Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Ἡ Καλημέρα εἶναι τοῦ Θεοῦ!


Εἶναι ἐπιφανής ὁ συμπατριώτης μας Κώστας Βεργόπουλος. Εἶναι καθηγητής τῆς Πολιτικῆς Οἰκονομίας στό Πανεπιστήμιο τοῦ Παρισιοῦ. Πρίν λίγους μῆνες ἔδωσε μία συνέτευξη σέ ἑλληνική ἐφημερίδα («Καθημερινή», 11-1-09). Ἀνάμεσα στά ἄλλα διαβάσαμε:

Ἐρώτ.: Γιατί σᾶς ἀγαποῦν οἱ φοιτητές σας;

Ἀπάντ.: Ἐπειδή τούς λέω «καλημέρα».

Ἐρώτ.: Δέν εἶναι αὐτονόητο;

Ἀπάντ.: Ὄχι δέν εἶναι. Οἱ περισσότεροι συνάδελφοί μου, ὅταν βλέπουν φοιτητές, στρίβουν τό κεφάλι, τό βλέμμα, τήν πλάτη, ἀλλοῦ· γιά νά μήν τούς συναντήσουν! Καί σκεφθῆτε, ὅτι αὐτό συμβαίνει στό Παρίσι! Οἱ μαῦροι φοιτητές μέ ἔχουν γιά «θεό». Διερωτήθηκα: γιατί; Ἀλλά μέ τόν καιρό τό κατάλαβα: Ἐπειδή ἀποδέχομαι ὅτι ὑπάρχουν.

* * *
Μά, πῶς καταντήσαμε σέ τέτοιες καταστάσεις; Νά ἀποστρέφεται ὁ ἄνθρωπος τόν συνάνθρωπό του;

Ἀπάντηση εὑρίσκομε στό τροπάριο τῆς ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς:

«Ὅτε καταβάς τάς γλώσσας συνέχεε, διεμέριζεν ἔθνη ὁ Ὕψιστος· ὅτε τοῦ πυρός τάς γλώσσας διένειμε, εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε. Καί συμφώνως δοξάζομεν τό πανάγιον Πνεῦμα».

Τό περιστατικό τῆς σύγχυσης τῶν γλωσσῶν ἀναφέρεται στό βιβλίο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης Γένεση καί ἔχει ὡς ἑξῆς:

Μετά τόν κατακλυσμό (πού ἔγινε ἐπί Νῶε), οἱ ἄνθρωποι ἀποφάσισαν νά οἰκοδομήσουν πόλη μεγάλη καί ἕναν πύργο, πού ἡ κορυφή του θά ἔφθανε στόν οὐρανό. Καί νά μήν φοβοῦνται πιά κατακλυσμό! Ἤθελαν νά ἀποκτήσουν ὄνομα μεγάλο.

Ὅμως στόν Κύριο καί Θεό, δέν ἄρεσε τό ἐγωϊστικό τους αὐτό φρόνημα.

Καί ὁ Κύριος σύγχυσε τίς γλῶσσες τους· καί τούς ἔκαμε νά μήν ἐννοεῖ ὁ ἕνας τόν ἄλλο.

Ἔτσι, τούς ἀνάγκασε νά σταματήσουν νά οἰκοδομοῦν τήν πόλη καί τόν πύργο καί τούς διεσκόρπισε σέ ὅλη τήν γῆ, τούς «διεμέρισεν» (Γεν. 11, 4‐9).

* * *

Τό ἐγωϊστικό φρόνημα ἔγινε αἰτία νά ἀποξενωθοῦν οἱ ἄνθρωποι ἀπό τόν Θεό ἀφοῦ ἔψαχναν νά βροῦν τρόπο νά τόν παραμερίσουν ἀπό τή ζωή τους· ἀλλά καί μεταξύ τους.

Θέλει συζήτηση; Παίρνει συζήτηση; Ὅποιος ἔχει ἐγωϊσμό‐φιλαυτία, ἀγάπη γιά τούς ἄλλους δέν ἔχει. Ἀγάπης μέσα του δέν θά βρεῖς οὔτε ἴχνος. Βλέπει ἄλλους καί κουράζεται!... Καί νά, γυρίζει ἀλλοῦ!... Τό παραπάνω περιστατικό μέ τόν καθηγητή Βεργόπουλο μᾶς δίνει ἀνάγλυφη τήν εἰκόνα αὐτῆς τῆς κατάστασης, στήν σύγχρονη κοινωνία.

Μά πέρασαν χρόνια. Καί κάποτε τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ὁ Θεός διένειμε γλῶσσες πυρός! Καί μᾶς προσκάλεσε ὅλους σέ ἑνότητα· καί μεταξύ μας· καί φυσικά μέ τόν Θεό. Καί ἀπό τότε, ὅλοι ἀπό κοινοῦ πιά (συμφώνως) δοξάζομε τό πανάγιον Πνεῦμα.


* * *

Συμπέρασμα:

•Ἀληθινή ἑνότητα εἶναι μία: ἡ πίστη στόν Χριστό.

•Ἀληθινή ἐπικοινωνία ἑνότητας εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.

•Ἀληθινό ξεπέρασμα τῶν ἀντιθέσεων, εἶναι τό πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ, πού μᾶς διδάσκει νά θεωροῦμε ὅλους τούς ἀνθρώπους ἀδελφούς μας: τέκνα τοῦ ἑνός καί μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ.

 Ἀρχιμ Νίκων Κουτσίδης





Τα σχόλιά σας
«Μα, πώς καταντήσαμε σε τέτοιες καταστάσεις; Νά αποστρέφεται ὁ άνθρωπος τόν συνάνθρωπο του;» - αναρωτιέται ο πάτερ Νίκων. Δυστυχώς όπως φαίνεται είναι μια λυπηρή εξέλιξη του σύγχρονου κόσμου, όπου σιγά-σιγά απομακρυνόμαστε εμείς οι άνθρωποι ο ένας από τον άλλον και προπαντός από το Θεό, ονομάζοντας αυτό «ανεξαρτησία». Η κατάσταση μοιάζει με την παρομοιωση του κέντρου με τις ακτίνες του. Το κέντρο είναι ο Θεός, και εμείς οι άνθρωποι – οι ακτίνες. Όσο πιο κοντά είναι κανείς στο κέντρο, τόσο πιο κοντά είναι και στις άλλες, διπλανές ακτίνες, δηλ. στους συνανθρώπους του. Και όσο πιο μακριά από το θεό – ανάλογα τόσο μακριά και από τους ανθρώπους. Βέβαια μπορεί να πει κανείς, τόσους ανθρώπους ξέρουμε που και καλημέρα λένε, και ανοιχτοί φαίνονται, και καμία σχέση με τον Θεό δεν έχουνε. Εδώ ίσως υπάρχουν 2 εκδοχές: είτε έχουν σχέση με τον Θεό κάπου στο βάθος της ψυχής τους, αλλά ακόμα οι ίδιοι δεν το ξέρουν, είτε η «καλημέρα» τους… δεν είναι και πολύ καλημέρα, και εξαρτάται από το αν μπορεί να σε χρησιμοποιήσει η όχι, ας πούμε μια ιδιοτελή καλημέρα, που δεν είσαι σίγουρος αν θα την ακούς και αύριο, και αν προέρχεται από την καρδιά.

Κίτσου Ολγα, 2 Σεπτεμβρίου 2009
Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης