Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἀντικατέστησαν τὸ Πάτερ ἡμῶν μὲ ποίημα τοῦ Γιάννη Ρίτσου

Γιὰ τὸ «πείραμα» στὸ 132ο Δημοτικὸ Σχολεῖο Ἀθηνῶν στὴν Γκράβα, ὅπου ἡ πρωινὴ προσευχὴ ἀντικαταστάθηκε μὲ ἕνα ποίημα τοῦ Γιάννη Ρίτσου, ζητήσαμε ἕναν ἀπολογισμὸ ἀπὸ τὴ Στέλλα Πρωτονοταρίου, διευθύντριά του ἕως τὸν Νοέμβριο τοῦ 2007:

 



        
«Στὸ σύγχρονο ἑλληνικὸ σχολεῖο, πολυπολιτισμικὸ πλέον, φοιτοῦν πολλοὶ μαθητὲς καὶ μαθήτριες μὴ ὀρθόδοξοι. Ὅλα αὐτὰ τὰ μὴ ὀρθόδοξα παιδιὰ (σύμφωνα μὲ τὸ Π.Δ. 201/98) "ἐφόσον προσέλθουν στὸ σχολεῖο πρὶν γίνει ἡ πρωινὴ προσευχή, εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ παρευρίσκονται μὲ τὸ τμῆμα τους στὸν χῶρο τῆς συγκέντρωσης, χωρὶς νὰ συμμετέχουν στὴν προσευχή, σεβόμενοι τοὺς συμμαθητές τους ποὺ προσεύχονται". Ὅμως αὐτὸ δὲν ἀκολουθεῖται, γιατί τὰ παιδιὰ θέλουν νὰ εἶναι μέλη τῆς ὁμάδας, ὅλα βρίσκονται στὸ σχολεῖο τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς καὶ διεκδικοῦν νὰ συμμετέχουν στὴν πρώτη συλλογικὴ δραστηριότητα μὲ τὴν ὁποία ξεκινᾶ τὸ σχολεῖο. Τὰ παιδιὰ δὲν θέλουν δηλαδὴ νὰ ξεχωρίζουν καὶ νὰ αἰσθάνονται ἀποκλεισμένα, νὰ τὰ κοιτᾶνε περίεργα, νὰ τὰ σχολιάζουν, νὰ τὰ περιθωριοποιοῦν. 

Πολλὲς φορὲς μαθητὲς μουσουλμάνοι ἔπαιρναν τὸ μικρόφωνο καὶ ἔλεγαν τὸ Πάτερ ἠμῶν. "Γιατί νὰ μὴν πῶ κι ἐγὼ προσευχή; Ἐγὼ δὲν εἶμαι σὰν τὰ ἄλλα παιδιά;", μᾶς ρώτησε κάποια φορά ἕνας μαθητὴς τῆς Γ' καὶ μία μαθήτρια τῆς Ε', καθολική, δήλωσε στὸ δάσκαλό της ὅτι τὴν κοιτᾶνε περίεργα τὰ παιδιὰ καὶ τὴ σχολιάζουν γιὰ τὸν τρόπο ποὺ κάνει τὸ σταυρό της καὶ ντρέπεται. Ἐπίσης, πολλοὶ γονεῖς πολλῶν μὴ ὀρθόδοξων παιδιῶν ζητοῦσαν τὰ παιδιά τους νὰ παρευρίσκονται στὴ προσευχή, χωρὶς ὅμως νὰ συμμετέχουν καὶ χωρὶς φυσικὰ νὰ κάνουν τὸν σταυρό τους. Ἔβλεπαν ὅμως οἱ ἴδιοι ὅτι τὰ παιδιὰ συμμετεῖχαν. Στὸ σπίτι, ὅπως μᾶς ἔλεγαν, ὅσο καὶ νὰ τὸ συζητοῦσαν, τὰ παιδιὰ ἀντιδροῦσαν. Κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς γονεῖς διαμαρτύρονταν ἐπειδὴ θεωροῦσαν ὅτι ἐμεῖς, οἱ ἐκπαιδευτικοί, κατὰ κάποιον τρόπο δὲν σεβόμασταν τὶς θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. 

Εἶναι ἀναγκαῖο λοιπὸν νὰ βρεθεῖ ἕνας τρόπος, ὥστε νὰ μὴ στεροῦμε ἀπὸ τὰ παιδιὰ τὸ δικαίωμά τους νὰ συμμετέχουν στὴν πρωινὴ προσευχὴ καὶ φυσικὰ καὶ σὲ κάθε ἄλλη δραστηριότητα τοῦ σχολείου. Δηλαδὴ ὁ ἀποκλεισμός τους, ἐκτὸς ἀπὸ σοβαρὸ παιδαγωγικὸ λάθος, θεωρῶ ὅτι εἶναι καὶ παραβίαση τῶν δικαιωμάτων τους καὶ ἔρχεται σὲ σύγκρουση μὲ τὴ σύμβαση τῶν δικαιωμάτων τοῦ παιδιοῦ, ποὺ διδάσκεται πλέον ἐπίσημα καὶ εἶναι μέρος τοῦ ἀναλυτικοῦ προγράμματος τοῦ σχολείου. 

Στὸ 132ο Δημοτικὸ Σχολεῖο ὕστερα ἀπὸ πολλὴ σκέψη καὶ συζήτηση ἀντικαταστήσαμε τὸ Πάτερ ἠμῶν μὲ τὸ παρακάτω ποίημα- προσευχὴ ἀπὸ τὸ «Πρωινὸ Ἄστρο» τοῦ Γ. Ρίτσου: 


"Καλὲ Θεούλη, ἐμεῖς εἴμαστε καλά.

Κάνε, καλὲ Θεούλη, νὰ 'χουν ὅλα τὰ παιδάκια ἕνα ποταμάκι γάλα, μπόλικα ἀστεράκια, μπόλικα τραγούδια.

Κάνε, καλὲ Θεούλη, νὰ 'ναι ὅλοι καλά,

ἔτσι ποὺ κι ἐμεῖς νὰ μὴν ντρεπόμαστε γιὰ τὴ χαρά μας". 


Οἱ στίχοι ποὺ ἐπιλέξαμε δὲν συγκρούονται "μὲ τὰ γνήσια στοιχεῖα τῆς Ὀρθοδοξίας", ὅπως ἀπαιτεῖ ὁ νόμος, δὲν προσβάλλουν καμιὰ θρησκεία, εἶναι ἁπλοὶ καὶ κατανοητοὶ ἀπὸ τὰ παιδιὰ καὶ ἀφήνουν χῶρο καὶ στὰ παιδιὰ ἄλλων θρησκειῶν νὰ προσεύχονται λέγοντάς τους κάθε πρωί. 

Τὰ παιδιὰ ἦταν πολὺ εὐχαριστημένα. Ἐλάχιστοι ὀρθόδοξοι Ἕλληνες γονεῖς ἀντέδρασαν καὶ ἀφοῦ τὸ συζητήσαμε, ἐκτὸς ἐξαιρέσεων, συμφώνησαν μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ σχολείου. Βέβαια ἡ τοπικὴ ἐνορία ἀντέδρασε. Ὅταν ὡς διευθύντρια τοῦ συγκεκριμένου σχολείου τοὺς ζήτησα νὰ βροῦμε ἀπὸ κοινοῦ μία λύση ἀρνήθηκαν». 

Ἡ συνέχεια; Ἡ κ. Πρωτονοταρίου δὲν πέρασε τὴ διαδικασία ἐπιλογῆς γιὰ τὸ συγκεκριμένο σχολεῖο καὶ ὁ ἀντικαταστάστης τῆς ἐπανέφερε τὸ «Πάτερ ἠμῶν». Στὸν θόρυβο ποὺ προκλήθηκε (ἡ «Ἐ» ἔχει ἀσχοληθεῖ μὲ ἀλλεπάλληλα δημοσιεύματα τοῦ «Ἰοῦ») παρενέβη ὁ ὑφυπουργὸς Παιδείας Α. Λυκουρέντζος, δηλώνοντας μεταξὺ ἄλλων στὴ ΝΕΤ ὅτι ἐκεῖνος βρίσκεται στὴ θέση του «γιὰ νὰ τηροῦνται οἱ νόμοι τῆς Πολιτείας» καὶ «νὰ προστατεύεται ἡ ἑλληνορθόδοξη παράδοση». Ὁ Συνήγορος τοῦ Παιδιοῦ ζήτησε ἐξηγήσεις, ἀλλὰ οὐδέποτε ἔλαβε ἀπάντηση ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας. Πῶς σχολιάζουν ὅμως τὸ πείραμα τοῦ 132ου Δημοτικοῦ Σχολείου τρεῖς ἀπὸ τοὺς σημερινούς μας συνομιλητές; 


Η. Φραγκόπουλος: «Τὸ ἀνακάτεμα τῶν πίστεων τῶν ἀνθρώπινων θρησκειῶν, ὁ θρησκευτικὸς συγκρητισμός, ὁδηγεῖ στὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ κάθε θρησκεία. Ἰδιαίτερα ὅταν μιλᾶμε γιὰ εἰσήγηση μίας τέτοιας πρακτικῆς ἀπὸ τὸν Γιάννη Ρίτσο, ποὺ ἦταν μαρξιστὴς καὶ κατὰ συνέπεια δὲν ἀπεδέχετο καμία ἀπὸ τὶς θρησκεῖες». 


Α. Καριώτογλου: «Ἦταν ὑπέροχο αὐτὸ ποὺ εἶχαν κάνει καὶ μπράβο σὲ ὅσους εἶχαν τὴν πρωτοβουλία».*


Κ. Μπέης: «Τί ὡραία... Ὅσο γιὰ τὴν ἐξέλιξη τοῦ ἐγχειρήματος, μόνο στὴν Ἑλλάδα μποροῦσε νὰ συμβεῖ. Ὑπάρχουν σκοταδισμὸς καὶ μισαλλοδοξία».


* Ἐννοεῖται ὅτι μὲ βάση τὶς τοποθετήσεις τοῦ κ. Καριώτογλου, τοῦ ζητήσαμε νὰ διαβιβάσει σχετικὰ ἐρωτήματα καὶ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ὅμως λάβαμε ἀρνητικὴ ἀπάντηση.



Ἐλευθεροτυπία, Δευτέρα 4 Μαΐου 2009


Τα σχόλιά σας
Κατ' αρχάς να διαφωνήσω με τον Η. Φραγκόπουλο στη φράση του "Ἰδιαίτερα ὅταν μιλᾶμε γιὰ εἰσήγηση μίας τέτοιας πρακτικῆς ἀπὸ τὸν Γιάννη Ρίτσο, ποὺ ἦταν μαρξιστὴς καὶ κατὰ συνέπεια δὲν ἀπεδέχετο καμία ἀπὸ τὶς θρησκεῖες». Με συγχωρείτε κύριε Φραγκόπουλε αλλά και εγώ Μαρξιστής είμαι ιδεολογικά, όμως παραμένω Χριστιανός γιατί άλλα τα του Θεού, άλλα τα του Καίσαρος... Απο την άλλη η γνώμη μου είναι οτι δεν θα πρέπει επ' ουδενί να αλλοιώσουμε τις εθνικές μας παραδόσεις και τη θρησκεία μας, χάρην των φιλοξενούμενων μεταναστών. Άλλο η φιλοξενία και άλλο η αυτοϋποδούλωσή μας. Οι μετανάστες θα πρέπει να σέβονται τη χώρα που τους φιλοξενεί και εμείς σαν Έλληνες θα πρέπει να συνεχίσουμε τη διδασκαλία της ιστορίας μας, της παράδοσης και της θρησκείας. Και σε αυτό είμαι κάθετος. Όσον αφορά την πρωϊνή προσευχή, θα ήταν πιστεύω εφικτό, να γίνεται κανονικά με απουσία των αλλόθρησκων παιδιών. Γι αυτά τα παιδιά θα μπορούσε να γίνεται ξεχωριστή κλήση μετα 10 λεπτά με ανάγνωση του κειμένου του Γ. Ρίτσου. Νομίζω οτι μια τέτοια λύση θα ικανοποιούσε και τη Χριστιανική παράδοση της ανεξιθρησκείας. "Όποιος επιθυμεί ας με ακολουθήσει" είπε ο Κύριος...

Θεοδωράτος Σπύρος, 19 Ιανουαρίου 2011
Θάρρος είναι το να καταργείς την προσευχή και να την αντικαθηστείς με ένα ποίημα; Συγχώρεσέ με Σπυριδούλα μα αυτό όχι μόνο θάρρος δεν είναι, αλλά θράσος και προσβολή προς τον ίδιο τον Χριστό, εμάς αλλά και αυτούς αφού δεν είμαστε σταθεροί στις αρχές μας με τέτοιες συμπεριφορές.


Κυριακή Λιλιοπούλου, 19 Ιουλίου 2009
Απ' τη μια συμφωνώ με τις κατωτέρω απόψεις, απ' την άλλη όμως έχω και μια σκέψη ακόμα... Πράγματι, θεωρώ κι εγώ λάθος την απόφαση της συγκεκριμένης εκπαιδευτικού και πιστεύω ότι δείχνει την έλλειψη κατανόησης και προσωπικής επαφής με τη συγκεκριμένη προσευχή. Δε μπορώ να μη σκεφτώ όμως και το εξής: Μήπως αυτή η κίνηση, αποδεικνύει μια υγιή αντίδραση στο "φαρισαϊκό" κομμάτι του Ορθόδοξου λαού μας; Μήπως οι ορθόδοξες εικόνες που είχε, ήταν τυπολατρικές και όχι ουσιαστικές; Πιστεύω ότι για να κάνει κάποιος μια τέτοια κίνηση και γνωρίζοντας ότι θα έρθει σε σύγκρουση με ολόκληρη την κοινωνία, σημαίνει ότι ή έχει πολύ θάρρος ή πολύ θράσος. Τελικά, θεωρώ σωστή την αντίδραση του υφυπουργού Παιδείας, αλλά πιστεύω κι απ' την άλλη ότι ένας υγιής εκπαιδευτικός πρέπει να τολμά και να έχει το θάρρος να δημιουργήσει και να πάρει αποφάσεις. Ακόμα κι αν αυτές αποδειχτούν λάθος.

Σπυριδούλα Κλάδη, 15 Ιουλίου 2009
Εγώ συμφωνώ μαζί σου και αυτό ακριβώς εννοώ όταν λέω ότι το πρόβλημα έγκειται στην υπογραφή του Ποιητή, οτι δηλαδή αυτό που ενοχλεί κάποιους είναι ακριβώς το γεγονός οτι ο Ιησούς Χριστός Ο Υιός του Θεού του Ζώντος μας παρέδωσε την εν λόγω προσευχή,αν ήταν δυνατό να ήταν κάποιος άλλος δεν θα υπήρχε πρόβλημα,απο τους" προοδευτικούς" ομοεθνείς μας. Διότι αυτοί δημιουργούν το πρόβλημα και οχι οι μετανάστες. Εκπτώσεις ή Χάρες όσον αφορά την πίστη του κάθε ανθρώπου δεν γίνονται δεκτές απο εμένα. Άλλο σημαίνει κατανοώ και δικαιολογώ και άλλο αποδέχομαι. Αν έπρεπε να ζήσω π.χ σε μια μουσουλμανική χώρα ΘΑ ΑΡΝΙΟΜΟΥΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ να πω για παράδειγμα: Ένας είναι ο αληθινός θεός,ο Αλλάχ και ο Μωάμεθ ο προφήτης του(θα καθόμουν στην θέση μου και θα έκανα το Πάτερ ημών ,την γλυκύτερη προσευχη για εμένα). Δεν θα ήμουν όμως αρνητική να πω μαζί με την δική μου ,την Αραβική Προσευχή που χάρηκα πολύ όταν είδα να φιλοξενούμε στον ιστοχώρο μας στα Ηθικά Θεματα, γιατι δεν προσβάλει την πίστη μου στον Τριαδικό Θεό ,ούτε κάνεναν απο τους νόμους της αγάπης Του.


Γιώτα Βούλγαρη, 13 Ιουλίου 2009
Δεν συμφωνώ μαζί σου Γιώτα, διότι το Πάτερ ημών μας το παρέδωσε ο ίδιος ο Χριστός, επομένως η υπογραφή του ποιητή που αναφέρεις δεν στέκει. Μα κι άν ακόμη λέγαμε στα σχολεία το Σύμβολο της Πίστεώς μας, αυτό είναι το Πιστεύω μας στην Πατρίδα μας στο Έθνος μας πάππου προς πάππου, γεννεές πριν και δεν είναι δυνατόν να κάνουμε χάρες και εκπτώσεις στην πίστη μας.


Κυριακή Λιλιοπούλου, 12 Ιουλίου 2009
Αν η πρωϊνή προσευχή στα σχολεία ήταν Το Σύμβολο της Πίστεως μας,θα μπορούσα να κατανοήσω και δικαιολόγήσω την έκταση που πήρε το θέμα,όμως Η Κυριακή Προσευχή δεν αναφέρεται αμιγώς σε δογματικές αλήθειες και έχει την δυναμική να μην προσβάλει καμία θρησκεία.Κατά την γνώμη μου θα μπορούσε να λέγεται απο τα χείλη όλων των ανθρώπων όπως έλεγε και ο Ρίτσος "Ήσυχα και απλά"γιατί περιέχει αυτές τις λέξεις που μπορούν να φέρουν "το ίδιο βάρος σε όλες τις καρδιές,σε όλα τα χείλη"όπως και πολλά ποιήματα πολλών ποιητών του κόσμου.Βέβαια άλλη βαρύτητα έχει η προσευχή και άλλη ή ποίηση,αν και νομίζω πως το όλο πρόβλημα ,τελικά, έγκειται στην υπογραφή του Ποιητή.Αν κανείς σκεφτεί πως ο Ποιητής του Πάτερ Ημών είναι αυτός για τον οποίο ο Ελύτης λέει ¨"ο ποητής των νεφών και των κυμάτων κοιμάται μέσα μου" δεν γίνεται να μην σκεφτεί πως όλος αυτός ο Προοδευτισμός φαίνεται να είναι χειρότερος και απο τον χειρότερο Συντηρητισμό.

Γιώτα Βούλγαρη, 12 Ιουλίου 2009
Θερμά συγχαρητήρια για τον υπέροχο ιστότοπό σας. Είναι συγχρόνως μοντέρνος και παραδοσιακός, φιλικός, εποικοδομητικός. Δίνει χαρά και ελπίδα. Εμπλουτίζει. Θερμά συγχαρητήρια. Συνεχίστε με τον ίδιο τρόπο και στύλ.

π. Παύλος Κουμαριανός, 11 Ιουλίου 2009
Πιστεύω πως το συγκεκριμενο "πείραμα" ήταν ατυχές διότι δεν είναι δυνατόν, για να μην παραγκωνιστούν ή για να μην νιώσουν άσχημα οι φιλοξενούμενοι λαοί στη χώρα μας, να αλλοιώσουμε εμείς τη θρησκεία μας, τις παραδόσεις μας, τα πιστεύω μας... Πρέπει οι άνθρωποι αυτοί να σεβαστούν τη χώρα στην οποία εργάζονται, μένουν και ξανα βρήκαν ζωή. Οι Έλληνες αποτελούν έναν κατεξοχήν φιλόξενο λαό και αυτό δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει, φιλοξενία όμως δε σημαίνει τα δίνω όλα στον άλλο χωρίς περιορισμούς... Νομίζω πως το συγκεκριμένο θέμα θέλει πολύ προσοχή διότι έχει αρχίσει ενεργά η αλλοίωση του πολιτισμού μας των ηθών και των παραδόσεων μας τα οποία ας μην ξεχνάμε μας κράτησαν ζωντανούς χιλιάδες χρόνια και μας ξαναγέννησαν από τις στάχτες μας σαν φοίνικες... Για το λόγο αυτό οφείλουμε και εμείς να τα διατηρήσουμε αναλλοίωτα όχι μόνο στις καρδιές μας αλλά και στην καθημερινή μας ζωή. 


Γεωργία Χ., 6 Ιουλίου 2009
Πιστεύω ότι με αυτό το απλουστευτικό εγχείρημα της συναδέλφου οδηγήθηκε η κατάσταση στα άκρα και στην ισοπέδωση. Είναι γεγονός ότι φοιτούν πλέον στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο πολλοί μαθητές και μαθήτριες μη ορθόδοξοι, αλλά δε νομίζω ότι είναι αυτός λόγος για να καταργήσουμε την ορθόδοξη προσευχή στην ίδια μας τη χώρα. Αν, τώρα, κάποια ετερόδοξα παιδιά ντρέπονται, αυτό είναι θέμα των γονιών τους και στη συνέχεια των δασκάλων τους να τους εξηγήσουν πώς έχουν τα πράγματα και να μην αισθάνονται καμία ντροπή για αυτό που πιστεύουν. Προσωπικά εργάζομαι σε ελληνικό σχολείο όπου τα 2/3 των μαθητών είναι από άλλες χώρες και κατά συνέπεια πολλοί από αυτούς άλλης θρησκείας, αλλά μέχρι τώρα δε ήρθε κανένας μαθητής να μου παραπονεθεί ότι δεν τον θέλουν οι συμμαθητές τους επειδή δεν είναι ομόδοξός τους. Όσον αφορά τους γονείς άλλων θρησκειών, που νιώθουν ότι θίγονται οι θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, φερειπείν μουσουλμάνοι, προσωπικά θα τους έθετα το εξής ερώτημα και θα ήθελα ειλικρινή απάντηση από μέρους τους: Αν αντιστρέφαμε τους ρόλους και τα δικά μας παιδιά ήταν μαθητές στα σχολεία της δικής τους χώρας όπου επίσημη θρησκεία του κράτους είναι το Ισλάμ, θα καταργούσαν τη δική τους προσευχή και αντ΄αυτής θα έλεγαν ένα ποίημα δικού τους ποιητή που μάλιστα δε θα είχε και καμία σχέση με τη θρησκεία τους, προκειμένου να μη νιώθουν άσχημα τα δικά μας παιδιά; Ας μη γελιόμαστε, και στην ουσία δεν τους επιβάλλουμε να συμμετέχουν στην προσευχή, ίσα ίσα που μπορούν, αν θέλουν , εκείνη την ώρα να κάνουν τη δική τους προσευχή σε αυτό που πιστεύουν. Τέλος, κάτι που με ανησυχεί είναι μήπως μέσα από αυτή τη <<λύση>> που δόθηκε, υποβόσκουν τα προσωπικά πιστεύω της συγκεκριμένης δασκάλας θυσιάζοντας την ισότητα στο βωμό της ισοπέδωσης;


Ευαγγελία Χατζοπούλου, 6 Ιουλίου 2009
Η Άποψή μας
H άποψή μας

Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης