Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Μιλεῖ ἡ ψυχὴ μιανῆς μικρῆς φυσαρμόνικας
Συγγραφέας: Ἄγρας Τέλλος ((1899-1944): ποιητὴς καὶ κριτικός (φιλολογικὸ ψευδώνυμο τοῦ Εὐαγγέλου Λ. Ἰωάννου))
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα:
Πηγή/Έκδοση:Ἐπιλογὴ ἀπ' τὰ Ποιήματα, Ἑρμῆς
Χρ.Έκδοσης:1996
Ἐννόημα
Μιλεῖ ἡ ψυχὴ μιανῆς μικρῆς φυσαρμόνικας
Ἄγρας Τέλλος ((1899-1944): ποιητὴς καὶ κριτικός (φιλολογικὸ ψευδώνυμο τοῦ Εὐαγγέλου Λ. Ἰωάννου))

 
             L' ame des quartiers morts et de tristes enclos.
                                                                  G. RODENBACH
 

– Καίει τὸ βερνίκι• ὡσὰν ἀπὸ κοντύλι

ψιλή, ἀφρίζει ἀκόμα ἡ πινελιά.

Μὰ ἐσὺ ἔχεις πάλι πυρετὸ στὰ χείλη,

Ποὺ σέρπουν νὰ ζητοῦν τὰ πιὸ παλιά!



Γιὰ πές μου: ἔτσι δὲν θέλησες; Πηγαίνω

τὸ δρόμο ποὺ μὲ ἀρμήνευες: Ἁρμὸ

ποῦ ναὔρης νὰ βυζάξης τὸ χαμένο

–τώρα– ριγηλὸ τέλι τῶν λυγμῶν;



Ἐσύ, μπρὸς στοῦ Ἱεροῦ, σὰ χτὲς ἀκόμα,

μεταλάβαινες τὸ σκαλί,

κι' ἀπ' τοῦ σταυροῦ τὸ κρύο φιλὶ

ἔχεις τὸ μάλαμα στὸ στόμα.



Κι' ὅμως τώρα στεκόμαστε, ἀπὸ πάνω,

–τώρα– σὲ κρῖμα δίχως ξαγορά:

ἄχ, στὴ γνώμη σου ἐμόνοιασα: τὴν κάνω

δική μου, ἀφοῦ ἦταν ὅλη σου ἡ χαρά!



Μόνον, αὐτὰ τὰ κόκκαλα μὴν πιάνῃς!

–καλέ μου! οὐδὲ γιὰ μένα, οὐδὲ γιὰ σέ!–

Ἐσὺ ἀλοιφὴν ἐλέους δὲν πᾶς νὰ βάνης:

μὰ ν' ἀναδέψης νεκρὲς ζεστασιές!



Τὸ ξέρω τ' ἄσφαλτο ἀχεῖλι τί θέλει•

γιὰ τὴν κρυφὴ πληγὴ μὲ ψάχνει,– ἂχ μή!

(μὴ μουδιάσουν στὸ πληγωμένο τέλι

τοῦ χαμένου χινόπωρου οἱ λυγμοί!)



Αἷμα θὰ τρέξη... Εἶσαι ἄξιος, σὰ θελήσης.

Ὅμως γιατί ξανὰ μὲ τυραννεῖς;

Τοῦ ἐλέγχου καὶ τῆς στείρας ἡδονῆς

τὸ φαρμάκι διπλὸ γιὰ νὰ μ' ἀφήσης;


 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης