Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ψηφοφορια 1
Ποιὸ βίωμα εἶναι πιὸ οἰκεῖο γιὰ σᾶς;
Μετέχουμε σὲ ὅλη τὴ ζωὴ τοῦ Κυρίου μὲ τὴν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας
Ἡ νηστεία βοηθᾶ νὰ ξεκολλήσει τὸ μυαλό μας ἀπὸ τὰ γήινα πράγματα
Στὸ μυστήριο τῆς Ἐξομολογήσεως καθαρίζουμε τὴν ψυχή μας
Ὁ χριστιανὸς πρέπει νὰ γεμίσει τὸν χρόνο του μὲ προσευχὴ
Ψηφοφορια 2
Τὶ εἶναι γιὰ σᾶς οἱ διακοπές
Ξεκούραση, ἀνανέωση, φυγὴ ἀπὸ τὴν καθημερινότητα
Ἐπαφή μὲ τὴν φύση, μὲ μιὰ πιὸ ἁπλή ζωή
Συνάντηση μὲ συγκεκριμένα πρόσωπα
Ἀφορμή γιὰ πιὸ μαζεμένη πνευματική ζωή
Παραίτηση ἀπὸ δεσμὰ καθημερινότητας καὶ ἐλευθερία κινήσεων
Λόγοι πάνω ἀπὸ μιὰ μυρμηγκοφωλιὰ



Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς



Τί εἴδους ἄνθρωποι ὑπάρχουν;

Γνωρίζετε, τί εἴδους ἄνθρωποι ὑπάρχουν; Οἱ ἀπογοητευμένοι καὶ μετὰ ἀπ’ αὐτοὺς οἱ γοητευμένοι.

Ἀπογοητευμένοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ πρὶν ἀπ’ αὐτὸ ἦταν γοητευμένοι. Γοητευμένοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ κατόπιν θὰ γίνουν γοητευμένοι.

Ἔτσι εἶναι καὶ ἀνάμεσά σας, ἀγαπητὰ μυρμηγκάκια; Φαίνεται πὼς ὄχι. Ἔτσι μοῦ φαίνεται, ἐπειδὴ δὲν εἶδα ἀκόμα καμία νύχτα κάποιο ἀπὸ σᾶς νὰ βγαίνει κρυφὰ στὸ σεληνόφως καὶ νὰ ἐξομολογεῖται στὴ νύχτα τὴ σαγήνη του ἢ τὴν ἀπογοήτευσή του. Σὲ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους ὅμως κάθε νύχτα εἶναι γεμάτη μὲ τέτοιες ἐξομολογήσεις. Εἶναι πολὺ χορτάτη κάθε νύχτα ἀπὸ τέτοιες ἐξομολογήσεις.

Ἀπογοητευμένοι εἶναι οἱ πεινασμένοι, ποὺ γοητεύτηκαν μὲ τὴν πρώτη ματιὰ τὰ πλούτη αὐτοῦ τοῦ κόσμου.

Ἀπογοητευμένοι εἶναι οἱ ἐλεήμονες, ἐπειδὴ δὲν εὐνοήθηκαν.

Ἀπογοητευμένοι εἶναι οἱ δίκαιοι, ἐπειδὴ τοὺς εἶχαν κρεμάσει στὸ σταυρό.

Ἀπογοητευμένοι εἶναι οἱ ἁμαρτωλοί, ἐπειδὴ κατάλαβαν, ὅτι ἡ σαγήνη τῆς ἁμαρτίας εἶναι μία πλάνη μόνο.

Ἀπογοητευμένοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἀναζητοῦν τὶς ἀπολαύσεις, ἐπειδὴ ὅταν μ’ ὅλη τους τὴ δύναμη ἄδραξαν κι ἔσφιξαν τὶς ἀπολαύσεις, τὰ μάτια τους ἄνοιξαν κι εἶδαν, ὅτι ἔσφιξαν μόνο τ’ ἄδεια χέρια.

Ἀπογοητευμένοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἀναζητοῦν τὸ καθαρὸ μαρτύριο, ἐπειδὴ ἔμαθαν ὅτι καὶ στὸ μαρτύριο ὑπάρχει ἀπόλαυση.

Μὲ τὴν ἀπογοήτευση ὁ Θεὸς διαπαιδαγωγεῖ τοὺς ἀνθρώπους, μικρά μου μυρμηγκάκια. Ἡ ἀπογοήτευση εἶναι ὅπως τὸ μαστίγωμα τῶν μυῶν γιὰ νὰ σκληραγωγηθοῦν.

Πολλὲς μικρὲς ἀπογοητεύσεις προετοιμάζουν ἁπλὰ τὸν ἄνθρωπο γιὰ μία μεγάλη. Τὸ νὰ ὑπομένει μία μεγάλη ἀπογοήτευση, κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ βλέπει μακριὰ πέρα ἀπὸ τὸ σωρὸ τῶν μικρῶν ἀπογοητεύσεων.

Οἱ ἀπογοητεύσεις εἶναι μαστίγωμα. Μ’ ἀρέσουν ἐκεῖνοι ποὺ κάτω ἀπὸ αὐτὸ τὸ μαστίγωμα ἔχουν σκληραγωγηθεῖ καὶ δὲν μ’ ἀρέσουν ἐκεῖνοι ποὺ κάτω ἀπὸ αὐτὸ τὸ μαστίγωμα ἔγιναν μαλθακοί.

Ἡ σκληραγωγία χρειάζεται σ’ αὐτὴ τὴ ζωή, αὐτὸ τὸ ξεχνοῦν οἱ ἄνθρωποι, ποὺ παραπονοῦνται περισσότερο γιὰ τὶς ἀπογοητεύσεις σ’ αὐτὴ τὴ ζωή.

Σ’ αὐτὴ τὴ ζωὴ δὲν ὑπάρχουν ποτάμια ἀπὸ μέλι καὶ γάλα, εἶπα μία μέρα σὲ ἕνα σωρὸ ἀπογοητευμένων, ποὺ καταριόντουσαν τὴ ζωὴ γιὰ τὶς πλάνες της. Ἡ ζωὴ πότε δὲ σᾶς ὑποσχέθηκε ποτάμια ἀπὸ μέλι καὶ γάλα. Αὐτὴ (ἡ ζωὴ) λοιπόν, δὲν μποροῦσε οὔτε νὰ σᾶς παραπλανήσει ὡς πρὸς αὐτό. Ἐσεῖς παραπλανήσατε τὸν ἑαυτό σας, ἐπειδὴ ὑποσχόσασταν στὸν ἑαυτὸ σας κάτι γιὰ λογαριασμὸ τῆς ζωῆς, μὴ γνωρίζοντας ὅτι ἡ ζωὴ δὲν ἀναγνωρίζει κανένα λογαριασμὸ ποὺ ἔγινε χωρὶς νὰ τὸν δεῖ καὶ χωρὶς νὰ λάβει γνώση.

Μία εἶναι ἡ θανάσιμη ἁμαρτία σας, φίλοι μου. Παραμένετε ἐπίμονα γοητευμένοι ἀπὸ τὸν ἑαυτό σας καὶ ποτὲ δὲν ἐπιτρέπετε στὴ σκέψη σας ν’ ἀπογοητευθεῖ ἀπὸ αὐτὴ τὴν αὐτογοήτευση. Ἡ θανάσιμη ἁμαρτία σας εἶναι, ὅτι δὲν μπορεῖτε ν’ ἀπογοητευθεῖτε ἀπὸ τὸν ἑαυτό σας, ὅτι δὲν τολμᾶτε ν’ ἀπογοητευθεῖτε ἀπὸ τὸν ἑαυτό σας.

Ἡ ἀπογοήτευση γιὰ τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτὸ εἶναι τὸ μαστίγωμα τοῦ ἑαυτοῦ μας. Μέχρι πότε θὰ μαστιγώνετε τοὺς ἄλλους καὶ θὰ ὑποκρίνεστε ὅτι σᾶς πονᾶ; Μέχρι πότε θὰ κλείνετε τ’ αὐτιά, γιὰ νὰ μὴν ἀκοῦτε ἐκείνους, ποὺ ἀπὸ τὴν ἀπέναντι πλευρὰ τοῦ δρόμου βαδίζοντας παράλληλα μέ σᾶς, ἀναγγέλουν τὴν ἀπογοήτευση μέσα σας; Ἀφουγκρασθεῖτε, ἀφουγκρασθεῖτε πόσες φωνὲς μιλοῦν γιὰ τὴν ἀπογοήτευση μέσα σας! Ὅμως, ἐγὼ εἶναι κάτι περισσότερο, εἶμαι ἀπογοητευμένος καὶ μὲ τὸν ἑαυτό μου. Ἐπέζησα τῆς αὐτοαπογοήτευσης.

Ἂς ἀπογοητευθεῖτε ἐσεῖς οἱ ἴδιοι μὲ τοὺς ἑαυτούς σας, ἐσεῖς οἱ τρυφεροὶ καὶ ψεύτικοι κι ἂν ἀντέξετε αὐτὸ τὸ μαστίγιο καὶ παραμείνετε ζωντανοί, τότε θὰ σᾶς ἀποκαλῶ φίλους μου. Ἂς ἀπογοητευθεῖτε ἐσεῖς οἱ ἴδιοι μὲ τοὺς ἑαυτούς σας κι ἂν τότε δὲν αὐτοκτονήσετε, ἡ ζωὴ θὰ σᾶς περιβάλει στοὺς δικούς της πραγματικοὺς στρατιῶτες. Ἡ αὐτοαπογοήτευση εἶναι στρατολόγηση γιὰ τὴ ζωή. Κατ’ αὐτὴν τὴ στρατολόγηση ἕνα μέρος τῶν ὑποψηφίων παραδίδεται στὴν αὐτοκτονία, ἐνῶ τὸ ἄλλο στὴ ζωή. Ὅμως μεγάλο μέρος τῶν ἀνθρώπων δὲν προφθαίνει αὐτὴ τὴ στρατολόγηση ἐπειδὴ παραμένει ἀνήλικο καὶ στὰ γεράματα ἢ ἀκριβέστερα στὸ μεγάλο μέρος του συχνὰ εἶναι πολύχρονο, ὅμως ποτὲ ἐνήλικο.

Ἂς ἀπογοητευτεῖτε μ’ ὅλα καὶ τότε θὰ εἶστε γοητευμένοι μ’ ὅλα, ἀκόμα καὶ μὲ τὶς ἀπογοητεύσεις σας. Ἐὰν ὁλόκληρη ἡ ζωὴ ἦταν ἀπογοήτευση θὰ αὐτοκτονοῦσε πρὶν ἀκόμα ἐγὼ καὶ ἐσεῖς παρουσιαστοῦμε σ’ αὐτήν.

Μακάριοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἀπογοητεύονταν πολύ, ἀλλὰ ὅμως δὲν ἔχασαν τὴν ἱκανότητα νὰ γοητεύονται.

Μακάριοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ βρίσκουν τρόπο νὰ ἐπιβιώνουν καὶ δὲν παραιτοῦνται.

Ἂν δὲν ὑπῆρχαν ἀπογοητεύσεις στὴ γοητεία, ὁ ἄνθρωπος δὲν θὰ εἶχε κόκκαλα καὶ μῦς, ἀλλὰ θὰ ἦταν σὰν σφουγγάρι ποὺ δὲν μπορεῖ τίποτα νὰ τὸν σπάσει καὶ ποὺ ἐξίσου ὑπερήφανα φουσκώνει καὶ μορφάζει, μ’ ὅτι καὶ νὰ τὸν πιέσουμε εἴτε μὲ τὸ κούτελο εἴτε μὲ τὴν πατούσα. Ὅμως τί ρόλο παίζουν οἱ σφουγγαράνθρωποι, ἀφοῦ ἡ φύση δημιούργησε ξέχωρα τὰ σφουγγάρια καὶ τοὺς ἀνθρώπους;

Οἱ ἀπογοητεύσεις εἶναι ἀμόνια πάνω στὰ ὁποῖα ἡ μοίρα σφυρηλατεῖ τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ ὑπερβολικὰ ἀδύναμοι πέφτουν σὰν ρινίσματα, ποὺ ἡ μοίρα τὰ ξαναλιώνει στὸ φοῦρνο. Οἱ δυνατοὶ τελικὰ γοητεύονται μ’ ὅλη τὴ διαδικασία στὴν ὁποία τοὺς ὑποβάλει ἡ μοίρα. Πολλὰ κομμάτια πετάγονται ἀπ’ αὐτούς, κάτω ἀπὸ τὰ χτυπήματα τῆς μοίρας, ὅμως ἀρκετὰ παραμένουν καὶ μέσα τους, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ νικήσουν τὴν αὐτοκτονία, τότε εἶναι ἐνήλικες, τότε ἔχουν ὡριμάσει γιὰ τὴ ζωή.

Ξέρετε, τί εἴδους ἄνθρωποι ὑπάρχουν περισσότερο μικρά μου μυρμηγκάκια; Ἐκεῖνοι, ποὺ κλαῖνε ἀπογοητευμένοι μ’ ἀναφιλητά, καὶ μετὰ ἀπ’ αὐτοὺς ἐκεῖνοι ποὺ τραγουδοῦν γοητευμένοι. Καὶ γνωρίζετε, σὲ τί ἡ ζωὴ εἶναι μεγάλη; Σ’ αὐτό, ἀγαπητά μου μυρμηγκάκια, ὅτι αὐτή, τὰ δύο τραγούδια τὰ συνθέτει σὲ μία ἁρμονία, ἐπειδὴ αὐτὴ εἶναι πιὸ εὐρεία καὶ ἀπὸ τὴν τραγωδία καὶ ἀπὸ τὴν κωμωδία.



 
Τα σχόλιά σας
Ο Θεός δεν Απογοητεύει Κανέναν ο Τρόπος που Σκεφτόμαστε αυτό το Πράγμα είναι είναι Λάθος. Χριστός Ανέστη Χρόνια Πολλά στους Εορτάζοντες Θεολογίες και Θεολόγους και Όλους τους Εορτάζοντες. Ευχαριστώ.

Κυριακή Καραμολέγκου, 7 Μαίου 2011
Μπορεί κανείς να σκεφτεί πάρα πολλά διαβάζοντας αυτό το κείμενο αλλά και απο τον τρόπο που το βλέπει ο καθένας.Εγώ σκέφτομαι τωρα και αυτό.Μπορεί να με απογοητεύσει ο Θεός;Ο μόνος που ΔΕΝμπορεί να με απογοητεύσει ,πιστεύω, είναι ο Θεός.Ο Θεός είναι Αγάπη είναι η Ζωή και ή Αληθεια,γι'αυτό είναι αδύνατον να με απογοητεύσει. Είναι Δίκαιοσύνη δεν μπορεί να με απογοητεύσει.Είναι ή Ανασταση.Μπορεί να με "εγκαταλείψει" και να με αφήσει μόνη μου με την μικρή δύναμη μου,να φάω τα μούτρα μου.Το κάνει συνεχώς.Σέβεται την ελευθερία μου.Αλλά Μαράν Αθά ξέρω οτι ο Κύριος΄μου είναι κοντά.Οι γονείς μου,οι φίλοι μου, η αδελφή μου,ο πνευματικός μου,οι συγγενείς μου αργότερα ο σύζυγος και τα παιδιά μας(ίσως),μπορούν να με απογοητεύσουν και εγώ αυτούς.Το ζητούμενο είναι να απογοητευθώ απο όλους απο όλα ,συμπεριλαμβανομένου του Εαυτού μου,μέχρι το σημείο που δεν θα με οδηγήσει στην αυτοκτονία και τον Θάνατο αλλά στη Ζωή.Να απογοήτευθώ χωρίς να φτάσω στην απελπισία και την απόγνωση,χώρίς να πέσω στην υπερηφάνια και την υπεροψία.Πώς να γίνει αυτό;Τα συμπλέγματα κατωτερότητας και ανωτερότητας καραδοκούν.Και είναι το ίδιο τελικά.Μου λένε συχνά να μην εστιάζω στα λάθη των άλλων,να τα σκεπάζω να βλέπω πρώτα τα δικά μου χάλια.Όμως αυτό θέλει λίγο προσοχή ,δεν θέλει;Το να κοπανάω σαν χταπόδι τον εαυτό μου κάτω δικαιολογώντας όλους γύρω μου νομίζω είναι το ίδιο εγωϊστικό και άρρωστο με το να μαστιγώνω όλους γύρω μου,βρίσκοντας δικαιολογίες μόνο στον εαυτούλη μου ή υψώνοντας τον ως τον θρόνο του Θεού. Έχουμε όλοι μας μερίδα ευθύνης γιατί όλοι υποκύπτουμε στο κακό.Ας αφήσω ,λοιπόν, την ζυγαριά στα χέρια του Θεού που θα ζυγίσει δίκαια αφου μας αγάπαει σαν πατέρας όλους το ίδιο,και δεν είναι προσωπολήπτης.Τι να το κάνω το ποιος φταίει πιο πολύ;Δεν με ενδιαφέρει να εστιάσω σε ενοχές και σε δικαιολογίες την προσοχή μου.Θέλω να εστιάσω στην αγάπη του Θεού και αυτές οι ενοχές αυτές οι δικαιολογίες είναι το εμπόδιο. Μπορεί να αγαπάει κανείς τον εαυτό του ή κάποιον άλλον αν δεν αγαπάει με όλο του το είναι τον Θεό; Εγώ, δεν πιστεύω οτι μπορεί. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 7 Μαίου 2011
Αξίζει Όντως αυτό το Κείμενο να το Δώσεις να το Διαβάσουνε και Άλλοι. Το Έβγαλα Φωτοτυπία το Αντέγραψα Συγχωρέστε με για Αυτό αλλά Νομίζω ότι Άξιζε τον Κόπο! Αυτό Έκανα και Έγινε μία Ωραία Κουβέντα Καλή ώρα Όπως Εδώ Πέρα.Το Συζήτησα με Κάποιους από τους Οικείους μου Εννοώ με Αυτό τον Όρο Δικούς μου Ανθρώπους Αξίζει το Θέμα Όντως.

Κυριακή Καραμολέγκου, 7 Μαίου 2011
Νιώθω πως υπάρχουν δύο είδους απογοήτευσης, όπως άλλωστε μας λέει με άλλα λόγια ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς. Οι γοητεύσεις με τα «έξω», με τα πράγματα, με τις ηδονές, φέρνουν μεν μια αίσθηση πρόσκαιρης ικανοποιήσεις όταν τα αποκτάς και τα ικανοποιείς, αλλά ταυτόχρονα η αίσθηση αυτή συμπορεύεται με μια ταραχή και σκοτισμό της ψυχής, μια βούλιαγμα της μη πλέον καθαρή συνείδησης. Και αυτό το ταυτόχρονο σκοτισμό ακυρώνει πλέων μέσα μας τα "θετικά" (όπως εμείς νομίζαμε) αποτελέσματα της απόκτησης των ποθητών πραγμάτων, και όχι μόνο το ακυρώνει, αλλά και μας σπρώχνει στην περισσότερη πλεονεξία και «πείνα» για τις επόμενες γοητεύσεις… Και γ’αυτό ο γοητευμένος με τα «έξω» πράγματα άνθρωπος είναι πάντα αχόρταγος… Για μένα το λέω, να μην νομίζει κανείς ότι κάθομαι και γράφω θεωρίες… Οι άλλες, οι «καλές» γοητεύσεις είναι όντως πολύ γλυκές και αποτελούν φάρμακο που καθαρίζει την ψυχή… Αυτό συμβαίνει όταν γοητεύεσαι με το κόπο να… απογοητευτείς από τον εαυτό σου, από το πλεονεκτικό και μαλλιαρό, τρίχινο, σαν το σφουγγάρι όπως λέει ο Άγιος εαυτό σου που όλο μαζεύει τα άχρηστα και προσπαθεί να ανασάνει από αυτά και τελικά πνίγεται… Όταν γοητεύεσαι με το καθαρό αέρα της ελευθερίας από το «θέλω» μου… Συγκλονιστικό το κείμενο. Ακτινογραφία της ψυχής.

Όλγα Κίτσου, 6 Μαίου 2011
Αχ μυρμηγκάκι μυρμηγκάκι ξύλο που θα το φας!!!! Ένας φίλος με επέπληξε σφόδρα για το ορθογραφικό λάθος που βγάζει μάτι και δεν είναι το μόνο,αλίμονο"Ήθελα να ξερά ολόκληρη ΜΥΡΜΗΓΚΟΦΩΛΙΑ δεν την είδες";Άξια απορία. Επίσης δεν ξέρεις θα το πληροφορηθείς απο εδω πως σήμερα έγραψα το κερί "καιρί" με στυλό παρακαλώ αλλά το διόρθωσα εγκαίρως( άρα δεν φταίει το πληκτολόγιο).Αρχή Αλτσχαϊμερ ή απλά έλλειψη προσοχής και συγκέντρωσης; Μου αρέσει η τοποθέτηση σου Ελευθερία ιδίαιτερα η τελευταία φράση σου.Αλλά και της Αναστασίας ή τελευταία φράση: "Όποιος μόνο καταφέρει να νιώσει μυρμηγκάκι, για να καταλάβει πόσο "μεγάλος" είναι"... Ωστόσο,Πότε μου δεν είχα σε ιδιαίτερη εκτίμηση τα μυρμήγκια.Τα παρακολουθούσα να τρέχουν στη φωλιά τους πάντα φορτωμένα τους έφραζα με το παντοδύναμο παιδικό μου χέρι μου το δρόμο αλλά αυτά εκεί... δεν το άφηναν το ψίχουλο τους με κανέναν τρόπο.Δεν θέλανε καινούργιες γνωριμίες!!!Έτσι και εγώ προτιμούσα τις πασχαλίτσες και τους μπάμπουρες.Και φυσικά τα χαρούμενα τζιτζίκια.Ο βασιλιάς ο ήλιος Ζεί; Ζει,ζει ζει ζει... Αυτά... μικρές μου πασχαλίτσες και μικροί μου μπάμπουρες. και στις Ειρηνούλες χρόνια πολλά με Ειρήνη στην καρδιά. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 6 Μαίου 2011
Το Κείμενο είναι Ενδιαφέρον. Μου Αρέσει ο Τρόπος με τον Οποίο ο Συγγραφέας Λέει την Άποψη του για αυτό το Θέμα της Απογοητεύσεως και της μη Απογοητεύσεως της Αισιοδοξίας. Άσχημο Πράγμα η Απογοήτευση Κακή Ανάμνηση είναι. Η Στεναχώρια είναι Ακόμα πιο Άτιμο Πράγμα Πιο Μεγάλο Κακό!

Κυριακή Καραμολέγκου, 5 Μαίου 2011
Η απογοήτευση από τον εαυτό είναι η πιο αληθινή μου στιγμή, μια ανάσα από την συνεχή προσπάθεια για διπλωματία και επικάλυψη του προσώπου. Ακόμη το ξεσκέπασμα από τη μάσκα της υποκρισίας που έχει συνήθως ευγενικό και γλυκό πρόσωπο, αλλά επειδή συνήθως τυγχάνει της αποδοχής των ανθρώπων, γι' αυτό σε προκαλεί να τη χρησιμοποιείς περισσότερο και σε σημείο που το προσωπείο να ταυτίζεται με το πρόσωπο ώστε να μην μπορείς να τα διαχωρίσεις.. Για μένα η απογοήτευση σχετίζεται με την αποκάλυψη του αληθινού προσώπου του ανθρώπου και κατ' επέκταση με την ελευθερία του.

Ελευθερία Μεσροπιάν, 4 Μαίου 2011
Χριστός Ανέστη, Θεατρικό Μονόπρακτο μου θύμισε ο λόγος του Αγίου.Συγκεκριμένα ήρθε στο μυαλό μου "Η ψεύτρα "του Ζαν Κοκτώ,σας προτείνω να την ακούσετε "μικρά μου μυρμιγκάκια"...και μη παραξενευτήτε καθόλου αν ακούσετε την Ελλη λαμπέτη να λέει "Η αλήθεια είναι η πολυτέλεια των τεμπέληδων".Ας σας έρθει στο νου ο σοφότατός των ανδρών ο Σωκράτης και όλα τα εγκώμια που έχουν γραφτεί για αυτήν,την "καλή την άγια τεμπελιά". http://www.youtube.com/watch?v=QV3lwKchA6I&feature=related Αλλά με πόση τρυφεράδα μας αποκαλεί ο άνθρωπος του Θεού μικρά μου μυρμιγκάκια (κάποιος άλλος ίσως έλεγε ειρωνικά ),μα οι άγιοι δεν ξέρουν να ειρωνεύονται.Μυρμιγκάκια εργατικά μας βλέπει και καθόλου κηφήνες.Οσο για την απογοήτευση και την γοητεύση ,τι να πω,το ένα φέρνει το άλλο και το ανθρωπομέρμυγκο ακροβατεί σε τεντωμένο σκοινί ανάμεσα ,στο Θάνατό ,στη μανιοκατάθλιψη και γενικά την αρρώστια και τη Ζώη.Η μήπως ανάμεσα στο Ψέμα και την Αλήθεια ; Σας φιλώ,

ΠαναΓιώτα Βούλγαρη, 3 Μαίου 2011
Χριστός Ανέστη. Όλη η ζωή είναι γεμάτη θέσεις και αντιθέσεις. Γι' αυτό και η ψυχή περνάει απο πολλές διακυμάνσεις μέχρι να καταφέρει να νιώσει την πραγματική δύναμη. Το κείμενο είναι σχεδόν λυρικό. Το πιο δυνατό του σημείο πιστεύω είναι η χρήση της λέξης "μυρμηγκάκι". Πόσο μεγαλείο κρύβεται σε αυτήν, το καταλαβαίνει όποιος καταφέρνει να μην απογοητεύεται αλλα και να μην... γοητεύεται απο τα "χρώματα" των γεγονότων ή των βιωμάτων του. Όποιος μόνο καταφέρει να νιώσει μυρμηγκάκι, για να καταλάβει πόσο "μεγάλος" είναι...

Αναστασία Πολύδωρα, 3 Μαίου 2011
Η Άποψή μας



Bookmark and Share
Δείτε προηγούμενες παρεμβάσεις
Ελάτε να συζητήσουμε
Ονοματεπώνυμο *

Email *

Το μήνυμά σας *

Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης