Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐννόημα
! Χριστιανός, πού ντρέπεται νά ὁμολογεῖ στήν ζωή του, μέ λόγια καί μέ ἔργα, τόν Χριστό, οὐσιαστικά δέν ἔχει πιστέψει. Δέν εἶναι ἄξιος νά φέρει τό Ὄνομά Του. Εἶναι ἄνθρωπος, πού σκέπτεται καί συμπεριφέρεται μέ ἐπίγειους ὑπολογισμούς. Ὅποιος δέν ἔχει τό θάρρος νά ὑπερασπιστεῖ τήν πίστη του, ἀνήκει στήν κατηγορία ἐκείνων, γιά τούς ὁποίους λέει ὁ Χριστός στό Εὐαγγέλιο: «Ἐκεῖνον πού θά ντραπεῖ νά μιλήσει γιά Μένα καί γιά τά λόγια μου, καί ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου θά τόν ντραπεῖ ὅταν θά ἔλθει στήν Δευτέρα Παρουσία μέ τήν δόξα τοῦ Πατέρα Του καί μέ τούς ἁγίους ἀγγέλους, νά μιλήσει γι’ αὐτόν» (Μαρκ.8,38). Καί ὁ Χριστός, ὅταν ἔλεγε τά λόγια αὐτά, φυσικά, δέν ἀστειευόταν!
 
! Καί πότε ὁ ἄνθρωπος εἶναι ζεστός; Ὅταν φλέγεται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἀγωνίζεται στήν ζωή του νά ἐφαρμόζει τίς ἐντολές καί τό ἅγιο θέλημά Του· χωρίς νά ὑπολογίζει τήν γνώμη τοῦ κόσμου, τί θά εἰποῦν γι' αὐτόν. Ὅταν κριτήριο στήν ζωή του ἔχει μόνο τήν γνώμη τοῦ Χριστοῦ.
 
! Καί ψυχρός πότε εἶναι; Ὅταν στά πνευματικά θέματα εἶναι κρύος καί ἀδιάφορος. Στήν περίπτωση αὐτή ὅμως ὑπάρχει κάτι τό ἐλπιδοφόρο. Ὅταν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, σάν ἄλλη σπίθα τόν ἀκουμπήσει, ἐκεῖ πού προηγουμένως ἡ διάθεσή του ἦταν ξερά φρύγανα, τώρα γίνεται ὅλος φωτιά. Καί ἀπό ἐκεῖ καί μετά προχωρεῖ στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ μέ σταθερότητα.
 
! Ὑπάρχει καί μιά ἄλλη κατάσταση πολύ ἐπικίνδυνη. Ἡ μέση κατάσταση τῆς χλιαρότητας. Γιά τόν χλιαρό, λέει ἡ Ἀποκάλυψη, ὅτι ὁ Θεός θά τόν κάνει ἐμετό! Καί πότε ὁ ἄνθρωπος εἶναι χλιαρός; Ὅταν ἔχει αὐταρέσκεια. Ὅταν ἔχει τήν ἐντύπωση ὅτι εἶναι καλός ἄνθρωπος καί δέν ἔχει ἀνάγκη κανένα! Ὅταν αἰσθάνεται εὐχαριστημένος καί ἱκανοποιημένος μέ τόν ἑαυτό του. Ὅταν πιστεύει, πώς βαδίζει σωστά! Ἔτσι ξεκινάει τό πνευματικό κατρακύλισμα! Σάν ἄλλος φαρισαῖος συγκρίνει τόν ἑαυτό του μέ τούς συνανθρώπους του, κακολόγωντας καί περιφρονώντας ὅσους δέν ἔχουν φθάσει στό δικό του πνευματικό ἐπίπεδο!
 
Μήπως εἶσαι νερόβραστος;
Afanasiev Victor


Κάποτε ἕνας γιατρός πού εἶχε κλονισθεῖ ἡ πίστη του στόν Θεό, μοῦ ἔλεγε μέ παράπονο:

Πῶς εἶναι δυνατό, πάτερ, νά πιστεύει κανείς σήμερα στόν Θεό, ὅταν ἡ σύγχρονη κοινωνία ἔχει ἀναγάγει σέ ἰδεολογία τήν ἀθεΐα; Μά καί αὐτοί πού λένε ὅτι πιστεύουν στόν Θεό, φοβοῦνται νά ἀνοίξουν τό στόμα τους. Τρέμουν μήπως πέσουν στήν δυσμένεια τῶν μεγάλων. Λιώνουν μπροστά στήν εἰρωνεία καί στόν χλευασμό! Εἶναι αὐτοί χριστιανοί ἤ καρικατοῦρες· ἀνθρωπάκια τῆς κακομοιριᾶς;

Ἔχεις δίκιο, τοῦ εἶπα. Χριστιανός, πού ντρέπεται νά ὁμολογεῖ στήν ζωή του, μέ λόγια καί μέ ἔργα, τόν Χριστό, οὐσιαστικά δέν ἔχει πιστέψει. Δέν εἶναι ἄξιος νά φέρει τό Ὄνομά Του. Εἶναι ἄνθρωπος, πού σκέπτεται καί συμπεριφέρεται μέ ἐπίγειους ὑπολογισμούς. Ὅποιος δέν ἔχει τό θάρρος νά ὑπερασπιστεῖ τήν πίστη του, ἀνήκει στήν κατηγορία ἐκείνων, γιά τούς ὁποίους λέει ὁ Χριστός στό Εὐαγγέλιο: «Ἐκεῖνον πού θά ντραπεῖ νά μιλήσει γιά Μένα καί γιά τά λόγια μου, καί ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου θά τόν ντραπεῖ ὅταν θά ἔλθει στήν Δευτέρα Παρουσία μέ τήν δόξα τοῦ Πατέρα Του καί μέ τούς ἁγίους ἀγγέλους, νά μιλήσει γι’ αὐτόν» (Μαρκ.8,38). Καί ὁ Χριστός, ὅταν ἔλεγε τά λόγια αὐτά, φυσικά, δέν ἀστειευόταν!

Ὁ ἄνθρωπος, μᾶς λέει ἡ Ἀποκάλυψη, ὀφείλει σέ ψυχική διάθεση νά εἶναι ἡ ψυχρός ἤ ζεστός.

Καί πότε ὁ ἄνθρωπος εἶναι ζεστός; Ὅταν φλέγεται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἀγωνίζεται στήν ζωή του νά ἐφαρμόζει τίς ἐντολές καί τό ἅγιο θέλημά Του· χωρίς νά ὑπολογίζει τήν γνώμη τοῦ κόσμου, τί θά εἰποῦν γι' αὐτόν. Ὅταν κριτήριο στήν ζωή του ἔχει μόνο τήν γνώμη τοῦ Χριστοῦ.

Καί ψυχρός πότε εἶναι; Ὅταν στά πνευματικά θέματα εἶναι κρύος καί ἀδιάφορος. Στήν περίπτωση αὐτή ὅμως ὑπάρχει κάτι τό ἐλπιδοφόρο. Ὅταν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, σάν ἄλλη σπίθα τόν ἀκουμπήσει, ἐκεῖ πού προηγουμένως ἡ διάθεσή του ἦταν ξερά φρύγανα, τώρα γίνεται ὅλος φωτιά. Καί ἀπό ἐκεῖ καί μετά προχωρεῖ στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ μέ σταθερότητα.

Ὑπάρχει καί μιά ἄλλη κατάσταση πολύ ἐπικίνδυνη. Ἡ μέση κατάσταση τῆς χλιαρότητας. Γιά τόν χλιαρό, λέει ἡ Ἀποκάλυψη, ὅτι ὁ Θεός θά τόν κάνει ἐμετό! Καί πότε ὁ ἄνθρωπος εἶναι χλιαρός; Ὅταν ἔχει αὐταρέσκεια. Ὅταν ἔχει τήν ἐντύπωση ὅτι εἶναι καλός ἄνθρωπος καί δέν ἔχει ἀνάγκη κανένα! Ὅταν αἰσθάνεται εὐχαριστημένος καί ἱκανοποιημένος μέ τόν ἑαυτό του. Ὅταν πιστεύει, πώς βαδίζει σωστά! Ἔτσι ξεκινάει τό πνευματικό κατρακύλισμα! Σάν ἄλλος φαρισαῖος συγκρίνει τόν ἑαυτό του μέ τούς συνανθρώπους του, κακολόγωντας καί περιφρονώντας ὅσους δέν ἔχουν φθάσει στό δικό του πνευματικό ἐπίπεδο!

Ὁ Θεός νά μᾶς φυλάει ἀπό τέτοιο κατάντημα.


 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης