Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐννόημα
! Ὁ φθόνος εἶναι ἀπ’ ὅλα τὰ πάθη τὸ πιὸ ἄδικο καὶ τὸ πιὸ δίκαιο. Στὴν πρώτη περίπτωση, ἐνοχλεῖ ἰδιαίτερά τοὺς καλούς, στὴ δεύτερη λιώνει αὐτοὺς ποὺ τὸ ἔχουν. Ὅπως ἡ σκουριὰ φθείρει καὶ τρώει τὸ σίδερο, ἔτσι καὶ ἡ ζήλεια κατατρώει τὴν ψυχὴ ποὺ τὴν ἔχει. Ὁ φθόνος λοιπὸν πρῶτα φθείρει τὸν φθονερὸ καὶ ἔπειτα τὸν φθονούμενο
 
! Κανένα πάθος δὲν εἶναι πιὸ καταστροφικὸ ἀπὸ τὸν φθόνο, γιατί διαφθείρει τὶς ψυχές, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ φυτρώνει μέσα τους. Αὐτὸς διδάσκει τὸν φόνο.
 
! «Τί πιὸ καταστροφικὸ μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ἀπὸ τὴν ἀρρώστια αὐτή; Εἶναι φθορὰ τῆς ζωῆς, ἀρρώστια τῆς φύσης• ἐχθρεύεται ἀκόμη καὶ αὐτὰ ποὺ ὁ Θεὸς ἔχει δώσει, ἐναντιώνεται πρὸς τὸν Θεό, εἶναι κακὸ ἀφόρητο, διδασκαλία τοῦ πονηροῦ, ἐφεύρεση τῶν δαιμόνων, σπορὰ ἔχθρας, ἀρραβώνας τῆς κόλασης, ἐμπόδιο τῆς εὐσέβειας, δρόμος πρὸς τὴ γέεννα, στέρηση τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν».
 
! «Ὁ φθόνος μετατρέπει τὸν ἄνθρωπο σὲ Διάβολο. Τὸν μετατρέπει σὲ ἄγριο δαίμονα. Ἀπὸ φθόνο ἔγινε ὁ πρῶτος φόνος• ἔτσι ἀγνοήθηκε ἡ φύση, ἔτσι μολύνθηκε ἡ γῆ. Τίποτα πιὸ ὀλέθριο δὲν τρυπώνει στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ τὸ πάθος τοῦ φθόνου, ὁ ὁποῖος πολὺ λίγο λυπεῖ καὶ κάνει κακὸ στοὺς ἄλλους, ἀφοῦ τὸ μεγαλύτερο κακὸ τὸ παθαίνει πρῶτα αὐτὸς ποὺ φθονεῖ».
 
Περὶ φθόνου
Ἅγιος Νεκτάριος (Ἐπίσκοπος Πενταπόλεως)
 



Ὁ φθόνος εἶναι πάθος μοχθηρῆς ψυχῆς ποὺ λιώνει ἀπὸ ζήλια, ὅταν βλέπει νὰ προκόβει ὁ διπλανός. Εἶναι στενοχώρια γιὰ τὰ ξένα ἀγαθά. Εἶναι ἐμπαθὴς κριτὴς γιὰ τὰ ἀγαθὰ τῶν ἄλλων. Ὁ φθόνος εἶναι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν, πηγὴ κάθε συμφορᾶς καὶ φυτώριο ἀνουσιουργημάτων. Ὁ φθόνος εἶναι ἀπ’ ὅλα τὰ πάθη τὸ πιὸ ἄδικο καὶ τὸ πιὸ δίκαιο. Στὴν πρώτη περίπτωση, ἐνοχλεῖ ἰδιαίτερα τοὺς καλούς, στὴ δεύτερη λιώνει αὐτοὺς ποὺ τὸ ἔχουν. Ὅπως ἡ σκουριὰ φθείρει καὶ τρώει τὸ σίδερο, ἔτσι καὶ ἡ ζήλεια κατατρώει τὴν ψυχὴ ποὺ τὴν ἔχει.

Ὁ φθόνος λοιπὸν πρῶτα φθείρει τὸν φθονερὸ καὶ ἔπειτα τὸν φθονούμενο. Πρῶτα ἐξολοθρεύει τὴν ψυχὴ του -καθὼς τὸ φίδι κατατρώει τὴν κοιλιὰ ποὺ τὸ ἔθρεψε- καὶ κατόπιν δαγκώνει αὐτὸν ποὺ φθονεῖ. Ἀπὸ μόνος του ὁ φθόνος δὲν ἔχει καμιὰ αἰτία ὕπαρξης, γι’ αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ τύχει οὔτε συγχώρεσης. Ὁ φθόνος δὲν γνωρίζει νὰ προτιμάει τὸ συμφέρον. Κανένα πάθος δὲν εἶναι πιὸ καταστροφικὸ ἀπὸ τὸν φθόνο, γιατί διαφθείρει τὶς ψυχές, ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ φυτρώνει μέσα τους. Αὐτὸς διδάσκει τὸν φόνο.

Ὦ φθόνε, εἶσαι ρίζα τοῦ θανάτου, πολύπλοκη νόσος, τῆς καρδιᾶς αἰχμηρότατο καρφί· τίποτα δὲν κεντάει πιὸ αἰχμηρὰ ὅπως ἐσύ• τρυπᾶς ὅποια καρδιὰ σὲ ἔχει μέσα της. Μεγάλο κακὸ ὁ φθόνος. Αὐτὸς μαυρίζει τὰ μάτια τῆς ψυχῆς καὶ τὴν περιτυλίγει μὲ βαθὺ σκοτάδι. Αὐτὸς προκαλεῖ ἀναισθησία στὶς αἰσθήσεις της. Πρῶτα τὴν σκλήρυνε καὶ μετὰ τὴν ὁδήγησε στὴν πώρωση. Αὐτὸς τελείως διέφθειρε τὸν ἄνθρωπο. Οὔτε τὸ σκουλήκι καὶ ὁ σκόρος συνηθίζει ἔτσι νὰ ἐγκαθίσταται στὸ ξύλο καὶ νὰ τὸ τρώει, οὔτε ὁ σκόρος ποὺ τρώει τὸ μαλλί, δὲν κάνει τόσο κακό, καθὼς ὁ πυρετὸς τῆς ζήλειας κατατρώει τὰ κόκκαλα τῶν φθονερῶν καὶ καταληστεύει τὴν σωφροσύνη τῆς ψυχῆς.

Ὁ Μέγας Βασίλειος λέει: «Τί πιὸ καταστροφικὸ μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ἀπὸ τὴν ἀρρώστια αὐτή; Εἶναι φθορὰ τῆς ζωῆς, ἀρρώστια τῆς φύσης· ἐχθρεύεται ἀκόμη καὶ αὐτὰ ποὺ ὁ Θεὸς ἔχει δώσει, ἐναντιώνεται πρὸς τὸν Θεό, εἶναι κακὸ ἀφόρητο, διδασκαλία τοῦ πονηροῦ, ἐφεύρεση τῶν δαιμόνων, σπορὰ ἔχθρας, ἀρραβώνας τῆς κόλασης, ἐμπόδιο τῆς εὐσέβειας, δρόμος πρὸς τὴ γέεννα, στέρηση τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν».

Ὁ δὲ Χρυσόστομος λέει: «Ὁ φθόνος μετατρέπει τὸν ἄνθρωπο σὲ Διάβολο. Τὸν μετατρέπει σὲ ἄγριο δαίμονα. Ἀπὸ φθόνο ἔγινε ὁ πρῶτος φόνος· ἔτσι ἀγνοήθηκε ἡ φύση, ἔτσι μολύνθηκε ἡ γῆ. Τίποτα πιὸ ὀλέθριο δὲν τρυπώνει στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ τὸ πάθος τοῦ φθόνου, ὁ ὁποῖος πολὺ λίγο λυπεῖ καὶ κάνει κακὸ στοὺς ἄλλους, ἀφοῦ τὸ μεγαλύτερο κακὸ τὸ παθαίνει πρῶτα αὐτὸς ποὺ φθονεῖ».


 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης