Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Ὅλοι φέρναν σημάδια στὸ πρόσωπο
Συγγραφέας: Μελισσάνθη
Κατηγορία:Ποίηση
Θέμα: Ἁμαρτία, Ἀγάπη, Πόνος, Ἄνθρωπος, Γνώση ἑαυτοῦ, Ἄλλος, Φθορά
Πηγή/Έκδοση:Τὰ Ποιήματα 1930-1974, Ἐκδ. Οἱ ἐκδόσεις τῶν φίλων
Χρ.Έκδοσης:1975
Ἐννόημα
! Ἂν δὲν ὑπῆρχαν τὰ πρόσωπά σας, ἀδελφοί μου/μὲ τὰ σημάδια τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου/πῶς θὰ μποροῦσα νὰ γνωρίσω τὴν ἀνθρώπινη μοίρα μου;
 
! Ἂν δὲ φέρνατε στὸ πρόσωπό σας τὰ σημάδια μου/πῶς θὰ μποροῦσα, ὦ ἀδελφοί μου, νὰ σᾶς ἀναγνωρίσω;
 
! Ἀλλὰ/γιατί ἐσεῖς ἁμαρτήσατε/μπόρεσα ἐγὼ νὰ λησμονήσω
 
! Ὅλοι φέρναμε πάνω στὸ πρόσωπο/τὰ σημάδια τῆς Ἁμαρτίας/ποὺ 'ναι ὅμοια μὲ τὰ σημάδια τῆς Φθορᾶς
 
! Δὲ γνωρίζαμε ἄλλη κίνηση ἀπ' αὐτὴν ποὺ κοιτάζει πρὸς τὰ πίσω/Γι' αὐτὸ μᾶς ἐβάρυνε ἡ κατάρα.
 
Ὅλοι φέρναν σημάδια στὸ πρόσωπο
Μελισσάνθη



Ἂν δὲν ὑπῆρχαν τὰ πρόσωπά σας, ἀδελφοί μου

μὲ τὰ σημάδια τῆς ἁμαρτίας στὰ χείλη καὶ στὸ μέτωπο

πῶς θὰ μποροῦσα νὰ γνωρίσω τὸ δικό μου πρόσωπο;

Ἂν δὲν ὑπῆρχαν τὰ πρόσωπά σας, ἀδελφοί μου

μὲ τὰ σημάδια τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου

πῶς θὰ μποροῦσα νὰ γνωρίσω τὴν ἀνθρώπινη μοίρα μου;

Πῶς θὰ δοκίμαζα νὰ τῆς ἀντισταθῶ;



Πῶς θὰ μποροῦσα, ἀδελφοί μου

νὰ δῶ χωρὶς ἀπέχθεια τὸν ἑαυτό μου

ἂν δὲν ἔβλεπα στὸ πρόσωπό σας

τὸ Αἰώνιο Πρόσωπο τοῦ Ἀνθρώπου;

Τὸν ἑαυτό μου ν' ἀγαπήσω πῶς θὰ μποροῦσα

νὰ τὸν συγχωρήσω, πῶς θὰ μποροῦσα

γιὰ ὅλο τὸ κακὸ ποὺ βαραίνει τὸν κόσμο;



Ἂν δὲ φέρνατε στὸ πρόσωπό σας τὰ σημάδια μου

πῶς θὰ μποροῦσα, ὦ ἀδελφοί μου, νὰ σᾶς ἀναγνωρίσω;



Ἀλλὰ

γιατί ἐσεῖς ἁμαρτήσατε

μπόρεσα ἐγὼ νὰ λησμονήσω

Γιατί ἐσεῖς ἀγρυπνήσατε στὴν ἁμαρτία

μπόρεσα ἐγὼ νὰ φύγω τὸ μαρτύριο

Γιατί ἐσεῖς σταυρωθήκατε στὴν ἁμαρτία γιὰ τὴ σωτηρία μου



Ἄλλοι φέρναν τὸ σφράγισμα στὸ μέτωπο

Ἄλλοι φέρναν τὸ σφράγισμα στὸ στῆθος

Ἄλλοι τὸ 'κρυβαν μέσα στὴν ἀπαλάμη

Κι ὅλοι ἦταν «ἐσφραγισμένοι ἀπὸ καταβολῆς κόσμου...»

Ὁ βόγγος, ἡ κατάρα κι ἡ βλαστήμια

ἄφριζε στὰ χείλη μας.

Βουὴ κολασμένης ψαλμωδίας γέμιζε τὴν ἔρημο

Ἀλλὰ γιατί κοιτάζαμε μπροστὰ

δὲ βλέπαμε τὸ πρόσωπο ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου

ποὺ 'ταν ὁ καθρέφτης τοῦ ἴδιου μας προσώπου

Μισούσαμε γιατί εἴχαμε ξεχάσει

τὸ πρόσωπό τους, τὸ πρόσωπό μας

Δὲ θέλαμε νὰ κοιτάξουμε

μὲ πεῖσμα ἀποστρέφαμε τὸ βλέμμα

μὲ πεῖσμα πνίγαμε τὴ φωνὴ

ποὺ ψιθύριζε• «Ἐμπιστέψου στὸν Ἄνθρωπο

Ἐμπιστέψου τὸν Ἑαυτό σου»

καὶ δὲ θέλαμε νὰ θυμηθοῦμε τὸ πρόσωπο τοῦ ἄλλου



Ὅλοι φέρναμε πάνω στὸ πρόσωπο

τὰ σημάδια τῆς Ἁμαρτίας

ποὺ 'ναι ὅμοια μὲ τὰ σημάδια τῆς Φθορᾶς

Ὅλοι φέρναμε πάνω στὸ πρόσωπο

τὰ ἴδια σημάδια τοῦ Πόνου

ποὺ 'ναι ὅμοια μὲ τὰ σημάδια τῆς Ἀγάπης

Δὲ γνωρίζαμε ἄλλη κίνηση ἀπ' αὐτὴν ποὺ τραβάει ἐμπρὸς

χωρὶς νὰ βλέπει τὸ πρόσωπο τοῦ ἄλλου



Δὲ γνωρίζαμε ἄλλη κίνηση ἀπ' αὐτὴν ποὺ κοιτάζει πρὸς τὰ πίσω

Γι' αὐτὸ μᾶς ἐβάρυνε ἡ κατάρα.



 
Bookmark and Share

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.