Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἡ συγχώρηση (Μία ἀληθινή ἱστορία)



 



Πρίν πολλά χρόνια καί μετά τήν λήξη τοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦ καί τοῦ ἀδελφοκτόνου πολέμου, σέ κάποιο χωριό, ἔγινε ἕνας φόνος, γιά πολιτικούς μᾶλλον λόγους καί ἐξαιτίας τοῦ μεγάλου φανατισμοῦ, πού ἐπικρατοῦσε ἐκείνη τήν ἐποχή. Κατηγορήθηκε, λοιπόν, κάποιος χωριανός, ὁ Πέτρος Γ. καί μέ τίς μαρτυρίες πέντε συγχωριανῶν του δικάστηκε καί καταδικάστηκε σέ 30 χρόνια φυλάκιση. Ὁ κατηγορούμενος ὅμως ἰσχυρίζετο συνεχῶς ὅτι ἦτο ἀθῶος. Κλείσθηκε σέ ἀγροτικές φυλακές, ἀλλά μέρα-νύχτα διαλαλοῦσε καί μονολογοῦσε ὅτι ἦτο ἀθῶος.

Σ' αὐτές τίς φυλακές πήγαινε μιὰ φορά τόν μήνα ἕνας εὐλαβέστατος ἱερεύς καί λειτουργοῦσε στό ἐκκλησάκι πού ὑπῆρχε καί κατόπιν ἐδέχετο γιά ἐξομολόγηση ὅσους ἐκ τῶν φυλακισμένων τό ἐπιθυμοῦσαν. Ὕστερα ἀπό 5-6 μῆνες, πῆγε καί ὁ ἐν λόγω χωριανός στόν εὐλαβῆ ἐκεῖνον ἱερέα καί ἐξομολόγο, καί ἐνώπιον τοῦ Ἁγίου Θεοῦ καί μπροστά στό πετραχήλι τοῦ Πνευματικοῦ, βεβαίωνε μέ ὅρκους ὅτι ἦταν ἀθῶος.

Ἀπό τότε πού ἐξομολογήθηκε μέσα στίς φυλακές ὁ Πέτρος Γ., ἄλλαξε τελείως διαγωγή καί ἔγινε ὁ ἄνθρωπος τῆς προσευχῆς καί τῆς μελέτης τοῦ Εὐαγγελίου, πού τοῦ δώρησε ἐκεῖνος ὁ καλός ἱερεύς. Μέσα σ' ἕναν χρόνο ἀλλοιώθηκε τόσο πολύ, πού ὅλοι οἱ συγκρατούμενοί του καί βαρυποινίτες ἄρχισαν νά τόν σέβωνται καί νά τοῦ φέρωνται φιλικά. Καί μέ τήν Χάρι καί τόν φωτισμό τοῦ Θεοῦ γρήγορα πείσθηκε ὁ εὐλαβής ἱερεύς γιά τήν ἀθωώτητά του, ὥστε τοῦ ἐπέτρεπε νά κοινωνῆ κάθε φορὰ πού λειτουργοῦσε στίς φυλακές.

Ὁ ἱερεύς προσπάθησε κάτι νά κάμη μέσω κάποιων δικηγόρων, ἀλλά οἱ μάρτυρες ἦσαν ἀπολύτως κατηγορηματικοί, γιατί ἦσαν δῆθεν παρόντες στόν φόνο. Παρά ταῦτα ὁ Ἐξομολόγος πίστευε ὅτι ὄντως ἦτο ἀθῶος καί θύμα σκευωρίας. Ὁ Πέτρος Γ. ὄχι μόνο προσηύχετο μέ τό Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού τό ἔμαθε ἀπό τό βιβλίο «Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ», ἀλλά μελετοῦσε τό Εὐαγγέλιο καί κοινωνοῦσε τῶν ἀχράντων Μυστηρίων, σκορπώντας σέ ὅλους τοὺς συγκρατουμένους του πολλή καλωσύνη. Συγχωροῦσε δέ μέ ὅλη του τήν καρδιά καί τούς κατηγόρους του καί αὐτόν ἀκόμα τόν ἄγνωστο φονιά. Δέν φταῖνε, οἱ καημένοι, ἔλεγε. Φταίει τό πολιτικό καί ἰδεολογικό πάθος, φταίει καί ὁ διάβολος πού τούς σκοτεινίασε τό μυαλό κι ἔτσι κρύψανε τήν ἀλήθεια. Θεέ μου, συγχώρεσέ τους· καί ἀπό μένα νά 'ναι συγχωρεμένοι. καί χάρισέ τους πλούτη καί ἀγαθά πολλά, ἀλλά χάρισέ τους προπαντός καί ἰδιαιτέρως φωτισμό καί ὑγεία.

Ἔτσι πέρασαν 19 χρόνια. Κατόπιν, λόγω τῆς καλῆς καί ἀρίστης διαγωγῆς καί ἐπειδή ἔκανε καί στίς τότε ἀγροτικές φυλακές, ὅπου ἐμειώνετο ἡ ποινή, ἀποφυλακίσθηκε. Ἦτο πλέον 50 ἐτῶν. Στό χωριό ὅμως δέν ἔγινε δεκτός, ἐπειδή τόν πίστευαν ὅλοι γιά φονιά καί κυρίως οἱ συγγενεῖς τοῦ φονευμένου. Ἔτσι, μετακόμισε σέ μία γειτονική πόλι καί ἔκαμε τόν ἐργάτη, τόν οἰκοδόμο καί κυρίως τόν μαραγκό, δουλειά πού τήν ἔμαθε στήν φυλακή. Ἡ ζωή του ὅμως ἐξακολουθοῦσε νά εἶναι ζωή ἑνός ἀληθινοῦ χριστιανοῦ, μέ τήν ἀκριβῆ συμμετοχή στά Μυστήρια, μέ τήν σωστή τήρηση τῶν εὐαγγελικῶν ἐντολῶν καί ἰδιαιτέρως μέ τήν προσευχή. Ἡ προσευχή ἦταν τό ὀξυγόνο τῆς ζωῆς του. Ἡ Εὐχή καί τό Εὐαγγέλιο ἦσαν γι' αὐτόν «ἄρτος ζωῆς» καί «ὕδωρ ζῶν».

Μία κοπέλα 42 ἐτῶν, θεολόγος σέ κάποιο Γυμνάσιο τῆς περιοχῆς, πληροφορήθηκε ἀπό τόν Πνευματικό τῶν φυλακῶν, πού ἦτο καί δικός της Πνευματικός, τά πάντα γιά τόν Πέτρο Γ. καί ἰδιαιτέρως γιά τό πόσο ἦτο ἀφοσιωμένος στόν Χριστό καί στήν Ἐκκλησία Του. Πῆγε, τόν βρῆκε καί κατόπιν τόν ζήτησε ἡ ἴδια σέ γάμο!. Ἀπό τόν εὐλογημένο αὐτό γάμο προῆλθαν δυό παιδιά, ὑγιέστατα.

Ὕστερα ἀπό μερικά χρόνια, στό χωριό πού ἔγινε ὁ φόνος, κάποιος ἀρρώστησε βαρειά μέ ἀνεξήγητους φοβερούς πόνους σέ ὅλο του τό σῶμα. Ἡ ἐπιστήμη μέ τούς γιατρούς καί τίς κλινικές ἐξετάσεις, πού ἦσαν προηγμένες, στάθηκαν ἀδύνατον νά τόν βοηθήσουν!!! Οὔτε κἄν τήν αἰτία δέν μπόρεσαν νά ἐντοπίσουν!

Ἔτσι, μιὰ βραδυά στό σπίτι του, ἀφοῦ ἐπέστρεψε ἀπό τό νοσοκομεῖο, σ' αὐτήν τήν φοβερή κατάστασι, ἄρχισε νά κραυγάζη μέσα στούς φοβερούς του πόνους ὅτι αὐτός ἦτο ὁ φονιάς καί μέ τούς 4 ψευδομάρτυρες, τούς ὁποίους ἐξηγόρασε μέ μεγάλα χρηματικά ποσά, κατηγόρησαν τόν Πέτρο Γ., ποὺ συμπτωματικά περνοῦσε ἀπό ἐκεῖνο τό σταυροδρόμι, τήν ὥρα πού ἔγινε ὁ φόνος.

Φώναξαν τόν ἀστυνόμο τοῦ τμήματος τοῦ χωριοῦ, ὑπέγραψε τήν ὁμολογία του κατονομάζοντας καί τούς 4 ψευδομάρτυρες καί συνεργούς του. Ποιά νομική διαδικασία ἀκολουθήθηκε μετά, δέν γνωρίζω. Ἡ ὁμολογία του ὅμως ἔκανε κρότο στό χωριό, προκαλώντας σύγχυσι, ταραχές καί πολλές κατάρες, οἱ ὁποῖες βάραιναν τόν φονιά.

Παρά ταῦτα, ἡ ψυχή τοῦ φονιᾶ δέν ἔφευγε. Κι αὐτός ἐξακολουθοῦσε νά τσιρίζη καί νά κραυγάζη. Ὁ Πέτρος Γ., ὅπως ἦτο ἑπόμενον, τό ἔμαθε. Δέν κίνησε ὅμως καμιά διαδικασία γιά τήν ἀποκατάστασι τῆς τιμῆς του μέ ἀναθεώρησι τῆς δίκης, μέ μηνύσεις κατά τῶν ἐνόχων καί ἄλλων ἐνδίκων νομίμων μέσων. Ἀλλά τί ἔκανε; Πῆγε στό σπίτι τοῦ φονιά!...Οἱ πάντες πάγωσαν. Οἱ περισσότεροι χωρικοί, ὅταν τόν εἶδαν νά περνάη μέσα ἀπό τό χωριό, ἀπό τήν ντροπή τους κρύφθηκαν. Πάγωσε καί ὁ φονιάς ὅταν τόν ἀντικρυσε, καί μέ γουρλωμένα τά μάτια ἀπό τήν ἔκπληξι καί τήν φρίκη, τόν ἄκουσε νά τοῦ λέη: Γιῶργο, σέ συγχωρῶ μέ ὅλη μου τήν καρδιά. Καί σ' εὐχαριστῶ, γιατί ἤσουν ἡ αἰτία νά γνωρίσω τόν Χριστό μέ τήν Ἐκκλησία Του καί τά ἅγια Μυστήριά της. Εὔχομαι νά Τόν γνωρίσεις κι ἐσύ, μέ μετάνοια καί προσευχή! Τόν ἀγκαλίασε, τόν φίλησε καί ἔφυγε, ἐνῶ κάποια δάκρυα κρυφά ἔτρεχαν ἀπό τά μάτια του.

Ὁ θρίαμβος τῆς δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ ἦλθε, ὕστερα ἀπό 35 χρόνια! Ἀλλά ὑπῆρξε καί θρίαμβος τῆς ἐμπιστοσύνης, τῆς πίστεως καί τῆς ἀδιαλείπτου προσευχῆς τοῦ ἀδικημένου Πέτρου Γ. στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Καί ταυτόχρονα στέφανος δόξης στήν ὑπομονή καί μακροθυμία, πού ἔδειξε τόσα χρόνια. Εὐλογήθηκε ἡ μετέπειτα ζωή του, ὅπως προείπαμε, μ' ἕναν χριστιανικό γάμο καί μέ οἰκογένεια πού ἦτο «κατ' οἶκον ἐκκλησία» καί μέ δύο τρισευλογημένα παιδιά. Καί μάλιστα, μετά τήν ὁλοκάρδια συγχώρησι πού ἔδωσε καί τήν ἀγάπη πού ἔδειξε πρός ὅλους, πολλαπλασιάσθηκε ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ στό σπιτικό του. Εἶχε τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ πάνω του, τήν εὐλογία τῆς Παναγίας, τήν προστασία τῶν Ἁγίων καί τήν συμπαράστασι τῶν Ἀγγέλων.

Ἐκοιμήθη ὁσιακῶς σέ ἡλικία 80 ἐτῶν, τό 1999. Παρών στήν κοίμησί του ἦτο καί ὁ ἐννενηντάχρονος ἱερεύς τῶν φυλακῶν, πού μοῦ διηγήθηκε αὐτό τό γεγονός, γιά νά μέ διαβεβαιώση ὅτι λίγο πρίν τό τέλος τοῦ Πέτρου Γ., Ἄγγελοι καί Ἀρχάγγελοι πλημμύρισαν τό δωμάτιό του, τούς ὁποίους ἔβλεπε ὄχι μόνο ὁ ψυχορραγῶν μέ τά μάτια του, ἀλλά καί ὁ ἐν λόγω ἱερεύς. Αὐτοί καί παρέλαβαν τήν ψυχή του, μετά τό τελευταῖο σημεῖον τοῦ σταυροῦ πού ἔκανε ὁ Πέτρος Γ., λέγοντας:
- Ἄγγελέ μου! Ἄγγελέ μου!, δέν τήν ἀξίζω αὐτή τήν τιμή. Καί τοῦτο εἰπών, ἐκοιμήθη!.

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός, παρ' ὅλο πού ἦταν ἔγγαμος καί ζοῦσε μέσα στόν σημερινό κόσμο, μετά ἀπό τήν τεράστια καί ἄδικη δοκιμασία καί ταλαιπωρία του στήν φυλακή, μαζί μέ βαρυποινίτες, εἶχε καρπούς τῆς Εὐχῆς, τῆς θείας Κοινωνίας καί τῆς εὐαγγελικῆς ζωῆς. Ἡ ἔγγαμη ζωή του δέν τόν ἐμπόδισε νά λέγη μέρα-νύχτα τήν Εὐχή, ὅπως τήν ἔμαθε ἀπό τό βιβλίο «Οἱ περιπέτειες ἑνός προσκυνητοῦ».


Ἀπὸ τὸ βιβλίο, Ἡ Εὐχή μέσα στόν Κόσμο, Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου


 
Τα σχόλιά σας
Χαίρομαι πάρα πολύ και πάρα πολύ βαθιά, κάθε φορά που διαβάζω κάποιες τέτοιες, σύγχρονες ιστορίες. Ένα μεγάλο χαμόγελο απλώνεται στο πρόσωπό μου και νοιώθω να ξεκουράζομαι. Ευχαριστώ

Σπυριδούλα Κλάδη, 25 Φεβρουαρίου 2010
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πόση μεγαλοπρέπεια , αγάπη και Θεό έκρυβε μέσα του ο Πέτρος Γ. Είναι πραγματικά αξιέπαινο πως μπόρεσε και συγχώρησε τους ανθρώπους που τον έβλαψαν τόσο πολύ. Πιστεύω πως είναι δύσκολο για πολλούς από εμάς (πρώτη από όλους εγώ) να συγχωρήσουμε αυτούς που μας έβλαψαν σοβαρά και βαθιά... Όμως βλέπουμε πως αν καταφέρουμε να αποκτήσουμε τη δύναμη της συγχώρεσης τότε ο Θεός είναι πραγματικά κοντά μας, μας δίνει δύναμη και σίγουρα φωτίζει τη ζωή μας. Για να κατορθώσουμε όμως να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο χρειάζεται πολύ προσευχή , μελέτη κ επίγνωση της κατάστασής μας όπως ακριβώς έπραξε και ο αξιαγάπητος αδερφός μας Πέτρος Γ. Ας γίνει λοιπόν παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας και αν μπορέσουμε έστω και λίγο να πλησιάσουμε τη χάρη του τότε ίσως να καταφέρουμε να βελτιώσουμε και γιατί όχι να αλλάξουμε την άθλια κοινωνία στην οποία ζούμε... Πολλοί ίσως με πουν ρομαντική ή γραφική, άλλα πραγματικά αν κάτσουμε και σκεφτούμε πως ζούμε και πως προσπαθούμε να επιβιώσουμε πατώντας επι πτωμάτων, προσπαθώντας να αναδείξουμε τον εαυτό μας με την πρώτη ευκαιρία, προσπαθώντας να αποκτήσουμε όσα περισσότερα αγαθά μπορούμε αγνοώντας τους συνανθρώπους μας που δεν έχουν τα βασικά υλικά αγαθά, μη συγχωρώντας τους ανθρώπους που μας αδικούν τότε θα δούμε ότι απέχουμε πολύ απο την πραγματική ζωή που μας δίδαξε ο Χριστός και σύμφωνα με την οποία πρέπει να ζούμε. Ας αναλογιστούμε λοιπόν τι έχει μεγαλύτερη αξία ο εγωισμός μας και οι απολαύσεις αυτής της σύντομης ζωής ή η αιώνια ζωή δίπλα στο Θεό... Τότε ίσως καταφέρουμε να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα μέσα μας και ίσως δούμε και εμείς το φως που έλαμψε στην ψυχή του Πέτρου Γ. μέσα στη φυλακή και αρχίσουμε να ζούμε πραγματικά. Γιατί η ζωή που ζούμε και έχουμε χτίσει γύρω μας είναι μια φυλακή από την όποια θα απελευθερωθούμε μόνο με τη βοήθεια του Πολυεύσπλαχνου Θεού. Καλή Σαρακοστή και καλό στάδιο.

Χατζηπανώρια Γεωργία, 21 Φεβρουαρίου 2010
Όλοι οι άνθρωποι είμαστε " ικανοί " για τη διάπραξη κάθε φρικτού εγκλήματος και κάθε αποτρόπαιης πράξης που από καταβολής κόσμου έχει διαπραχθεί πάνω στη γη . Όποιο κακό δεν έχουμε διαπράξει οι ίδιοι , δεν το διαπράξαμε διότι ο Θεός με τη Χάρη Του μας διαφύλαξε . Αν λοιπόν σκεφτόμαστε ότι και εμείς είμαστε δυνάμει δράστες κάθε κακού , δεν μας είναι δύσκολο να συγχωρούμε τους άλλους .

Κωνσταντίνος Φιλιππόπουλος, 19 Φεβρουαρίου 2010
Καλή και ευλογημένη Σαρακοστή. Ομολογώ πως η απάντηση της Γιώτας και λιγότερο το δικό σας κείμενο με ώθησαν να γράψω τούτες τις γραμμές. Άλλωστε όλοι οι χριστιανοί γνωρίζουμε τη σημασία της συγχώρησης στη ζωή μας, και το το πώς αυτή λειτουργεί στην ψυχή μας. Αν διαφωνήσουμε με αυτό το μεγαλείο δεν πρέπει να λεγόμαστε Χριστιανοί. Με τρόμαξαν τα λόγια της φίλης μας. Και δεν με τρόμαξαν γιατί την κρίνω ως μια "μη ώριμη" ή συνειδητοποιημένη χριστιανή αλλά γιατί εκεί συνάντησα κάποιες σκέψεις που κάνω κι εγώ συχνά, κάποιους λογισμούς που έρχονται απρόσκλητα μετά απο γεγονότα και συμπεριφορές που με πληγώνουν. Πιστεύω όμως ότι -παρά την ανθρώπινη διάσταση αυτών των σκέψεων και λογισμών- όσοι νιώθουμε έτσι δεν έχουμε ακόμα φθάσει στην αληθινή και ολοκληρωμένη πίστη. Δεν έχουμε αποβάλλει το "εγώ" μας δεν έχουμε ταπεινωθεί αληθινά, δεν έχουμε δώσει στο Χριστό το χώρο που χρειάζεται στην ψυχή μας. Ναι αγαπητή Γιώτα ο στόχος μας πρέπει να είναι -παρά τη δυσκολία του- να καταφέρουμε μια μέρα να συγχωρούμε τους φίλους και αδελφούς που μας βλάπτουν με όποιους τρόπους αναφέρεις παραπάνω. Αυτή θα είναι η δική μας υπέρβαση για να μοιάσουμε σε Εκείνον και όχι να ανταποδίδουμε τα ίσα με βάση τη δική μας δικαιοσύνη ακόμα κι αν αυτή παραπέμπει στη Δική του αυστηρότητα ή εκείνην του Απόστολου Παύλου που είναι συχνά πιο εμφανής στις επιστολές του. Αλλά αυτό δεν γίνεται με τη λογική, δεν είναι απόφαση, δεν ξέρω αν είναι καν προσπάθεια. Αυτό έρχεται μόνο του, κάθεται μέσα μας, φωλιάζει και απλά μας πλημυρίζει όπως τα δάκρυα της μετάνοιας την ώρα της καθαρής προσευχής. Όσοι ακόμα δεν το έχουμε πετύχει -και ξεκινώ απο τον εαυτό μου και με αυτόν παράδειγμα μιλώ- είναι γιατί ακόμα έχουμε μακρά πορεία και πολλή δουλειά για το μέσα μας. Θέλω μόνο να πιστεύω πως είναι ένα μεγάλο βήμα το γεγονός ότι το γνωρίζουμε και είναι στο χέρι μας να το πετύχουμε κιόλας. Αφού ανοίξουμε την ψυχή μας και αφήσουμε τη θεία Χάρη να μας οδηγήσει, ομολογώντας την αδυναμία μας και ζητώντας με επιμονή τη βοήθειά της. Μακάρι να μας αξιώσει να φθάσουμε εκεί πριν να είναι αργά. Ας είναι ευλογημένο το όνομά του.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΟΛΥΔΩΡΑ, 17 Φεβρουαρίου 2010
Θεωρώ ,ότι το ευκολότερο πράγμα για έναν χριστιανό είναι να συγχωρεί τους εχθρούς του ακόμα και τους αρνητές του Χριστού, το δύσκολο και ίσως άτοπο είναι να συγχωρεί κανείς τους υποτιθέμενους φίλους του. Δεν ξέρω γιατί θα πρέπει να συγχωρήσω κάποιον που δεν γνωρίζω αν έχει μετανοήσει, δεν την έχω δει ΘΕΟΣ να δίνω άφεση αμαρτιών. Ούτε βέβαια πιστεύω πως οι άνθρωποι αμαρτάνουν στο πρόσωπο μου ή με πρόδωσαν εμένα αποκλειστικά την τόσο καλή και ταπεινή, μικρή και αθώα φωτεινή Γιωτούλα. Όλοι μας απέναντι στο Θεό αμαρτάνουμε και αυτός είναι αρμόδιος να συγχωρήσει τελικά καθώς και οι ιερείς Του μέσα απο την εξομολόγηση. Η μητέρα μου λέει συχνά πως "ή κακία είναι αρρώστια". Το θέμα είναι να γίνουμε καλά οι άρρωστοι και δεν θα γίνουμε καλά αν μοιράζουμε συγχωροχάρτια αδιακρίτως. Αν θέλουμε να συγχωρήσουμε κάποιον ας συγχωρήσουμε πρώτα τον εαυτό μας και το κυριώτερο ας ζητήσουμε επι τέλους συγχώρεση από τον Θεό και τους άλλους όπως έκανε ο φονιάς ή ο ληστής και ας αφήσουμε τις φανφάρο- ταπεινολογίες ,στην άκρη. Διαβάζοντας το Ευαγγέλιο θα δούμε την πραότητα και την συγχωρήτικότητα Του Χριστού σε όλη του την έκταση, θα δούμε όμως και την συμπεριφορά Του , τον αυστηρό και ελεγκτικό Του λόγο στους Γραμματείς και τους Φαρισαίους τους οποίους αποκαλούσε ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ χωρίς περιστροφές. Η μίμηση Χριστού δεν θέλει μόνο στρογγυλή γλώσσα, κάποιες φορές απαιτεί γλώσσα τρίγωνη, γιατί αν ο λόγος μας δεν είναι ξεκάθαρο ,ναι ή όχι ,θα πέσουμε στην παγίδα της υποκρισίας. Ούτε είναι θεμιτό να τα έχουμε με όλους καλά. Το κύρος και η εξουσία που διαθέτουν οι υποκριτές είναι ανάλογη του μεγέθους της υποκρισίας τους. Και όποιος τολμήσει να συγκρουστεί με τα συμφέροντα τους θα μαρτυρήσει όπως ο Χριστός. Όποιος θέλει να μαρτυρήσει Χριστό αρκεί να τραβήξει την μάσκα ενός και μόνο υποκριτή ιδίως αν προέρχεται από τον χώρο της εκκλησίας,αν και κινδυνεύει να πάει "αδιάβαστος" όπως λέμε συχνά. Ξεκάθαρα, δεν συγχωρώ ,δεν θέλω ,δηλαδή, να μοιράζομαι τον χώρο και τον χρόνο μου με όσους μου αποδείξουν έμπρακτα πως δεν φυλάνε την παρακαταθήκη που τους εδόθη και όσους εμπαίζουν κατάφωρα το Ευαγγέλιο διαστρεβλώνοντας την Αλήθεια Του. Ο θεός ας με ελεήσει και εμένα και αυτούς ,γιατί δεν κρύβω πως σκέφτόμαι μήπως στο Τέλος χωρέσω μόνο μαζί τους. Μιας που ο υποκριτής μοιάζει με τον τρελό, και δεν παραδέχεται την υποκρισία του όπως ο τρελός δεν παραδέχεται την τρέλα του. Τελικά, αυτό που θέλω να πω ,είναι πως νομίζω ότι έχουμε παγιδευτεί ανάμεσα στο "καλό" και το "κακό". Αλλά αυτά είναι προσωπεία, μάσκες που πέφτουν. Καλός ή κακός μπορεί να είναι ακόμα και ο σκύλος μου. Δίκαιος σκύλος ή γάτα δεν υπάρχει. Δίκαιο άνθρωπο άκουσα αλλά δεν είδα ως σήμερα. Δίκαιος μπορεί να είναι κάποιος άνθρωπος; Ανάμεσα στο καλό και στο κακό υπάρχει το Δίκαιο ,που όλο το ξεχνάμε γιατί δεν μας συμφέρει. Ξέρω πως θα μου πείτε πως Δίκαιος είναι μόνον ο Θεός και ο ταπεινός, ο Άγιος ,δηλαδή, άνθρωπος και με αυτό συμφωνώ. Έχω αρχίσει όμως να μυρίζομαι πως δεν συμβαίνει να είμαστε τόσο "ταπεινά χαμομηλάκια" όσο θέλουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε. Να συγχωρήσω έναν κανίβαλο που θα με κάνει σούπα και που δεν έχει φτάσει στο αυτί του ο Λόγος του Θεού ,ναι ,μα είναι δίκαιο να συγχωρήσω και τον "αδελφό" μου που τρώει τις σάρκες τις δικές μου και των άλλων είτε με την άπειρη "καλοσύνη" του είτε με την άπειρη κακότητα του διαβάζοντας Το Ευαγγέλιο Του Χριστού για να μας χωνέψει ,μέσα στην ανυπαρξία της δικαιοσύνης του ,"νηστεύοντας" αυστηρά ,οίνον και έλαιον ,την Αγία και Μεγάλη Σαρακοστή; Συγχωρήσετε με, και δώστε τόπο στην οργή. Καλή Σαρακοστή, Με πολύ προσευχή και πραγματικά ταπεινό φρόνημα ,μας εύχομαι, και Καλή Ανάσταση. Γιώτα.

Γιώτα Βούλγαρη, 15 Φεβρουαρίου 2010
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης