Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐννόημα
! Νὰ σὲ παιδέψ' ὁ Πλάστης μου, κατηραμένη ξενητειά!/Μᾶς παίρνεις τὰ παιδάκια μας καὶ μᾶς ἀφίνεις στὴ φωτιά,/καὶ πίνουμε τόση χολή,/ὅταν τὰ λέμ' «ὥρα καλή!»
 
! Πλάκωσε γύρω καταχνιά, κι ἦρθε στὰ χείλη μ' ἡ ψυχή!/Δὸς μὲ τὴν ἅγια σου δεξιά, δὸς μὲ συντρόφισσαν εὐχή,/νὰ μὲ φυλάγῃ μὴ χαθῶ,/μάνα μὴν κλαῖς, θὰ ξαναρθῶ
 
Ἀποχωρισμὸς
Βιζυηνός Γεώργιος
 



Α΄. Ἡ Μάνα

Φουρτούνιασεν ἡ θάλασσα καὶ βουρκωθήκαν τὰ βουνά!

εἶναι βουβὰ τ' ἀηδόνια μας καὶ τὰ οὐράνια σκοτεινά.

     Κι ἡ δόλιά μου ἡ ματιὰ θολή.

     Παιδί μου, ὥρα σου καλή!



Εἶν' ἡ καρδιά μου κρύσταλλο καὶ τὸ κορμί μου παγωνιά!

σαλεὺ' ὁ νοῦς μου, σὰν δενδρί, ποὺ στέκ' ἀντίκρυ στὸ χιονιά,

      καὶ εἶναι ξέβαθο πολύ,

     παιδί μου, ὥρα σου καλή!



Βοΐζει τὸ κεφάλι μου σὰν τοῦ χειμάρρου τὴ βοή!

ξηράθηκαν τὰ χείλη μου, καὶ μοῦ ἐκόπη κι ἡ πνοή,

     σ' αὐτὸ τὸ ὕστερο φιλί,

     παιδί μου, ὥρα σου καλή!



Νὰ σὲ παιδέψ' ὁ Πλάστης μου, κατηραμένη ξενητειά!

Μᾶς παίρνεις τὰ παιδάκια μας καὶ μᾶς ἀφίνεις στὴ φωτιά,

     καὶ πίνουμε τόση χολή,

     ὅταν τὰ λέμ' «ὥρα καλή!»




Β΄. Τὸ παιδὶ


Φυσᾷ βοριάς, φυσᾷ θρακιάς, γεννιέται μπόρα φοβερή!

μὲ παίρνουν, μάνα, σὰν φτερό, σὰν πεταλούδα τρυφερή,

     καὶ δὲν μπορῶ νὰ κρατηθῶ·

     μάνα μὴν κλαῖς, θὰ ξαναρθῶ.



Βογγοῦν τοῦ κόσμου τὰ στοιχειά, σηκώνουν κῦμα βροντερό!

θαρρεῖς ἀνάλυωσεν ἡ γῆ, καὶ τρέχ' ἡ στράτα, σὰν νερό,

     καὶ γὼ τὸ κῦμα τ' ἀκλουθῶ

     μάνα μὴν κλαῖς, θὰ ξαναρθῶ.



Ὅσες γλυκάδες καὶ χαρὲς μᾶς περεχύν' ὁ ἐρχομός,

τόσες πικράδες καὶ χολὲς μᾶς δίν' ὁ μαῦρος χωρισμός!

    Ὤχ! Ἂς ἠμπόργα νὰ σταθῶ…

    μάνα μὴν κλαῖς, θὰ ξαναρθῶ.



Πλάκωσε γύρω καταχνιά, κι ἦρθε στὰ χείλη μ' ἡ ψυχή!

Δὸς μὲ τὴν ἅγια σου δεξιά, δὸς μὲ συντρόφισσαν εὐχή,

νὰ μὲ φυλάγῃ μὴ χαθῶ,

μάνα μὴν κλαῖς, θὰ ξαναρθῶ.





Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Γιὰ τὴν Ἀγάπη

Κανεὶς δὲν μπορεῖ ν' ἀγαπᾶ ἕναν ἀόρατο Θεὸ ἂν πρῶτα δὲ μάθει ν' ἀγαπᾶ τὸ συγκεκριμένο, ζωντανό, πραγματικὸ πρόσωπο τὸ ὁποῖο ἔχει ἀπέναντί του. Πρὶν λοιπὸν θέσουμε τὸ ἐρώτημά τοῦ πῶς θὰ φτάσουμε στὸ Θεό, ἂς ρωτήσουμε τοὺς ἑαυτοὺς μας ποιὰ εἶναι ἡ στάση μας ἀπέναντι στὸν πλησίον μας· ἂν ἡ καρδιὰ μας εἶναι κρύα, ἐπιφυλακτικὴ καὶ κλεισμένη, ἂν μᾶς τρομοκρατεῖ ἀκόμη καὶ ἡ ἰδέα ὅτι ὁ πλησίον μας μπορεῖ νὰ ἀπαιτήσει τὴν καρδιὰ καὶ τὴ ζωή μας δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ ἐπιζητοῦμε συνάφεια μὲ τὸ Θεό. Θὰ πρέπει πρῶτα νὰ μάθουμε τὸ πῶς ν' ἀποκτήσουμε μιὰ καρδιὰ ζεστή, μιὰ καρδιὰ ζωντανή, μιὰ καρδιὰ ποὺ νὰ ἀνταποκρίνεται στὸν πλησίον μας καὶ ἡ καρδιὰ ἐκείνη τότε, ἀνοιγμένη, μὲ τὴν καθαρότητά της θὰ δεῖ τὸ Θεό.