"Αμήν αμήν λέγω υμίν ,ο πιστεύων εις εμέ ,τα έργα α εγώ ποιώ κακείνος ποιήσει, και μείζονα τούτων ποιήσει"(Ιω. 14,12).Ο λόγος αυτός,ιδίως το "μείζονα τούτων", μου φαινόταν ακατανόητος αρχικά, και πέρασε καιρός για να μάθω πως το μεγαλύτερο έργο δεν είναι άλλο απο την πνευματική μας ανάσταση,την θέωση μας,έργο που ο Κύριος παρά τα τόσα θαύματα του, δεν έκανε, αφού ο ίδιος ήταν αναμάρτητος. Η πίστη ,μας βεβαιώνει ο Κύριος, είναι αυτή που θα μας οδηγήσει στα μεγάλα έργα.Δεν αγωνίστηκα ποτέ να πιστέψω.Ούτε κάποιος απο τον περίγυρω μου.Οι γονείς μου, μου πρότειναν να πάω στο κατηχητικό και όταν ζήτησα να σταματήσω δεν αντέδρασαν.Δεν εκκλησιαζόμασταν και δεν νηστεύαμε παρέκτος στις μεγάλες εορτές.Επίσης δεν προσευχόμασταν παρα ελάχιστες φορές ομαδικά σαν οικογένεια εννοώ.Ποτέ τους, όμως ,δεν απαξίωσαν την νηστεία ή την προσευχή.Δεν ήξερα τι σημάινει απόδειπνο έως το λύκειο.Ο πατέρας μου ,όμως, με είχε βεβαιώσει για την Αλήθεια της Αναστάσεως του Χριστού. Η πίστη μου ,ή ΕΛΑΧΙΣΤΗ,ξέρω πως είναι δώρο του θεού,που θέλησα να αποδεκτώ ,και που κάθε στιγμή μπορω να χάσω γιατί "το πνεύμα οπου θέλει πνει".Αρχικά "είδα"τον θεό στους Κρίνους μας,στα κοχύλια,στη μυρωδιά του πεύκου στα μυρμίγκια,στο βλέμμα της παναγίας,στο βρεφικό χαμόγελο των ξαδελφιών μου,στο βυσσινί μου κρόσι και αργότερα στον λόγο του Ευαγγελίου που πάσχιζα να μελετώ χωρίς μετάφραση γιατί έτσι μόνο μου φαινόταν όμορφος και στην Θεία Λειτουργία.Η πίστη μου όμως δεν είναι σαν της Αγίας Ιουλίτας,θέλω να πω...είναι ελάχιστη ή πιστη μου διότι γνωρίζω την ύπαρξη της Αγίας Τρίαδας και ομολογώ έναν θεό άναρχο και ακατάληπτο,χωρίς όμως να εμπιστεύομαι απόλυτα τον εαυτό μου στήν αγάπη Του ,επομένως και χωρίς να πιστεύω ακράδαντα πως θα μπορούσα να μαρτυρήσω και εγω ,για την αγάπη του.Οι ζωές των Αγίων σίγουρα δεν ήταν λόγια και παιχνίδια, με το αίμα τους σήκωσαν ψηλά το Ευαγγέλιο και έφτασε και στα δικά μας χέρια και εμείς όλοι καλούμαστε να συνεχίσουμε.Είναι δύσκολο αλλά όμορφο και όσοι στ άλήθεια το επιθυμούν θα τα καταφέρουν. Γειά και χαρά, Γιώτα.

Γιώτα Βούλγαρη, 19 Σεπτεμβρίου 2009
Το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι δύσκολο να νικήσεις όλους τους πειρασμούς και τους λογισμούς, τον εγωισμό, το σύγχρονο τρόπο ζωής και τους "σύγχρονους ανθρώπους" και να μπορέσεις να ζήσεις εν Χριστό. Θέλει πολύ δύναμη, μελέτη, προσευχή και σίγουρα αγάπη στο Χριστό. Αξίζει όμως σίγουρα εκατό τις εκατό η προσπάθεια και η ανταμοιβή είναι πολύ μεγάλη. Όσες δυσκολίες και εμπόδια και αν εμφανίζονται προς το δρόμο αυτό τόσο πρέπει να προσπαθούμε και να αγωνιζόμαστε να τον κατακτήσουμε, να καταφέρουμε να γνωρίσουμε το Θεό πέρα από τον εαυτό μας. Μακάρι να τα καταφέρουμε και να μη δειλιάσουμε...

Χατζηπανώρια Γεωργία, 18 Σεπτεμβρίου 2009
Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης