Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ἡρῴδης Ἀττικὸς
Συγγραφέας: Καβάφης Κωνσταντῖνος
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Ἑλληνισμός, Ἕλληνες, Μαρασμός, Κατάπτωση
Πηγή/Έκδοση:Ποιήματα Α-Β, ἐκδόσεις Ἴκαρος
Χρ.Έκδοσης:1977
Ἐννόημα
! Ἄγγιχτα τὰ ποτήρια ἀφίνουνε κοντὰ των,/καὶ συλλογίζονται τὴν τύχη τοῦ Ἠρώδη—/ποιὸς ἄλλος σοφιστὴς τ’ ἀξιώθηκεν αὐτά;—κατὰ ποὺ θέλει καὶ κατὰ ποὺ κάμνει// οἱ Ἕλληνες (οἱ Ἕλληνες!) νὰ τὸν ἀκολουθοῦν,/μήτε νὰ κρίνουν ἢ νὰ συζητοῦν,/μήτε νὰ ἐκλέγουν πιά, ν’ ἀκολουθοῦνε μόνο.
 
Ἡρῴδης Ἀττικὸς
Καβάφης Κωνσταντῖνος



Ἆ τοῦ Ἡρώδη τοῦ Ἀττικοῦ τί δόξα εἶν’ αὐτή.



Ὁ Ἀλέξανδρος τῆς Σελευκείας, ἀπ’ τοὺς καλούς μας σοφιστάς,

φθάνοντας στᾶς Ἀθήνας νὰ ὁμιλήσει,

βρίσκει τὴν πόλιν ἄδεια, ἐπειδὴ ὁ Ἡρώδης

ἦταν στὴν ἐξοχή. Κ’ ἡ νεολαία

ὅλη τὸν ἀκολούθησεν ἐκεῖ νὰ τὸν ἀκούει.

Ὁ σοφιστὴς Ἀλέξανδρος λοιπὸν

γράφει πρὸς τὸν Ἡρώδη ἐπιστολή,

καὶ τὸν παρακαλεῖ τοὺς Ἕλληνας νὰ στείλει.

Ὁ δὲ λεπτὸς Ἡρώδης ἀπαντᾶ εὐθύς,

«Ἔρχομαι μὲ τοὺς Ἕλληνας μαζὺ κ’ ἐγώ.»—



Πόσα παιδιὰ στὴν Ἀλεξάνδρεια τώρα,

στὴν Ἀντιόχεια, ἢ στὴν Βηρυτὸ

(οἱ ρήτορές του οἱ αὐριανοὶ ποὺ ἑτοιμάζει ὁ ἑλληνισμός),

ὅταν μαζεύονται στὰ ἐκλεκτὰ τραπέζια

ποὺ πότε ἡ ὁμιλία εἶναι γιὰ τὰ ὡραῖα σοφιστικά,

καὶ πότε γιὰ τὰ ἐρωτικὰ των τὰ ἐξαίσια,

ἒξαφν’ ἀφηρημένα σιωποῦν.

Ἄγγιχτα τὰ ποτήρια ἀφίνουνε κοντὰ των,

καὶ συλλογίζονται τὴν τύχη τοῦ Ἠρώδη—

ποιὸς ἄλλος σοφιστὴς τ’ ἀξιώθηκεν αὐτά;—

κατὰ ποὺ θέλει καὶ κατὰ ποὺ κάμνει

οἱ Ἕλληνες (οἱ Ἕλληνες!) νὰ τὸν ἀκολουθοῦν,

μήτε νὰ κρίνουν ἢ νὰ συζητοῦν,

μήτε νὰ ἐκλέγουν πιά, ν’ ἀκολουθοῦνε μόνο.




Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Πρῶτος λόγος εἰς τοὺς μακαρισμούς
 

Τὸ χρυσάφι εἶναι πράγμα βαρύ. Βαριὰ εἶναι κι ὅλα τὰ ἐπιδιωκόμενα ὑλικὰ πλούτη. Ἀνάλαφρο καὶ πρὸς τὰ ἄνω φερόμενο πράγμα εἶναι ἡ ἀρετή. Μεταξύ τους, ὅμως, αὐτά, τὸ βαρὺ καὶ τὸ ἐλαφρό, εἶναι ἀντίθετα. Συνεπῶς εἶναι ἀδύνατο νὰ γίνει κανεὶς ἀνάλαφρος, ὅταν ἔχει καρφώσει τὸν ἑαυτὸ του πάνω στὸ βάρος τῆς ὕλης. Ἐὰν πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀνεβοῦμε στὰ ψηλά, θὰ πτωχεύσουμε ὡς πρὸς ἐκεῖνα ποὺ μᾶς τραβοῦν πρὸς τὰ κάτω, γιὰ νὰ φθάσουμε στὰ ψηλά.