Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐννόημα
! Ἡ ἁγία Γραφή ὀνομάζει κόλαση τήν κατάσταση τοῦ πνευματικοῦ θανάτου. Μέ τήν ἴδια σημασία χρησιμοποιεῖ καί τόν ὅρο «γέεννα» (Ματθ. ι' 28).
 
! Μιλάει ἐπίσης γιά «ἐξώτερον σκότος» (Ματθ. η' 12. κβ' 13. κε' 30), «κάμινον τοῦ πυρός» (Ματθ. ιγ' 42), «πῦρ αἰώνιον» (Ματθ. κε' 41), «λίμνη πυρός» (Ἀποκ. ιθ' 20. κ' 10.15), «δεύτερο θάνατο» (Ἀποκ. β' 11. κ' 6. κα' 8).
 
! Ἡ αἰώvια κόλαση εἶναι πραγματικότητα, ὅπως καί ἡ αἰώvια ζωή.
 
! Ὅσοι προτιμήσουν τό σκότος, δέν θά «ἁρπαγοῦν», θά στερηθοῦν δηλαδή τῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ. Στή ζωή τους ἀγάπησαν τό σκότος καί τά ἔργα τοῦ σκότους καί αὐτή ἡ ἐπιλογή ἀποτελεῖ τήν καταδίκη τους (Ματθ. κδ' 40-41. Λούκ. ιζ' 34-36): «Καί αὐτή εἶναι ἡ κρίσις, ὅτι τό φῶς ἦλθεν εἰς τόν κόσμον, καί oι ἄνθρωποι ἠγάπησαν τό σκότος μᾶλλον παρά τό φῶς, διότι ἦσαν πονηρά τά ἔργα των» (Ἰω. γ' 19).
 
! Στήν ἁγία Γραφή χρησιμοποιεῖται ὁ ὅρος Ἅδης, γιά νά δηλώσει τόν «χῶρο» ὕπαρξης τῶν νεκρῶν, ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ἀμοιβή ἤ τήν τιμωρία.
 
! Ὁ ὅρος Ἅδης δέν σημαίνει ὁπωσδήποτε τήν κόλαση (Πράξ. β' 27. Λουκ. ιστ' 23).
 
! Οἱ κεκοιμημένοι πιστοί χαίρονται τήν κοινωνία τοῦ Θεοῦ (Ἀποκ. στ' 11. κ' 4), ὅμως βρίσκονται σέ κατάσταση ἀναμονῆς περιμένουν τήν ἀνάσταση τοῦ σώματος σέ κατάσταση ἀφθαρσίας καί ἀθανασίας, γιά νά εἶναι ἡ χαρά τους ὁλοκληρωμένη, γιατί θά εἶναι καί πάλι ἑνωμένοι μέ τό σῶμα τους, μέ τό ὁποῖο ἄσκησαν τήν ἀρετή.
 
! Ὁ Χριστός ἔχει τά «κλειδιά» τοῦ Ἅδη καί τοῦ θανάτου (Ἀποκ. α' 18), θά καταργήσει καί τούς δύο, ἡ ἐλπίδα μας εἶναι βεβαία (Ἀποκ. κ' 4).
 
Ἡ αἰώνια κόλαση
Ἀλεβιζόπουλος Ἀντώνιος (Πρεσβύτερος (+))
 



Ἡ ἁγία Γραφή ὀνομάζει κόλαση τήν κατάσταση τοῦ πνευματικοῦ θανάτου. Μέ τήν ἴδια σημασία χρησιμοποιεῖ καί τόν ὅρο «γέεννα» (Ματθ. ι' 28).

Μιλάει ἐπίσης γιά «ἐξώτερον σκότος» (Ματθ. η' 12. κβ' 13. κε' 30), «κάμινον τοῦ πυρός» (Ματθ. ιγ' 42), «πῦρ αἰώνιον» (Ματθ. κε' 41), «λίμνη πυρός» (Ἀποκ. ιθ' 20. κ' 10.15), «δεύτερο θάνατο» (Ἀποκ. β' 11. κ' 6. κα' 8).

Αὐτές oι εἰκόνες δέν εἶναι σύμβολα ἐκμηδένισης, ἀλλά βασανισμoῦ. Οἱ ἄδικοι θά ὁδηγηθοῦν στό «δεύτερο θάνατο» (Ἀποκ. κα' 8), ποὺ εἶναι ὄλεθρος (Ματθ. ι' 28, σέ συσχετισμό μέ Λουκ. ιε' 4.24. Α' Κορ. ε' 5) καί μάλιστα ὄλεθρος «ἀπό προσώπου τοῦ Κυρίου» καί ἀπό τή δόξα τοῦ Θεοῦ (Β' Θεσ. α' 9. Ματθ. Ζ' 23. Λουκ. ιγ' 27-28).

Ἡ αἰώvια κόλαση εἶναι πραγματικότητα, ὅπως καί ἡ αἰώvια ζωή.

Τήν ἐπιλογή τήν κάνει ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος σ' αὐτή τή ζωή. Ἄν ἀγαπήσει τό Φῶς καί τά ἔργα τοῦ Φωτός, θά ἔχει αἰώvια κοινωνία μέ τό Φῶς τοῦ κόσμου (Ἰω. η' 12). Ἄν προτιμήσει τά ἔργα τοῦ σκότους καί ἀποστραφεῖ τό Φῶς, μένει στό σκότος τό ἐξώτερον καί ὁδηγεῖται σέ «ὄλεθρον αἰώνιον ἀπό προσώπου τοῦ Κυρίου».

Ὁ Θεός σέβεται τήν ἐπιλογή τοῦ ἀνθρώπου (Ἰω. γ' 16-21. Σοφ. Σειρ. ε' 14-17).

Ὅσοι προτιμήσουν τό σκότος, δέν θά «ἁρπαγοῦν», θά στερηθοῦν δηλαδή τῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ. Στή ζωή τους ἀγάπησαν τό σκότος καί τά ἔργα τοῦ σκότους καί αὐτή ἡ ἐπιλογή ἀποτελεῖ τήν καταδίκη τους (Ματθ. κδ' 40-41. Λούκ. ιζ' 34-36): «Καί αὐτή εἶναι ἡ κρίσις, ὅτι τό φῶς ἦλθεν εἰς τόν κόσμον, καί oι ἄνθρωποι ἠγάπησαν τό σκότος μᾶλλον παρά τό φῶς, διότι ἦσαν πονηρά τά ἔργα των» (Ἰω. γ' 19).

Στήν ἁγία Γραφή χρησιμοποιεῖται ὁ ὅρος Ἅδης, γιά νά δηλώσει τόν «χῶρο» ὕπαρξης τῶν νεκρῶν, ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ἀμοιβή ἤ τήν τιμωρία.

Ὁ ὅρος Ἅδης δέν σημαίνει ὁπωσδήποτε τήν κόλαση (Πράξ. β' 27. Λουκ. ιστ' 23).

Οἱ κεκοιμημένοι πιστοί χαίρονται τήν κοινωνία τοῦ Θεοῦ (Ἀποκ. στ' 11. κ' 4), ὅμως βρίσκονται σέ κατάσταση ἀναμονῆς περιμένουν τήν ἀνάσταση τοῦ σώματος σέ κατάσταση ἀφθαρσίας καί ἀθανασίας, γιά νά εἶναι ἡ χαρά τους ὁλοκληρωμένη, γιατί θά εἶναι καί πάλι ἑνωμένοι μέ τό σῶμα τους, μέ τό ὁποῖο ἄσκησαν τήν ἀρετή.

Ἡ χαρά καί ἡ ἀγαλλίαση θά εἶναι αἰώvια (Α' Κορ. ιε' 42-54).

Ὁ Χριστός ἔχει τά «κλειδιά» τοῦ Ἅδη καί τοῦ θανάτου (Ἀποκ. α' 18), θά καταργήσει καί τούς δύο, ἡ ἐλπίδα μας εἶναι βεβαία (Ἀποκ. κ' 4).


 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης