Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ἱερομάρτυς Ἀθηνογένης
Συγγραφέας: Βλάχος Ἱερόθεος (Μητροπολίτης Ναυπάκτου)
Κατηγορία: Ἅγιοι-Ἁγιαζόμενοι
Θέμα: Ἅγιο Πνεῦμα, Ἅγιοι, Ἱερωσύνη, Ἁγιασμός, Φύση
Πηγή/Έκδοση:www.parembasis.gr
Χρ.Έκδοσης:2006
Ἐννόημα
! Κατά τόν ἱερό ὑμνογράφο, ὁ Ἀθηνογένης φόρεσε τό λαμπρό ἔνδυμα τῆς ἱερωσύνης, τό ὁποῖο κατέστησε ἱερώτερο καί λαμπρότερο, ἀφοῦ τό ἔβαψε μέ τό αἷμα τοῦ μαρτυρίου. Ἔτσι, ἔγινε «θέσει θεούμενος» καί πρεσβεύει γιά μᾶς. Εἶναι μεγάλη εὐλογία νά λάβη κανείς τήν χάρη τῆς ἱερωσύνης, ἀλλά αὐτή ἡ ἱερωσύνη γίνεται λαμπρότερη μέ τό μαρτύριο, εἴτε τῆς συνειδήσεως εἴτε τοῦ αἵματος. Ὅποιος δέν ζῆ τήν ἱερωσύνη ὡς μαρτύριο καί θυσία δέν μπορεῖ νά καταλάβη τήν ἀξία της.
 
! Τό δεύτερο σημεῖο εἶναι ὅτι ὁ ἅγιος Ἀθηνογένης ἀναδείχθηκε «ἱερός καθηγητής» πού παιδαγωγοῦσε τούς δέκα μαθητάς του μέ ἀσκητικούς ἀγῶνες καί μεθόδους, καί δι’ αὐτῶν καθελοῦσε τά σκιρτήματα τῶν παθῶν καί ἔτσι ἐνέκρωσε τόν ὄφι τόν ἀρχέκακο, τόν διάβολο, ὁ ὁποῖος δέν εἶχε δύναμη ἐπάνω τους. Αὐτό δείχνει πῶς ἐργάζονται οἱ ἀληθινοί ποιμένες, ἀφοῦ διαπαιδαγωγοῦν τά πνευματικά τους παιδιά μέ τήν καθιερωμένη ἐκκλησιαστική μέθοδο, μέ πνευματικές ἀσκήσεις, γιά νά νικοῦν τά πάθη καί νά εἶναι ἕτοιμοι γιά τό μαρτύριο, ἄν χρειασθῆ. Ἡ Ἐκκλησία δέν γνωρίζει ἄλλη ἀγωγή, πέρα ἀπό αὐτήν πού ἔζησαν καί δίδαξαν οἱ Προφῆτες, οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Πατέρες.
 
! Πέρα ἀπό αὐτά, ὁ βίος τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ἀθηνογένους δείχνει καί τό πῶς ἡ ἁγιότητα ἔχει ἐπίδραση καί σέ αὐτήν τήν φύση καί στά ἄλογα ζῶα, τά ὁποῖα ὑπακούουν σέ αὐτούς, γιατί ἀναγνωρίζουν σέ αὐτούς τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
 
Ἱερομάρτυς Ἀθηνογένης
Βλάχος Ἱερόθεος (Μητροπολίτης Ναυπάκτου)



Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ἀθηνογένους, ὁ ὁποῖος γεννήθηκε στήν Σεβάστεια τῆς Καππαδοκίας, κατά τούς χρόνους τοῦ Διοκλητιανοῦ, καί λόγῳ τῆς ἀρετῆς του καί τῆς ταπεινώσεώς του ἔγινε Ἐπίσκοπος Πηδαχθόης. Ὁ εἰδωλολάτρης ἄρχοντας τῆς περιοχῆς ἐκείνης, ὀνόματι Φιλομάρχος, συνέλαβε τόν ἅγιο, μαζί μέ τούς δέκα μαθητάς του, καί ὕστερα ἀπό πολλά βασανιστήρια τούς ἀποκεφάλισε.

Μάλιστα, κατά τόν Συναξαριστή, ὅταν ὁ ἅγιος πῆγε στό Μοναστήρι καί δέν βρῆκε τούς μαθητάς του πού εἶχαν συλληφθῆ πρίν ἀπό αὐτόν, συνάντησε μία ἔλαφο, τήν ὁποία εἶχαν ἀναθρέψει στό Μοναστήρι. Ὁ ἅγιος τήν εὐλόγησε καί εὐχήθηκε νά μή θανατωθοῦν τά ἐλαφόπουλά της ἀπό τούς κυνηγούς, καθώς ἐπίσης εὐχήθηκε κάθε χρόνο κατά τήν μνήμη του νά φέρη στό Μοναστήρι ἕνα ἀπό τά ἐλαφόπουλα πού θά γεννοῦσε. Καί, ὅπως γράφει τό Συναξάριο, κάθε χρόνο τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς του ὅλοι ἔβλεπαν νά ἔρχεται ἡ ἔλαφος στήν Ἐκκλησία, μετά τήν ἀνάγνωση τοῦ Εὐαγγελίου, μαζί μέ ἕνα ἐλαφόπουλο, τό ὁποῖο ἀφιέρωνε στόν ἅγιο καί τό ὁποῖο ἔσφαζαν οἱ Χριστιανοί καί ἔτρωγαν «εἰς δόξαν καί τιμήν τοῦ ἁγίου» Ἀθηνογένους.

Στά τροπάρια τῆς Ἐκκλησίας πού ψάλλονται αὐτήν τήν ἡμέρα παρουσιάζεται ὅλο τό πνευματικό περιεχόμενο τοῦ ἁγίου Ἀθηνογένους. Κυρίως δύο σημεῖα θά ὑπογραμμισθοῦν.

 


Τό πρῶτον ὅτι, κατά τόν ἱερό ὑμνογράφο, ὁ Ἀθηνογένης φόρεσε τό λαμπρό ἔνδυμα τῆς ἱερωσύνης, τό ὁποῖο κατέστησε ἱερώτερο καί λαμπρότερο, ἀφοῦ τό ἔβαψε μέ τό αἷμα τοῦ μαρτυρίου. Ἔτσι, ἔγινε «θέσει θεούμενος» καί πρεσβεύει γιά μᾶς. Εἶναι μεγάλη εὐλογία νά λάβη κανείς τήν χάρη τῆς ἱερωσύνης, ἀλλά αὐτή ἡ ἱερωσύνη γίνεται λαμπρότερη μέ τό μαρτύριο, εἴτε τῆς συνειδήσεως εἴτε τοῦ αἵματος. Ὅποιος δέν ζῆ τήν ἱερωσύνη ὡς μαρτύριο καί θυσία δέν μπορεῖ νά καταλάβη τήν ἀξία της.

Τό δεύτερο σημεῖο εἶναι ὅτι ὁ ἅγιος Ἀθηνογένης ἀναδείχθηκε «ἱερός καθηγητής» πού παιδαγωγοῦσε τούς δέκα μαθητάς του μέ ἀσκητικούς ἀγῶνες καί μεθόδους, καί δι’ αὐτῶν καθελοῦσε τά σκιρτήματα τῶν παθῶν καί ἔτσι ἐνέκρωσε τόν ὄφι τόν ἀρχέκακο, τόν διάβολο, ὁ ὁποῖος δέν εἶχε δύναμη ἐπάνω τους. Αὐτό δείχνει πῶς ἐργάζονται οἱ ἀληθινοί ποιμένες, ἀφοῦ διαπαιδαγωγοῦν τά πνευματικά τους παιδιά μέ τήν καθιερωμένη ἐκκλησιαστική μέθοδο, μέ πνευματικές ἀσκήσεις, γιά νά νικοῦν τά πάθη καί νά εἶναι ἕτοιμοι γιά τό μαρτύριο, ἄν χρειασθῆ. Ἡ Ἐκκλησία δέν γνωρίζει ἄλλη ἀγωγή, πέρα ἀπό αὐτήν πού ἔζησαν καί δίδαξαν οἱ Προφῆτες, οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Πατέρες.

Πέρα ἀπό αὐτά, ὁ βίος τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ἀθηνογένους δείχνει καί τό πῶς ἡ ἁγιότητα ἔχει ἐπίδραση καί σέ αὐτήν τήν φύση καί στά ἄλογα ζῶα, τά ὁποῖα ὑπακούουν σέ αὐτούς, γιατί ἀναγνωρίζουν σέ αὐτούς τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.