Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐννόημα
! Ὅτι ὁ ἄνθρωπος τῆς «ἐπιφάνειας», ὁ ρηχός ἄνθρωπος, ὁ ἄνθρωπος, πού κρίνει μέ βάση μόνο τά ἐξωτερικά πολὺ εὔκολα «μετακινεῖται» ἀπό τήν θέση του.
 
! Ὅτι ἡ ἀρρώστεια δείχνει ὅτι ἡ πίστη ἑνός τέτοιου ἀνθρώπου δέν ἔχει ρίζες, στηρίζεται μόνο σέ συναισθηματικές ἐξάρσεις, λειτουργεῖ μόνο σάν ἐγωϊστικό βόλεμα καὶ ὑπακούει στά κέφια τοῦ πλήθους, τῆς μάζας.
 
Ὡσαννὰ ἤ Σταυρωθήτω
Βαρνάβας Λαμπρόπουλος (Ἀρχιμανδρίτης)


 


Στό 14ο κεφάλαιο τῶν Πράξεων διαβάζομε γιά τήν ἐπίσκεψη τῶν ἀποστόλων Παύλου καί Βαρνάβα στά Λύστρα τῆς Λυκαονίας. Ἐκεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος θεράπευσε ἕναν ἐκ γενετῆς παράλυτο. Αὐτό τό θαῦμα προκάλεσε τέτοια ἐντύπωση στούς εἰδωλολάτρες κατοίκους τῶν Λύστρων, ὥστε ... τούς πῆραν τούς ἀποστόλους γιά θεούς! Καί ἑτοιμάστηκαν νά τούς προσφέρουν θυσία!

Μόλις καί μετά βίας κατάφερε νά τούς καθησυχάσει ὁ ἀπόστολος Παῦλος καί νά τούς πείσει ὅτι δέν εἶναι θεοί ἀλλά ἄνθρωποι· καί ὅτι, γι’ αὐτό ἀκριβῶς ἦλθαν στήν πόλη τους: γιά νά τούς βοηθήσουν νά ἐγκαταλείψουν τούς ψεύτικους θεούς καί νά στραφοῦν στόν ἕνα καί μόνο ἀληθινό Θεό.

Δέν πέρασαν ὅμως πολλές ἡμέρες καί ... ἀπό τά «ὡσαννά» τό γύρισαν στό «σταυρωθήτω»! Ἦλθαν ἀπό τήν Ἀντιόχεια καί τό Ἰκόνιο μερικοί Ἰουδαῖοι καί συκοφάντησαν τούς ἀποστόλους. Καί κατάφεραν νά παρασύρουν τούς κατοίκους τῶν Λύστρων στό νά λιθοβολήσουν τόν Παῦλο! Καί νά τόν πετάξουν σχεδόν μισοπεθαμένο ἔξω ἀπό τήν πόλη...
 

* * *
 
Πρόκειται γιά ἕνα τυπικό περιστατικό, πού δείχνει πόσο τρεπτός καί εὐμετάβολος εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Καί μάλιστα ὁ ἄνθρωπος τῆς «ἐπιφάνειας»· ὁ ρηχός ἄνθρωπος. Ὁ ἄνθρωπος, πού κρίνει μέ βάση μόνο τά ἐξωτερικά.

Καί πόσο εὔκολα «μετακινεῖται» ἀπό τήν θέση, ὅπου πίστευε ὅταν θά μένει γιά πάντα ἀσάλευτος!
Αὐτή ἡ ἀρρώστεια δείχνει ὅτι ἡ πίστη ἑνός τέτοιου ἀνθρώπου

• δέν ἔχει ρίζες·

• στηρίζεται μόνο σέ συναισθηματικές ἐξάρσεις·

• λειτουργεῖ μόνο σάν ἐγωϊστικό βόλεμα·

• ὑπακούει στά κέφια τοῦ πλήθους, τῆς μάζας. Καί ἔτσι καί ἀλλάξει λίγο κατεύθυνση ὁ «ἄνεμος», ὁ ἄνθρωπος γίνεται Ο.Φ.Α. (ὅπου φυσάει ὁ ἄνεμος).
 

* * *
 
Ὁ Χριστός, λέγοντας «τά σῦκα-σῦκα καί τήν σκάφη-σκάφη», μᾶς ἀποκαλύπτει τήν αἰτία αὐτῆς τῆς ἀρρώστειας καί συγχρόνως τήν θεραπεία της, Λέει ὁ Χριστός:

«Ἀπό τήν μιά μέ φωνάζετε ‘Κύριε, Κύριε’ καί ἀπό τήν ἄλλη δέν τηρεῖτε αὐτά πού σᾶς λέω. Καί ξέρετε μέ ποιόν μοιάζει, ἐκεῖνος πού ἀκούει τά λόγια μου καί δέν τά ἐφαρμόζει; Μοιάζει μέ ἐκεῖνον πού ἔχτισε τό σπίτι του πάνω στήν ἄμμο, χωρίς θεμέλια. Καί μόλις ἔπεσαν ποτάμι τά νερά ἐπάνω του, γκρεμίστηκε τό σπίτι.

Ἐνῶ ἐκεῖνος πού ἀκούει τά λόγια μου καί τά ἐφαρμόζει, μοιάζει μέ ἐκεῖνον πού - γιά νά χτίσει τό σπίτι του - ἔσκαψε βαθειά καί ἔβαλε τά θεμέλια πάνω σέ βράχο. Ἔτσι ὅταν ἔγινε πλημμύρα καί ἔπεσαν τά νερά σάν ποτάμι πάνω στό σπίτι, δέν μπόρεσαν νά τό σαλέψουν. Γιατί εἶχε θεμελιωθῆ πάνω στόν βράχο» (Λουκ. 6, 46-49).
 

* * *
 
Μέ ἄλλα λόγια:

Ἡ γνήσια πίστη δέν στηρίζεται σέ ἐπιφανειακές ἐντυπώσεις καί σέ ἐπιπόλαιους ἐνθουσιασμούς. Θεμελιώνεται στήν δυναμική μετάνοια. Στήν σταθερή ἀλλαγή πορείας. Στήν σταθερή καί συνειδητή ὑπακοή στά λόγια τοῦ Θεοῦ.

Ἄν δέν «κολλήσει ἡ βελόνα» στό «γενηθήτω τό θέλημά Σου», ἄν δέν ἐπιμένουμε στό νά συμμορφώνουμε συνεχῶς τό θέλημά μας μέ τό δικό Του ΑΓΙΟ καί ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟ θέλημα, τό «σπίτι» μας πάντα θά κινδυνεύει νά παρασυρθῆ ἀπό τά «νερά» τῆς κάθε ἐποχιακῆς μπόρας καί καταιγίδας. Καί ἔτσι, εὔκολα θά πέφτουμε ἀπό τό «ὡσαννά» στό «σταυρωθήτω»...
 
 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή


Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.