Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐννόημα
! Ἡ μέθοδός της εἶναι νά προκαλεῖ τήν ἀνθρώπινη λογική γιά νά τήν ὑπερβαίνει καί μέ τόν τρόπο αὐτό ν’ ἀναδεικνύει ἀψιμυθίαστη τήν ἀλήθειά της.
 
! Ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει γιά νά κηρύττει τήν πίστη στόν Χριστό, δηλαδή αὐτό πού καταλαμβάνει τόν ἄνθρωπο, τόν ἀνακαινίζει, τόν ὁδηγεῖ στή βίωση τῆς ἀλήθειας καί τοῦ ὑπαγορεύει ὅρους ζωῆς.
 
! Θέλει νά καταδείξει στόν ἄνθρωπο ὅτι ἡ ἀπόφασή του γιά ἀποδοχή αὐτῆς τῆς πίστης πρέπει νά εἶναι προϊόν βασάνου, ἐνσυνείδητη καί δεσμευτική γιά τή συνέχεια τῆς ζωῆς του. Γι’ αὐτό καί προκαλεῖ ἡ ἴδια τήν ἀμφισβήτηση, καλλιεργεῖ τήν ἀναζήτηση καί δέν διστάζει νά προβάλει ἀκόμη καί τήν ἀντίθετη ἄποψη, ὥστε ὁ ἄνθρωπος ἐλεύθερα νά ἐγκολπωθεῖ τήν πίστη κατασταλαγμένος καί μέ τή μεγαλύτερη δυνατή ἀποφασιστικότητα!
 
Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ
Νικολόπουλος Ἱερώνυμος (Ἀρχιμανδρίτης)


Τά Εὐαγγέλια εἶναι τά πιό ἀντισυμβατικά κείμενα στήν ἀνθρωπότητα! Ὄχι μόνο γιατί καταργοῦν τόν καθωσπρεπισμό καί τήν κοινωνική ἀντισυμβατικότητα, λόγω τοῦ περιεχομένου τους, ποῦ ἀναιρεῖ τούς ὅρους καί τά ὅρια τῆς παρούσας ζωῆς καί τοῦ πεπερασμένου κόσμου μας, ἀνοίγοντας τόν δρόμο πρός τό αἰώνιο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά καί γιατί εἶναι τόσο ἐλεύθερα γραμμένα, ὥστε νά μή διστάζουν νά προβάλουν ἀκόμη καί τό ἀντίθετο πρός αὐτό πού κηρύττουν, χωρίς νά τό ἀπαξιώνουν ἤ νά στοχοποιοῦν, καθώς ἡ ἀνθρώπινη ἀναζήτηση εἶναι καλοδεχούμενη ὡς ἔκφραση τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας, ἀλλά καί ὡς κομβικό σημεῖο στήν πορεία τοῦ κάθε ἀνθρώπου ὡς τή συνάντησή του μέ τόν Θεό!


Συνακόλουθα καί ἡ Ἐκκλησία μας, ἀποτέλει ὅ,τι πιό ἀνατρεπτικό ἔχει νά ἐπιδείξει ἡ ἀνθρώπινη ἱστορία, καθώς μέ τήν Παράδοσή της, ἰδίως τή λειτουργική, ἔχοντας πλήρη ἐπίγνωση τῆς μοναδικῆς ἀλήθειας πού κατέχει, ὄχι μόνο κηρύττει ἕνα ἄλλο, καινούργιο καί θυσιαστικό ἦθος, ἀλλά δέν διστάζει ἀκόμη καί νά προκαλέσει τήν ἀμφισβήτηση, τήν ἀμφιβολία, τήν πολεμική. Καί τό κάνει αὐτό γιά νά δείξει στόν κάθε καλόπιστο ἀναζητητή ὅτι ἡ πίστη της εἶναι ἡ μόνη πού ἀντέχει στή βάσανο τῆς ἐξαντλητικῆς ἐξέτασης γιά τήν ἀκρίβεια τῶν πραγμάτων, καθώς μέσα στούς αἰῶνες ὅποιο ἐπιχείρημα ἤ συλλογιστική ἔχει ἐφευρεθεῖ γιά τήν κατάλυση τῆς διδασκαλίας της, ὄχι ἁπλῶς ἀνασκευάστηκε, ἀλλά καταλυόμενο ἀπέδειξε ὅτι τίποτε δέν μπορεῖ νά ἀναιρέσει τήν ἀποκεκαλυμμένη ἀλήθεια, ὅπως τήν παρέδωσε τό ἀψευδές στόμα τοῦ Χριστοῦ μας!


Ἡ Ἐκκλησία προκαλεῖ τήν ἀνθρώπινη λογική

Ὅσοι σπουδάζουν ἐπικοινωνιολογία ἤ δημόσιες σχέσεις, δέν μποροῦν παρά νά χαρακτηρίσουν τουλάχιστον ὡς λάθη τά ὅσα κάνει ἡ Ἐκκλησία μας τίς ἡμέρες τῆς ἑβδομάδας ἀπό τό Πάσχα μέχρι τή σημερινή Κυριακή τοῦ Ἀντίπασχα. Ἀντί νά μετέλθει ὅ,τι μπορεῖ για νά προβάλλει ὡς ἀδιαμφισβήτητο τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως, κάνει τό ἀκριβῶς ἀντίθετο. Ὅλη τήν ἑβδομάδα διαβαζονται εὐαγγελικές περικοπές πού περιγράφουν ἐμφανίσεις τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου, κυρίως ὅμως καταγράφουν τίς ἀντιδράσεις πολλῶν στό μοναδικό γεγονός. Καί παρουσιάζονται ἰδίως ἐκεῖνοι πού πολεμοῦν τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, προβάλλοντας ἡ ἴδια ἡ Ἐκκλησία τήν ἀμφισβήτηση καί τήν ὑπονόμευση.

Τό κορυφαῖο πού κάνει ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι ἀνήμερα τοῦ Πάσχα, στόν Ἑσπερινό της Ἀγάπης, νά διαβάσει τή σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ἀλλά στή μισή της ἔκταση. Δηλαδή, μέχρι τοῦ σημείου ὅπου ὁ Θωμάς ἀρνεῖται νά πιστέψει τή μαρτυρία τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων ὅτι εἶδαν τόν Ἀναστημένο Κύριο. Τήν ἡμέρα τῆς μεγαλύτερης ἑορτῆς της ἡ Ἐκκλησία τήν κλείνει μέ τή φράση «οὐ μή πιστεύσω»! Καί στήν κατεξοχήν προβολή τοῦ γεγονότος τῆς Ἀναστάσεως προσκυρώνει τήν ἀμφιβολία καί τήν ἄρνηση, καθώς ὁ λόγος αὐτός τοῦ Θωμά ἀντηχεῖ στ’ αὐτιά μας γιά μιά ὁλόκληρη ἑβδομάδα. Μόλις δέ σήμερα ἀναγινώσκει τήν περικοπή στό σύνολό της, ὥστε ν’ ἀκουστεῖ ἡ σωτήριος ὁμολογία, «ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου»!

Λογικό καί ἀνθρώπινο θά ἦταν ἡ Ἐκκλησία νά θέλει νά καταπνίξει τήν κάθε ἀμφισβήτηση, νά ἀποσιωπήσει τήν ὅποια ἀντίδραση, νά παρουσιάσει μιά ἰδανική εἰκόνα θριάμβου καί ἐπιτυχίας. Πότε, ὅμως, ἡ Ἐκκλησία μας πορεύτηκε μέ ὅρους ἀνθρώπινης λογικῆς; Δέν εἶναι πολιτικό κόμμα ἤ φιλοσοφικό σύστημα πού νά διεκδικεῖ τή μέ κάθε τρόπο ἐπικράτησή του καί γι’ αὐτό νά ἐμπλέκεται σέ κάθε εἴδους τακτικισμούς καί ὡραιοποιήσεις τῶν ὑποστηριζόμενων ἀπόψεων. Ἡ μέθοδός της εἶναι νά προκαλεῖ τήν ἀνθρώπινη λογική γιά νά τήν ὑπερβαίνει καί μέ τόν τρόπο αὐτό ν’ ἀναδεικνύει ἀψιμυθίαστη τήν ἀλήθειά της.


Ἡ μοναδική ἀλήθεια

Ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει γιά νά φωτίζονται οἱ ἄνθρωποι «εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν» (Ἰω. 16,13). Ποιά εἶναι ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας; Ἡ σώζουσα πίστη της ὅπως τήν παρέλαβε ἀπό τόν ἴδιο τόν Χριστό. Προσοχή στή λέξη «πίστη»! Ἡ Ἐκκλησία δέν ὑπάρχει γιά νά κηρύττει καί νά διαδίδει ἕνα σύστημα ἀρχῶν καί ἰδεῶν, κάποιου εἴδους γνώση, ἤ ἕνα σύνολο θεωρητικῶν παραδοχῶν διαμορφούμενο περιστασιακά ὥστε νά μποροῦν νά τό ἀσπαστοῦν ὅσο γίνεται περισσότεροι ἀριθμητικά ἄνθρωποι. Ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει γιά νά κηρύττει τήν πίστη στόν Χριστό, δηλαδή αὐτό πού καταλαμβάνει τόν ἄνθρωπο, τόν ἀνακαινίζει, τόν ὁδηγεῖ στή βίωση τῆς ἀλήθειας καί τοῦ ὑπαγορεύει ὅρους ζωῆς.

Μέ ἀλλά λόγια εἶναι ὁ θησαυρός τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος δέν προσαρμόζεται σέ ἀνθρώπινα σχήματα, οὔτε ὑπηρετεῖ σκοπιμότητες. Δέν ἀποσκοπεῖ σέ ἀριθμητικά μεγέθη ὀπαδῶν καί δέν μεταβάλλεται κατά τό δοκοῦν «γιά νά μή στενοχωρήσουμε κανέναν». Ἡ πίστη εἶναι βιωματική κατάσταση στήν ὁποία προσκαλεῖται ὁ ἄνθρωπος, προσαρμοζόμενος αὐτός καί ἀποδεχόμενος αὐτή τήν πίστη! Εἶναι ὅ,τι σημαντικότερο στή ζωή τοῦ ἀνθρώπου, γι’ αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία δέν ἀνέχεται ἐπιπολαιότητες, παλινωδίες ἤ παιχνίδια. Θέλει νά καταδείξει στόν ἄνθρωπο ὅτι ἡ ἀπόφασή του γιά ἀποδοχή αὐτῆς τῆς πίστης πρέπει νά εἶναι προϊόν βασάνου, ἐνσυνείδητη καί δεσμευτική γιά τή συνέχεια τῆς ζωῆς του. Γι’ αὐτό καί προκαλεῖ ἡ ἴδια τήν ἀμφισβήτηση, καλλιεργεῖ τήν ἀναζήτηση καί δέν διστάζει νά προβάλει ἀκόμη καί τήν ἀντίθετη ἄποψη, ὥστε ὁ ἄνθρωπος ἐλεύθερα νά ἐγκολπωθεῖ τήν πίστη κατασταλαγμένος καί μέ τή μεγαλύτερη δυνατή ἀποφασιστικότητα!

Τό λέει ξεκάθαρα σήμερα ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης: «Ταῦτα δέ πάντα γεγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστός ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ, καί ἵνα πιστεύοντες ζωήν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ» (Ἰω. 20,31)



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης