Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ὁ Τάφος ( Ἀπόσπασμα )
Συγγραφέας: Παλαμᾶς Κωστῆς
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Θάνατος, Παιδί
Πηγή/Έκδοση:Ἅπαντα, ἐκδόσεις Μπίρη
Χρ.Έκδοσης:1898
Ἐννόημα
! Ἄφκιαστο κι ἀστόλιστο τοῦ Χάρου δὲ σὲ δίνω. Στάσου μὲ τ᾿ ἀνθόνερο τὴν ὄψη σου νὰ πλύνω.
 
Ὁ Τάφος ( Ἀπόσπασμα )
Παλαμᾶς Κωστῆς




Μήτε μέ τό σίδερο

Μήτε μέ τό χρυσάφι,

Μήτε μέ τά χρώματα

Ποὺ σπέρνουν οἱ ζωγράφοι

~~~~~~~

Μήτε μέ τά μάρμαρα

Τά τεχνοσκαλισμένα

Τό σπιτάκι σου ἔπλασα

Παντοτινό γιά σένα

~~~~~~~~

Μόνο μέ τοῦ πνεύματος

Τά μάγια! Σοῦ τό ὑψώνω

Σ' ἕναν τόπον ἄυλον,

Ἀπείραχτο ἀπ' τό χρόνο.

~~~~~~~~

Μ' ὅλα μου τά δάκρυα

Καί μέ τό αἷμα μου ὅλο

Τοῦ ἔχτισα τά θέμελα,

Τοῦ σκέπασα τό θόλο.

~~~~~~~~~

Κι ἅ φοβᾶσαι, ἀγάπη μου,

Νά μένεις μοναχό σου,

Κάλεσε καί κράτησε

Μέσα σταρχοντικό σου

~~~~~~~~

Ὅλα τά ἐρωτόπλαστα

Καθώς κι ἐσύ βλαστάρια

Πάνθισαν κι ἀπόσβυσαν,

Μιᾶς χρυσαυγῆς καμάρια!

~~~~~~~~~~~

Ἄφκιαστο κι ἀστόλιστο

Τοῦ Χάρου δέ σέ δίνω.

Στάσου μέ τανθόνερο

Τήν ὄψη σου νά πλύνω.

~~~~~~~

Τό στερνό τό χτένισμα

Μέ τά χρυσά τά χτένια

Πάρτε ἀπ' τή μανούλα σας,

Μαλάκια μεταξένια,

~~~~~~~~

Μήπως καί τοῦ Χάροντα,

καθώς θά σέ κοιτάξει,

Τοῦ φανεῖς ἀχαίδευτο

Καί σέ παραπετάξει!

~~~~~~~~

Ὤ ἀκριβές, τρισεύγενες,

Καλές μου, καί ὅλες, καί ὅλοι,

Ποὺ τό κρεβατάκι του

Κάματε περιβόλι!

~~~~~~~

Ὤ ἀκριβοί, τρισεύγενοι,

Καλοί μου, καί ὅλοι, καί ὅλες!

Φέρτε τίς μοσκόβολες

Καί πλουμισμένες βιόλες,

~~~~~~~~

Στά βασανισμένα του

Σωμένα ποδαράκια

Στρῶστε τά μεθυστικά

Λευκόχρυσα ζαμπάκια

~~~~~~~

Γύρω στοῦ προσώπου του

Σβυσμένη πιά τήν πούλια

Βάλτε δακρυστάλαχτα

Τά θλιβερά ζουμπούλια

~~~~~~~~~

Κοίταξε καί γέλασε

Τῆς νύχτας τό σουλτάνο,

Γλίστρησε σιγά κρυφά

Καί πέταξ' ἐδῶ πάνω,

~~~~~~~~~

Καί στό σπίτι τάραχνο

Γυρνώντας, ὤ ἀκριβέ μας,

Γίνε ἀεροφύσημα,

Καί γλικοφίλησέ μας!

~~~~~~~~~~

Καί μέσα στά μεσάνυχτα

Γρικώτας ἡ μητέρα

Τέτοιον ἕξαφνο βουητό

Νά χύνεται ἀπό πέρα

~~~~~~~~

Ἦρθε τό παιδάκι μας,

Καί στέκετ' ἔξω, λέει,

Κράζει νά τανοίξουμε

Καί μᾶς ζητάει καί κλαίει!


~~~~~~~~

Στό ταξίδι πού σέ πάει

Ὁ μαῦρος καβαλάρης

Κοίταξε ἀπ' τό χέρι του

Τίποτα νά μήν πάρεις,

~~~~~~~~

Κι ἄ διψάσεις, μήν τό πιεῖς

Ἀπό τόν κάτω κόσμο

Τό νερό τῆς ἀρνησιᾶς

Φτωχό κομμένο δυόσμο!

~~~~~~~~

Μήν τό πιεῖς κι ὁλότελα

Κ' αἰώνια μᾶς ξεχάσεις

Βάλε τά σημάδια σου

Τό δρόμο νά μή χάσεις

~~~~~~~~

Κι ὅπως εἶσαι ἀνάλαφρο,

Μικρό σά χελιδόνι,

Κι ἅρματα δέ σοῦ βροντᾶν

Παληκαριοῦ στή ζώνη.

~~~~~~~~

'Ἄκουσε βαρειόμοιρη,

Τί κελαϊδοῦν ταηδόνια:

Πῆγαν καί παλέψανε

Στά μαρμαρένια ἁλώνια

~~~~~~~~

(Πόλεμος δέ στάθηκεν

Ὡσάν καί τοῦτον ἄλλος)

Ὁ μικρός ὁ Ἔρωτας

Κι ὁ Χάρος ὁ μεγάλος.

~~~~~~~

Καί χωρίστηκε σέ δύο,

Στριμώχτηκεν ἡ πλάση

Γιά νά ἰδεῖ ποιός ἀπ' τούς δύο

Τόν ἄλλο θά χαλάσει

~~~~~~~~

Ὤ καημέ ἀνιστόρητε,

Καί ὤ μέγα καρδιοχτύπι,

Πάντα νά τόν καρτερᾶς

Κάποιον πού πάντα λείπει!

~~~~~~~~

Ἤμερα καί πρόσχαρα

Τά χρόνια σου σκορποῦσες

Ὅλους τοὺς ἐγύρευες,

Ὅλους τοὺς ἀγαποῦσες

~~~~~~~~

Ὅσο πού τό Θάνατο

Ἀπάντησες μιὰ μέρα...

Τόνε σφιχταγκαλίασες

Τόν πῆρες γιά πατέρα!

~~~~~~~~

Στό δροσάτο μνῆμα σου

Κ ἐπάνω του καί γύρω

Τίποτα ξεχωριστό

Λουλούδι δέ θά σπείρω

~~~~~~~~

Τίποτα ξεχωριστό

Λουλούδι δέ θ' ἀνθίσει

Κάτω ἀπ’ τή φωλίτσα σου

Τό μαῦρο κυπαρίσσι.

~~~~~~~~

Μονάχα ταγνώριστα

Χορτάρια καί τά χίλια

Μύρια χρυσολούλουδα

Καί τ' ἄγρια χαμομήλια.

~~~~~~~~

Ὅμως τά φτωχούλια αὐτά

Καί τά συνηθισμένα

Ποὺ μέ δίχως φύτεμα

Καί πότισμα κανένα

~~~~~~~~

ΚΡΥΨΕ, μάνα, τό παιδί

Ποὺ στό πλευρό σου παίζει

Κι ἔστρωσε ἡ Χαρόντισσα

Πρωτάκουστο τραπέζι.

~~~~~~~~

Τό 'στρωσε καί κάθησε

Καί νά χορτάσει θέλει

Μέ τῆς γῆς τ' ἀφρόγαλα

Καί τό καθάριο μέλι!

~~~~~~~~

Κάτου ἐκεῖ στά Τάρταρα

Τά κρυοπαγωμένα

Πείνασ' ἡ Χαρόντισσα

Καί δίψασεν, ὠιμένα!

~~~~~~~~

Βάλθηκε μέ τῶν παιδιῶν

Τή σάρκα νά χορτάσει

Σκέλεθρο τό πιάτο της

Καί καύκαλο τό τάσι.

~~~~~~~~

Θέλει πλούσια ξέχειλα

Τά δύο νά τά γιομίσει

Κι ὀνειρεύεται τρελό

Κι ἀτέλειωτο μεθύσι,

~~~~~~~~

Καί κρασάκι ὀρέγεται

Τριανταφυλλένιον αἷμα,

Καί κορμάκι λαχταρεῖ

Σάν κρύο νερό, σάν ψέμα

~~~~~~~~

Καί τ' ἀραχνιασμένα της

Γυρεύει τ' ἀνθογυάλια

Νά στολίσει μέ ξανθά

Χερουβικά κεφάλια

~~~~~~~~

Θέλει μῆλο μάγουλο,

Θέλει χειλάκι ρόδι,

Καί τό γιό της προσκαλεῖ

Καί τόν ἐκάνει Ἡρώδη.

~~~~~~~~

Τόν ἐστέλνει θεριστή

Τόν ἄγριο καβαλάρη

Στό μανάδων τά παιδιά

Καί στόν σπιτιῶν τή χάρη.

 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.