Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Ἐννόημα
! Τώρα κέντρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς δὲν εἶναι τὸ κοινό ποτήριο. Δὲν δίνει αὐτὸ τὸν τόνο στὴν ζωή μας. Τώρα κλειστήκαμε στὸ ἑαυτό μας, φοβηθήκαμε, τὰ χάσαμε καὶ γι’ αὐτό φύγαμε μακριά ἀπό τὸ βίωμα τῶν πατέρων καὶ τῶν ἁγίων. Μᾶς ἔμεινε μόνο νὰ κυνηγᾶμε εἰκόνες καὶ τίποτε ἄλλο. Νὰ φαινόμαστε ἄνθρωποι τῆς ἐκκλησίας καὶ τίποτε ἄλλο. Γι’ αὐτό καὶ σὰν νὰ μὴ μᾶς χρειάζεται τὸ Ἅγιο Ποτήριο. Σὰν νὰ μὴ χρειαζόμαστε τὴν δροσιὰ τῆς ζωῆς του, τὴν φρεσκάδα τοῦ ὀξυγόνου του.
 
! Οἱ οὐσιαστικές προϋποθέσεις εἶναι νὰ πιστεύουμε καὶ νὰ ἀγαποῦμε τὸν Κύριο στὴν πράξη, καὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ κάνουμε τὶς ἐντολές Του δείκτη τῆς ζωῆς μας. Πῶς νὰ κοινωνήσουμε, ὅταν δὲν πιστεύουμε ἀκράδαντα στὸ τίμιο πρόσωπό Του, στὸ ἔργο Του, στὴν σωτήρια Ἀνάστασή Του; Ἐπίσης, ὅταν δὲν ἀγαποῦμε τοὺς ἀδελφούς μας; Μὰ, ἐπειδή, πολλὲς φορὲς, σφάλλομε σ’ αὐτὸ, γι’ αὐτό προέκυψε καὶ ἡ προτροπή καὶ ἡ συνήθεια νὰ ἐξομολογούμεθα, πρὶν κοινωνήσουμε. Ὅμως ἡ βασικότερη, ἡ οὐσιαστικότερη προϋπόθεση γιὰ νὰ γευτοῦμε τὴν χάρη Του εἶναι ἡ ἀγάπη μας πρὸς τὸν Θεό καὶ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μας,
 
! Οἱ «τεχνικὲς» προϋποθέσεις ἁπλῶς ὑποβοηθοῦν• δὲν ὑποκαθιστοῦν τὶς οὐσιαστικὲς προϋποθέσεις τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν ἀδελφό μας. Μπορεῖ, ἄραγε, νὰ εἶναι κάποιος ἄγευστος τοῦ ἤθους τοῦ Χριστοῦ, καὶ νὰ νομίζει γιὰ τὸν ἑαυτό του ὅτι λίγες μέρες νηστείας τὸν καλύπτουν γιὰ νὰ μεταλάβει;
 
! Θὰ πονέσουμε πολύ, ἀδελφοί μου, ὅταν δοῦμε τὶ τροφή, τὶ ζωή μᾶς δόθηκε καὶ κάποιοι ἀπὸ μᾶς διαλέγουν νὰ ζοῦν μὲ τροφές πού δὲν σώζουν, ἀλλά ὁδηγοῦν στὸ θάνατο. Ὁ καθείς, λοιπὸν, ἄς ἐξετάζει τὸν ἑαυτό του, ἄς τὸν ἑτοιμάζει, καὶ ἄς τὸν φέρνει μετὰ Φόβου Θεοῦ, Πίστεως καὶ Ἀγάπης μπροστὰ στὸ Ποτήριο τῆς Ζωῆς.
 
Τὸ Κοινὸ Ποτήριο
Ἠλιόπουλος Ἄνθιμος (Ἀρχιμανδρίτης)



Τὸ καίριο θέμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς εἶναι ἡ μετοχή μας στὸ Κυριακὸ Δεῖπνο. Δηλαδὴ ἡ μετοχή μας στὴν Θεία Λειτουργία καὶ στή Θεία Κοινωνία. Εἶναι περισσότερο ἀπαραίτητο κι ἀπ’ τὸν ἀέρα ποὺ ἀναπνέουμε. Γιατὶ στὴν ἀτμόσφαιρα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, μόνον τὸ Ἅγιο Ποτήριο μπορεῖ νὰ μᾶς δώσει τοὺς κατάλληλους πνεύμονες γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ζήσουμε. Ὁ Κύριος μᾶς δίνει τὴν δική Του σταυροαναστάσιμη Ζωή, τὸ ὀξυγόνο Του, γιὰ νὰ μὴ πεθάνουμε. Λάβετε φάγετε• πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες.

Ὅμως πόσο ἀλλάζουν τά πράγματα πολλὲς φορὲς μέσα στὴν ἐκκλησία. Παλαιότερα ἦταν ἀδιανόητο στοὺς χριαστιανούς νὰ κάθονται στὸ τραπέζι καὶ νὰ βλέπουν τοὺς ἄλλους νὰ τρῶνε. Σήμερα αὐτό εἶναι πιὰ ὁ κανόνας. Πολλοὶ πλησιάζουν τὸ τραπέζι ἀλλά λίγοι τρώγουν τὴν Ζωή. Λίγοι παίρνουν τὸ ὀξυγόνο τῆς νέας Ζωῆς γιὰ νά ζήσουν.

Στοὺς πρώτους χριστιανικούς αἰῶνες στὴν περιοχή τῆς Βόρειας Ἀφρικῆς (Καρχηδόνα), ὅταν ὁ ρωμαῖος Ἔπαρχος ζήτησε ἀπό τοὺς χριστιανούς νὰ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό, γιατί ἀλλοιῶς θὰ τοὺς ἔριχνε στὰ θηρία, ἐκεῖνοι τοῦ ἀπάντησαν ὅτι, ὅλα μποροῦν νὰ τὰ στερηθοῦν, ἀλλά δὲν μποροῦν νὰ ζήσουν χωρίς τὸ Κυριακάτικο Δεῖπνο τῆς Εὐχαριστίας! Αὐτό εἶναι τὸ μέτρο τῆς χριστιανικῆς ζωῆς!

Ἀπό τὸ σημεῖο αὐτό ξεφύγαμε, ὅπως καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα. Τώρα κέντρο τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς δὲν εἶναι τὸ κοινό ποτήριο. Δὲν δίνει αὐτὸ τὸν τόνο στὴν ζωή μας. Τώρα κλειστήκαμε στὸ ἑαυτό μας, φοβηθήκαμε, τὰ χάσαμε καὶ γι’ αὐτό φύγαμε μακριά ἀπό τὸ βίωμα τῶν πατέρων καὶ τῶν ἁγίων. Μᾶς ἔμεινε μόνο νὰ κυνηγᾶμε εἰκόνες καὶ τίποτε ἄλλο. Νὰ φαινόμαστε ἄνθρωποι τῆς ἐκκλησίας καὶ τίποτε ἄλλο. Γι’ αὐτό καὶ σὰν νὰ μὴ μᾶς χρειάζεται τὸ Ἅγιο Ποτήριο. Σὰν νὰ μὴ χρειαζόμαστε τὴν δροσιὰ τῆς ζωῆς του, τὴν φρεσκάδα τοῦ ὀξυγόνου του.

«Σούπα τὸ κάναμε», λένε κάποιοι γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τά ἀδικαιολόγητα. Καὶ τὸ παράδειγμα τῶν ἁγίων μας; Αὐτό γιατί τὸ ξεχάσαμε; Τὶ μᾶς λένε; Ποῦ μᾶς ὁδηγοῦν; Ὅταν, ἀδελφοί μας, συντρέχουν οἱ βασικές προυποθέσεις γιὰ τὴν Θεία Κοινωνία, οἱ οὐσιαστικὲς καὶ οἱ «τεχνικὲς», τότε δὲν πρέπει νὰ ἀπέχουμε ἀπό τὸ Ἅγιο Ποτήριο.

Οἱ οὐσιαστικές προϋποθέσεις εἶναι νὰ πιστεύουμε καὶ νὰ ἀγαποῦμε τὸν Κύριο στὴν πράξη, καὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ κάνουμε τὶς ἐντολές Του δείκτη τῆς ζωῆς μας. Πῶς νὰ κοινωνήσουμε, ὅταν δὲν πιστεύουμε ἀκράδαντα στὸ τίμιο πρόσωπό Του, στὸ ἔργο Του, στὴν σωτήρια Ἀνάστασή Του; Ἐπίσης, ὅταν δὲν ἀγαποῦμε τοὺς ἀδελφούς μας; Μὰ, ἐπειδή, πολλὲς φορὲς, σφάλλομε σ’ αὐτὸ, γι’ αὐτό προέκυψε καὶ ἡ προτροπή καὶ ἡ συνήθεια νὰ ἐξομολογούμεθα, πρὶν κοινωνήσουμε. Ὅμως ἡ βασικότερη, ἡ οὐσιαστικότερη προϋπόθεση γιὰ νὰ γευτοῦμε τὴν χάρη Του εἶναι ἡ ἀγάπη μας πρὸς τὸν Θεό καὶ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μας,

Ἔχουμε ὅμως καὶ κάποιες «τεχνικὲς» προϋποθέσεις. Οἱ ἀρετές δὲν εἶναι εὔκολα λόγια. Γι’ αὐτό χρειάζονται κάποιες «τεχνικὲς» προϋποθέσεις νὰ βοηθοῦν. Πολλές φορές ὅμως αὐτὲς οἱ «τεχνικές» προϋποθέσεις ὑπερτονίζονται σὲ βάρος τῶν ἄλλων.

Ἡ νηστεία, γιὰ παράδειγμα, ἀντὶ νὰ εἶναι στὴν συνείδησή μας τρόπος καλλιέργειας τῆς ψυχῆς μας, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ ἐργάζεται τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, ἀναδείχνεται κυρίαρχη προϋπόθεση. Ἄν ἔχω νηστέψει, τότε θεωρῶ ὅτι μπορῶ καὶ νὰ κοινωνήσω. Μὲ τρόπο ἁπλό, μετρητό, εὔκολο, κατεβάσαμε τὸ μεγαλεῖο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ• τὸ κάναμε εὔκολα προσιτὸ μὲ κάποιες μέρες νηστείας. Οἱ «τεχνικὲς» προϋποθέσεις ἁπλῶς ὑποβοηθοῦν• δὲν ὑποκαθιστοῦν τὶς οὐσιαστικὲς προϋποθέσεις τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν ἀδελφό μας. Μπορεῖ, ἄραγε, νὰ εἶναι κάποιος ἄγευστος τοῦ ἤθους τοῦ Χριστοῦ, καὶ νὰ νομίζει γιὰ τὸν ἑαυτό του ὅτι λίγες μέρες νηστείας τὸν καλύπτουν γιὰ νὰ μεταλάβει;

Ἀδελφοί μας, αὐτὴ εἶναι ἡ ζωή μας. Ἐμεῖς δὲν ἔχουμε μέσα μας δική μας ζωή. Ἐμεῖς κουβαλᾶμε μέσα μας θάνατο. Καὶ ἀπό αὐτόν τόν θάνατο ἦλθε ὁ Κύριός μας νὰ μᾶς λυτρώσει. Φεύγοντας δὲν ἄφησε τίποτε ἄλλο ἀπό τὴν ἐκκλησία Του καὶ τὸ κοινό ποτήριο εἰς ζωήν αἰώνιον. Αὐτός πρέπει νὰ εἶναι ὁ μεγάλος μας πόθος, ἡ μεγάλη μας ἀπαντοχή. Ἡ ζωή σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο. Σ’ ὅλη τὴν πληρότητά της. Ἐπιτρέπεται, λοιπόν, ἐμεῖς, ἀπό ἀδιαφορία ἤ ἄγνοια, νὰ ραθυμοῦμε; Νὰ ἀφήνουμε τὸ ἑαυτό μας τόσο ἀδιάφορο μπροστά σ’ αὐτό ποὺ ὁ Κύριος μὲ τὸν Θάνατό Του καὶ τὴν Ἀνάστασή Του μᾶς προσφέρει;

Θὰ πονέσουμε πολύ, ἀδελφοί μου, ὅταν δοῦμε τὶ τροφή, τὶ ζωή μᾶς δόθηκε καὶ κάποιοι ἀπὸ μᾶς διαλέγουν νὰ ζοῦν μὲ τροφές πού δὲν σώζουν, ἀλλά ὁδηγοῦν στὸ θάνατο. Ὁ καθείς, λοιπὸν, ἄς ἐξετάζει τὸν ἑαυτό του, ἄς τὸν ἑτοιμάζει, καὶ ἄς τὸν φέρνει μετὰ Φόβου Θεοῦ, Πίστεως καὶ Ἀγάπης μπροστὰ στὸ Ποτήριο τῆς Ζωῆς.





 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Ἡ Θεία Λειτουργία

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἑπομένως ἡ θεία Λειτουργία, σὰν δημόσιο ἔργο, γίνεται γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ λαό. Γιατί δὲν λειτουργοῦν μόνοι τους οὔτε μυστικὰ οἱ ἱερεῖς τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ κάθε φορὰ ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ μὲ τοὺς ἱερεῖς του τελοῦν τὴ θεία Λειτουργία. Ὅταν λέμε λαὸς τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐννοοοῦμε χωριστά τοὺς λαϊκοὺς ἀπὸ τοὺς κληρικούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς λαϊκοὺς καὶ τοὺς κληρικοὺς· ὅλοι μαζὶ καὶ λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ.