Παλαιά Διαθήκη Καινή Διαθήκη
ΓΕΝΕΣΙΣ
ΕΞΟΔΟΣ
ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ
ΑΡΙΘΜΟΙ
ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ
ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
ΚΡΙΤΑΙ
ΡΟΥΘ
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Δ΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Α΄
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
ΕΣΔΡΑΣ Α΄
ΕΣΔΡΑΣ Β΄
ΝΕΕΜΙΑΣ
ΤΩΒΙΤ
ΙΟΥΔΙΘ
ΕΣΘΗΡ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Β΄
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ΄
ΨΑΛΜΟΙ
ΙΩΒ
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ
ΩΣΗΕ
ΑΜΩΣ
ΜΙΧΑΙΑΣ
ΙΩΗΛ
ΟΒΔΙΟΥ
ΙΩΝΑΣ
ΝΑΟΥΜ
ΑΒΒΑΚΟΥΜ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
ΑΓΓΑΙΟΣ
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
ΗΣΑΪΑΣ
ΙΕΡΕΜΙΑΣ
ΒΑΡΟΥΧ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
ΔΑΝΙΗΛ - ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δ΄
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ
ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ
ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΗΣΙΟΥΣ
ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄
ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α΄
ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ
ΠΡΟΣ ΦΙΛΗΜΟΝΑ
ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ
Α΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Γ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΟΥΔΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Τίτλος:Τί θά συμβουλεύατε ἕναν θυμωμένο 15χρονο;
Συγγραφέας: Γιαννουλᾶτος Ἀναστάσιος ( Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων καὶ πάσης Ἀλβανίας)
Κατηγορία:Ἠθικά Θέματα
Θέμα: Νέοι, Ὀργή, Νεότητα
Πηγή/Έκδοση:Ἐφημ. Καθημερινή
Χρ.Έκδοσης:2009
Ἐννόημα
! Τώρα ποὺ βρίσκεται στὴν ἐφηβικὴ ἡλικία, νὰ μὴν ἐκχωρεῖ τὴν προσωπική του βούληση καὶ ἐλευθερία σὲ συνθήματα ἄλλων ποὺ μπορεῖ νὰ κινοῦνται ἀπὸ ἰδιοτελεῖς ἐπιδιώξεις. Νὰ μὴ γίνει ἄχρωμο στοιχεῖο μιᾶς μάζας, ἀλλὰ νὰ μείνει ὑπεύθυνο κύτταρο τῆς κοινωνίας.
 
! Τὸ μόνο ποὺ μπορῶ νὰ τὸν βεβαιώσω εἶναι ὅτι προσωπικὰ δὲν ἔχω μετανιώσει ὁσάκις ἔμεινα πιστὸς στὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου. Ἡ ὀρθόδοξη πνευματικότητα, βασισμένη στὴν ἐσωτερικὴ ἐλευθερία καὶ τὴν ἀγάπη, ὁδηγεῖ σὲ μιά συνεχῆ ὡρίμανση, ὑπεύθυνη στάση ζωῆς καὶ δημιουργικότητα.
 
Τί θά συμβουλεύατε ἕναν θυμωμένο 15χρονο;
Γιαννουλᾶτος Ἀναστάσιος ( Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων καὶ πάσης Ἀλβανίας)
 
 

 (Ἀπόσπασμα συνέντευξης τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὸν Ἀχιλλέα Πατσούκα στήν ἐφημερίδα Καθημερινή τήν 18-1-2009)
 
Κατ’ ἀρχὴν θὰ τοῦ ἔλεγα ὅτι ἔχει δίκιο ποὺ θυμώνει μὲ ὅσα ἀπαράδεκτα διαπιστώνει καθὼς μεγαλώνει. Μὲ τὴν ἀσυνέπεια λόγων καὶ ἔργων τῶν μεγάλων. Μὲ τὴν ἀδικία τῆς κοινωνίας. Μὲ τὴ χλιδὴ τῶν ὀλίγων καὶ τὴν ἀνέχεια τῶν πολλῶν. Μὲ τὴν ὑποκρισία καὶ ἀνευθυνότητα τῶν λεγομένων ἁρμοδίων στοὺς διαφόρους τομεῖς τῆς κοινωνικῆς ζωῆς.
 
Ἀλλὰ μετὰ τὴν ὀργή, πρέπει νηφάλια νὰ καθήσει νὰ σκεφθεῖ ποιὸ εἶναι τὸ δικό του χρέος.
 
Τώρα ποὺ βρίσκεται στὴν ἐφηβικὴ ἡλικία, νὰ μὴν ἐκχωρεῖ τὴν προσωπική του βούληση καὶ ἐλευθερία σὲ συνθήματα ἄλλων ποὺ μπορεῖ νὰ κινοῦνται ἀπὸ ἰδιοτελεῖς ἐπιδιώξεις. Νὰ μὴ γίνει ἄχρωμο στοιχεῖο μιᾶς μάζας, ἀλλὰ νὰ μείνει ὑπεύθυνο κύτταρο τῆς κοινωνίας.

Καὶ ὅταν μεγαλώσει, νὰ μὴ μιμηθεῖ αὐτὲς τὶς συμπεριφορὲς ποὺ σήμερα κατακρίνει. Νὰ μὴ συμβιβαστεῖ μὲ τὴν κρατοῦσα νοοτροπία τῆς ἀνεντιμότητος, τῆς πλεονεξίας, τῆς σκληροκαρδίας, τῆς ἀσυνεπείας καὶ τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ. Νὰ συνεχίσει ὑπεύθυνα τὴν ἀναζήτηση.

Ὑπάρχουν στὴν ἱστορία τοῦ λαοῦ μας, στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας, ὑπέροχα παραδείγματα ἀκεραιότητος, δημιουργικότητος, ὑπευθυνότητος, αὐτοθυσίας γιὰ χάρη τοῦ λαοῦ. Πολλὰ ἔχουν ἀμφισβητηθεῖ στὸ πέρασμα τοῦ χρόνου. Ἀναμφισβήτητα ὅμως παραμένουν ἡ ἐλευθερία καὶ ἡ ἀγάπη. Ἡ μία συμπληρώνει τὴν ἄλλη. Τῆς δίδει βάθος καὶ οὐσία. Ἡ ἐλευθερία ἀρχίζει μὲ τὴν ὑπέρβαση τοῦ ἐγωκεντρικοῦ ἑαυτοῦ μας. Καὶ ἡ ἀγάπη ἐκφράζεται μὲ σεβασμὸ στὸ κάθε ἀνθρώπινο πρόσωπο, ἐκδηλώνεται ἔμπρακτα, χωρὶς ἀπαίτηση ἀνταλλαγμάτων.

Ἡ ἐπιλογή, τελικά, εἶναι δική του. Τὸ μόνο ποὺ μπορῶ νὰ τὸν βεβαιώσω εἶναι ὅτι προσωπικὰ δὲν ἔχω μετανιώσει ὁσάκις ἔμεινα πιστὸς στὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου. Ἡ ὀρθόδοξη πνευματικότητα, βασισμένη στὴν ἐσωτερικὴ ἐλευθερία καὶ τὴν ἀγάπη, ὁδηγεῖ σὲ μιά συνεχῆ ὡρίμανση, ὑπεύθυνη στάση ζωῆς καὶ δημιουργικότητα.
 



 
Bookmark and Share
Συναφείς παραπομπές από την Αγία Γραφή
     

Γιὰ τὴν Ἀγάπη

Κανεὶς δὲν μπορεῖ ν' ἀγαπᾶ ἕναν ἀόρατο Θεὸ ἂν πρῶτα δὲ μάθει ν' ἀγαπᾶ τὸ συγκεκριμένο, ζωντανό, πραγματικὸ πρόσωπο τὸ ὁποῖο ἔχει ἀπέναντί του. Πρὶν λοιπὸν θέσουμε τὸ ἐρώτημά τοῦ πῶς θὰ φτάσουμε στὸ Θεό, ἂς ρωτήσουμε τοὺς ἑαυτοὺς μας ποιὰ εἶναι ἡ στάση μας ἀπέναντι στὸν πλησίον μας· ἂν ἡ καρδιὰ μας εἶναι κρύα, ἐπιφυλακτικὴ καὶ κλεισμένη, ἂν μᾶς τρομοκρατεῖ ἀκόμη καὶ ἡ ἰδέα ὅτι ὁ πλησίον μας μπορεῖ νὰ ἀπαιτήσει τὴν καρδιὰ καὶ τὴ ζωή μας δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ ἐπιζητοῦμε συνάφεια μὲ τὸ Θεό. Θὰ πρέπει πρῶτα νὰ μάθουμε τὸ πῶς ν' ἀποκτήσουμε μιὰ καρδιὰ ζεστή, μιὰ καρδιὰ ζωντανή, μιὰ καρδιὰ ποὺ νὰ ἀνταποκρίνεται στὸν πλησίον μας καὶ ἡ καρδιὰ ἐκείνη τότε, ἀνοιγμένη, μὲ τὴν καθαρότητά της θὰ δεῖ τὸ Θεό.