Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Νεότητα δύσκολων χρόνων
Συγγραφέας: Καρέλλη Ζωὴ
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Νέοι, Ἐφηβεία, Νεότητα
Πηγή/Έκδοση:Ποιήματα, ἐκδόσεις Ἑρμῆς
Χρ.Έκδοσης:1996
Ἐννόημα
! Ἄγγελος δὲν φαίνεται κανείς,/τῆς πικρίας τὸ ποτήρι νὰ τοῦ προσφέρει./Μονάχος ὁ ἔφηβος θὰ τὸ φέρει/στὰ πικρά, σιωπηλὰ χείλη του,/ὅπου κανένας λόγος προσευχῆς,/προσφυγῆς δὲν ἀνθεῖ, δὲν καλεῖ τὸν πατέρα,/τὴ στιγμὴ τῆς φριχτῆς δοκιμῆς,/τῆς ἀμείλιχτης μοναξιᾶς, τῆς ἀπιστίας,/τῆς πιὸ μεγάλης δοκιμασίας τοῦ ἀνθρώπου.
 
Νεότητα δύσκολων χρόνων
Καρέλλη Ζωὴ



Τί θὰ κάνουν οἱ νεώτατοι, οἱ ὡραῖοι,

μὲ τὴν τραγικὴν ἐφηβεία,

ραγισμένο κρύσταλλο τῆς ψυχῆς,

ἀφανισμένο λουλούδι, ἄγουρο χαλασμένο καρπό,

κίτρινό της αὐγῆς χρῶμα μελαγχολικό;

Ἀρχίζει μέρα συννεφιασμένη,

μ' ἀδιέξοδον οὐρανό, βαρύ, φορτωμένο

καταιγίδες φανερὲς κι ὕπουλες.



Τί θὰ κάνουν ἐκεῖνοι, ποὺ ἔχουν

τὰ ὡραῖα, τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα μάτια

τῆς νεότητας καθαρὰ κι ἀμετάπειστα;



Τὰ κλειστὰ βλέφαρά του, πολὺ σκιερά,

τῆς μονήρους ἁμαρτίας σημάδι,

ἔμοιαζαν φτερὰ πεταλούδας πελώριας,

ὅμως νυχτερινῆς, δίχως τὰ λαμπρὰ χρώματα.

Τοῦ ἄλλου τὸ ἄγριο σχεδόν, ὅμως τόσο γλυκό,

καστανὸ ἀνοιχτό, βλέμμα λαμπρό,

ὅπως τῶν ἀγριμιῶν μ' ἀθῳότητα,

ἁγνότητα κι ἀπορία γεμάτο,

ὕστερα δῆθεν ἀδιαφορία, ὕστερα

περηφάνειαν ὀδυνηρή...



                   Τί θὰ κάνουν

οἱ ἔφηβοι, ὅταν τόσο πολὺ

γνωρίζουν καὶ δὲν μποροῦν νὰ ἐλπίζουν,

καθὼς ἀρχινοῦν τὴ ζωή;



Λαχταρᾶν οὐρανό, καθαρὸ φῶς

καὶ στὸν γαλάζιο πόντο ν' ἀρμενίσουν

ἐλεύθεροι νὰ πιστέψουν ζητοῦν

στὴν ἀνθρώπινη δύναμή τους ἀκέρια.

Τοὺς ἔταξαν τὴν πλήρη ἐλευθερία,

ἡ θυσία τοῦ αἵματος νὰ πληρωθεῖ.

Πιὸ βαριὰ ἡ δουλειὰ τοὺς δένει

κι ἡ προσπάθεια ποὺ αὐξαίνει ἐπίπονη,

δὲν ἀφήνει τὸ ἄνθισμα εὐτυχίας καλῆς.

Οἱ πιὸ καθαροὶ πόθοι ἄσπρα περιστέρια,

σκλαβωμένα χτυπιοῦνται, λαβώνονται ἀπάνθρωπα.

Τί ξέρουν αὐτοὶ καὶ δὲν μιλοῦν;

Ποιὰ σκληρότητα ἔμαθαν;

O Ἀχιλλέας κι οὒτ' ὁ Ὀδυσσέας

δὲν ξεκινοῦν στοὺς πολέμους, πιστεύοντας

στοὺς ὡραίους, κοντὰ στοὺς ἀνθρώπους θεούς.

Στὰ μαρμαρένια γυμνάσια τῆς ἄψογης καλλονῆς

δὲν μπορεῖ ἀπ' τοὺς ἐφήβους κανείς,

ἄπληστος γιὰ τῆς ζωῆς τὸ λαμπρὸ μυστικό,

νὰ μιλήσει περήφανα, τὸν ἄκαμπτο

νὰ ὑμνήσει, τῆς ἀρετῆς τῶν ἰδεῶν, γέροντα.



Κανεὶς δὲν περιμένει,

ἔχασε τὴν δόξα της ἡ χαρὰ τῆς ἀναμονῆς,

τὸν ἄσπιλό τῆς κόρης ἔρωτα, ὄνειρο ἀπείραχτο

νὰ χαρίζει τὸ μήνυμα ἄλλης ζωῆς.



Τί θὰ κάνουν οἱ νεώτατοι,

ὅταν τὸ ξεγέλασμα τῆς ὁρμῆς,

δὲν γίνεται ἀπαράμιλλη ὀπτασία;

Ὅταν, πρὶν ἀρχίσουν τῆς ζωῆς

τὴν τυραννικὴν δοκιμασία, γνωρίζουν

τὸ τέρμα κλειστό, τὴν περιπέτεια δίβουλη;

Ὅταν τόσο γνωρίζουν, ποὺ δὲν ἐλπίζουν

στὴν ἔξοχη νίκη τῆς ἀρετῆς.



Ἄγγελος δὲν φαίνεται κανείς,

τῆς πικρίας τὸ ποτήρι νὰ τοῦ προσφέρει.

Μονάχος ὁ ἔφηβος θὰ τὸ φέρει

στὰ πικρά, σιωπηλὰ χείλη του,

ὅπου κανένας λόγος προσευχῆς,

προσφυγῆς δὲν ἀνθεῖ, δὲν καλεῖ τὸν πατέρα,

τὴ στιγμὴ τῆς φριχτῆς δοκιμῆς,

τῆς ἀμείλιχτης μοναξιᾶς, τῆς ἀπιστίας,

τῆς πιὸ μεγάλης δοκιμασίας τοῦ ἀνθρώπου.


 

Bookmark and Share

Πῶς ἰσορροποῦμε;

(Ἁπλοποιημένη μορφὴ κειμένου τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ τῶν βασικῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ καλύτερος καθρέφτης, ὁ καθρέφτης τῆς Ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔρχονται τὰ προβλήματα, τὰ ψυχικὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ, ἐκεῖ ρίχνουμε τὴν ματιά μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ βροῦμε τὴν ἰσορροπία μας· τὶ μᾶς φταίει.)

Ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης