Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ὁμιλία πρὸ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
Συγγραφέας: Μελέτιος Καλαμαρᾶς (Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης)
Κατηγορία:Βιβλικές Σπουδές
Θέμα: Θεός, Θεός Πατήρ, Χριστός, Θεός Υἱός, Ἀγάπη πρός Θεόν, Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ
Πηγή/Έκδοση:www.zoiforos.gr
Χρ.Έκδοσης:2004
Ἐννόημα
! Κακό καί καλό, ὁ Θεός τά ἀνακατεύει καί τά κάνει ὅλα καλά. Θά ἔλεγε κανείς, μεγάλο κακό αὐτό πού συνέβη πρίν κάμποσα χρόνια νά πέσει τό ἑλικόπτερο καί νά σκοτωθεῖ ὁ πατριάρχης Ἀλεξανδρείας. Ἄνθρωπος ἀκούραστος γεμάτος δραστηριότητα γιά τό καλό τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἀλλά μέσα καί σ’ αὐτό τό γεγονός, τό τόσο θλιβερό, πόσο μεγάλο δίδαγμα παίρνομε ὅλοι μας, μικροί καί μεγάλοι, σοφοί καί ἀνόητοι, ὑγιεῖς καί ἀσθενεῖς, ὅτι ὁ κόσμος εἶναι μάταιος καί κανείς δέν ξέρει ποτέ θά φύγει ἀπό τόν κόσμο αὐτό. Καί συνεπῶς ἡ μεγαλύτερη σύνεση, μυαλό καί ἐξυπνάδα στόν κόσμο εἶναι νά τρέφει μέσα του ὁ ἄνθρωπος τήν ἐλπίδα τῆς αἰώνιας ζωῆς. Νά τήν καλλιεργεῖ. Νά τήν αὐξάνει. Καί νά φροντίζει νά εἶναι ἕτοιμος.
 
! Καί ἄν διαβάσει ὁλόκληρη τήν Ἁγία Γραφή καί φιλοσοφήσει ὅλα ὅσα γράφουν οἱ ἅγιοι καί φιλοσοφήσει ὅλα ἐκεῖνα πού μᾶς ἔχει πεῖ ὁ Θεός στόν καθένα μας, ὅταν μᾶς φανερώνει κάτι, καταλαβαίνει ὅτι ὁ Θεός εἶναι μιά ἀπέραντη καλωσύνη. Αὐτή τήν ἀπέραντη καλωσύνη τήν ἀκούσαμε νά περιγράφεται σήμερα στό ἅγιο εὐαγγέλιο.
 
! Τά λόγια τοῦ Χριστοῦ «οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον...», ἔπρεπε νά τά γράφομε ὄχι μέ μελάνι καί μέ μολύβι, ἀλλά μέ χρυσάφι. Καί ὄχι σέ ἕνα κομμάτι χαρτί. Οὔτε κἄν στό μυαλό μας μόνο, ἀλλά στήν καρδιά μας. Νά τά ἔχομε πάντοτε μέσα μας ζεστά. Νά τά διαβάζομε. Νά τά μελετᾶμε ὅσο περισσότερο μποροῦμε. Ὅσο πιό ταχτικά μποροῦμε. Καί ὅσο πιό βαθειά μποροῦμε. Γιά νά ἀποτελέσουν τόν δρόμο τῆς ζωῆς μας. Γιατί τά λόγια αὐτά τοῦ Χριστοῦ εἶναι γιά τούς πικραμένους χαρά. Γιά τούς πεθαμένους, ζωή καί ἀνάσταση. Καί γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους στερέωμα, πίστη, ἐλπίδα καί κάθε καλό.
 
! «Θά ρθεῖ μιά μέρα πού ἡ ζωή μου θά σμπαραλιάσει. Τά πόδια δέν θά ἀντέχουν νά περπατήσω. Τά χέρια δέν θά ἀντέχουν οὔτε νά πάρω τό ψωμί, νά τό βάλω στό στόμα μου. Τά μάτια μου δέν θά βλέπουν. Τά ἀφτιά μου δέν θά ἀκοῦνε. Καί τό μυαλό μου, θά μισοσταματάει. Γιατί καί αὐτό θά ἔχει σμπαραλιάσει. Μά ἀκόμη καί τότε πού θά σβύνει ἡ ζωή μου, καί δέν θά θυμᾶμαι τίποτε ἀπό ὅλο τό Εὐαγγέλιο, πού τόσο ἀγάπησα στή ζωή μου, θά μοῦ εἶναι ἀρκετό νά θυμηθῶ τότε, ἐπάνω στό νεκρικό μου κρεβάτι, λίγο πρίν ἀφήσω τήν τελευταία μου πνοή, τά λόγια αὐτά τοῦ Κυρίου, γιά νά γλυκάνει ἡ ψυχή μου, νά γεμίσει μέ ἐλπίδα καί νά πετάξει μέ χαρά κοντά στόν Πατέρα μας».
 
! -Ὥστε ὅλα αὐτά πού λές, ὅτι ἔγινε ὁ Θεός ἄνθρωπος καί γεννήθηκε στό σπήλαιο καί ἔκανε ἐκεῖνα τά μεγάλα ἔργα καί σταυρώθηκε γιά μᾶς εἶναι ἀληθινά; -Ἀληθινά εἶναι! -Καί ἔχεις τό θάρρος καί μπορεῖς καί τά διηγεῖσαι χωρίς νά κλαῖς;
 
! Νά τί φταίει. Δέν μιλᾶνε μέσα στήν ψυχή μας πολύ, γιατί δέν φροντίσαμε νά τά καταλάβομε καλά. Καί ὅταν τά καταλαβαίνομε λίγο μέ τό μυαλό, δέν τά κατεβάζομε στήν καρδιά, νά τά ἀγαπήσομε ὅπως πρέπει. Οὔτε τά κάνομε πόνο καί κόπο τῆς ζωῆς μας. Οὔτε ἀγωνιζόμαστε νά τά κάνομε πραγματικότητα.
 
Ὁμιλία πρὸ τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ
Μελέτιος Καλαμαρᾶς (Μητροπολίτης Νικοπόλεως καί Πρεβέζης)
Bookmark and Share

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.