Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐννόημα
! Καὶ δὲν τοὺς ἔφθασε ποὺ τὸν ἐστέρησαν τὴν βασιλεία,/ἀλλ’ ὅταν πιὰ ὑπέκυψε, καὶ τὸ ἀπεφάσισε/νὰ ζήσει μ’ ἐγκαρτέρησιν ὡς ἰδιώτης,/ἒπρεπ’ ἐμπρὸς καὶ στὸν λαὸ νὰ τὸν προσβάλουν,/ἔπρεπε δημοσίᾳ νὰ τὸν ταπεινώσουν στὴν γιορτή.
 
! γιατί χαρὰ δὲν εἶν’ αὐτὸ ποὺ αἰσθάνεται /(δὲν εἶναι· δὲν τὸ παραδέχεται·/πῶς νὰ τὸ πεῖ χαρά; ἐκορυφώθ’ ἡ δυστυχία του)/ὅταν τὰ πράγματα τὸν δείχνουν φανερὰ/ποὺ οἱ Ἕλληνες θὰ βγοῦνε νικηταί.»
 
Ὁ Δημάρατος
Καβάφης Κωνσταντῖνος



Τὸ θέμα, ὁ Χαρακτὴρ τοῦ Δημαράτου,

ποὺ τὸν ἐπρότεινε ὁ Πορφύριος, ἐν συνομιλίᾳ,

ἔτσι τὸ ἐξέφρασεν ὁ νέος σοφιστὴς

(σκοπεύοντας, μετά, ρητορικῶς νὰ τὸ ἀναπτύξει).



«Πρῶτα τοῦ βασιλέως Δαρείου, κ’ ἔπειτα

τοῦ βασιλέως Ξέρξη ὁ αὐλικός·

καὶ τώρα μὲ τὸν Ξέρξη καὶ τὸ στράτευμά του,

νὰ ἐπὶ τέλους θὰ δικαιωθεῖ ὁ Δημάρατος.



»Μεγάλη ἀδικία τὸν ἔγινε.

Ἦταν τοῦ Ἀρίστωνος ὁ υἱός. Ἀναίσχυντα

ἐδωροδόκησαν οἱ ἐχθροί του τὸ μαντεῖον.

Καὶ δὲν τοὺς ἔφθασε ποὺ τὸν ἐστέρησαν τὴν βασιλεία,

ἀλλ’ ὅταν πιὰ ὑπέκυψε, καὶ τὸ ἀπεφάσισε

νὰ ζήσει μ’ ἐγκαρτέρησιν ὡς ἰδιώτης,

ἒπρεπ’ ἐμπρὸς καὶ στὸν λαὸ νὰ τὸν προσβάλουν,

ἔπρεπε δημοσίᾳ νὰ τὸν ταπεινώσουν στὴν γιορτή.



»Ὅθεν τὸν Ξέρξη μὲ πολὺν ζῆλον ὑπηρετεῖ.

Μὲ τὸν μεγάλο Περσικὸ στρατό,

κι αὐτὸς στὴν Σπάρτη θὰ ξαναγυρίσει·

καὶ βασιλεὺς σὰν πρίν, πῶς θὰ τὸν διώξει

ἀμέσως, πῶς θὰ τὸν ἐξευτελίσει

ἐκεῖνον τὸν ραδιοῦργον Λεωτυχίδη.



»Κ’ ἡ μέρες του περνοῦν γεμάτες μέριμνα·

νὰ δίδει συμβουλὲς στοὺς Πέρσας, νὰ τοὺς ἐξηγεῖ

τὸ πῶς νὰ κάμουν γιὰ νὰ κατακτήσουν τὴν Ἑλλάδα.



»Πολλὲς φροντίδες, πολλὴ σκέψις καὶ γιὰ τοῦτο

εἶν’ ἔτσι ἀνιαρές τοῦ Δημαράτου ἡ μέρες·

πολλὲς φροντίδες, πολλὴ σκέψις καὶ γιὰ τοῦτο

καμιὰ στιγμὴ χαρᾶς δὲν ἔχει ὁ Δημάρατος·

γιατί χαρὰ δὲν εἶν’ αὐτὸ ποὺ αἰσθάνεται

(δὲν εἶναι· δὲν τὸ παραδέχεται·

πῶς νὰ τὸ πεῖ χαρά; ἐκορυφώθ’ ἡ δυστυχία του)

ὅταν τὰ πράγματα τὸν δείχνουν φανερὰ

ποὺ οἱ Ἕλληνες θὰ βγοῦνε νικηταί.»




 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.