Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Μίμηση τοῦ τραγουδιοῦ τῆς Δεσδεμόνας
Συγγραφέας: Σολωµός Διονύσιος
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Ἀγάπη, Θάνατος, Προδοσία
Πηγή/Έκδοση:Ποιήματα, τόμος Α, ἐκδόσεις Ἴκαρος
Χρ.Έκδοσης:1971
Ἐννόημα
! Μιὰ μέρα ἐγὼ τοῦ κλαύθηκα/Πὼς πέφτει σ᾿ ἄλλα στήθη/Κι ἐμένα μ᾿ ἀπαράτησε,/Κι ἐκεῖνος μ᾿ ἀποκρίθη:/Μιμήσου με κι’ ἀγάπησε/Ἄλλη κι’ ἐσὺ ἀγκαλιά./Τί ν᾿ ἀγαπήσω ἡ δύστυχη/Πάρεξ θανάτου ἐτιά!
 
Μίμηση τοῦ τραγουδιοῦ τῆς Δεσδεμόνας
Σολωµός Διονύσιος



The poor soul sat etc.
(Σαίξπηρ, Ὀθέλλος, πράξη 4, 3)
Shakespeare, Othello, Act IV, Sc.3
 


Ἡ ἀθλία ψυχὴ καθήμενη

Σὲ χόρτο, σὲ λουλούδι,

Μὲ μία φωνὴ νεκρώσιμη

Ἀρχίναε τὸ τραγούδι:

«Ἐλᾶτε, τραγουδήσετε

Τὴν πράσινη ἐτιά.»



Ἀκίνητο τὸ χέρι της

Εἰς τὴν καρδιὰ βαστάει,

Τὴν κεφαλὴ στὰ γόνατα

Τ᾿ ἀδύνατα ἀκουμπάει,

Κι ὁ ρύαξ ἐκεῖ στὰ πόδια της

Ἐφλοίσβιζε τερπνά.

«Ὅλοι, ὅλοι, τραγουδήσετε

Ἐτιά, ἐτιά, ἐτιά.»



Πικρὰ ἀντάμα ἐβγαίνανε

Τὰ δάκρυα μὲ τὰ λόγια,

Κι’ ἔτσι ἔλεγε ἀκατάπαυτα

Βαριὰ τὰ μοιρολόγια,

Ὅπου τὴν ἐλυπιόντανε

Λαγκάδια καὶ βουνά.

«Ἐτιὰ νὰ τραγουδήσετε,

Ἐτιὰ καὶ πάντα ἐτιά.»



«Δὲ φταίει· -ψεύτη τὸν Ἔρωτα

Κανεὶς ἂς μὴν τὸν κράζη·

Ἕως ποὺ μιλεῖ τ᾿ ἀχείλι μου,

Δὲ φταίει, θὲ νὰ φωνάζη·

Γιατὶ μοῦ τὸ φανέρωσε

Πὼς πλέον δὲ μ᾿ ἀγαπᾶ,

Κι’ ἀμέσως ἐγὼ ἀρχίνησα

Νὰ τραγουδήσω ἐτιά.



«Μιὰ μέρα ἐγὼ τοῦ κλαύθηκα

Πὼς πέφτει σ᾿ ἄλλα στήθη

Κι ἐμένα μ᾿ ἀπαράτησε,

Κι ἐκεῖνος μ᾿ ἀποκρίθη:

Μιμήσου με κι’ ἀγάπησε

Ἄλλη κι’ ἐσὺ ἀγκαλιά.

Τί ν᾿ ἀγαπήσω ἡ δύστυχη

Πάρεξ θανάτου ἐτιά!



«Δὲ θέλω νὰ μοῦ βάλουνε

Εἰς τὸ στερνὸ κλινάρι

Μυρτιές, οὔτε τριαντάφυλλα,

Πάρεξ ἐτιᾶς κλωνάρι,

Κι’ ἀπάνου ἀπ᾿ τὸ μνῆμα μου

Ἄλλη δὲ θέλω ἰσκιά·

Ὅλοι, ὅλοι τραγουδήσετε

Τὴν πράσινην ἐτιά.»



Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή


Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.