Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἡ ἐκλιποῦσα κοινωνία
 


τοῦ Τάκη Θεοδωρόπουλου


Στά χρόνια του ἀντιμνημονιακοῦ ἔπους ἡ προοπτική τῆς κοινωνικῆς ἔκρηξης ἦταν τό σταθερό ρεφρέν τῶν ἐκτιμήσεων. Πόσο θά ἀντέξει ἡ κοινωνία στήν καθίζηση τῶν εἰσοδημάτων της; Πῶς μπορεῖ νά ἀντέξει μία κοινωνία ὅταν περίπου τό ἕνα τρίτο της εἶναι ἄνεργοι; Ἡ βία τῶν «ἀντιμνημονιακῶν» ἦταν τόση πού εἶχαν βγεῖ ἀπ’ τήν ντουλάπα τά φαντάσματα τοῦ ἐμφύλιου σπαραγμοῦ. Κι ὅταν ἔλεγες πώς τόν ἐμφύλιο τόν ἔκαναν γενιές ἀνθρώπων πού εἶχαν πολεμήσει καί εἶχαν μεγαλώσει μέ τό ὅπλο παρά πόδα, ἀποροῦσαν γιά τήν ἀνιστόρητη ἀφέλειά σου. Κι ὅταν ἀναρωτιόσουν ἄν τόν ἐμφύλιο θά τόν ξεκινήσουν ὅσοι μή πληρώνοντας διόδια νομίζουν ὅτι γράφουν ἱστορία, σέ κατηγοροῦσαν γιά ὑποτίμηση τῆς «λαϊκῆς ὀργῆς».

Τά χρόνια πέρασαν, ἕξι συναπτά, τά εἰσοδήματα συμπιέσθηκαν ἀκόμη περισσότερο, ἡ καθημερινότητα ὑποβαθμίσθηκε, ἡ φορολογία αὐξήθηκε, τό τέρας τῆς ἀνεργίας συνεχίζει νά καταβροχθίζει ἀνθρώπινες ζωές, ἀλλά ἡ κοινωνική ἔκρηξη δέν ἔγινε. Θά μοῦ πεῖτε, ἡ σεισμική ἐνέργεια ἐκτονώθηκε μέ τήν ἐκλογή τοῦ Σύριζα, τήν παράσταση τῆς σκληρῆς διαπραγμάτευσης καί τό ὑπερήφανο «Ὄχι» τοῦ δημοψηφίσματος. Ἀπ’ αὐτήν τήν ἄποψη ἡ ἰθαγενής ἀριστερά ἐπετέλεσε τό ἱστορικό της καθῆκον: ἐξάτμισε τήν ἀντιμνημονιακή ἀγανάκτηση μέ τή ρητορεία της. Καί σ’ αὐτό στηρίχθηκαν ὅσοι ἐκτίμησαν πώς ὁ Σύριζα μπορεῖ νά μεταμορφωθεῖ σέ ἕνα περίπου σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Οὕτως ἤ ἄλλως, στήν Ἑλλάδα ὅλα στό περίπου γίνονται, ὁπότε ἕνα ἀκόμη δέν βλάπτει κανέναν.

Σήμερα κανείς δέν μιλάει γιά κοινωνική ἔκρηξη. Ἐξέλιπαν τά προβλήματα καί οἱ πιεστικές συνθῆκες; Μᾶλλον ἐξέλιπεν ἡ κοινωνία. Γιά τήν ἀκρίβεια ἐξέλιπε τό αἴσθημα τῆς κοινότητας, αὐτό πού ἐπιτρέπει στίς κοινωνίες ὄχι μόνον νά μοιράζονται τά ἴδια προβλήματα, ἀλλά νά μοιράζονται καί τήν κοινότητα τῆς προοπτικῆς, ἤ, ὅπως θά ἔλεγε ὁ Καστοριάδης, τῆς δημιουργίας. Δημιουργία στήν ὁποία συμμετεῖχε ἡ ἑλληνική κοινωνία ἦταν ἡ ἀποκατάσταση τῆς δημοκρατίας τό 1974, δημιουργία ἦταν καί ἡ εὐρωπαϊκή μας ἔνταξη, δημιουργία ἦταν καί ἡ ἔνταξή μας στό εὐρώ.

Ἡ ὁμολογία τῆς κρίσης ἀνέδειξε τήν ψυχική διάλυση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία συντελέσθηκε στίς δεκαετίες τῆς εὐμάρειας. Ἡ ψυχική διάλυση ὀφείλεται στήν ἔξαρση τοῦ ναρκισσισμοῦ, καί τῶν ὑποτιθέμενων ἐλίτ, καί τῆς ὑποτιθέμενης κοινωνίας τῶν πολιτῶν. Οἱ Ὀλυμπιακοί Ἀγῶνες ἦταν ἡ κορύφωση τῆς ναρκισσιστικῆς μας ἐμμονῆς: ἀπολαμβάναμε τήν εἰκόνα πού εἴχαμε φτιάξει γιά τόν ἑαυτό μας, πλέον καί μέ πιστοποιητικό διεθνοῦς ἀκτινοβολίας, ὥστε νά μή θέλουμε νά τόν ἀλλάξουμε μέ τίποτε. Καί ἡ δημιουργία σημαίνει ἀλλαγή.

Ἡ πραγματική ἐπανάσταση, ἄν ὑπάρχουν πολιτικές καί κοινωνικές δυνάμεις νά τήν κάνουν, θά ἦταν ἡ ἀποκατάσταση τοῦ αἰσθήματος τῆς κοινότητας, τό ὁποῖο τό θυμόμαστε μόνον ὅταν μεμψιμοιροῦμε ἤ καταριόμαστε τούς διάφορους φανταστικούς ἐχθρούς μας. Μία δημιουργική ἔκρηξη μέ ἄλλα λόγια.

Δύσκολα πράγματα. Κι ἀκόμη πιό δύσκολα ὅταν ἔχεις νά κάνεις μέ μία ἐκλιποῦσα κοινωνία. Μία κοινωνία πελατῶν πού συνειδητοποίησε πώς οἱ προστάτες της δέν μποροῦν νά τήν προστατεύσουν καί κεῖται χαμαί, χωρίς δημιουργικά ἀντανακλαστικά.


Ἐφημερίδα Καθημερινή 13/5/2016
 
Η Άποψή μας
 

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης