Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ποιὸς ἀσκεῖ τὸ ἔργο τῆς Ἱεραποστολῆς;
Συγγραφέας: Βουλγαράκης Ἠλίας
Κατηγορία:Ἀπαντήσεις γόνιμες καί εὔστοχες
Θέμα: Ἅγιο Πνεῦμα, Θεός, Ἁγία Τριάς, Ἱεραποστολή
Πηγή/Έκδοση:www.apostoliki-diakonia.gr
Χρ.Έκδοσης:
Ἐννόημα
! Ἐμβαθύνοντας ὅμως στὰ πράγματα, πρέπει νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι αὐτὸς ποὺ στὴν πραγματικότητα κάνει τὴν ἱεραποστολὴ δὲν εἶναι ὁ ἱεραπόστολος. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Κι ὅταν λέμε ἐδῶ ὁ Θεὸς ἐννοοῦμε καὶ τὰ τρία πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος, δηλαδὴ τὸν Πατέρα, τὸν Υἱὸ καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.
 
! Ὁ Θεὸς Πατὴρ ἄνοιξε τὶς καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων νὰ δεχθοῦν τὸ κήρυγμα τῶν ἀποστόλων ἤ, ὅπως τὸ λέει ὡραία ἡ Γραφή, «ἤνοιξε τοῖς ἔθνεσι θύραν πίστεως»
 
! Τὸ ἔργο τῆς ἱεραποστολῆς ὁλοκληρώνεται μὲ τὴν ἐγκατάσταση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας, ποὺ εἶναι καὶ αὐτὸ ἔργο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Πράξ. 20:28).
 
! Ὁ Χριστὸς ἐκάλεσε τὸν Παῦλο καὶ τοὺς συνεργούς του μὲ τὸ γνωστὸ ὅραμα, νὰ κηρύξουν στὴ Μακεδονία
 
Ποιὸς ἀσκεῖ τὸ ἔργο τῆς Ἱεραποστολῆς;
Βουλγαράκης Ἠλίας



Ἡ ἐρώτηση φαίνεται, τὸ λιγότερο, ἁπλοϊκή, μιὰ καὶ σὲ ὅλους ἔρχεται αὐθόρμητα ἡ ἀπάντηση: ὁ ἱεραπόστολος. Ὡστόσο τὰ πράγματα δὲν εἶναι τόσο ἁπλὰ ὅσο παρουσιάζονται. Ἐξίσου καλὰ θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ ἀρνηθεῖ ὁλοκληρωτικὰ τὴν αὐτονόητη αὐτὴ ἀπάντηση, μὲ τὸν ἰσχυρισμό, ὅτι ἡ συμβολὴ τοῦ ἱεραποστόλου στὸ ἔργο τῆς ἱεραποστολῆς εἶναι μηδαμινὴ καὶ γι' αὐτὸ ἀμελητέα.

Ποῦ βρίσκεται ἡ ἀλήθεια; Ὁπωσδήποτε δὲν μποροῦμε νὰ ἀγνοήσουμε τὸ ἔργο τοῦ ἱεραποστόλου. Ἐμβαθύνοντας ὅμως στὰ πράγματα, πρέπει νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι αὐτὸς ποὺ στὴν πραγματικότητα κάνει τὴν ἱεραποστολὴ δὲν εἶναι ὁ ἱεραπόστολος. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Κι ὅταν λέμε ἐδῶ ὁ Θεὸς ἐννοοῦμε καὶ τὰ τρία πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος, δηλαδὴ τὸν Πατέρα, τὸν Υἱὸ καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα.

Τὴν ἀλήθεια αὐτή μᾶς τὴν διδάσκει ἡ Ἁγία Γραφή. Τὰ χωρία τῆς Γραφῆς ποὺ μιλᾶνε πάνω στὸ θέμα αὐτὸ εἶναι πολλά. Περιοριζόμαστε ἐδῶ σὲ μερικὰ βασικά. Καὶ πρῶτα ἀπ' ὅλα διδάσκει ἡ Γραφὴ ὅτι ὁ Θεὸς-Πατὴρ θέλησε τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων καὶ γι' αὐτὸ ἔστειλε στὸν κόσμο τὸν Υἱὸ Του (Γαλ. 1:4, Α΄ Ἰωαν. 4:10). Δίχως τὸν ἐρχομό Του δὲν θὰ ἦταν δυνατὸ νὰ σωθοῦν οἱ ἄνθρωποι (Πράξ. 4:12, Β΄ Θεσ. 2:10). Ὁ Υἱὸς πάλι, ἐρχόμενος στὸν κόσμο, ἐκήρυξε ὅ,τι τοῦ ἐμπιστεύθηκε νὰ πεῖ ὁ Πατὴρ (Ἰωάν. 12:49, 14:24 καὶ 17:8,13). Στὴ συνέχεια ὁ Χριστὸς παραδίδει τὸ εὐαγγέλιό Του στοὺς ἀποστόλους καὶ τὸ ἀποκαλύπτει στὸν ἀπ. Παῦλο (Γαλ. 1:12). Συνεργὸς στὸ ἔργο αὐτὸ ἔρχεται τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τὸ ὁποῖο ἀποκαλύπτει στοὺς ἀποστόλους τὸ μυστήριο τοῦ Χριστοῦ (Ἐφ. 3:5) καὶ τοὺς βοηθεῖ νὰ τὸ διδάξουν στὸν κόσμο (Ἐφ. 6:18).

Ἡ Ἁγία Τριάδα ἐκλέγει τοὺς ἀποστόλους. Ἄλλοτε γίνεται λόγος ὅτι τὴν ἐκλογὴ τὴν κάνει ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς (Γαλ. 1:1), ἄλλοτε ὁ Πατὴρ (Α΄ Κορ. 1:1, Α΄ Θεσ. 3:2), ἄλλοτε ὁ Υἱὸς (Πράξ. 22:21) καὶ ἄλλοτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο (Πράξ. 13:2).

Στὸ ἔργο ἐπίσης τῆς ἱεραποστολῆς μετέχουν καὶ τὰ τρία πρόσωπα τῆς Ἁγ. Τριάδος. Ὁ Χριστὸς ἐκάλεσε τὸν Παῦλο καὶ τοὺς συνεργούς του μὲ τὸ γνωστὸ ὅραμα, νὰ κηρύξουν στὴ Μακεδονία (Πράξ. 16:10). Ὁ Θεὸς Πατὴρ ἄνοιξε τὶς καρδιὲς τῶν Ἑλλήνων νὰ δεχθοῦν τὸ κήρυγμα τῶν ἀποστόλων ἤ, ὅπως τὸ λέει ὡραία ἡ Γραφή, «ἤνοιξε τοῖς ἔθνεσι θύραν πίστεως» (Πράξ. 14:27). Σὲ ἄλλο σημεῖο γίνεται πάλι λόγος ὅτι ἄλλοι ἀπόστολοι μὲ τὸ κήρυγμα σπέρνουν τὴ θεία σπορὰ καὶ ἄλλοι τὴν ποτίζουν. Ὡστόσο ἐκεῖνος ποὺ αὐξάνει τὸ σπόρο εἶναι ὁ Θεὸς (Α' Κορ. 3:6).

Ἴσως ἐδῶ πρέπει νὰ προσθέσουμε ὅτι τὸ ἔργο τῆς ἱεραποστολῆς ὁλοκληρώνεται μὲ τὴν ἐγκατάσταση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱεραρχίας, ποὺ εἶναι καὶ αὐτὸ ἔργο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Πράξ. 20:28).

Μετὰ ἀπὸ ὅσα μᾶς εἶπε μέχρι τώρα ἡ Ἁγία Γραφὴ εὔκολα βγαίνει τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ θέση τοῦ Ἱεραποστόλου στὸ ἔργο τῆς ἱεραποστολῆς εἶναι δευτερεύουσα. Τὴ σχέση αὐτὴ πολὺ ἐπιγραμματικά μᾶς τὴν διατυπώνει ὁ ἀπ. Παῦλος ὅταν μᾶς λέει, «Θεοῦ γὰρ ἐσμὲν συνεργοὶ» (Α΄ Κορ. 3:9). Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ ἱεραποστολὴ εἶναι βασικὰ ἔργο τοῦ Θεοῦ, στὸ ὁποῖο μᾶς κάνει τὴν τιμὴ νὰ μᾶς καλεῖ γιὰ συνεργούς. Ἀπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ καταλαβαίνουμε γιατί ὁ ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν μὲ ἐπιμονὴ ζητοῦσε ἀπὸ τοὺς πιστοὺς νὰ προσεύχονται στὸ Θεὸ γιὰ νὰ τὸν ἐνισχύει στὸ ἔργο του. Παραθέτουμε δύο χαρακτηριστικά του αἰτήματα: «Τὸ λοιπὸν προσεύχεσθε, ἀδλφοί, περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου τρέχῃ καὶ δοξάζηται, καθὼς καὶ πρὸς ὑμᾶς» (Β΄ Θεσ. 3:1) ἤ «Προσευχόμενοι ἅμα καὶ περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ Θεὸς ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λόγου, λαλῆσαι τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ» (Κολ. 4:3).



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή


Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης