Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ἀριστόβουλος
Συγγραφέας: Καβάφης Κωνσταντῖνος
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Πόνος, Πολιτική, Φόνος
Πηγή/Έκδοση:Ποιήματα 1897-1933, ἐκδόσεις Ἴκαρος
Χρ.Έκδοσης:1977
Ἐννόημα
! Καὶ νἆναι ἀνίσχυρη, κι ἀναγκασμένη/νὰ κάνει ποὺ πιστεύει τὲς ψευτιὲς των·/νὰ μὴ μπορεῖ πρὸς τὸν λαὸ νὰ πάγει,/νὰ βγεῖ καὶ νὰ φωνάξει στοὺς Ἑβραίους,/νὰ πεῖ, νὰ πεῖ πῶς ἔγινε τὸ φονικό.
 
Ἀριστόβουλος
Καβάφης Κωνσταντῖνος



Κλαίει τὸ παλάτι, κλαίει ὁ βασιλεύς,

ἀπαρηγόρητος θρηνεῖ ὁ βασιλεὺς Ἡρώδης,

ἡ πολιτεία ὁλόκληρη κλαίει γιὰ τὸν Ἀριστόβουλο

ποὺ ἔτσι ἄδικα, τυχαίως πνίχθηκε

παίζοντας μὲ τοὺς φίλους του μὲς στὸ νερό.



Κι ὅταν τὸ μάθουνε καὶ στ’ ἄλλα μέρη,

ὅταν ἐπάνω στὴν Συρία διαδοθεῖ,

κι ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας πολλοὶ θὰ λυπηθοῦν·

ὅσοι ποιηταὶ καὶ γλύπται θὰ πενθήσουν,

γιατ’ εἶχεν ἀκουσθεῖ σ’ αὐτοὺς ὁ Ἀριστόβουλος,

καὶ ποιὰ τους φαντασία γιὰ ἔφηβο ποτὲ

ἔφθασε τέτοιαν ἐμορφιὰ σὰν τοῦ παιδιοῦ αὐτοῦ·

ποιὸ ἄγαλμα θεοῦ ἀξιώθηκεν ἡ Ἀντιόχεια

σὰν τὸ παιδὶ αὐτὸ τοῦ Ἰσραήλ.



Ὀδύρεται καὶ κλαίει ἡ Πρώτη Πριγκηπέσσα·

ἡ μάνα του ἡ πιὸ μεγάλη Ἑβρέσσα.

Ὀδύρεται καὶ κλαίει ἡ Ἀλεξάνδρα γιὰ τὴν συμφορά.—

Μὰ σὰν βρεθεῖ μονάχη της ἀλλάζει ὁ καϋμός της.

Βογγᾶ· φρενιάζει· βρίζει· καταριέται.

Πῶς τὴν ἐγέλασαν! Πῶς τὴν φενάκισαν!

Πῶς ἐπὶ τέλους ἔγινε ὁ σκοπὸς των!

Τὸ ρήμαξαν τὸ σπίτι τῶν Ἀσαμωναίων.

Πῶς τὸ κατόρθωσε ὁ κακοῦργος βασιλεύς·

ὁ δόλιος, ὁ φαῦλος, ὁ ἀλιτήριος.

Πῶς τὸ κατόρθωσε. Τί καταχθόνιο σχέδιο

ποὺ νὰ μὴ νοιώσει κ’ ἡ Μαριάμμη τίποτε.

Ἂν ἔνοιωθε ἡ Μαριάμμη, ἂν ὑποπτεύονταν,

θἄβρισκε τρόπο τὸ ἀδέρφι της νὰ σώσει·

βασίλισσα εἶναι τέλος, θὰ μποροῦσε κάτι.

Πῶς θὰ θριαμβεύουν τώρα καὶ θὰ χαίρονται κρυφὰ

ἡ μοχθηρὲς ἐκεῖνες, Κύπρος καὶ Σαλώμη·

ἡ πρόστυχες γυναῖκες Κύπρος καὶ Σαλώμη.—

Καὶ νἆναι ἀνίσχυρη, κι ἀναγκασμένη

νὰ κάνει ποὺ πιστεύει τὲς ψευτιὲς των·

νὰ μὴ μπορεῖ πρὸς τὸν λαὸ νὰ πάγει,

νὰ βγεῖ καὶ νὰ φωνάξει στοὺς Ἑβραίους,

νὰ πεῖ, νὰ πεῖ πῶς ἔγινε τὸ φονικό.



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή


Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.