Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Τὸ σπάνιο δῶρο
Συγγραφέας: Δημουλᾶ Κική
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Σχέση, Ἀγάπη, Ἡλικία γεροντική
Πηγή/Έκδοση:Ἡ ἐφηβεία τῆς λήθης, ἐκδόσεις Στιγμὴ
Χρ.Έκδοσης:1994
Ἐννόημα
! Τὰ μωρὰ δὲν πρέπει νὰ τ' ἀφήνετε νὰ κλαῖνε./Ἀμέσως νὰ τὰ παίρνετε ἀγκαλιά. Ἀλλιῶς/ὑπόκειται σὲ πρόωρη ἀνάπτυξη/τὸ αἴσθημα ἐγκατάλειψης ἐνηλικιώνεται/ἀφύσικα τὸ παιδικό τους τραῦμα/βγάζει δόντια μαλλιὰ νύχια γαμψὰ μαχαίρια.
 
! Ποτὲ μὴ γελαστεῖτε νὰ τοὺς πάρετε ἀγκαλιά./Τυλίγονται ἄγρια/γύρω ἀπ' τὸν σπάνιο λαιμὸ αὐτοῦ τοῦ δώρου,/θὰ σᾶς πνίξουν.
 
Τὸ σπάνιο δῶρο
Δημουλᾶ Κική
 


Καινούργιες θεωρίες.

Τὰ μωρὰ δὲν πρέπει νὰ τ' ἀφήνετε νὰ κλαῖνε.

Ἀμέσως νὰ τὰ παίρνετε ἀγκαλιά. Ἀλλιῶς

ὑπόκειται σὲ πρόωρη ἀνάπτυξη

τὸ αἴσθημα ἐγκατάλειψης ἐνηλικιώνεται

ἀφύσικα τὸ παιδικό τους τραῦμα

βγάζει δόντια μαλλιὰ νύχια γαμψὰ μαχαίρια.



Γιὰ τοὺς μεγάλους, οὕτως εἰπεῖν τοὺς γέροντες

–ὅ,τι δὲν εἶναι ἄνοιξη εἶναι γερόντιο πιά–

ἰσχύουν πάντα οἱ παμπάλαιες ἀπόψεις.

Ποτὲ ἀγκαλιά. Ἀφῆστε τους νὰ σκάσουνε στὸ κλάμα

μέχρι νὰ τοὺς κοπεῖ ἡ ἀνάσα

δυναμώνουν ἔτσι τὰ ἀποσιωπητικά τους.

Ἂς κλαῖνε οἱ μεγάλοι. Δὲν ἔχει ἀγκαλιά.

Γεμίστε μοναχὰ τὸ μπιμπερό τους

μὲ ἄγλυκην ὑπόσχεση –δὲν κάνει νὰ παχαίνουν

οἱ στερήσεις– πὼς θὰ 'ρθει μιὰ καὶ καλὴ

νὰ τοὺς ἐπικοιμήσει λιπόσαρκα

ἡ ἀγκαλιὰ τῆς μάνας τους.

Βάλτε κοντὰ τους τὸ μηχάνημα ἐκεῖνο

ποὺ καταγράφει τοὺς θορύβους τοῦ μωροῦ

ὥστε ν' ἀκοῦτε ἀπὸ μακριὰ

ἂν εἶναι ρυθμικὰ μοναχικὴ ἡ ἀναπνοή τους.

Ποτὲ μὴ γελαστεῖτε νὰ τοὺς πάρετε ἀγκαλιά.

Τυλίγονται ἄγρια

γύρω ἀπ' τὸν σπάνιο λαιμὸ αὐτοῦ τοῦ δώρου,

θὰ σᾶς πνίξουν.



Τίποτα. Ὅταν σᾶς ζητᾶνε ἀγκαλιὰ

μολὼν λαβὲ μωρό μου, μολὼν λαβὲ νὰ ἀπαντᾶτε.



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.