Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ἡ Κηδεία τοῦ Σαρπηδόνος
Συγγραφέας: Καβάφης Κωνσταντῖνος
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Ἥρωας, Θεός, Θάνατος, Τιμή
Πηγή/Έκδοση:Ποιήματα, ἐκδόσεις Ἴκαρος
Χρ.Έκδοσης:1977
Ἐννόημα
! Τὸ ἀγαπημένο του παιδὶ ― ποὺ τὸ ἄφισε/καὶ χάθηκεν• ὁ Νόμος ἦταν ἔτσι ―/τουλάχιστον θὰ τὸ τιμήσει πεθαμένο.
 
Ἡ Κηδεία τοῦ Σαρπηδόνος
Καβάφης Κωνσταντῖνος

 



Βαρυὰν ὀδύνην ἔχει ὁ Ζεύς. Τὸν Σαρπηδόνα

ἐσκότωσεν ὁ Πάτροκλος· καὶ τώρα ὁρμοῦν

ὁ Μενοιτιάδης κ' οἱ Ἀχαιοὶ τὸ σῶμα

ν' ἁρπάξουνε καὶ νὰ τὸ ἐξευτελίσουν.



Ἀλλὰ ὁ Ζεὺς διόλου δὲν στέργει αὐτά.

Τὸ ἀγαπημένο του παιδὶ ― ποὺ τὸ ἄφισε

καὶ χάθηκεν· ὁ Νόμος ἦταν ἔτσι ―

τουλάχιστον θὰ τὸ τιμήσει πεθαμένο.

Καὶ στέλνει, ἰδού, τὸν Φοῖβο κάτω στὴν πεδιάδα

ἑρμηνευμένο πῶς τὸ σῶμα νὰ νοιασθεῖ.



Τοῦ ἥρωος τὸν νεκρὸ μ' εὐλάβεια καὶ μὲ λύπη

σηκώνει ὁ Φοῖβος καὶ τὸν πάει στὸν ποταμό.

Τὸν πλένει ἀπὸ τὲς σκόνες κι ἀπ' τὰ αἵματα·

κλείει τὲς φοβερὲς πληγὲς, μὴ ἀφίνοντας

κανένα ἴχνος νὰ φανεῖ· τῆς ἀμβροσίας

τ' ἀρώματα χύνει ἐπάνω του· καὶ μὲ λαμπρὰ

Ὀλύμπια φορέματα τὸν ντύνει.

Τὸ δέρμα του ἀσπρίζει· καὶ μὲ μαργαριταρένιο

χτένι κτενίζει τὰ κατάμαυρα μαλλιά.

Τὰ ὡραῖα μέλη σχηματίζει καὶ πλαγιάζει.



Τώρα σὰν νέος μοιάζει βασιλεὺς ἁρματηλάτης ―

στὰ εἰκοσιπέντε χρόνια του, στὰ εἰκοσιέξη ―

ἀναπαυόμενος μετὰ ποὺ ἐκέρδισε,

μ' ἅρμα ὁλόχρυσο καὶ ταχυτάτους ἵππους,

σὲ ξακουστὸν ἀγῶνα τὸ βραβεῖον.



Ἔτσι σὰν ποὺ τελείωσεν ὁ Φοῖβος

τὴν ἐντολή του, κάλεσε τοὺς δυὸ ἀδελφοὺς

τὸν Ὕπνο καὶ τὸν Θάνατο, προστάζοντάς τους

νὰ πᾶν τὸ σῶμα στὴν Λυκία, τὸν πλούσιο τόπο.



Καὶ κατὰ ἐκεῖ τὸν πλούσιο τόπο, τὴν Λυκία

τοῦτοι ὁδοιπόρησαν οἱ δύο ἀδελφοὶ

Ὕπνος καὶ Θάνατος, κι ὅταν πιὰ ἔφθασαν

στὴν πόρτα τοῦ βασιλικοῦ σπιτιοῦ

παρέδοσαν τὸ δοξασμένο σῶμα,

καὶ γύρισαν στὲς ἄλλες τους φροντίδες καὶ δουλειές.



Κι ὡς τὄλαβαν αὐτοῦ, στὸ σπίτι, ἀρχίνησε

μὲ συνοδεῖες, καὶ τιμές, καὶ θρήνους,

καὶ μ' ἄφθονες σπονδὲς ἀπὸ ἱεροὺς κρατῆρας,

καὶ μ' ὅλα τὰ πρεπὰ ἡ θλιβερὴ ταφή·

κ' ἔπειτα ἔμπειροι ἀπ’ τὴν πολιτείαν ἐργάται,

καὶ φημισμένοι δουλευταὶ τῆς πέτρας

ἤλθανε κ' ἔκαμαν τὸ μνῆμα καὶ τὴν στήλη.


 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.