Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Φιλοσοφία καὶ Παράδοση
Συγγραφέας: Λορεντζᾶτος Ζήσιμος
Κατηγορία:Φιλοσοφία
Θέμα: Παράδοση, Φιλοσοφία
Πηγή/Έκδοση:Ἀπὸ τὸ βιβλίο Collectanea, ἐκδ. Δόμος
Χρ.Έκδοσης:2009
Ἐννόημα
! Φιλοσοφία καὶ παράδοση. Ὁλάκερη ἡ φιλοσοφία κάνει παραλλαγὲς γύρω ἀπὸ τὸ ρῆμα εἰμὶ καὶ τὸ οὐδέτερο τῆς μετοχῆς του, τὸ ὄν. Ἡ παράδοση πάλι εἶναι ὁ Ὤν καὶ τὸ ἐν αὐτῷ γάρ...ἐσμέν. Δυὸ κόσμοι. Ἀπὸ τὴ μιὰ Dieu d’ Abraham… [ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραάμ] καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη des philosophes et des savants [τῶν φιλοσόφων καὶ τῶν σοφῶν]. Ἡ διάκριση τοῦ Πασκὰλ στὸ ἐπίκεντρο πάντα. [315]
 
! Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ Χριστιανισμὸς παύει νὰ εἶναι πίστη ἢ τρόπος ζωῆς -ὁ ἄριστος βίος τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων- καὶ γίνεται ἰδέα, φαντάζει γιὰ μένα τὸ ἴδιο ἂν εἶσαι χριστιανὸς ἢ ἄθεος. Ὅπως παράλληλα φαντάζει τὸ ἴδιο ἂν εἶσαι ἰδεαλιστὴς ἢ ὑλιστής, σύμφωνα μὲ τὴν ὁρολογία τῆς νεότερης εὐρωπαϊκῆς φιλοσοφίας. Ἀφρόψαρα τοῦ νοῦ ὅλα αὐτά, ποὺ δὲν κατεβαίνουν ποτὲ στὰ μεγάλα βάθη τῆς ζήσης μας. [325]
 
Φιλοσοφία καὶ Παράδοση
Λορεντζᾶτος Ζήσιμος



Σύγχρονος ἀνθρωπισμός. Ἂν εἶσαι ἀντικομμουνιστὴς καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι ἢ ἂν εἶσαι κομμουνιστὴς καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι, μπορῶ νὰ σοῦ φέρομαι ἀπάνθρωπα (νὰ σὲ ἀφήνω νὰ σαπίζεις μέσα σὲ στρατόπεδα ἢ νὰ σὲ ξεπαστρεύω). Τέτοιον ἀνθρωπισμὸ νὰ τὸν χαιρόσαστε! [309]


Σχετικὰ μὲ θεωρίες. Ἀκόμα δὲ βρέθηκε ἐκεῖνος ποὺ θὰ βάλει τὴ ζωὴ μέσα στὸν ντορβά του. Ὁλοένα δοκιμάζουν -Δαρβίνος, Μάρξ, Φρόυντ- ἀλλὰ ἡ ζωὴ ξεχειλάει, ὅπως τὸ νερό, ἀπὸ παντοῦ καὶ χύνεται ἀπέξω. [310]


Δὲν τὴν ξέραμε τὴν Ἐκκλησιὰ τῆς Ἀγάπης; Δὲν ἔχομε τὴν παράδοσή μας; Πότε τὴ χάσαμε; Πῶς ἀναρωτιόμαστε ἢ φωνάζομε (ἀκόμα καὶ ὁ πρόσφυγας ποιητής):

Ἀγάπη, ποῦ ’ναι ἡ ἐκκλησιά σου;
Βαρέθηκα πιά, στὰ μετόχια.

Δὲν ξέραμε πὼς μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη; Ποιός μᾶς εἶπε νὰ τὴ χάσομε καὶ τώρα νὰ «βαριόμαστε» στὰ μετόχια; Ἀνεξήγητος, ἀνεξήγητος ὁ σημερινὸς Ἕλληνας δέκα φορές. [314]


Φιλοσοφία καὶ παράδοση. Ὁλάκερη ἡ φιλοσοφία κάνει παραλλαγὲς γύρω ἀπὸ τὸ ρῆμα εἰμὶ καὶ τὸ οὐδέτερο τῆς μετοχῆς του, τὸ ὄν. Ἡ παράδοση πάλι εἶναι ὁ Ὤν καὶ τὸ ἐν αὐτῷ γάρ...ἐσμέν. Δυὸ κόσμοι. Ἀπὸ τὴ μιὰ Dieu d’ Abraham… [ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραάμ] καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη des philosophes et des savants [τῶν φιλοσόφων καὶ τῶν σοφῶν]. Ἡ διάκριση τοῦ Πασκὰλ στὸ ἐπίκεντρο πάντα. [315]


Ὅταν σκεφτόμαστε χρησιμοποιοῦμε πάντα τὴ λογικὴ ἀνάλυση· δὲν μποροῦμε νὰ κάνομε διαφορετικά· δὲ θὰ μπορούσαμε διαφορετικὰ νὰ ἀνταλλάζαμε ἢ νὰ μεταδίναμε τὴ σκέψη μας. Φτάνει ὡστόσο νὰ μὴ λησμονᾶμε πὼς γιὰ τὴν ἀληθινὴ φιλοσοφία ἡ ἀνάλυση τελικὰ ἐμποδίζει τὴν κατανόηση⋅ ἀναλύοντας ἡ ἀνάλυση μένει στὸ ἀκατανόητο - ἀπὸ ἕνα σημεῖο καὶ πέρα ἀναχαράζει ἢ μηρυκάζει. [319]


Ἡ καταδίκη τοῦ Γαλιλαίου διάγραψε στὴν Εὐρώπη τὴν τροχιά της καὶ τώρα ἔφτασε στὴν ἄλλη ἄκρη, ὅπου καταδικάζει ὁ Γαλιλαῖος τὸν ἄνθρωπο ποὺ τολμάει νὰ πιστεύει στὸ Θεὸ τοῦ Ἀβραὰμ (non des philosophes et des savants). Ἐμεῖς ἐδῶ γιατί νὰ παρακολουθήσομε καὶ σὲ αὐτὸ τὴν Εὐρώπη; Μήπως δὲ μείναμε ἔξω -τὸ 17ο αἰώνα- ἀπὸ τὴν καταδίκη τοῦ Γαλιλαίου; Πῶς τώρα νὰ συμπορευτοῦμε μὲ τὴν Εὐρώπη στὸ ἀντίθετο; Τί δουλειὰ ἔχομε ἐμεῖς στὸ ζήτημα αὐτὸ μαζί τους; Καὶ στὴν Ἱερὴ Ἐξέταση μείναμε ἀπέξω (ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔμεινε ἀπέξω). Καὶ σὲ ἄλλα πολλά. Γιατί νὰ μὴν κοιτάζομε τὴ δουλειά μας; Ἢ μήπως δὲν ἔχομε δουλειά; Ἢ μήπως δὲ μᾶς φτάνουν τὰ δικά μας μαζεμένα λασπόνερα καὶ ἡ διχόνοια πού, ἀπὸ τὰ χρόνια τοῦ Σολωμοῦ, μᾶς κομματιάζει τὰ τζιέρια; [321]


Ἕνα συμπέρασμα ἀπὸ τὴ Φιλοκαλία (III, 19, 11-16, Ἀθήνα 1960): «... ἐκ μόνης ἀκοῆς οὐ δύναταί τις τεχνίτης γενέσθαι, ἀλλ’ ἐκ τοῦ ποιεῖν καὶ βλέπειν καὶ πολλὰ πράττειν καὶ διορθοῦσθαι ὑπὸ τῶν ἐμπείρων καὶ διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ ἐκκοπῆς τῶν ἰδίων θελημάτων καὶ τῇ πολυημερίᾳ εἰς ἕξιν ἔρχεται τῆς τέχνης...». Συμπέρασμα γιὰ τοὺς τεχνίτες (κάθε λογῆς). [323]


Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ὁ Χριστιανισμὸς παύει νὰ εἶναι πίστη ἢ τρόπος ζωῆς -ὁ ἄριστος βίος τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων- καὶ γίνεται ἰδέα, φαντάζει γιὰ μένα τὸ ἴδιο ἂν εἶσαι χριστιανὸς ἢ ἄθεος. Ὅπως παράλληλα φαντάζει τὸ ἴδιο ἂν εἶσαι ἰδεαλιστὴς ἢ ὑλιστής, σύμφωνα μὲ τὴν ὁρολογία τῆς νεότερης εὐρωπαϊκῆς φιλοσοφίας. Ἀφρόψαρα τοῦ νοῦ ὅλα αὐτά, ποὺ δὲν κατεβαίνουν ποτὲ στὰ μεγάλα βάθη τῆς ζήσης μας. [325]



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή

Σας προτείνουμε επίσης

Τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας 

Τὸ βάπτισμα εἶναι κορυφαῖο μυστήριο, διότι ἀποτελεῖ τὴ θύρα ποὺ εἰσάγει στὸ κράτος τῆς χάριτος καὶ δι’ αὐτοῦ γίνεται ὁ ἄνθρωπος ἐπίσημα μέλος τῆς Ἐκκλησίας, ἐνσωματούμενος στὸ μυστικὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα συμμετοχῆς του καὶ στὰ ὑπόλοιπα μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι μυστήριο ποὺ δὲν ἐπαναλαμβάνεται, διότι ἡ πνευματικὴ γέννηση ποὺ χορηγεῖ μία μόνο φορὰ γίνεται, ὅπως μία φορὰ συντελεῖται καὶ ἡ φυσικὴ γέννηση τοῦ ἀνθρώπου. Ἀναβαπτισμὸς γίνεται μονάχα στὶς περιπτώσεις αἱρετικῶν ποὺ προσέρχονται στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθοδοξίας, διότι τὸ βάπτισμα ποὺ ἔλαβαν στὴν αἵρεση θεωρεῖται ὡς μὴ ὑπάρχον.