Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἡ ἱερωσύνη



 
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΔΑΜΕΡΙΟΥ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΝΕΩΝ «Η ΑΓΙΑ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΑΚΥΛΙΝΑ»





Η΄ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΝΕΩΝ

ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

26 ΙΟΥΛΙΟΥ – 1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2010



«ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΙΜΑΙΝΕΙ ΜΕ»


ερωσύνη: Ἡ ἱερουργία τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου

Ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ὅτι σκοπός τῆς ἱερωσύνης εἶναι «νά πτερώσει τήν ψυχή καί νά τήν δώσει στόν Θεό» καί ἡ ἀναφορά τοῦ Ἁγίου Σιλουανοῦ, «ἄν ὁ κόσμος μποροῦσε νά δεῖ μέ τί δόξα καί τί φῶς περιβάλλεται ὁ ἱερέας ὅταν λειτουργεῖ θά ἔπεφτε μέ τό πρόσωπο στή γῆ νά τόν προσκυνήσει. Καί ἄν ὁ ἱερέας γνώριζε τήν δόξα αὐτή τότε θά γινόταν μεγάλος ἀσκητής καί νηστευτής τῆς ἐρήμου», ἦταν καθοδηγητικά σέ ὅλη τήν διάρκεια τῆς Η΄ Λειτουργικῆς Συνάντησης Νέων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἱερισσοῦ, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου στό Ἱερό Προσκύνημα τῆς Μεγάλης Παναγίας Χαλκιδικῆς μέ θέμα «ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΙΜΑΙΝΕΙ ΜΕ. Ἱερωσύνη: Ἡ ἱερουργία τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου».

Λειτουργικό ἦθος δημιούργησε ἡ καθημερινή συμμετοχή στίς ἀκολουθίες τοῦ Ὄρθρου, τῆς Θείας Λειτουργίας, τοῦ Ἑσπερινοῦ, τοῦ Ἀποδείπνου καί τῶν Χαιρετισμῶν. Παράλληλα ἔγιναν εἰσηγήσεις πάνω στό θέμα τῆς ἱερωσύνης. Παρόλο πού τό θέμα ἦταν ἐξειδικευμένο, παρουσίασε μεγάλο ἐνδιαφέρον καί ἔγιναν πολλές γόνιμες συζητήσεις. Ἡ ἱερωσύνη μπορεῖ νά δίδεται στούς ἱερεῖς, ἀλλά ἀφορᾶ ὅλα τά μέλη τῆς ἐκκλησίας. Ἡ ἐπιτυχία ὀφείλεται σέ αὐτό καθεαυτό τό θέμα, ἀλλά καί στούς καλούς εἰσηγητές.

Οἱ νέοι πού συμμετεῖχαν ἐπισκέφτηκαν τήν δυτική περιοχή τῆς Μητροπόλεως καί προσκύνησαν στό Μοναστῆρι τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τά λείψανα τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Φαρμακολυτρίας καί τοῦ Ἁγίου Θεωνᾶ, στήν Περιστερά τά λείψανα τοῦ Ὁσίου Εὐθυμίου τοῦ Νέου (898), στό Βυζαντινό ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα (871), στήν οἰκία καί στό Ναό τῆς Ἁγίας Νεομάρτυρος Ἀκυλίνης (1764) στό Ζαγκλιβέρι. Συμμετεῖχαν ἐπίσης σέ Ἱερά Ἀγρυπνία στήν Ἱερά Μονή Εὐαγγελισμοῦ Ὀλυμπιάδος.

Ἐπισκέφτηκαν τόν Μητροπολιτικό Ναό τοῦ Ἁγίου Στεφάνου στήν Ἀρναία, πού ἀναστηλώθηκε μετά τήν καταστροφή του τό 2005, τήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ στό Χολομώντα, τό Ἵδρυμα Ἀγάπης ὅπου φυλάσσεται ἡ Εἰκόνα τῆς Παναγίας «τῶν Διψώντων τήν Ζωήν» πού ἐλευθερώνει ἀπό τίς ἐξαρτήσεις.



Σύμφωνα μέ τό πρόγραμμα ἔγιναν οἱ ἑξῆς εἰσηγήσεις:

1η Εἰσήγηση: «Ἡ Ἀκολουθία τῆς χειροτονίας, Διακόνου, Πρεσβυτέρου, Ἐπισκόπου» ἀπό τόν Ἀρχιμ. Χρυσόστομο Μαϊδώνη, Πρωτοσύγκελλο.

2η Εἰσήγηση: «Ἡ Ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ» ἀπό τόν Ἀρχιμ. Ἰγνάτιο Ριγανᾶ, Γεν. Ἀρχιερατικό Ἐπίτροπο Ἱ.Μ. Ἱερισσοῦ.

3η Εἰσήγηση: «Πῶς θέλουμε τόν ἱερέα στήν ἐποχή μας» ἀπό τόν Ἀρχιμ. Μεθόδιο Ἀλεξίου.

4η Εἰσήγηση: «Οἱ κατώτεροι κληρικοί» ἀπό τόν κ. Κωνσταντῖνο Πνευματικό, Θεολόγο.

5η Εἰσήγηση: «Ἡ Ἱερωσύνη τῶν λαϊκῶν» ἀπό τόν π. Κωνσταντῖνο Πλευράκη.


Πορίσματα

Μετά ἀπό τίς εἰσηγήσεις καί τίς συζητήσεις βγῆκαν τά ἑξῆς πορίσματα:



Α . Ὁ ἱερεύς εἶναι διάκονος τῆς ἱερωσύνης τοῦ Χριστοῦ

Ἡ ἱερωσύνη στήν Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ ἱερέας εἶναι διάκονος τῆς ἱερωσύνης τοῦ Χριστοῦ, πού δανείζει τά χέρια του, τό στόμα του καί ὅλο τόν ἑαυτό του στό Χριστό.

Ὁ Χριστός ἱερουργεῖ τά μυστήρια, ἐνῶ τό Ἅγιο Πνεῦμα τά τελεσιουργεῖ.

Ἡ ἱερωσύνη εἶναι τό σημάδι τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο καί ἡ ἔκφραση τῆς ἀγάπης Του• εἶναι μεγάλη εὐλογία καί σπουδαῖο δῶρο τοῦ Θεοῦ γιά τόν κόσμο.

Ἡ σωτηρία μας δέν ἐξαρτᾶται ἀπό τήν ἁγιότητα του ἰερέως, ἀλλά ἀπό τήν ἱερωσύνη τοῦ Χριστοῦ πού ἐνεργεῖται μέσα στήν Ἐκκλησία.

Ἡ ἀλήθεια μέσα στήν Ὀρθοδοξία δέν χάνεται, γιατί μέσα στήν Ἐκκλησία διά τῆς ἱερωσύνης ὑπάρχει τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Οἱ κληρικοί εἶναι ὁ αὐχένας πού συνδέει τήν κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, τό Χριστό, μέ τό σῶμα τῆς Ἑκκλησίας, πού εἶναι οἱ πιστοί.



Β. Ἡ ἱερωσύνη

Ὁ χριστιανός πρέπει νά ἔχει τήν πίστη του καί τήν ἐλπίδα στό Χριστό. Γι’ αὐτό ὁ ἱερεύς δέν πρέπει νά ἀποπροσανατολίζει τούς χριστιανούς οὔτε μέ τήν ἁμαρτωλότητά του, οὔτε μέ τήν καλοσύνη του. Ὁ ἱερέας θά πρέπει νά εἶναι διάφανος, ὥστε νά ὀδηγεῖ τόν πιστό στόν Χριστό, χωρίς νά σκανδαλίζει μέ τά λάθη του, ἤ νά ἐνισχύει τήν προσωπολατρεία μέ τίς ἀρετές του.

Ἡ ἱερωσύνη χειραγωγεῖ τόν ἄνθρωπο πρός τήν οὐράνια ζωή.

Ὁ ἱερέας θά πρέπει πρῶτα ἀπ’ ὅλα νά εἶναι ἀρεστός στόν Θεό κι ὄχι στόν κόσμο. Θά πρέπει νά ἔχει πίστη, προσευχή, ταπείνωση, πνεῦμα θυσίας, νά ἐξομολογεῖται καί νά εἶναι ἄριστος γνώστης τῶν Θείων Γραφῶν καί τῆς Παράδοσης τῆς Εκκλησίας, ὥστε ἡ ζωή του νά εἶναι σύμφωνη μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ὁ τρόπος ἔκφρασης καί τά μέσα πού χρησιμοποιεῖ γιά τή μετάδοση τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, θά πρέπει νά εἶναι σύγχρονα μέ τήν ἐποχή του, χωρίς ὅμως νά ἐπιτρέπει τήν παραμικρή ἀλλοίωση τῆς ἐκκλησιαστικῆς παράδοσης.

Ὁ ἰερέας θά πρέπει νά εἶναι ἐκφραστής τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, νά ἀσκεῖ τήν ἐλεημοσύνη καί νά προσεγγίζει τούς πιστούς μέ πραότητα καί ἔμπρακτη ἀγάπη.



Γ. Ἡ οἰκογένεια τοῦ ἱερέως

Ἡ οἰκογένεια τοῦ ἐγγάμου ἱερέως θά πρέπει νά εἶναι μιά κατ’ οἶκον ἐκκλησία. Ἡ προσευχόμενη οἰκογένεια τοῦ ἱερέως τῆς ἐνορίας εἶναι αὐτή πού μπορεῖ νά ζυμώσει καί νά ὀδηγήσει σέ πνευματική πρόοδο ὅλη τήν ἐνορία.

Ὁ ἔγγαμος ἱερέας δέν θά πρέπει νά παραμελεῖ τήν οἰκογένειά του, χάριν τῶν ἱερατικῶν του καθηκόντων, ἀλλά θά πρέπει νά εἶναι ταυτόχρονα καί ἕνας καλός οἰκογενειάρχης σύμφωνα μέ τούς λόγους τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.

Ἡ θέση τῆς πρεσβυτέρας εἶναι πολύ σημαντική. Ἡ πρεσβυτέρα εἶναι ἡ γυναίκα πού ἀποφασίζει νά συμπορευθεῖ μέ τόν ἱερέα στό ἔργο του μέ ὑπακοή, σεβασμό, ἐξαγνισμένη ἀγάπη καί σταθερή πίστη.

Ἡ πρεσβυτέρα ἔχει τή δυνατότητα νά ἀναδείξει τά χαρίσματα τοῦ ἱερέα καί νά συνεπικουρήσει στό ποιμαντικό ἔργο του.

Γι’ αὐτό ἡ πρεσβυτέρα θά πρέπει πάνω ἀπ’ ὅλα νά εἶναι καλή χριστιανή.



Δ. Γενική ἱερωσύνη

Πολύ σημαντικός εἶναι καί ὁ ρόλος τῶν πιστῶν μέσα στήν Ἑκκλησία. Οἱ λαϊκοί μετέχουν τῆς ἱερωσύνης καί ἱερουργοῦν τή σωτηρία τοῦ κόσμου, ὡς μέλη τῆς Ἑκκλησίας, μέ σκοπό τήν «ἐκκλησιαστικοποίηση» τῆς κοινωνίας, δηλαδή τή μεταμόρφωση τοῦ κόσμου σέ Ἐκκλησία.

Ὁ λαϊκός χριστιανός μετέχει τῆς γενικῆς ἱερωσύνης, ὅταν λειτουργεῖ μέσα στήν κοινωνία. Σέ μιά ἐποχή πού κάποιοι θέλουν νά θέσουν τήν Ἐκκλησία μας καί τήν πίστη μας στό περιθώριο, οἱ χριστιανοί ἐκτελώντας τό καθήκον τους στή θέση πού κατέχουν καί ὀμολογώντας μέ ἔργα καί λόγους τήν πίστη τους, λειτουργοῦν τήν σωτηρία τοῦ κόσμου. Οἱ χριστιανοί μέσα στήν κοινωνία «ἐκκλησιαστικοποιοῦν» τόν κόσμο. Γίνεται πραγματικότητα αὐτό πού ἔχει τονίσει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος «λειτουργία μετά τήν λειτουργία».



Ε. Ἡ Ἐνορία

Ἡ ἐνορία θά πρέπει νά λειτουργεῖ ὡς οἰκογένεια. Ὁ ἱερεύς νά ἐκπληρώνει τόν πατρικό του ρόλο καί οἱ λαϊκοί νά τόν ἀγαποῦν καί νά προσεύχονται γιά τόν ἱερέα τους. Νά τόν βοηθοῦν στό ποιμαντικό του ἔργο καί νά τοῦ συμπεριφέρονται ὡς πνευματικό πατέρα. Ἀκόμα καί σέ περίπτωση κάποιας πτώσης του, νά μήν σκανδαλίζονται, ἀλλά νά τόν βοηθοῦν νά θεραπευθεῖ καί νά συνεχίσει τό ἱερατικό του ἔργο.

Δέν θά πρέπει νά δεχόμαστε εὔκολα κατηγορία ἐναντίον ἱερέως καί νά ὀδηγούμαστε στήν ἱεροκατηγορία, πού εἶναι θανάσιμο ἀμάρτημα σύμφωνα μέ τούς πατέρες.

Δυστυχῶς, στίς μεγάλες πόλεις εἶναι δύσκολο ἡ ἐνορία νά λειτουργήσει οὐσιαστικά ὡς οἰκογένεια, κι αὐτό εἶναι ἕνα ζήτημα γιά τό ὁποῖο θά πρέπει νά ἀναζητηθοῦν καίριες λύσεις.



ΣΤ. Τό μυστήριο

Ἡ γνώση τῆς ἀκολουθίας τῆς χειροτονίας ἀπό τούς λαϊκούς τούς βοηθᾶ νά κατανοήσουν τή σπουδαιότητα τῆς ἱερωσύνης.

Κατά τόν λόγο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου τό Ἅγιον Πνεῦμα «διά πάντων ἐνεργεῖ, ἀλλά οὐ πάντας χειροτονεῖ». «Τό Ἅγιον Πνεῦμα διά πάντων ἐνεργεῖ εἰ καί ἀναξίων ὄντων τῶν ἱερέων».

Ἡ ἀκολουθία τῆς χειροτονίας θά πρέπει νά εἶναι λιτή, γιά νά εἶναι καί κατανυκτική.

Εἶναι ἀνάγκη γιά τό κύρος τῆς Ἑκκλησίας στόν κόσμο καί τήν προσωπική ὠφέλεια τοῦ χειροτονούμενου νά τηροῦνται οἱ προβλεπόμενες ἀπό τούς Ἱερούς Κανόνες προϋποθέσεις.

Δέν πρέπει νά εἰσέρχονται στίς τάξεις τοῦ κλήρου ἀνάξιοι καί ἀπροετοίμαστοι ὑποψήφιοι, ὅσο καί ἄν ἔχει ἀνάγκη ἡ Ἐκκλησία νά καλύψει ἐφημεριακά κενά.

Θά πρέπει νά ἐνθαρύνονται οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί νέοι, νά προσέρχονται στόν Ἱερό κλῆρο.



Ζ. Κατώτερος κλῆρος

Θά πρέπει νά ἐνθαρρυνθεῖ ἡ παραμονή τῶν διακόνων στήν τάξη αὐτή.

Ὅσοι λαϊκοί διακονοῦν στόν Ναό, ψάλλουν, ἀναγινώσκουν κ.ἄ. θά πρέπει νά ἔχουν χειροθεσία.

Θά πρέπει νά ὑπάρχει ἐνθάρρυνση τῶν χαρισματούχων πιστῶν, νά μετέχουν στίς τάξεις τῶν κατώτερων κληρικῶν.

Εἶναι ἀνάγκη νά ἀναβιώσει ὁ θεσμός τοῦ ὑποδιακόνου καί τῶν διακονισσῶν, ὥστε νά διευκολυνθεῖ ἡ εὔρυθμη λειτουργία τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας.



 
Τα σχόλιά σας
Γιώτα, μια μικρή επισήμανση. Το σωστό κείμενο είναι: "Λάβε την παρακαταθήκη ταύτην και φύλαξον αυτήν έως της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,ότε παρ'αυτού μέλλεις απαiτείσθαι αυτήν". Καλή Σαρακοστή.

Λεμπέσης Παναγιώτης, 13 Μαρτίου 2011
Αξίζει για Προβληματισμό αυτό το Κείμενο. Νομίζω Πέτυχε τον Σκοπό του. Δημιούργησε Έναν Εποικοδομειτικό Γόνιμο Προβληματισμό.

Κυριακή Καραμολέγκου, 13 Μαρτίου 2011
Ο ορισμός του Ιερού είναι ό ίδιος ο Θεός.Αν το καλοεξετάσουμε τα έργα του θεού είναι "καλά λίαν" αρα και κατα μιαν έννοιαν Ιερά.Αλλά εδω μιλάμε για την ορθόδοξή Εκκλησία ,ένα σώμα με κεφαλή τον ίδιο Τον Ιησού Χριστό,με μέλη ζωντανά ,ακόμη και όταν δεν μπορουμε να δούμε κάποια απο αυτά,και βαπτισμένα πάντοτε Στο Ονομα Του Πατρός του Υιου και του Αγιού Πνευματός,τα οποία ανήκουν ή στον Κλήρο ή στον Λαό.Οι Ιερείς διαλέγονται /κληρώνονται/εχουν κλιθεί απο τον Χριστό προκειμένου να Τον υπηρετούν στο έργο της Σωτηρίας.Αποτελούν τα όργανα δια των οποίων ο Μέγας Αρχιερεύς επιτελεί τα Ιερά Μυστήρια,αρά και την χειροτονία τους.Η ευθύνή που φέρουν οι Ιερείς είναι ασσύληπτη διότι ως ελεύθερα όντα όπως όλοι μας μπορούν να εκπέσουν,συμπαρασύροντας πολλούς πιστούς στην πτώση.Η ιστορία λένε επαναλαμβάνεται και έχουμε όλοι ακούσει για αγγελικά τάγματα που εξέπεσαν.Σίγουρα όλοι έχουμε ευθύνη αλλά δεν είμαστε όλοι ίδιοι,δεν είναι ίδια ή ευθύνη του πιστού με αυτή του πρέσβύτερου,ούτε του πρεσβύτερου ίδια με του Επισκόπου.Ο Ιερός Κλήρος έχει υποσχεθεί την φύλαξη της παρακαταθήκης ενώπιον του Θεού."Λάβε την παρακαταθήκη ταύτην και φύλαξον αυτήν εως της Δευτέρας παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,οτε παρ'αυτού μέλλει απατείσθαι αυτήν"ακούμε στην χειροτονία του πρεσβύτερου.Έχει τιμηθεί ιδιαιτέρως λοιπόν ο κλήρος απο τον Θεό,ο οποίος τον έχει καλέσει σε μια Αποστολή που πρέπει με την σειρά του να τιμήσει,(όπως όλοι μας βέβαια)και να φανεί οχι απλά πιστός αλλά και αξιόπιστος.Αν κάτι δεν έχω καταλάβει σωστά παρακαλώ διορθώστε με. Καλή Σαρακοστή,

Γιώτα Βούλγαρη, 10 Μαρτίου 2011
Δε θα πρέπει αν ξεχνάμε πως πρόκειται για πορίσματα που βγήκαν από μια συνάντηση σύγχρονων νέων ανθρώπων. Πολλοί από αυτούς, το γνωρίζω από προσωπική πείρα, δεν έχουν ούτε τις βασικές γνώσεις πάνω σε εκκλησιαστικά ζητήματα, απλώς παρευρίσκονται στην κατασκήνωση λόγω παρέας. Οι σημερινοί νέοι είναι ακατήχητοι και παρόλα αυτά κάποιοι επιλέγουν να ακούσουν ,να μάθουν, να βιώσουν τη Θεία Λατρεία και την κοινή ζωή. Άρα πολύ καλό τους έκανε που έμαθαν και πέντε πράγματα, έστω και θα έπρεπε αυτά να είναι αυτονόητα. Ο ιερέας σήμερα βάλλεται από πολλές πλευρές και καλό είναι ειδικά οι νέοι άνθρωποι να μαθαίνουν το πραγματικό πρόσωπο της εκκλησίας από μέσα και όχι από αυτά που προβάλλει η τηλεόραση. Θα ήθελα να σταθώ στην ιεροσύνη των λαϊκών δηλ. το δικό μας ρόλο στο σώμα της εκκλησίας. Αν ο καθένας από εμάς ήταν αυτό που έπρεπε να είναι , ζούσε όπως πραγματικά έπρεπε να ζήσει, θα είχαμε ανάγκη πορισμάτων ή αυτά θα ήταν ένα βίωμα, κλήρος και λαός θα ήταν ένα σώμα;

Μαρία Βαϊτση, 7 Μαρτίου 2011
Θα Συμφωνήσω με αυτά που Είπανε οι Προηγούμενες Συνοομιλήτριές μου και με την Βασιλική θα Συμφωνήσω Απόλυτα γιατί Φαίνεται ότι Κατέχει το Θέμα Καλά. Το Θέμα είναι Θεωρητικό Έτσι μου Φαίνεται ας Κοιτάξουμε πιο Πολύ τα Κίνητρα Κάποιου που Θέλει να Γίνει Ιερέα εάν Όντως τα Έχει και όχι για να Κάνει Απλά Ένα Επάγγελμα αυτό Νομίζω Προσωπικά θα Πρέπει να μας Προβληματίζει Περισσότερο Ειδικά στην Σημερινή Εποχή που Ζούμε. Ευχαριστώ που μου Επιτρέψατε να Καταθέσω ένα Σχόλιο Πάλι στην Αγάπη σας.

Κυριακή Καραμολέγκου., 4 Μαρτίου 2011
Όταν διάβαζα το πόρισμα που γράφτηκε μετά από εισηγήσεις, είχα την αίσθηση ότι δεν είναι έτος 2010, αλλά περίπου 2000 χρόνια πριν… Μου έκανε πολύ εντύπωση πως οι αυτονόητες αληθείς που ξέρουμε και όλοι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας έχουν γράψει περί αυτού εκατοντάδες βιβλία, εδώ παρουσιάζεται σαν κάτι νέο και σαν για πρώτη φορά γράφονται. Μήπως κάτι δεν κατάλαβα σωστά; Συμφωνώ με όλα όσα γράφει η Βασιλική. Βέβαια, εδώ που φθάσανε τα πράγματα και πολύ λίγοι θέλουνε να αναλάβουνε εύθηνες για το ποίμνιο και να γίνουνε ιερείς, μήπως είναι αναγκαίο να επισημάνουμε ξανά και ξανά όλα όσα λέχθηκαν…

Ολγα Κίτσου, 3 Μαρτίου 2011
Πάνω κάτω, τα ίδια ερωτήματα με εσένα εχω Βασιλική...ενδιαφέρουσα ακούγεται η μέλετη για το ανέβασμα του τέμπλου,δεν το είχα σκεφτεί ποτέ,αρχικά διάβασα πως υπήρχε ένα χαμηλό χώρισμα με κίονες,που επέτρεπε τη θέα προς την Αγία Τράπεζα,αρά ίσως να υπήρχε πάντα η διάκριση του χώρου. Μόνο κατά την τέλεση της πρωτοχριστιανικής θείας λειτουργίας του Άγιου Ιακώβου Του Αδελφοθέου πάντως,έχουμε την δυνατότητα να σκεφτούμε/δούμε την διαφορά προ και μετά τέμπλού εποχής,ως πιστοί.Τελευταία ,μου έρχεται συχνά στο μυαλό ένας στίχος του Κ.Πάλαμά "δεν φτάνει να λάμπει μόνο η αλήθεια πρέπει και να σφάζει"συνεχώς σφάζεται και σφάζει Η Αλήθεια μπροστά ή πίσω απο χωρίσματα που δεν υπάρχουν.

Βουλγαρη Γιωτα, 3 Μαρτίου 2011
Ωραία συμπεράσματα. Δεν ήταν γνωστά και δεδομένα όλα αυτά όμως; μου γεννήθηκαν πολλές απορίες διαβάζοντας τα συμπεράσματα της ημερίδας(;). Πως φτάσαμε να πρέπει να διατυπώνουμε το προφανές; η ενορία είναι οικογένεια.. ο ιερεύς πατέρας.. οι ψάλτες πρέπει να έχουν χειροθεσία.. χρειαζόμαστε το θεσμό των διακονισσών (δηλαδή τις γυναίκες σε πιο ενεργό ρόλο και όχι απλά ποίμνιο..).. πως διαταράχθηκε η σχέση μεταξύ των ιερέων και του λαού; πως ξεφύγαμε απο τις πρώτες εκκλησιαστικές κοινότητες και καταντήσαμε ξένα σώματα ο ένας για τον άλλον; έχει παίξει ρόλο η ιεραρχία σε αυτό; έχω διαβάσει μελέτες που εναποθέτουν ευθύνες στην ιεραρχία ακολουθώντας κοινωνικές κατασκευές (πότε ανέβηκε το τέμπλο για να ξεχωρισει το ιερό απο το "ανίερο" ποίμνιο.., ή πότε εξωστρακίστηκε ο θεσμός των διακονισσών..). Μάλλον έίναι καιρός να μπούμε σε πιο ενεργό διάλογο (τουλάχιστον εμείς που θέλουμε η ιερωσύνη να παίζει το θεόσταλτο ρόλο της) με την ιεραρχία για το πως θα πρέπει να επιστρέψουμε στα βασικά.. Είναι λυπηρό..

Σφυρή Βασιλική, 2 Μαρτίου 2011
η Ιεροσύνη είναι Ένα Μυστήριο Μεγάλο Μυστήριο όπως είναι και το Βάπτισμα το Ευχέλαιο κ.τ.λ.Έχουνε Ακουστεί Πολλά και για αυτό το Θέμα Θετικά και Αρνητικά από την Άλλη Μεριά. Το Θέμα είναι Πολύ Σοβαρό και η Ιεροσύνη είναι κάτι που πρέπει να Πηγάζει από αυτόν που την Έχει με Αληθινή Σωφροσύνη και Ειλικρίνια. Έχει Μεγάλη Ευθύνη Απέναντι στον Θεό.Δεν Έχω Τουλάχιστον για Τώρα να Πώ Κάτι Άλλο. Χαίρεται.

Κυριακή Καραμολέγκου, 2 Μαρτίου 2011
Η Άποψή μας



Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης